مرکز انجمنهای تخصصی

به نظر من ما باید کل خلیج فارس را به آتیش بکشیم و تمام پایگاههای آمریکا تو منطقه را مابود کنیم . اینقدر مین توی تنگه ی هرمز بریزیم که نه کسی بتونه بیاد نه کسی بتونه بره

ما شهاب -3 را فراموش کرديم يه ناو نمي تونه هميشه در حرکت باشه بنابراين وقتي ناوه ترمز کرد ما هم يه شهاب با کلاهک خوشه اي مي ندازيم سرش اين نوع کلاهک بيش از 1400 بمب کوچيک درون خودش داره پس احتمال نابود کردن ناو هم کم نيست

ولي بهترين راه اينه كه بي خيال جمگ باشيم و بيشتر به حل مسائل كمك كنيم.
نمي دونم اونوقت كه امريكا با B-2 B-52 B -1 بر سر ما آوار شد اون موقع هم همين حرفارو مي زنيد يا نه ؟
حرفي در اين نيست كه ما بايد براي كشور خودمون از جان و دل مايه بذاريم ، ولي وقتي راه هاي ديگري هم هست چرا جنگ و گفتن از اون ؟
خدا نكنه يك روز جنگ در بگيره .
مطمئن باشيد در هر صورت كه باشه چه ما جنگ رو شروع كنيم چه اونها ضرر اصلي رو ما مي بينيم.
بهتره به جاي شاخ و شونه كشيدن و گفتن از موضع قدرت به چاره انديشي سياسي دست بزنيم .
هر چند با اين ديپلماسي ضعيفي كه ما الان داريم تقريبا راهي بجز جنگ باقي نمانده.

mann
شما در هر موضوعي مربوط يا نامربوط پست داديد، فکر ميکنم الان همه فهميدند شما وجود داريد، لطفا در صورتي که حرفي براي گفتن نداريد سکوت کنيد، اين روال شما درست نيست

همه فهميدن پس ..... شد ديگه

آوات,
سياست بدون چاشني قدرت يعني کشک.
شما فرض کن در جنگل هستي يهو يه خرس بهت حمله ميکند! 8) ميخاي براش سخنراني کني؟!

دوستان بحث را به شوخي تبديل نکنيد. يعني چي که با سي-130 بيايم مين بريزيم يا نفت پخش کنيم آتيش بزنيم!

Saeid12345,
اين رفيق ما يکم tallمي زنه...جدي نگيريد

نمي دونم مدير اين بخش چرا به هركسي اجازه مي ده كه راحت بحث رو منحرف بكنن .
در ضمن من يك چيز رو خيلي خوب درك مي كنم و اون فاصله حرف تا عمله

من از يه فاميله نسبتا دورمون که تودوران جنگ فرمانده بوده شنيدم کاميون حمل خاک مي آوردن روش يه تخته مي زاشتن روي تخته با بيل خاک مي کردن بعد تو کاميون پر مي کردن از آدم وقتي آمريکايي ها با ماهواره نگاه مي کردن کاميون حمل خاک مي ديدن که براي ساختن سنگر خاک مي برده وقتي همون نيرو ها که به صورت مخفيانه به خط برده شده بودن عمليات مي کردن و عراقي اسير مي کردن عراقيا فکر مي کردن معجزه شده و ايران از بهشت نيرو آورده
يا به سره RPG هفت نارنجک مي بستن و به سمت هواپيما هاي عراقي شليک مي کردن که تو هوا مي ترکيده و خلبان عراقي فکر مي کرده به سمتش موشک زدن و فرار مي کرده ::mo

