طرح پرسشهايي پيرامون سلاح هاي شيميايي

[Shahrzad-1364]

با سلام و روز بخير خدمت تمامي دوستان و كاربران و مديران محترم و عزيز.

اين تايپك را به خاطر اين به وجود آوردم كه من يه طومار سئوال در مورد سلاح هاي شيميايي ، كاربردشون ، چگونگي توليدشون دارم ، كه طي چند ماه وب گردي توي اينترنت ، اين سايت را پيدا كردم كه دوست بسيار عزيزم ALI NURI مطالب بسيار عالي قرار دادن.

اگر امكانش براي شما هست خواهشمندم به سئوالاتم كه تو چند پست برايتان ارسال مي كنم جواب بديد.

باتشكر.

[Shahrzad-1364]

اولين سئوالم اينكه:

استفاده از سلاحهای شیمیایی از چه زمانی آغاز شد؟

دوميش:

در طول جنگ تحمیلی ،‌عراق از چه عوامل شیمیایی استفاده كرد؟

سوميش:

كدام قسمت از پوست بدن بیشتر در اثر تماس با گاز خردل آسیب می بیند؟

فعلاً اينا باشن بقيشم ازتون مي پرسم!!!!!!

[ali nuri]

Shahrzad-1364

با سلام.

اول، خير مقدم عرض مي كنم خدمت شما بابت ورودتان.

دوم ، از اينكه از مقالاتي كه گردآوري كردم ابراز علاقه نموديد بسيار سپاس گذارم.

سوم ، در مورد جواب به سئوالات شما بايد عرض كنم ، در جواب گرفتن در مورد سوالات خود بايد شكيبا باشيد!!!!!!! و جواب سوالات خود را يه ساعته از من مطالبه نكنيد!!!!

خوب در مورد جواب به سوالاتتون.......

اولين سوال:

استفاده از سلاحهای شیمیایی از چه زمانی آغاز شد؟

( البته به جاي كلمه عراق ، كلمه رژيم بعث بهتر است)

استفاده از عوامل سمی و شیمیایی هزاران سال پیش در طول جنگهای باستان مرسوم بود. مطابق متون تاریخی،‌ سربازان یونان، اسپارت ها و... در پای قلعه های دشمن از دود و قیر برای از پا در آوردن و خفه كردن سربازان دشمن استفاده می كردند. با ین حال روز 22 آوریل 1915 (جنگ اول جهانی) در تاریخ به نام «روز تولد جنگ شیمیایی مدرن» شناخته شده است در این روز سربازان آلمانی در منطقه ای به نام یپرس در بلژیك با استفاده از 6000 سیلندر محتوی گاز كلر، 168 تن از این گاز كشنده را بطرف سربازان متفقین رها كردند. این حادثه منجر به مرگ بیش از 5000 نفر از سربازان طرف مقابل گردید.

دومين سوال:

در طول جنگ تحمیلی ،‌عراق از چه عوامل شیمیایی استفاده كرد؟

در طول 8 سال جنگ تحمیلی ، عراق در جبهه های مختلف غرب و جنوب ازعوامل مختلف شیمیایی برعلیه رزمندگان اسلام استفاده كرد.
گزارشات رسمی (از جمله گزارش كارشناسان سازمان ملل متحد) بكارگیری دو نوع مهم از عوامل شیمیایی را در جنگ توسط عراق به اثبات رساند.
1) گاز خردل(سولفور موستارد یا عامل تاول زا)
2) عامل اعصاب (عمدتاً تابون و گاهی سومان)

سومين سوال

كدام قسمت از پوست بدن بیشتر در اثر تماس با گاز خردل آسیب می بیند؟

نواحی از بدن كه گرم، مرطوب و دارای پوست نازكتر هستند، معمولاً زودتر و بیشتر در اثر تماس با گاز خردل آسیب می بینند مثل نواحی تناسلی خارجی، زیر بغل، بین دو ران،‌ چین جلوی آرنج و گردن ، ضمناً كسانی كه دارای پوست روشن تر هستند احتمالاً در مقابل گاز خردل حساس تر هستند.

[Shahrzad-1364]

ali nuri

خيلي ممنونم از اينكه به سوالتم جواب دادي وهمچنين از مقالات آموزندت!!!!!

من با اجازت از مقالاتت مي خوام استفاده كنم . اشكالي كه نداره؟؟؟؟

الان چند نفري همراه من دارن از تايپيك هاي كه گذاشتي ديدن مي كنند و خوب طبيعتاً سوالات بيشتر مي شه!!!!!

