مرکز انجمنهای تخصصی

جواب سوال هفتم

بمب هاى هسته اى چگونه عمل مي كنند؟؟؟


[External Link Removed for Guests]


•مقدمه:

ايزوتوپ معمول اورانيوم (اورانيوم ۲۳۸) براى ساخت سلاح اتمى مناسب نيست. چرا كه با شليك نوترونى به هسته اين ايزوتوپ، احتمال به دام افتادن نوترون و تشكيل اورانيوم ۲۳۹ از احتمال شكافت هسته اى بسيار بيشتر است. درحالى كه در اورانيوم ۲۳۵ امكان شكافت هسته اى بيشتر است. اما فقط ۷/۰ درصد اورانيوم موجود در طبيعت، ايزوتوپ ۲۳۵ است. به همين خاطر براى تهيه مقدار مورد نياز اورانيوم ۲۳۵ براى ساخت بمب، به مقدار زيادى از اورانيوم طبيعى نياز است. در عين حال ايزوتوپ هاى ۲۳۵ و ۲۳۹ اورانيوم به روش هاى شيميايى قابل جداسازى نيستند؛ چرا كه از لحاظ شيميايى يكسانند. بنابراين دانشمندان پروژه منهتن قبل از ساختن بمب بايد مسئله ديگرى را حل مى كردند؛ جداسازى ايزوتوپ هاى اورانيوم به روش هاى غيرشيميايى. پژوهش ها همچنين نشان مى داد كه پلوتونيوم ۲۳۹ قابليت شكافت هسته اى بالايى دارد. گرچه پلوتونيوم ۲۳۹ يك عنصر طبيعى نيست و بايد ساخته شود. رآكتورهاى هنفورد در واشينگتن به همين منظور ساخته شده اند.

انواع بمبهاي اتمي و نامگذاري آنها توسط ايالات متحده:

• «پسربچه»:(Little boy) يك بمب شليكى

طرح «پسربچه» شامل تفنگى است كه توده اى از اورانيوم ۲۳۵ را به سمت توده ديگرى از اين ايزوتوپ شليك مى كند. به اين ترتيب يك جرم فوق بحرانى توليد مى شود. نكته اساسى كه حتماً بايد رعايت شود اين است كه اين توده ها بايد در زمانى كوتاه تر از حدفاصل بين شكافت هاى خود به خودى در كنار هم نگه داشته شوند. به محض اينكه دو توده اورانيوم در كنار هم قرار گرفتند، ناگهان چاشنى توده اى از نوترون ها را توليد مى كند و زنجيره واكنش ها آغاز مى شود. با ادامه اين زنجيره، انرژى مدام افزايش مى يابد تا بمب به سادگى و خودبه خود منفجر شود.

[External Link Removed for Guests]

1- در دنباله پليسه بردارى
۲- مخروط دم
۳- لوله هاى ورود هوا
۴- چاشنى فشار هوا
۵- محفظه پوشش محافظ سربى
۶- بازوى چاشنى
۷- سرانفجارى
۸- چاشنى انفجارى معمول
۹- اورانيوم ۲۳۵ (گلوله)
۱۰- سيلندر توپ
۱۱- اورانيوم ۲۳۵ (هدف) با مخزن
(منعكس كننده نوترون درست اين بالا است)
۱۲- ميله هاى كنترل فاصله
۱۳- فيوزها

[External Link Removed for Guests]


• «مرد چاق»(Fat man) : بمب انفجار درونى

شكافت خودبه خودى پلوتونيوم ۲۳۹ آنقدر سريع است كه بمب تفنگى (پسربچه) نمى تواند دو توده پلوتونيوم را در زمانى كوتاه تر از حد فاصل شكافت ها كنار هم نگه دارد. بنابراين براى پلوتونيوم بايد نوع ديگرى از بمب طراحى شود. قبل از سواركردن بمب، چند نوترون سرگردان رها مى شوند تا زنجيره واكنش پيش رس را آغاز كنند. اين زنجيره موجب كاهش عظيم انرژى منتشر شده مى شود. «ست ندرمى ير» (دانشمندى از لس آلاموس) ايده استفاده از چاشنى هاى انفجارى را براى كمپرس بسيار سريع كره پلوتونيوم مطرح كرد و بسط داد. با اين روش كره پلوتونيوم به چگالى مناسب بحرانى مى رسد و انفجار هسته اى رخ مى دهد.


[External Link Removed for Guests]

1- :AN 219 فيوز تخريب
۲- :Archie آنتن رادار
۳- صفحه باترى ها
۴- واحد :Xسيستم جرقه زن كنار چاشنى
۵- لولا براى ثابت نگه داشتن دو بخش بيفوى بمب
۶- لنز پنج ضلعى با قابليت انفجار بالا
۷- لنز شش ضلعى با قابليت انفجار زياد
۸- چتر نجات كاليفرنيا دنباله (آلومينيوم)
۹- حفاظ دور، قطر داخلى cm ۱۴۰
۱۰- مخروط هايى كه كل كره را در بر مى گيرند
۱۱- لنزهاى انفجارى
۱۲- ماده هسته اى
۱۳- صفحه رادارها، سوئيچ هاى هوا و تايمرها
۱۴- جمع كننده لوله هوا

• بمب انفجار داخلى: بمب كثيف

انفجار درونى كه در واقع عكس انفجار بيرونى است ماده و انرژى را چگال و متمركز مى كند. ويرانى ساختمان بر اثر انفجار بيرونى باعث مى شود كه ساختمان روى خودش آوار شود. اصطلاحاً گفته مى شود كه «ساختمان از درون منفجر شده است.» انفجار درونى، آوار شدن از داخل است. درست مقابل انفجار بيرونى، يك كره توخالى پلوتونيوم مى تواند با چاشنى كروى انفجارى خارجى، از درون منفجر شده و به عنوان ماشه يك بمب شكافت هسته اى به كار رود. اين بمب هم به نوبه خود مى تواند يك ماشه انفجار داخلى براى يك جور هم جوشى باشد. در بحث كاويتاسيون انفجار درونى يك فرآيند مكثى است كه ذرات را مجبور به حركت به سمت داخل مى كند (نه حركت به سمت خارج كه مربوط به انفجار بيرونى است) اين حركت مركزگراى درونى، از يك مسير مستقيم به سمت مركز (مسير شعاعى) پيروى نمى كند، بلكه با چرخش روى يك مسير مارپيچى حركتش را انجام مى دهد. اين حركت چرخشى ورتكس نام دارد. در كاويتاسيون به خاطر فشار كم، حباب هاى كوچكى از بخار آب در يك سمت پروانه تشكيل مى شود. با تخريب اين حباب ها، موج هاى ناگهانى محلى شديدى به وجود مى آيد كه سر و صدا توليد مى كند و منجر به شكست محلى در سطح پروانه مى شود. ادامه اين روند سايش ماده را به دنبال دارد. مشخصه اصلى ورتكس اين است كه خارج آن كند و مركز آن تند حركت مى كند. در ورتكس، آب «از درون منفجر مى شود» ذرات معلقى كه از آب سنگين ترند به مركز جريان كشيده مى شوند، مقاومت اصطكاكى كاهش مى يابد و سرعت جريان زياد مى شود.