ولي بهترين راه اينه كه بي خيال جمگ باشيم و بيشتر به حل مسائل كمك كنيم.
نمي دونم اونوقت كه امريكا با B-2 B-52 B -1 بر سر ما آوار شد اون موقع هم همين حرفارو مي زنيد يا نه ؟
حرفي در اين نيست كه ما بايد براي كشور خودمون از جان و دل مايه بذاريم ، ولي وقتي راه هاي ديگري هم هست چرا جنگ و گفتن از اون ؟
خدا نكنه يك روز جنگ در بگيره .
مطمئن باشيد در هر صورت كه باشه چه ما جنگ رو شروع كنيم چه اونها ضرر اصلي رو ما مي بينيم.
بهتره به جاي شاخ و شونه كشيدن و گفتن از موضع قدرت به چاره انديشي سياسي دست بزنيم .
هر چند با اين ديپلماسي ضعيفي كه ما الان داريم تقريبا راهي بجز جنگ باقي نمانده.

تا وقتي داخل كشور يه عده خوائن و تجزيه طلب داريم نمي‌تونيم كاري بكنيم ، حتي اگه ابرقدرت باشيم

با سلام
دوستان همانطوريكه تقريبا" همه در جريان هستيم در خصوص مساله حضور ناوهاي آمريكايي در خليج فارس و راه كارها و امكانات ايران براي مقابله با آنها مطالب زيادي در تايپينگ هاي متعدد گفته شده است كه بعضا" هم ضد ونقيض بوده اند.

برخي دوستان مثل آقا رضا با ديدي واقع بينانه با اشاره به امكانات آمريكايي ها در منطقه مثل : ماهواره هاي نظامي ، هواپيماهاي آواكس ، موشك هاي كروز ، هواپيما هاي F18 ، امكانات همين ناوها و سيستم هاي حفاظتي و هشدار دهنده آنها به تشريح امكانات ( كمي و كيفي ) آنها پرداخته اند كه البته اين يك واقعيت است و عدم توجه به اين واقعيت و يا كوچك شمردن آن هم به هردليل اشتباه بزرگي است و در ادامه نيز معمولا" به قديمي بودن هواپيماها و تجهيزات ايراني و سيستم هاي موجود اشاره دارند كه باز اين مساله هم با توجه به تحريم هاي قبلي و فعلي و مشكلات موجود ( خصوصا" در گذشته و سالهاي جنگ ) غير قابل انكار است و در مجموع كسي نمي تواند ادعا كند كه تجهيزات نظامي ايران چه از نظر كمي و چه از نظر كيفي مناسب بوده و يا قابل مقايسه با تجهيزات و امكانات فعلي نيروهاي آمريكايي است.

از طرفي برخي ديگر از دوستان هم مثل آقا سعيد همواره بر امكانات و توانايي هاي بومي ( و بعضا" غير بومي ) كه به هرطريق در اختيار ايران قرار گرفته تاكييد دارند و با اشاره به نقاط ضعف نيروهاي آمريكايي و ناوهاي آنها در منطقه و يادآوري مصاديقي از اين موارد ( كه البته صحيح هم است ) و با چاشني كردن همت و غيرت جوانان اين كشور ، و با اشاره به گوشه هاي از جنگ 8 ساله يا جنگ 33 روزه و ... همواره در نوشته هاي خود احساس قدرت و اميد را در دل هر خواننده اي القا مي كنند.

اين 2 ديدگاه اصلي موجود در خصوص موضوع بحث است و قطعا" شخص خاصي مد نظر نيست.

اما بنده به عنوان يك برادر كوچك از شما مي پرسم

چرا هروقت صحبت از احتمال جنگ و بررسي راه كارها و توانايي هاي موجود مي شود عموما" فقط تعداد هواپيما ها و موشك ها و نوع و مدل و برد آنها را بررسي مي كنيم .

كسي نمي پرسد شرايط جنگ چگونه است ؟ عواقب آن چگونه است ؟ ما در كشور خودمان هستيم. تمامي امكانات ، پالايشگاه ها ، سكوهاي نفتي ، نيروگاه ها ، مدارس ، بيمارستاه ها ، پل ها ، سدها و ... كه در طي اين سال هاي بعد از جنگ ميلياردها دلار براي آنها هزينه شده است در معرض تجاوز قرار مي گيرد. از همه مهم تر جان جوانان و زنان و كودكان سالخردگان اين كشور مستقيما" در معرض تجاوز قرار مي گيرد.
امنيت كشور تهديد مي شود.