چند تا سوال با اجازت مي زارم و چندتام به PM خودت مي فرستم.

فعلاً با اجازه.

[Shahrzad-1364]

و حالا سوالاتم:

اولين استفاده از سلاح شيميايي توسط دشمن بعثي كي بود؟؟

يه جايي يه صحبتي از يك متخصص بيماران شيميايي كلمه اي به ترياژ شنيدم اين ترياژ چيه؟؟؟

چگونه مي توان سوختگي شيميايي ناشي از گاز خردل را از بقيه سوختگيها تشخيص داد؟

تو عكسهاي كه تو تاپيك جنايت هاي صدام قرار داديد. چندتام عكس از بمباران شيميايي روستاها بود . ميشه اسم روستاها يا محلشون يا اطلاعاتي در مورد اونها بگذاريد؟؟

از رخداد هاي كه تو زمان جنگ ( موقع زدن بمب شيميايي) در درون شهر سردشت اطلاعاتي مي گذاريد؟؟؟؟

اطلاعاتي هم از تاریخچه استفاده از سلاح های شیمیایی اگر در اختيار داريد بگذاريد.

بمب هاى هسته اى چگونه عمل مي كنند؟؟؟

فعلاً اينا تا بعد.....

[ali nuri]

با سلام مجدد.

كاربر گرامي خيلي خوشحال هستم از اينكه توانستم به سوالات شما نه به طور كامل و در نوع خود صحيح و جامع اطلاع رساني كنم.

دونكته قبل از پاسخگويي به شما عرض مي كنم:

نكته اول:

قبل از هر چيز از شما مي خواهم كه اولاً اينجانب را به عنوان كاربر پاسخگو به سوالات شما و در ثاني از طرف مديران سايت ، از شما مي خواهم قوانين سراسري انجمن كه زحمت آنرا Mahdi1944 عزيز كشيده است و جهت نظم و قرار گرفتن اعمال و رفتار ما كاربران در چهار چوب ضوابطي، كه مطابق با قوانين وضع شده در اين سايت مي باشد را خوب مطالعه كرده سپس به طرح سوالهايتان بپردازيد. ( هرچند خود من و اكثر دوستان قوانين را خوانده و مراعات هم نكرده و به اصطلاح قوانين را خم مي كنيم!!)

نكته دوم:

درمورد مطرح كردن سوالهايتان ، در پستي كه به پي ام من زديد . پي ام اينجانب و در كل خود بنده ، پاسخگو به سوالات كاربراني كه هدف از ايراد پرسش به من كسب اطلاع و اندوختن دانشي هرچند كم و مختصر از اندوخته هاي اينجانب مي باشد و خواهشاً با چت روم اشتباه نگيريد!!!!!!!!!!!!!

جواب سوال اول PM: در كل شما تمامي سوالهايتان در اين تاپيك ارائه كنيد تا بنده با آنها پاسخگو شوم و اين تاپيك مختص به شما نبود و متعلق به تمامي كاربران بازديد كننده مي باشد.

جواب سوال دوم PM: خير بنده جزو مديران اين سايت نيستم ( مديريت بنده در سايت ياد شده ملاك بر مدير بودن در اين سايت نمي باشد) براي اطلاع بيشتر در صفحه اول سايت در قسمت پائين قسمتي به نام كاربراني كه هم اكنون Online هستند را مشاهده كنيد بالاي آن قسمت نوشته هاي ( [ مدير سايت ] [ شوراي نظارت ] [ مدير ارشد ] [ مدير ] [ مدير سابق ] [ عضو افتخاري ] [ متخصص ] [ کاربر ارشد ] ) كه با رنگ مشخصي از مابقي كاربران تمايز پيدا كرده اند.

جواب سوال سوم PM: بله نام عليرضا نوري آشتياني نام كامل بنده بوده و استفاده از مقالات اين تايپيك ها فقط با درج نام سايت و نام نويسنده مجاز مي باشد ( همانطور كه خود من با اكثر منابع شاهد و ناظر هماهنگ مي كنم) در قسمت دوم سوالتان اين مسئله كاملاً شخصي بوده و نيازي نمي بينم شما از آن اطلاعاتي داشته باشيد.

با تشكر از شما.

[ali nuri]

خوب سوال اول:

اولين استفاده از سلاح شيميايي توسط دشمن بعثي كي بود؟؟

به کارگيري سلاح شيميايي براي اولين بار در عمليات خيبر توسط دشمن صورت گرفت عراق به دليل نگراني از نتايج عمليات براي نخستين بار نوعي از سلاحهاي شيميايي محصول کارخانه سامره به نام گاز خردل را با استفاده از هلي‌کوپترهاي ساخت شوروي و فرانسه،‌ به کار گرفت .