[External Link Removed for Guests]

•مراحل انفجار داخلى

۱ ماده منفجر ه اى كه ماده شكافت پذير را در برگرفته است، مشتعل مى شود. ۲ يك موج ناگهانى تراكمى به سمت داخل شروع به حركت مى كند. سرعت اين موج ناگهانى از سرعت صوت بيشتر است و سبب افزايش قابل توجه شار مى رود. موج در يك لحظه به تمام نقاط روى سطح كروى ماده شكافت پذير در هسته بمب حمله مى كند، فرآيند تراكم آغاز مى شود. ۳ با افزايش چگالى هسته، جرم به حالت بحرانى و سپس فوق بحرانى مى رود كه در آن زنجيره واكنش ها به صورت نهايى زياد مى شود. ۴ اكنون پخش شدن چاشنى به رها شدن نوترون هاى زياد منجر مى شود. به همين دليل خيلى از توليدات اوليه باى پس مى شوند.۵ زنجيره واكنش ها همچنان ادامه مى يابد. تا زمانى كه انرژى توليد شده در درون بمب به قدرى بزرگ شود كه فشار درونى (ناشى از انرژى شكافت) به مقدارى بيش از فشار انفجار داخلى و ناشى از موج ناگهانى برسد.۶ با از هم جدا كردن بمب، انرژى منتشر شده در فرآيند شكافت، به اطراف انتقال مى يابد.


url=http://www.postimage.org/image.php?v=aV2eXPZ9][/url]


•بمب هيدروژنى

بازده هيدروژنى به وسيله مقدار ليتيوم دوترايد (deuteride) و نيز مواد شكافت پذير اضافه كنترل مى شود. براى تامين نوترون هاى اضافه فرآيند هم جوشى (fusion) معمولاً اورانيوم ۲۳۸ در بخش هاى مختلف بمب به كار مى رود. اين ماده شكافت پذير اضافه (اورانيوم ۲۳۸) در عين حال تشعشعات اتمى باكيفيت بالا نيز توليد مى كند.


[
[External Link Removed for Guests]

بمب نوترونى

بمب نوترونى يك بمب هيدروژنى است. بمب نوترونى به كلى با ساير سلاح هاى اتمى استاندارد تفاوت دارد. چرا كه اثرهاى مهلك بمب كه از تشعشعات مضر مى آيد، به خاطر نوترون هايى است كه خودش رها مى كند. اين بمب همچنين به نام «سلاح تشعشع افزوده» (enhanced- radiation weapon) شناخته مى شود.اثرات تشعشع افزوده در بمب نوترونى بدين صورت است كه آثار حرارتى و تخريبى اين بمب نسبت به ساير سلاح هاى اتمى كمتر است. به همين دليل ساختارهاى فيزيكى مثل ساختمان ها و مراكز صنعتى كمتر خسارت مى بينند و بمب بيشترين آسيب را به انسان وارد مى كند. از آنجا كه اثرات تشعشع نوترون با افزايش فاصله به شدت كاهش مى يابد اثر بمب در مناطق نزديك به آن و مراكز دور از آن به وضوح تفاوت دارد. اين ويژگى كاملاً مطلوب كشورهاى عضو پيمان آتلانتيك شمالى (ناتو) است، چرا كه آنها مى خواهند آمادگى نبرد در مناطق پرازدحام را داشته باشند درحالى كه انواع ديگر انفجارهاى هسته اى، زندگى شهرى و دارايى ها را به خطر مى اندازند بمب نوترونى فقط با زنده ها سر و كار دارد.

[External Link Removed for Guests]

جواب سوال ششم:

اطلاعاتي هم از تاریخچه استفاده از سلاح های شیمیایی اگر در اختيار داريد بگذاريد.

[External Link Removed for Guests]

تاریخ زندگی بشر مملو است از تلاش انسان برای استیلا بر دیگران، چه بسیار مبارزاتی که انسان برای غلبه بر طبیعت بدان ها دست نیازیده است و حتی گستره فعالیت های سلطه طلبانه خود را بر تلاش برای سلطه بر همنوع خود نیز تسری داده است. در طول تاریخ انسان ها به جهات مختلف در قالب قبایل و مناطق گوناگون به جنگ با همدیگر رفته اند و در این جنگ ها از ابزارهای مختلف و از جمله سلاح های شیمیایی بهره جسته اند. در زمانی که حقوق قراردادی جنگ هنوز زیاد پا نگرفته بود، درهم کوبیدن نیروهای دشمن یکی از اهداف غایی طرفین جنگ محسوب می شد ولو این هدف از طریق بکارگیری سلاح های شیمیایی تحقق یابد چون در این دوران بنا به مثل معروف "ضرورت قانون نمی شناخت".

ستفاده از سلاح های شیمییایی تا قرن 19:

تاریخ دقیق اولین کاربرد ماده شیمیایی بعنوان یک سلاح جنگی مشخص نیست. طبق اسناد و شواهد موجود از همان زمان های اولیه بطور غیر منظم، ناقص و محدود به صورت ساده از عوامل شیمیایی در جنگ ها استفاده شده است. در زمان های گذشته، برای اولین بار بشر از نفت و قیر بعنوان عامل شیمیایی استفاده کرده است. همچنین، استفاده از مواد شیمیایی دودزا در زمان های قدیم رایج بود. در جنگ های ساسانیان و رومی ها به منظور تسخیر دژهای دشمن، سپاه ساسانی نقب هایی حفر می کرد و به هنگام برخورد با نقب دشمن "دو طرف می کوشیدند سربازان حریف را با سوزاندن گوگرد بیرون برانند."
همچنین در یونان قدیم با ترکیب قیر، گوگرد و مواد چسبنده، ماده ای می ساختند که هنگامی که در آب ریخته می شد، آتش می گرفت، این ماده را آتش یونانی می خواندند در جنگ ترکان عثمانی برای فتح استامبول به سال 1453م "مدافعان شهر برای مقابله... با پخش دود حاصل از سوزاندن گوگرد که همان SO2 می باشد ترک ها را دچار خفگی می نمودند".