ولي شما بفرماييد كدام يك از موارد فوق در خصوص آمريكايي ها صادق است .همه سربازند و هزاران مايل دور تر از سرزمين خود مي جنگند.

اما متاسفانه به اين مسائل كمتر توجه مي شود تا صحبت از بررسي شرايط مي شود اكثرا" مي نشينيم و تعداد و آمار هواپيما ها و موشك هاي همديگر را مي شماريم و بعد هم نتيجه گيري ميكنيم كه پيروز ميدان كيست ؟

ما با پرداخت هزينه هاي گزاف وبه صورت مستقيم و يا غير مسقيم خود را مجهز به انواع سيستم هاي سيستم هاي پدافندي و دفاعي برد بلند و كوتاه ميكنيم ( S300 ، Tor m1 ) مي كنيم مدت هاست صحبت از در اختيار داشتن هواپيماهاي Mig 31 و صحبت هايي در خصوص Su 30 مي شود.
دوستان چه بحث ها كه نمي كنند .... چه عكس ها كه در تايپينگ ها نمي گذارند ...
خود بنده هم جز اين اكثريت هستم و متاسفانه هرزگاهي فراموش مي كنم كه صرف داشتن چند فروند هواپيما و يا سيستم هاي جديد دفاعي به منزله آماده بودن براي درگير كردن كشور در يك جنگ نيست.

هر ايراني دوست دارد كشورش به تجهيزات دفاعي پيشرفته مجهز باشد حال اگر بتوان در داخل ساخت كه ديگر بسيار عالي است و اگر نمي توانيم كه خوب بايد بخريم. ولي .... اگر به هر ترتيب به دست آورديم اين يعني افزايش توان دفاعي كشور و افزايش توان بازدارندگي در مقابل دشمنان . ونبايد هرگز به منزله هموار كردن و آماده كردن شرايط براي ورود به يك جنگ به آن نگاه كرد.
و بعد هم نتيجه گيري كرد كه خوب چون ما كمتر داريم پس احتمالا" بازنده ايم و يا چون بيشتر داريم پس برنده ايم.

برنده واقعي كسي از كه در زمان مناسب بهترين تصميم را بگيرد و تمامي منافع و مصالح حال و آينده را را در نظر گرفته باشد.

خاطرات صدها هزار شهيد عزير مان هنوز از ياد نرفته است هرچند متاسفانه آرمان هاي آن ها كم رنگ شده است ديگر امروزه جوانان ما كمتر با حال و هواي آن دوران آشنا هستند.
هنوز در گوشه و كنار اين كشور مرداني كه سالها در كنج خانه يا گوشه بيمارستانها درد را تحمل مي كنند ولي با چشمان خيس و دلهاي شكسته از دست روزگار بر روي شما لبخند مي زنند و به ديدار معشوق خود مي روند زياد هستند.


.....................

كسي نمي پرسد شرايط جنگ چگونه است ؟ عواقب آن چگونه است ؟ ما در كشور خودمان هستيم. تمامي امكانات ، پالايشگاه ها ، سكوهاي نفتي ، نيروگاه ها ، مدارس ، بيمارستاه ها ، پل ها ، سدها و ... كه در طي اين سال هاي بعد از جنگ ميلياردها دلار براي آنها هزينه شده است در معرض تجاوز قرار مي گيرد. از همه مهم تر جان جوانان و زنان و كودكان سالخردگان اين كشور مستقيما" در معرض تجاوز قرار مي گيرد.
امنيت كشور تهديد مي شود.