پيش از اين عراق در عمليات والفجر 2 در منطقه حاج عمران به صورت محدود از سلاحهاي شيميايي استفاده کرده بود، شوراي امنيت سازمان ملل در واکنش به اين اقدام در دهم فروردين ماه سال 1363 با صدور بيانيه‌اي استفاده از گازهاي سمي را محکوم کرد. اما عراق بي‌توجه به بيانيه سازمان ملل در عمليات بدر در طول پنج روز از تاريخ 1363/12/22 تا 1363/12/17 بيش از سي مورد انواع سلاح شيميايي را مورد استفاده قرار داد.

[ali nuri]

جواب سوال دوم:

يه جايي يه صحبتي از يك متخصص بيماران شيميايي كلمه اي به ترياژ شنيدم اين ترياژ چيه؟؟

ترياژ جزو يكي از پايان نامه هاي فوق تخصصي و در اصطلاح بايد داراي سطح دانش آكادميك بالاي باشيد تا مطالب ر به اصطلاح حضم كنيد!! و توسط دكتر سعيد مرزبان راد (عضو هيات علمي دانشگاه آجا) به نشاني: دانشكده افسري امام علي (ع) سال 1380، نوشته و ارائه شده است

اصل خود پايان نامه تا مراحل پاياني در مرحله اول و در مرحله دوم يعني جراحي تا آماده سازي و آزمايش بر روي چند جانباز شيميايي پيشرفت و به علت ريسك بسيار بسيار زياد و چون خطر از دست دادن اين جانبازان بالا است ، هنوز در مرحله تكميل است.

چكيده اي از اين پايان نامه:

در اين مقاله محقق برآن است تا جنبه هاي ضروري را در انجام اعمال جراحي در مجروحين آلوده به مواد شيميايي كه داراي شرايط خاص ترياژ اوليه، درمان‌هاي توام عامل آلودگي و انجام اعمال جراحي برحسب شدت مجروحيت و عامل آلودگي مي‌باشد را شرح دهد.

از جمله نكات ضروري در اين نوشته عبارتند از:

• امنيت كامل تيم درماني اعم از تيم جراحي و رفع آلودگي

• آموزش اوليه رفع آلودگي در تيم‌هاي درماني حمل به منظور رفع آلودگي شخصي

• آماده نمودن تيم رفع آلودگي از مجروحين جنگي كه امكان رفع آلودگي خود را به علت شدت جراحت ندارند.

• پيش بيني محل مناسب رفع آلودگي با روش سيار ومواد رفع آلودگي جنب اتاق عمل.

• پيش بيني مراكز درماني ICU جهت پيگيري بيماران پس از اعمال جراحي.

• امكانات ترابري مناسب و كاملا در دسترس جهت مديران جراحي.

• پيش بيني خطوط بي‌سيم مخابرات.

اهم نكات جراحي بشرح ذيل مي‌باشد:

1ـ دزهيدراتاسيون اوليه به دليل فواصل خطوط عمليات و عدم جبران حجم مورد نياز پس از ورود به مراكز درماني داراي اهميت اوليه بوده و لازم است نسبت به رفع آن اقدام نمود.

2ـ تزريق آنتي توكسين كزاز در موارد زخم جنگي توام با آلودگي به مواد تاول زا بدليل اختلال سيستم ايمني ضروري مي‌باشد.

3ـ تخليه ضايعات جلدي و تاول‌هاي جلدي با شكاف عمودي بدليل اين كه حاويتوكسين هستند ضروري مي‌باشد.

4ـ سوختگي غدد پستاني در خانم‌هاي باردار داراي شرايط اختصاصي بوده ولازم است شير ناحيه با شير دوش تخليه ونسبت به قطع ترشح شير با مصرف قرص Bromocriptin اقدام نمود.

5ـ‌ در موارد خونريزي‌هاي شديد ابتدا آميناسيون اوليه و سپس انجام اعمال جراحي بر حسب نوع آلودگي پيشنهاد مي‌شود.

6ـ انجام تراكئوستومي در بيماران آلوده به مواد شيميايي با ضايعات مخاطي و داراي عوارض Upper Airway جهت درمان‌هاي جانبي در مواردي كه نياز به انتوباسيون مي‌باشد پيشنهاد مي‌گردد.