عصر نوین جنگ های شیمیایی:

تاریخ جدید جنگ های شیمیایی به سال 1899 در جنگ انگلستان با بوئرها (مهاجرین هلندی ساکن افریقای جنوبی) بر می گردد. "در آن جنگ ارتش انگلستان از توپ های حاوی اسید پیکریک استفاده کردکه اثر تهوع زا داشتند و نیز بنا به نوشته شارل روسو حقوقدان معروف" درجنگ ترانسوال، انگلستان از گلوله های توپی استفاده می کرد که حاوی لیدیت بود و پس از انفجار گازی متصاعد می کرد که موجب خفگی می شد. "استفاده ارتش انگلستان از سلاح های شیمیایی سبب شد تا دیگر قدرت های استعماری نیز به تولید و توسعه این گونه سلاح ها رو بیاورند ." این روند به قدری گسترش یافت که در آستانه جنگ جهانی اول طرفین متخاصم مقادیر بسیار زیادی از گازهای سمی را در انبارهای خویش ذخیره نموده بودند. عدم آگاهی نسبت به آثار زیانبار و وحشتناک این نوع از سلاح ها و عدم امکانات تدافعی نیروهای مسلح آن روز، سبب شد تا بکارگیری آنها تلفات و صدمات عظیمی را به بار بیاورد." در طول جنگ جهانی اول، آلمان ها به دفعات از جنگ افزارهای شیمیایی استفاده کردند." دراکتبر1914 در نوشایل گلوله های حاوی گاز اشک آور به سوی فرانسوی ها پرتاب کردند. اما به سبب پراکندگی سربازان و محدود بودن شمار گلوله ها این تاکتیک چندان کارساز نبود حتی فرانسوی ها متوجه آن نشدند... در سوم فوریه نیز آلمانی ها با گلوله های بزرگتری در منطقه یویسمف وارد کارزار شدند، ولی این بار نیز به خاطر سردی هوا گازهای متصاعد شده از این گلوله ها موثر واقع نگردید." آلمانی ها برای اولین بار گاز کلر را در 22 آوریل 1915 در ایپربلژیک علیه سربازان مستعمراتی فرانسه و پیاده نظام کانادایی که هیچ ماسکی برای حفاظت نداشتند بکار بردند. تلفات ناشی از کاربرد این گاز در حدود 20 تا 25 هزار نفر بود، ولی دو روز بعد که آلمان ها قصد داشتند با کاربرد گاز خردل به پیشروی تازه ای دست بزنند، با سربازان ماسک داری که حوله های خیس داشتند و ملحفه های مرطوب به خود پیچیده بودند، روبه¬رو شدند. در نتیجه گاز فقط 25 درصد از سپاهیان دشمن را از فعالیت جنگی بازداشت. در آغازسال 1916 بار دیگرآلمان ها در وردن طی6 روز جنگ 2 میلیون و500 هزار گلوله که صدها هزار آنها گلوله گازدار بود شلیک کردند که منجر به خفگی و مرگ یا تشنج دهها هزار فرانسوی شد."
"علاوه برآلمان ها کشورهایی که در جنگ جهانی اول به کاربرد جنگ افزارهای شیمیایی مبادرت ورزیدند عبارت بودند از: مجارستان، بریتانیا، فرانسه، ایتالیا، روسیه و امریکا. نیروهای ترکیه در این جنگ به جنگ افزارهای شیمیایی مجهز بودند ولی ظاهراً از آنها استفاده نکردند." متفقین از سلاح¬های شیمیایی به عنوان مقابله به مثل استفاده کردند، در LOOS (گینه) در 25 سپتامبر، 1915 وردن و سوم (SOOM) در 1916 و سپس در ژوئیه 1918 گاز های فسژن، ایپریت و نسنیت وآکرولنین از همه بیشتر مورد استفاده قرار گرفتند.
در مجموع در طول چهار سال جنگ جهانی اول حدود یکصد و بیست هزار تن عوامل شیمیایی مورد استفاده قرار گرفت که شامل "12نوع گازاشک آور، 15نوع گاز خفه کننده، 3 نوع گاز خون، 4 نوع گاز تهوع آور، وتاول زا و دیگر گازهای سمی مورد استفاده قرارگرفت."
آمار تلفات و مصدومین گازهای شیمیایی طی این جنگ چشمگیر بود و تعداد افرادی که بر اساس اطلاعات و آمار رسمی در معرض خطر مواد شیمیایی قرار گرفتند، بیش از یک میلیون و سیصد هزار نفر بود که حدود صد هزار نفر آنها کشته شدند.
استفاده از سلاح های شیمیایی بین دوجنگ جهانی:

[External Link Removed for Guests]

در بین دو جنگ جهانی برغم امضای پروتکل 1925 ژنو مبنی بر منع استفاده از سلاح های شیمیایی که توضیحات بیشتری که بعد خواهد آمد و تلاش های نافرجام جامعه ملل در زمینه خلع سلاح، کشور هایی چند از این تسلیحات استفاده کردند. در نوامبر 1935 به هنگام حمله ایتالیا به اتیوپی "سربازان موسولینی علیه مردم بی پناه اتیوپی از گاز سمی استفاده کردند که در این تهاجم شیمیایی 15 هزار نفر قربانی شدند" در طول جنگ های داخلی اسپانیا که از سال 1936 آغاز شد و روس ها جمهوری خواهان اسپانیا به رهبری فرانکو را در مقابل جبهه ناسیونالیست ها یاری می کردند"به فرمان استالین در دو منطقه اسپانیا، گلوله های گازسمی و خردل ¬به کابرده شد که در نتیجه شمار زیادی از افراد غیر نظامی در روستاها و شهرها کشته شدند."
استفاده از سلاح های شیمیایی همچنان ادامه داشت. دو سال بعد یعنی در سال 1937 ژاپن در جنگ با چین به استفاده از سلاح های شیمیایی اقدام کرد و این امر تا سال 1945 ادامه داشت ."

عدم استفاده عمده تسلیحات شیمیایی درجنگ جهانی دوم:

رقابت تسلیحاتی که چند سال قبل از جنگ جهانی دوم بین قدرت های بزرگ آغاز شده بود، مخصوصاً در زمینه تحقق و توسعه سلاح های شیمیایی ادامه یافت و در این زمینه کشور ها به نتایج جدیدی رسیدند. پیشرفت های بدست آمده در این دوره بسیار مهم بودند، بطوری که خردل های نیتروژنه و عوامل گاز تولید شدند و آلمان ها دو سال قبل از آغاز جنگ گاز عصبی سارین و تابون را کشف کردند. با دسترسی کشورهای متخاصم به تسلیحات شیمیایی و انبارهای موجود پر از این سلاح ها، تردیدی نبود که این کشور ها در مقابله با دشمن به توسل به سلاح های شیمیایی وسوسه شوند.
در جنگ جهانی دوم همه متخاصمان اصلی (انگلستان، فرانسه، امریکا، شوروی، ژاپن، آلمان و ایتالیا) گازهای سمی مختلفی داشتند، "احتمالاً در این زمان میزان کل ذخایر جنگ افزارهای شیمیایی توسط قدرت های اصلی متخاصم به بیش از 25 میلیون تن می رسید، دو برابر آنچه که در طول جنگ اول استفاده شد." ولی در این جنگ، سلاح های شیمیایی به طور عمده مورد استفاده قرار نگرفت. نیروهای آلمان فقط در چندین تک در مقابل پارتیزان های شوروی در اودسا و کریمه از جنگ افزارهای شیمیایی استفاده کردند." انگلیسی ها و امریکایی ها ماده ای تحت نام ناپالم (نفت ژله شده که ماده ای سوزان و خطرناک است) ساختند و از طریق بمباران های هوایی در آتش زدن شهرها و سربازان حریف استفاده کردند بر اثر بمباران هامبورگ توسط هواپیماهای متفقین در سال، 1942 حدود 200 هزار نفر غیر نظامی سوختند... در 1945 نیز آمریکایی ها در سدان از ناپالم استفاده کردندکه تلفات ناشی از آن را حدود 400 هزار نفر گزارش کرده¬اند." دلیل این خودداری وسیع از سلاح های شیمیایی چیزی نبود جز اینکه هیچ یک از دول متخاصم از قدرت و توانایی آنچنان بالایی که بتواند یک تهاجم شیمیایی وسیع و تمام کننده را سازماندهی کند، بر خوردار نبود و همین امر دول متخاصم را درکاربرد سلاح های شیمیایی محتاط می نمود. دول قدرتمند متحد علیه آلمان ها در مواقعی که از جانب نیروهای آلمان ها بشدت تحت فشار قرار داشتند حتی مسئله استفاده سلاح های شیمیایی علیه آن کشور را مورد بررسی قرار دادند اما از آنجا که از اقدام مقابله به مثل ارتش نیرومند آلمان وحشت داشتند از این اقدام خودداری نمودند." کارشناسان نظامی معتقدند که یک کشور در شرایط جنگی تنها از عواملی ممکن است استفاه کند که فن مقابله و درمان مصدومین ناشی از آن عوامل را نیز داشته باشد. در جنگ جهانی دوم، زرادخانه های شیمیایی کشورهای متخاصم با هم فرق داشت. آلمان ها عمدتاً عوامل اعصاب و متفقین عوامل خون را در اختیار داشتند. در نتیجه استفاده از سلاح های شیمیایی بدون داشتن وسایل درمانی مقابله با آنها احتمال آسیب پذیری در مقابل عوامل ناشناخته را افزایش می دهد. همچنین گفته شده است که تأثیرات روانی بجا مانده از کاربرد این جنگ افزارها در جنگ جهانی اول و اینکه هیتلر خود از مصدومان ناشی از کاربرد این جنگ افزار در درگیری های جنگ جهانی اول بوده است." در عدم تمایل¬آلمانها به سلاح¬های شیمیایی موثر افتاد.

سلاح های شیمیایی بعد از جنگ جهانی دوم:

بعد از جنگ جهانی دوم، رقابت تسلیحاتی نه تنها فروکش نکرد، بلکه با دو قطبی شدن جهان، ظهور کشورهای تازه استقلال یافته و پیشرفت علم و تکنولوژی، این رقابت جان تازه ای به خود گرفت و سلاح های شیمیایی اشاعه بیشتری یافتند. در جنگ ویتنام (1972-1965) امریکایی ها با پاشیدن مواد سمی بر کشتزارها و جنگل ها که چریک های ویتنام از آنها در استتار خود استفاده می کردند، حیات گیاهی و جانوری را از بین بردند و از بمب ناپالم نیز در حد وسیعی علیه ویت کنگ ها استفاده کردند. " در این جنگ سلاح های شیمیایی نه به شکل گازهای سمی بلکه بصورت علف کش و گازهای اشک آور در حد زیاد، خصوصاً بین سال های1970-1965 مورد استفاده قرار گرفت که میزان این استفاده چیزی در حدود مقدار مذکور در جنگ جهانی اول بود." در جنگ های یمن(1967-1963) مصر از جنگ افزارهای شیمیایی استفاده کرد که بخاطر مسائل خاورمیانه و نیز مسائل وحدت اعراب مسئله به سکوت برگزار شد. در افغانستان نیز نیروهای شوروی و دولتی در مقابله با چریک های افغانی از عوامل شیمیایی موسوم به "باران زرد" استفاده کرده اند. اما فاجعه آمیزترین کاربرد سلاح های شیمیایی، استفاده عراق از این جنگ در طول 8 سال جنگ تحمیلی بود. در این جنگ نیروهای عراقی پس از شکست های متعدد در مناطق مختلف جبهه جنگ به استفاده از انواع مهمات شیمیایی از قبیل بمب، گلوله های توپ و خمپاره که حاوی گازهای سمی و کشنده¬ای همچون عوامل عصبی، گازهای خردل، سیانور و عوامل خفه کننده بودند، به نقض آشکار تعهدات مربوطه خود درکنوانسیون¬های بین المللی پرداخت. در طی این مدت بیش از 252 مورد حمله شیمیایی(عراق) علیه ایران صورت گرفت که در سازمان ملل متحد ثبت شده است." عراق با مشاهده سکوت و انفعال جامعه بین المللی حتی به جان مردم خود نیز رحم نکرد و به وحشیانه ترین مورد استفاده از سلاح های شیمیایی در اول مارس 1988در مقابل اکراد بی دفاع حلبچه دست زد که طی آن 5 هزار نفر از مردم غیر نظامی این شهر جان باختند. کشور و حمله صدام به کویت خود در معرض تهدیدهای صدام حسین مبنی بر استفاده از سلاح های شیمیایی قرار گرفتند. در جنگ دوم خلیج فارس بین امریکا و متحدینش از یک طرف و عراق از طرف دیگر بر غم ادعاها و تهدیدات مکرر صدام، جنگ افزارهای شیمیایی مورد استفاده قرار نگرفتند. از جمله موانعی که برای کاربرد سلاح های شیمیایی در این جنگ بر شمرده اند عبارتند از: زمان سریع عملیات، انهدام سیستم¬های پرتاب کننده عراق توسط متحدین، اوضاع نامساعد ¬جوی، ترس از واکنش نیروهای متحد، ارزیابی، کارآیی رزمی پایین و وسایل پرتاب کننده خفیف."
در طول دوره بعد از پایان جنگ سرد موارد زیادی از ادعای استفاده سلاح های شیمیایی از جمله در تاجیکستان و چچـن توسط جنگنده های روسی، در قره باغ از سوی ارامنه و صدها مورد دیگر گزارش شده است که آخرین آنها ادعای طرفداران برهان الدین ربانی مبنی بر استفاده از عوامل شیمیایی توسط نیروهای طالبان در افغانستان می باشد."