حرف حساب جواب نداره

ولي شما بفرماييد كدام يك از موارد فوق در خصوص آمريكايي ها صادق است .همه سربازند و هزاران مايل دور تر از سرزمين خود مي جنگند.

احتمالا برخی از دوستان خواهند گفت که به گفته فلان مسئول ایران در خاک آمریکا به امریکا ضرباتی سهمگین وارد خواهد کرد . ولی ایشان چند چیز رو فراموش کردند .

انجام یک چنینی ضرباتی نیازمند انجام اقدامات تروریستیست از انجایی که تمامی ملت ها با تروریسم میانه خوبی ندارند پس این امر حتی اگر بشود به ضرر چهره ایران خواهد بود .
با گروه القاعده که آشنا هستید . گروهی که توسط خود آمریکاییها اموزش داده شد و در نهایت با خیانت آمریکا روبرو شد . این گروه به مراتب امریکا را بهتر از ما می شناسد و به نقاط ضعف امریکا بهتر وارد است و توانست 11 سپتامبر را به وجود اورد که انهم با کمک سیا بود . الان بیش از 6 سال از آن واقعه می گذرد القاعده پس کجاست . چرا نمی تواند یک ضربه سنگین در خاک امریکا به امریکا بزند . مگر امریکا هر روز مردان القاعده را در افغانستان و عراق درو نمی کند .
آمریکا پس از سال 2001 دیگر همان امریکا عادی نیست . کلیه مکالمات تلفنی حتی مردم عاد ی نیز در آن شنود میشود . تمامی ایمیلهای مردم چک می شود مساله ای که حتی گوگل نیز حاضر به انجام ان نبود ولی انجام داد . همین حالا ایمیل های من و شما هم چک می شوند . هم از داخل و هم از خارج ولی ما متوجه نمی شویم . اقدامات امنیتی در فرودگاهها و گمرگات چندین برابر شده و در نهایت کار سیا و اف بی ای به جایی رسیده که به ازای هر 10 امریکایی یک جاسوس در این کشور وجود دارد . اماری که تلوزیون خود ایران در اخبار سراسری اعلام کرد و طمئنن شنیده اید.

حالا کجاست القاعده . سازمانی که پس از خیانت امریکا به شدت از سوی اعراب حاشیه خلیج فارس و شمال آفریقا مورد حمایت بود . کجاست بن لادن که فرزند یکی از بزرگترین تجار عربستان سعودی است و جزو افراد مورد توجه خاندان آل سعود بود . وقتی گروهی که با وجود استفاده از امکاناتی بهخ مراتب بهتر از ما روز به روز از هم بیشتر می پاشد و رهبران آنها از این سوراخ به آن سوراخ میروند نمیتوانند به امریکا چنین ضربه ای بزنند چگونه ما چنینی ضربه ای خواهیم زد. مایی که بودجه همین ساخت صاعقه 80 را نمیتوانیم در اختیار هوانیروز بگذاریم چگونه بودجه سنگین اعمال تروریستی را باید بپردازیم .

دوستان کمی واقع بین باشیم . اگر کمی منطقی باشیم هرچند بتوانیم چند ناو امریکایی را غرق کنیم و یا از نظر نظامی اجازه ورود به خاک ایران را به انها ندهیم ولی باز هم از نظر اقتصادی بازنده جنگ خواهیم بود . خیلی از دوستان هم ادعا میکنند که حزب الله پیروز جنگ بود . باید پرسید پیروزی از چه نظر . زمانی که سید حسن با حضور در تلوزیون المنار اقدام ربودن دو سرباز اسرائیلی را اشتباه خواند و از مردم به خاطر دادن بهانه به اسرائیل برای نابودی زیر ساختهای لبنان عذر خواهی کرد چه پیروزی میتوان تصور کرد. حزب الله تنها از یک جنبه پیروز بود و ان این بود که با مقاومت جانانه اجازه نزدیک شدن به بیروت را به اسرائیل نداد ولی آیا اسرائیل بازنده بود؟