7ـ در موارد پنوموتراكس همراه با ديسترس تنفسي حاد و افزايش تا كي پنه با بررسي گرافي ريه و گذاشتن لوله سينه اقدام درماني انجام پذير خواهد بود.

[ali nuri]

جواب سوال سوم

چگونه مي توان سوختگي شيميايي ناشي از گاز خردل را از بقيه سوختگيها تشخيص داد؟

در كلينيك جانبازان شيميائي استان فارس حدود يك هزار و يكصد مصدوم شيميائي تحت نظر متخصصين اين مركز مي باشند، حدود يكصد نفر از اين عزيزان در روي قسمتهاي بدن، سوختگيهاي واضح ناشي از گاز خردل دارند.

علائم باليني بيشتر در روي پاها، ژنيتال، پشت، شكم، سينه و دستها مي باشد. پوست در اين منطقه شديداً آتروفيك بوده و ضمائم پوستي بطور واضح كاهش نشان مي دهند.

پوست در برخي مناطق كم رنگ يا پررنگ بود و اسكار يا كلوئيد در 50% آنها ديده مي شود. بر آن شديم تا معيارهاي تشخيصي هيستوپاتولوژيك خاصي را پيدا كنيم تا بتوان بر مبناي آن افرادي كه مشكوك به مصدوميت شيميائي مي باشند، را از سوختگيهاي ديگر اقتراق داد.

رنگ آميزي اول با H & E انجام شده و رنگ آميزيهاي خاص ديگر نيز در حال انجام است.

. نكته هاي مورد توجه در رنگ آميزي H & E عبارتند از :

KEATION PLAQUE.
COLIAGEN BUNDLES
PERIADENXAL FAT.
SUBCUTANEOUS FAT.
FIBROSIS.
↓ ↓ HAIR FOLLICLES.
LOW DEGREE OF INFLAMATION.

انشاء الله يافته هاي ديگر با درجه بندي ماژور و مينور از نظر كلينيكي و هيستو پاتولوژيك ارائه خواهد شد.

( اين مطالب به درخواست كاربر فوق گذارده شده و جزوء سوالات استراتژيك در مسئله گازهاي خردل و مصدومان اين گاز مي باشد و به اين علت كلمات از بار مفهومي سنگسنس برخوردار هستند ، در آينده اي نزديك اين مورد را برايتان باز خوام كرد.)

[ali nuri]

جواب سوال چهارم

تو عكسهاي كه تو تاپيك جنايت هاي صدام قرار داديد. چندتام عكس از بمباران شيميايي روستاها بود . ميشه اسم روستاها يا محلشون يا اطلاعاتي در مورد اونها بگذاريد؟؟

روستاها و محله های بسیاری در طول جنگ تحمیلی مورد هدف حملات شيميايي عراق قرار گرفتند كه برخي از آنها عبارتند از:

28/12/1366- بمباران شيميايي شديدي بر روی روستاهاي قلعه جي تا روستاي دزلي صورت گرفت وطي آن حدود 300 بمب شيميايي به كار رفت. تنها به روستاي كوچك قلعه جي بيش از 11بمب اصابت كرد.


2/1/1367- ساعت 9- 8 صبح روستاهاي نژمار، كاني دينار،بالك، هجرت، دكاشيخان، بهرام آباد و چند روستاي ديگرمورد بمباران شيميايي قرارگرفتند كه عامل اصلي در اين بمبارانها گاز اعصاب بود.


2/1/1367- شهر نودشه هدف8 بمب خردل قرارگرفت كه منجر به شهادت 13نفر و مصدوم شدن 100نفر شد. متاسفانه تنها پزشك اين شهر كوچك كه در زمان حادثه خدمات زيادي به مردم و مصدومين نموده بود، سرانجام در اثر شدت مسموميت به شهادت رسيد.

4/1/1367- بمباران شيميايي گسترده اي از روستاهاي قلعه جي تا دزلي صورت گرفت. اما چون مردم روستا را ترك كرده بودند تلفات زيادي نداشت.

6/1/1367- روستاي قلعه جي و اطراف بيمارستان صحرايي الله اكبر مورد حمله شيميايي قرار گرفت.

13/1/1367- روستاي قلعه جي و اطراف بيمارستان صحرايي الله اكبر مجددا مورد حمله شيميايي قرار گرفت.


2/1 1367 - بمباران روستاي بالك:

این روستا در تاريخ سه شنبه دوم فروردين 1367 ساعت8:30 صبح هدف بمباران شيميايي قرار گرفت.