وضعیت اشاعه سلاح های شیمیایی تا زمان انعقاد کنوانسیون:

درحالی که تا پایان جنگ بین الملل دوم بازیگران قادر به تولید سلاح های شیمیایی بسیار کم بوده و تنها به چند کشور اروپایی، امریکا، ژاپن و اتحاد جماهیر شوروی محدود می شد، بعد از جنگ شاهد دو تحول عمده ¬در مورد استفاده ¬و اشاعه سلاح های شیمیایی هستیم: اولین تغییر اساسی مربوط به کشورهای دارنده سلاح های شیمیایی است. این سلاح بواسطه پیشرفت علوم شیمی ابتدا توسط کشورهای صنعتی غرب تولید و مورد استفاه قرارگرفت. از جمله ثمرات عمده رقابت تسلیحاتی و پیشرفت علوم می¬توان به تولید عوامل شیمیایی دوگانه که در اصل برای استفاده غیر نظامی است ولی در تولید تسلیحات نیز می توان بکارگرفت و نیز اختراع سلاح های شیمیایی دوترکیبی بعنوان نسل جدیدی از سلاح های شیمیایی اشاره کرد. پس ازجنگ جهانی دوم، سلاح¬های شیمیایی دوگانه که در اصل برای استفاده غیر نظامی است ولی در تولیدات تسلیحات نیز می توان بکارگرفت و نیز اختراع سلاح های شیمیایی دوترکیبی بعنوان نسل جدیدی از سلاح های شیمیایی اشاره کرد. پس ازجنگ جهانی دوم، سلاح های شیمیایی به دلایل عدیده ای از جمله جنگ سرد و نظام بین المللی دو قطبی به کشور های جنوب گسترش یافت. تولید ارزان قیمت و آسان سلاح های شیمیایی باعث وسوسه کشور های در حال توسعه به تحصیل بمب اتمی فقرا شد که می توانست حداقل برای پاکسازی اقلیت های شورشی غیر نظامی و بی حفاظ بکار گرفته شود." لذا برخی از کشور های جهان سوم و بخصوص کشورهای ناراضی از وضع موجود با استفاده از غفلت کشورهای ناراضی از وضع موجود با استفاده از غفلت کشورهای غربی و با به کارگیری مواد اولیه امکانات آنها به تکنولوژی ساخت این سلاح ها دست یافتند.

تحول دوم نیز مربوط به محل های استفاده از سلاح های شیمیایی است. در حالی که قبل از جنگ جهانی دوم این سلاح ها بطور عمده در خود اروپا و علیه دول اروپایی به کار گرفته می شد، بعد از جنگ این کشورهای در حال توسعه بودندکه مورد حمله سلاح های شیمیایی قرار گرفتند.

اهمیت استراتژیک سلاح های شیمیایی:

در جنگ جهانی اول و تا شروع جنگ جهانی دوم، سلاح های شیمیایی بعنوان یک سلاح کشتار جمعی دارای اهمیتی استراتژیک بودند منتهی درطول جنگ جهانی دوم به علت عدم استفاده گسترده و با ظهور سلاح های اتمی که بسیار مخرب تر از سلاح های شیمیایی بوده و بالاترین نقش را در زدن ضربه اول دارند، اهمیت استراتژیک سلاح های شیمیایی کاسته شد و در درجه دوم بعد از تسلیحات اتمی قرار گرفتند.
در دهه1980 با شروع استفاده وسیع از این جنگ افزارها توسط عراق علیه ایران اهمیت تسلیحات شیمیایی در جهان سوم به شدت افزایش یافت، بطوری که این جنگ افزار ها "بمب اتمی فقرا" لقب گرفتند و پاره ای از کشورهای جهان سوم در دسترسی بدان به شدت در تلاشند.

با عدم استفاده از جنگ افزارهای شیمیایی در جنگ دوم خلیج فارس اعتقاد به نقش بازدارندگی این تسلیحات در مقابل بمب اتمی، کنار گذاشته شد.

تلاشهای بین المللی منع سلاح های شیمیایی:

ایجاد دنیایی امن و باثبات و زندگی آرام، در طول تاریخ در اندیشه بسیاری از انسان های خیر خواه متبلور شده است. انسانهای زیادی تلاش خود را مصروف آبادانی محیط و ایجاد وسایل آسایش و امنیت نموده اند. ادیان الهی انسان ها را به برادری، نوع دوستی و دوری از خصومت دعوت کرده¬اند. در ابتدا ممکن بود استفاده از سلاح های بسیارکشنده مذموم و ناجوانمردانه تلقی گردند و در ادیان مختلف دستوراتی مبنی بر نهی از ارتکاب کشتار زیاد و ممنوعیت اعمالی همچون مسموم کردن آب آشامیدنی دشمن وجود داشته است.

تلاش های بین المللی منع سلاح های شیمیایی به مقررات و اقداماتی اطلاق می گرددکه در اثر توافق بین کشورها در روابط میان خود و یا در صحن سازمان های بین المللی انجام گرفته و نیز اقدامات یکجانبه و یا مقررات الزام آور ناشی از عرف بین المللی موجود را شامل می شود.

برغم مخالفت برخی با وجود حقوق جنگ و اعتقادشان مبنی بر تعارض حقوق و جنگ با همدیگر و لزوم جلوگیری و مجازات بانیان جنگ بجای پرداختن به مقررات مربوطه، پدیده جنگ یک واقعیتی است که در نتیجه عدم رشد کامل نظام بین المللی و نبود ضمانت های اجرایی کافی و موثر، اجتناب ناپذیر تلقی می شود. لذا"جنگ را به عنوان یک واقعه در عرصه بین المللی بایستی در نظر گرفت و با کمک قواعد حقوقی آن را تحت نظم درآورد تا شاید بتوان از این طریق از شدت خطرات و لطمات ناشی ازآن کاست."

تولید و کاربرد تسلیحات شیمیایی بدنبال پیشرفت های علمی دو قرن اخیر رواج یافته و مساعی بین المللی برای ممنوع ساختن کاربرد آن نیز از همین دوران تشدید یافت. در اثر مشاهده آثار زیانبار جنگ ها و اندیشه های نوع دوستانه به تدریج جامعه بین المللی بسوی اتخاذ خطی مشی های عینی و قوی تر در مورد خلع سلاح سوق داده شد. درواقع، اگر واکنش موثر بازدارنده از سوی جامعه جهانی در مقابل استفاده از جنگ افزارهای شیمیایی صورت نگیرد، کشور های زیادی به استفاده و داشتن آنها وسوسه خواهندشد. ذیلاً به اهم اقدامات بین المللی برای منع این سلاح ها می پردازیم.