اسرائیل از حمله به لبنان دو هدف داشت
1- عقب راندن رزمندگان حزب الله تا 15 کیلومتری درون مرز لبنان
2- مجبور کردن دولت لبنان برای انحلال حزب الله از طریق تصرف بیروت

اسرائیل در هدف اول موفق بود وتوانست تا عمق 15 کیلومتری رزمندگان حزب الله را عقب براند تا رزمندگان حزب اله نتوانند با موشکهای کوتاه برد شهرهای مهم را موشک باران کنند .ولی در هدف دوم هرگز موفق نشد . و به خاطر همین هدف دوم بود که دولت اسراییل زیر سوال رفت.

ولی حالا کمی به لبنان نگاه کنید . کدام گروه منزوی تر شده . در اینکه حزب الله در موضع حق است شکی نیست ولی تقریبا از عرصه سیاست دولت کنار گذاشته که اینها همگی ناشی از همکاری های رسانه ای و لابیهای غرب و به ویژه مسکو است که چراغ سبز الرسال سلاح به حزب الله را در قبال دریافت امتیاز از آمریکا قرمز کرد . والان حزب الله همان 6 وزیر کابینه را نیز از دست داده . جنگ داخلی در لبنان کم کم دارد آغاز میشود و اصحاب قدرت در این کشور به جای اتحاد با هم برای ساختن لبنان هر روز هم از نظر رسانه ای و هم از نظر فیزیکی به هم حمله میکنند . گروه فتح الاسلام که از نواده های آمریکاست چنان با زیرکی تمامی اتفاقات را به حزب الله و سوریه و ایران ربط داد که دیگر شاید گفت اینبار ما از غربیها رو دست خوردیم . انها را دست کم گرفتیم . انها با شستشوی مغزی برادران (بلای نسبت برادران)خودمان انها را بر علیه خودمان شوراندند پس ادعای ضعیف بودن آنها از لحاظ استراتژیک چیزی جز یک مساله خنده اور نخواهد بود .

وحالا کارمان به جایی ررسیده که وروجک عضو شورای همکاری خلیج فارس نیز برای ما قد علم میکند . باید قبول کنیم که در این چند سال اخیر چندین بار از امریکا رودست خوردیم و علت اینها همگی ناشی از غرور و خود بزرگ بینی چند نفر در کشور است که به جای پرداختن علمی به مسائل سیاسی فقط به دنبال بازیهای پشت برده اند . در همین کشور امریکا رشته ایران شناسی جزو رشته های سیاسی و ادبیاتی این کشور است . وزارت امور خارجه امریکا گروهی از ایران شناسان را با مدیریت شخص رایس بیش از چندین سال است که ایجاد کرده است ولی ما کجای کاریم . حتی یک واحد شناخت استراتژی های امریکا برای دانشجویان علوم نظامی و یا سیاسی در کشورمان تدریس نمی شود . چرا نباید ما نسبت به کشوری که در 200 سال عمر خود 201 جنگ ویرانگر به راه انداخته اطلاعات کافی نداشته باشیم .

همین حالا اگر تمامی کارشناسان نظامی خودمون رو جمع کنیم باز هم نمیتونیم با اطمینان نسبت به استراتژیهای احتمالی و یا پلانهای آمریکا در حمله به ایران حرف بزنیم . البته هستند مردانی که سخنانی خواهند زد که به واقعیت نزدیکتر باشه ولی متاسفانه از طرف دیگران به دلایلی تمسخر آمیز رد خواهد شد .

احتمالا دوستان به خاطر این مطالب انگ وطن فروش یا نوکر
امریکا را به بنده خواهند زد . انها آزادند هرچه دلشان میخواهد فکر کنند ولی هدفم جز نشان دادن نقاط ضعفمان برای برطرف کردنشان نبود . امیدوارم منصفانه برخورد کنید .