اعلامیه ها:

هر چند قبل از رواج صدور اعلامیه، در یک مورد در سال 1675 دولتین آلمان و فرانسه توافق نامه ای برای محدود سازی سلاح های شیمیایی امضا کردند، تلاش های بین المللی معاصر برای ممنوعیت سلاح های شیمیایی در ابتدا محدود به اعلام های رسمی مبنی بر عدم کاربرد اینگونه سلاح ها در جنگ بود و دیگر مراحل چرخه حیاتی تسلیحات را از تولید تا کاربرد مدنظر قرار نمی داد.
این تلاش ها از اوسط قرن نوزدهم یعنی با اعلامیه بروکسل درسال1874آغاز گردید. اعلامیه بروکسل استفاده از سموم وگلوله های سمی را در جنگ ممنوع کرد. این اعلامیه همچنین بکارگیری این سلاح ها، گلوله ها و موادی را که باعث رنج غیر ضروری می گردید ممنوع نمود." ولی جامعه بین المللی هنوز تا رسیدن به یک قرارداد بین المللی الزام آور فاصله زیادی داشت. اعلامیه لاهه مورخ 29ژوئیه، 1899 نیز استعمال پرتاب شونده هایی که یگانه کاربرد آنها نشر گازهای خفه کننده یا زیان آور بود، ممنوع نمود.

ali nuri نوشته شده:خوب سوال اول:

اولين استفاده از سلاح شيميايي توسط دشمن بعثي كي بود؟؟

به کارگيري سلاح شيميايي براي اولين بار در عمليات خيبر توسط دشمن صورت گرفت .

باتشكر و سپاس فراوان از زحمتي كه كشيدي.
تاريخهاي گوناگوني براي استفاده عراق در اولين بار ذكر شده است.نگارنده خود شاهد بودم كه در عمليات شكست محاصره ابادان چندين نفر از همرزمان مصدوم شيميايي شدند مهدي فاضل،بهنام روستايي ،عبدالحسن شاهين و حسن كوهي از جمله اين افراد بودند.
با اين حال در عمليات خيبر براي اولين بار بصورت گسترده از بمب شيميايي استفاده شد. يك سوال دارم اگر امكان دارد پاسخ دهيد.
زمان پايداري عوامل شيميايي(اعصاب،خردل و سيانور و...)در محيط چقدر است؟

بهنام41


باسلام خدمت شما دوست عزيز.

از اين كه از پاسخهاي كه دادم موجب رضايتمندي شما شده است بسيار خوشحالم.

در مورد جواب به سوالاتتون :

در مورد ماندگاري عوامل شيميايي ذكر شده بنده در تايپيك به نام: از تسلیحات شيميايي چه مي دانيد؟ به طور جامع در مورد خواص ، ماندگار و ..... توضيحاتي دادم.

نظر شما را جلب به اين موضوع مهم مي كنم كه با صرف زمان كوتاهي به مطالعه مقالات گزارده شده توسط اينجانب بپردازيد ، تا با ماهيت و خطر اين تسليحات بيشتر آشنا بشويد.

در مورد توضيح اوليتان ، بنا به درخواست كاربر طراح سوال ، جوابي كه اينجانب دادم از اطلاعات خودم بوده و با كمك سردبير پايگاه قربانيان سلاح هاي شيميايي ، جوابهايمام را كامل كرده با داشتن منبع معتبر قرار داده ام.

اما در مورد توضيحتان پيرامون اولي استفاده رژيم بعث از گازهاي شيميايي ، من از شما درخواست مي كنم از اين واقعي كه شما از آن ياد كرديد مطالبي را نگارش و در اين تايپيك قرار دهيد .

جناب نوري عزيز
روز چهارم مهر گروهان ذكر شده جهت احتياط در نخلستانهاي ايستگاه 12 مستقر شدند و روز 5 مهر حدوداً ساعت 11 صبح به محل درگيري وارد شد.لازم به توضييح است كه خطوط دفاعي دشمن به جز فياضيه،در تمامي نقاط در هم شكسته بود.
هواپيماهاي دشمن در ارتفاع بالا اقدام به بمباران مواضع خودي نمودند ولي هيچ انفجاري مشاهده نشد و فقط توي اسمان در ارتفاع بالاگلوله هاي ابر تقريبا سفيد به چشم مي خورد.(اگر به روزنامه هاي آنزمان مراجعه كنيد نوشته "ضد هوايي ها بمب هاي دشمن را در هوا زده اند").
افراد اين گروهان چند روز بعد دچار تيرگي رنگ پوست و ريختن پوست دچار شدند و همگي به بيمارستان شير و خورشيد(فكر مي كنم شهيد بهشتي شده باشد)منتقل شدند.
با توجه به اينكه نگارنده در عمليات بدر شيميايي شدم،آثار و علايم هر دو مورد يكسان بود.
اميدوارم به درد بخورد.
[External Link Removed for Guests]
عكسي از يك پوسته بمب شيميايي كه در منطقه جزاير مجنون برعليه نيروهاي ايراني استفاده شده
با تشكر از minefield.blogfa

با سلام . دست مريزاد.

خيلي ممنون بابت اطلاع رساني مفيدتان.

فقط در مورد جمله اي كه گفتيد (اگر به روزنامه هاي آنزمان مراجعه كنيد نوشته "ضد هوايي ها بمب هاي دشمن را در هوا زده اند").

بنده به اين نوع آرشيو ها دسترسي دارم اگر اطلاعات كاملتري پيدا كردم ، حتماً جهت غني تر شدن بار علمي مطالب مي گذارم.

ALINURI

از اينكه دوباره به سوالاتم جواب داديد بي نهايت ممنونم.

درمورد سوالاتم چشم ديگه تكرار نمي شه ، قوانينم مطالعه كردم!!!!!!!!!

خوب سوالاتم شخصي بود كه به شما پي ام دادم. !!

اين سوالاتمو هم اگه جواب بديد ممنون مي شم.

فقط چيزي كه مي مونه 4 از سوالاتم واسه دادشمه كه مربوط به بحث سلاح هاي شيميايي نيست اونا رو هم تو بخشهاي خودش جواب بديد كه ........

فعلاً با اجازه.......

و اما سوالاتم...

از عامل اعصاب مطالب كاملتري داريد ؟؟؟ منظورم تاريخچه و .....

سازمان ملل در مقابل حملات شيميايي كاري نكرد ؟؟؟ يا نقشي ايفاء كرد؟؟؟؟

معيار تشخصيص سلاح هاي كشتار جمعي؟؟؟؟؟

مرگ از دیدگاه جانبازان شیمیایی؟؟؟؟

و 2 سوال كه در جاي خودش جواب بديد.....

در باره تانكهاي M-48/60 و تانك Scorpion مطالبي بزاريد.

و در بخش تاريخ هم در مورد عكسهاي كه با نام شما در غرفه شاهد در نمايشگاه ديجيتال بود و من ديدم امكانش هست كه در او تايپيكي كه درست كردم بزاريد؟؟؟؟؟؟

فعلاً اينا باشن!!!!!!

با اجازه دوستان و علي نوري عزيز
بهنام41 عزيز
اجازه ميخام كه من به سوالتون پاسخ بدم

بمبي كه بهش اشاره كرديد 100% بمب فسفر سفيد بوده كه به ابر فسفري يا ديوار سفيد و اتش بدون شعله هم معروفه , اين بمب براي جلوگيري از پيشروي نيرو ها و همچنين براي تحليه مناطق شهري از عامل انساني به كار ميره .
اين بمب طي سه مرحله اسيب ميرسونه . مرحله اول شامل اكسيداسيون عامل فسفر سفيد در نزديكي سطح هست . مرحله دوم تركيب اكسيد فسفر با رطوبت موجود در محيط ( توضيح خواهم داد ) , مرحله سوم تشكيل اسيد فسفريك و اثر اون بر روي محيط .

پس از انفجار بمب و رها سازي فسفر سفيد مشتعل در محيط به سرعت اكسيد فسفر در محيط اطراف تشكيل شده - اكسيد فسفر بسيار خورنده بوده و همچنين تمايل بسيار بسيار بالايي براي تركيب با اب دارد و به همين دليل اب را از محيط اطراف خود به سرعت جذب ميكند خواه اب موجود در اطراف رطوبت هوا باشد يا اب موجود در پوست و بدن انسان
در همين مرحله سوختگي هاي بسيار بد و كشنده ناشي از ان بر روي بدن نمايان ميشود در اخر هم اسيد فسفريك تشكيل شده اثر خودش رو بر روي نقاط حساس مثل چشمها مجاري تنفسي و ريا باقي گذاشته و موجب مرگ بسيار دردناكي ميشود .

عموما اين بمبها نبايد در ارتفاع بالا منفجر بشه و فاصله تقريبي 20تا25 متر براي عملكرد مناسب عاليه ولي چون شما اشاره كرديد كه بمبها در ارتفاع بالا عمل كردن به همين دليل اثر اونها كاهش پيدا كرده و تنها در يك خشكي شديد پوست خلاصه شده

البته شايد نظر دوستان چيز ديگري باشه ولي شواهد براي من گواه استفاده از اين بمبه .
در بعضي سايتهاي اينترنتي امده بود ايران در زمان رژيم سابق از اين نوع سلاح از غرب دريافت كرده ايا كسي اطلاعي داره ؟
و اينكه ايا ايران هم تسليحات شيميايي داره ؟

با سلام و روز بخير.

بابت تاخير در پاسخگويي عذرخواهي مي كنم. ( يه سفر كوچولو پيش اومده بود)

JavadRadical

دوست عزيز در مورد بيان پاسختان اگر مطالبتون را با ذكر منبع قرار دهيد كه ما از صحت مطالب با خبر شويم متشكرم.

اين رو هم بگم كه در مورد جواب دوست عزيزمان بهنام41 كماكان در حال گشتن و پيدا كردن اون مطلب هستم و حتي در اون مورد هم ذكر شده پدافند بمب دشمن را در منهدم كرده است!!!!!!

سوال :از عامل اعصاب مطالب كاملتري داريد ؟؟؟ منظورم تاريخچه و .....

گازهای اعصاب ( با اینکه این مواد شیمیایی در دمای اطاق مایعند ولی به دلیل فشار بخار بالا (فرار بودن) به آنها لفظ گاز اطلاق می شود) اگر کشنده ترین ماده شیمیایی سنتز شده به دست بشر نباشند، قطعا یکی از کشنده ترین ها محسوب می شوند که می توانند از طریق پوست و یا تنفس وارد بدن شده، دستگاه عصبی را فلج کرده و در نهایت فرد را بکشند.
گازهای اعصاب را به دو دسته می توان تقسیم کرد آنهایی که پیش از پایان جنگ جهانی دوم ( به استثناء سیکلوسارین و GV) و به دست آلمان ساخته شدند یعنی « تابون»، « سارین» و « سومان» (سری G) و آنهایی که بعد از پایان جنگ و توسط بریتانیا در دهه 50 (VX) و ایالات متحده در دهه 60 (VE , VG و VM) سنتز شده اند: (سری V). سری V از لحاظ کشنده بودن بسیار قوی تر از سری G است.
تنفس دز کشنده این ماده بی رنگ و اغلب بی بو در عرض 15 دقیقه انسان را از پای در می آورد، تماس دز کشنده آن با پوست و مخصوصا چشم اغلب سریعتر عمل می کند به طوری که در مدت 2 دقیقه قربانی را می کشد و در مواردی که دزی کمتر از میزان کشنده آن وارد بدن قربانی شود، عوارض برگشت ناپذیر عصبی تا پایان عمر به جای می گذارد.
دز کشنده گروهی از گازهای اعصاب را در جدول زیر می توانید ببینید:

مکانیزم تاثیر:

دستگاه عصبی از سلول های عصبی به نام نورون تشکیل شده که پیامهای عصبی را از مغز به دستگاههای بدن می رسانند. نورون ها خود با استفاده از یک ماده شیمیایی به نام « استیل کولین» Acetylcholine پیامهای عصبی را به همدیگر منتقل می کنند، به این ترتیب که استیل کولین از « پایانه اکسون» در نورون ترشح می شود و با عبور از شکاف سیناپسی خود را به دندریت یا گیرنده نورون مجاور میرساند و به آن متصل و آن را تحریک می کند. بعد از این عمل که موجب انتقال پیام عصبی می شود آنزیمی به نام « استیل کولینستراز» acetylcholinesterase از راه می رسد و با تجزیه استیل کولین (به استیک اسید و کولین) از ادامه تحریک نورون به وسیله آن جلوگیری می کند.

کاری که گاز اعصاب انجام می دهد این است که با از کار انداختن آنزیم یاد شده موجب می شود تا راهی برای جلوگیری از ادامه تاثیر استیل کولین و تجزیه آن وجود نداشته باشد، استیل کولین دائم در سیناپس تولید شده و به تحریک نورون ادامه دهد. تجزیه نشدن این پیغام رسان عصبی باعث انقباض دائمی ماهیچه ها از جمله دیافراگم و در نتیجه خفگی و مرگ می شود.

علائم بالینی:

کاهش بینایی، کوچک شدن مردمک چشم، عرق کردن، روان شدن آب دهان و بینی، استفراغ، بی اختیاری مدفوع و ادرار، درد شکم، انقباض عضلات، تشنج، توقف تنفس و در نهایت مرگ

پادزهر:

دو پادزهر برای جلوگیری از عوارض مرگ آور گاز اعصاب وجود دارد: « آتروپین» و « پرالیدوکسیم» که تنها و تنها هنگامی می توانند موثر باشند که بلافاصله بعد از تماس با گاز اعصاب، استفاده شوند.
قبل از اینکه شرح کار هر دو را توضیح دهم جا دارد از یک فیلم و یک سریال نام آشنا یاد کنم: فیلم صخره (The rock) و سری پنجم از سریال 24 که اسم آتروپین را باید در آنها شنیده باشید.
آتروپین با مسدود کردن گیرنده های نورون مانع از نشستن استیل کولین در آن و تحریک نورون می شود به این ترتیب استیل کولین جمع شده در سیناپس قادر به عمل نمی باشد. پرالیدوکسیم از طریق جلوگیری از واکنش گاز اعصاب با آنزیم کولینستراز مانع از تاثیر گاز اعصاب می شود.

تاریخچه سنتز:

اولین گاز اعصاب شناخته شده یعنی « تابون» در سال 1936 به طور تصادفی توسط یک دانشمند آلمانی به نام گرهارد شرادر و در لابراتواری در لورکوزن تولید شد، یک سال بعد و به دنبال مطلع شدن مقامات ازاین موضوع آنها شرادر را به یک لابراتوار جدید فرستادند تا تحقیقات بیشتری در این زمینه کند، در همان سالها تیم او موفق شد تا دو گاز اعصاب دیگر یعنی « سارین» و « سومان» را بسازد.

در اوایل دهه 40 آلمانی ها شروع به ساختن یک کارخانه بزرگ تولید صنعتی « تابون» در خاک لهستان زدند و موفق شدند تا پیش از پایان جنگ بین 10 تا 30 هزار تن « تابون» تولید کنند. تخمین زده می شود که مقادیر قابل توجهی « سارین» نیز در طی آن سالها توسط آلمان تولید شده باشد.

اما با وجود اینکه حتی توپخانه خود را به گلوله های حاوی گازهای اعصاب تابون و سارین و سومان مسلح کرده بودند، دولت آلمان در نهایت تصمیم گرفت تا از گاز اعصاب بر علیه متفقین استفاده نکند.( من نمیفهمم که چرا رسانه های غربی فقط نیمه خالی لیوان آلمان نازی را می بینند؟)

متفقین تا قبل از تسخیر آلمان هیچ چیز از گاز اعصاب اختراع شده آلمانی ها نمی دانستند، ولی با پی بردن به وجود آن مشغول تحقیقات شدند تا اینکه در سال 1952 انگلستان موفق شد تا گاز اعصاب VX را سنتز کند که در سال 1961 در قبال مبادله با تکنولوژی بمب هیدروژنی آن را در اختیار آمریکا نیز گذاشت. ایالات متحده در طی سالهای بعد موفق شد تا انواع دیگری از گاز اعصاب سری V را تولید کند. در دهه 80 شوروی مدعی شد که توانسته تا نسل سوم گاز اعصاب را تولید کند، ادعایی که هیچ گاه ثابت نشد.

تاریخچه استفاده:

اولین قربانیان گاز اعصاب مربوط به سوانح دوران تولید صنعتی آن در آلمان است ولی استفاده از گاز اعصاب بر علیه انسان به جنگ ایران و عراق و سالها پیش از حمله شیمیایی به حلبچه باز می گردد. ظاهرا صدام برای اولین بار در 27 اسفند 1362و در جریان عملیات خیبر در سه نوبت اقدام به استفاده از گاز اعصاب علیه سربازان ایرانی ( در جزیره مجنون) کرده، اقدامی که یکسال بعد و در جریان عملیات بدر نیز تکرار شد.

حمله به حلبچه در اواخر جنگ ایران و عراق بزرگترین مورد کاربرد سلاح شیمیایی علیه بشریت در تاریخ نام گرفته است. اوایل غروب 25 اسفند 1366 هشت بمب افکن میگ ارتش عراق شروع به بمباران شیمیایی حلبچه کردند، حمله ای که تمام شب ادامه داشت و در آن از سه نوع گاز اعصاب سارین، تابون و VX به همراه گاز خردل استفاده شد. تعداد کشته های این حمله تا 5 هزار نفر تخمین زده می شود. مرحوم کاوه گلستان که از اولین کسانی بود که در حلبچه حاضر شد آن را چنین توصیف می کند:

( زندگی یخ زده بود، ایستاده بود، مثل اینکه مشغول تماشای یک فیلم باشی و ناگهان روی یک فریم بایستد، این برایم نوع جدیدی از مرگ بود. به داخل یک خانه و آشپزخانه اش می رفتی و جسد زنی را می دیدی که کارد آشپزخانه در دست مشغول بریدن یک تکه هویج بوده…)

چند ماه بعد در روزهای پایانی جنگ و در جریان بازپس گیری فاو از دست نیروهای ایران، عراق باز به طور وسیع و موثری از گاز اعصاب و خردل استفاده کرد. ( در همان ماههای پایان جنگ بود که صدام برای اولین بار از گاز اعصاب VX بر علیه سربازان ایرانی استفاده کرد.)

در کل برآورد می شود که حدود 10 هزار نفر به وسیله سلاحهای شیمیایی عراق کشته شده باشند.

در خلال جنگ اول خلیج فارس عراق از گاز اعصاب استفاده نکرد ( شاید حمله آمریکا و متحدینش چنان برق آسا بود که فرصت استفاده نیافت) ولی گروهی از سربازان آمریکایی و انگلیسی در جریان انهدام انبار سلاحهای شیمیایی خمیسیه در معرض گازهای اعصاب قرار گرفتند که گفته می شود این موضوع و همچنین استفاده از پادزهرهای گاز اعصاب بعدها منجر به بروز « سندرم جنگ خلیج فارس» شد.
در سال 1995 یک فرقه مذهبی گمنام ژاپنی به نام «اوم شینریکیو» ( اعضای این فرقه با گروهی از شیعیان که معتقد به گسترش فساد برای تعجیل ظهور امام دوازدهم اند وجه مشترک دارند) دست به حمله به متروی شهر توکیو با استفاده از گاز سارین زد که منجر به کشته شدن 12 نفر، به شدت مجروح شدن 50 نفر و مشکلات بینایی برای هزاران تن شد.

سازمان ملل در قطعنامه 687 خود گاز اعصاب را سلاح کشتار جمعی شناخت. کنوانسیون سلاحهای شیمیایی در سال 1993تولید و انبار سلاحهای شیمیایی را ممنوع اعلام کرد، این کنوانسیون از سال 1997 برای کشورهای عضو آن جنبه الزام آور پیدا کرد.

منبع:
ویکی پدیا + آرشیو مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ

سوال دوم: سازمان ملل در مقابل حملات شيميايي كاري نكرد ؟؟؟ يا نقشي ايفاء كرد؟؟؟؟

پاسخ سوال خودر را در تايپيك نقش سازمان ملل و قدرت های بزرگ در کاربرد سلاح های شیمیایی علیه ایران قرار داده ام مطالعه بفرمائيد.