به فاصله یک ساعت از حادثه، مقداري شاخه هاي سوخته درخت در جلوي خانه ها ديده مي شد كه احتمالا روستاييان در زمان حادثه جهت خنثي نمودن گاز شيميايي روشن كرده بودند.

در چند مورد بمب های شيميايي سقف سست خانه ها را سوراخ و وارد آن شده بود

البته دشمن چندین گلوله تخريبي (‌مسلسل هواپيما) نيز به نقاط مختلف پرتاب کرده بود تا مانع دور شدن مردم از منطقه گردد.


در اين حادثه 3 بمب شيميايي به روستا و يك بمب هم در حومه روستا اصابت کرد. حدود 100نفر از روستاييان مصدوم و 10 نفر شهيد شدند كه شامل 7 مرد، 2 زن و يك دختر جوان مي شدند.

کتر عباس فروتن از بمباران شیمایی روستای بالک این خاطره را نقل می کند:

جوان 17ساله اي را ديدم كه تنها فرزند باقي مانده خانواده اش بود و بر حسب اتفاق در زمان حادثه در بيرون روستا مشغول كاربود. يكي ديگر از اهالي كه همسرش را در اين حادثه از دست داده بود، گفت كه؛ همسرش مشغول پختن نان بوده كه روستا بمباران شيميايي شد. همسرش ابتدا به حال اغماء افتاد و در مسير انتقال به بيمارستان به شهادت رسد. يكي از بمب ها نیز به كنار رودخانه روستا اصابت كرده بود. اما خوشبختانه در اثر آن كسي مصدوم نشد، تنها يك زن و شوهر دچار مسموميت خفيف شده بودند.

بمباران شيميايي روستاي آلوت

در تاريخ بيست و دوم تير ماه 1367 عراق طي بمباران شيميايي روستاي آلوت در غرب كشور (نوار مرزي استان كردستان) يك خانواده را مصدوم نمود.

4 نفر از اعضاء اين خانواده چند روز اول پس از حادثه را در بيمارستانهاي منطقه جنگي سپري كرده و سپس به علت وخيم بودن حالشان به تهران اعزام شدند.

اين افراد عبارت بودند از: دو زن (كه يكي چهار ماهه حامله بود) و نيز دو دختر بچه 2 و 4 ساله كه همگي مورد معاينه تيم سازشمان ملل نيز قرار گرفتند.

اين موضوع در گزارش تيم سازمان ملل چنين منعكس شد:آثار گاز خردل را بر خانواده دهقان، مخصوصاً يك مادر و دو دختر دو و چهار ساله وي مشاهده می شد.در كمال اندوه شاهد رنج كودك چهارساله در فاصله
كمتر از 2 ساعت با مرگش ما صدمات شديد گاز خردل را بر روي مادر جواني كه چهار ماهه باردار بود مشاهده نموديم. خانم باردار يك هفته بعد بدنبال لو كوپني و نارسايي تنفسي به شهادت رسيد.

بمباران شيميايي روستاي نرماژ


روستای نرماژ در فاصله شش کیلومتری جنوب شهرستان مریوان در استان کردستان قرار دارد.

در حال حاضر (سال 1385) دارای 48 خانوار و 520 نفر جمعیت می باشد. ساکنان این روستا عمدتاً کشاورز و باغدار هستند.

در طول جنگ تحمیلی و در جریان حملات هوایی عراق «نرماژ» و روستاهای مجاور آن «قلعه جی»، «کانی دینار» و «دزلی» چندین بار مورد هدف قرار گرفته و تقریباً دو سال آخر جنگ، ساکنان آنها به کوه های اطراف پناه برده و آواره بودند.

بمباران شيميايي روستاي نژمار در تاريخ دوم فروردین ماه 1367؛ حدود ساعت 8:15 صبح روي داد كه طي آن 6 بمب به داخل روستا و حدود20 بمب ديگر به مزارع اطراف اصابت نمود.

اين حمله منجر به شهادت 30 نفر انسان بی گناه و مصدوم شدن 300 تن دیگر گرديد.

جانباز شیمیایی« علی پاتو» از اهالي روستا، که منزل پسرش مورد هدف یکی از بمب هاي شیمیایی _ گاز اعصاب_ قرار گرفته بود، شرح واقعه را این چنین بیان می کند:

پس از بمباران دود سفيد رنگي منطقه را فرا گرفت. براي كمك، به خانه پسرم رفتم. اما فوراً دچار تنگي نفس و مشكل بينايي شدم. به طوري كه ديگر جایي را نمي ديدم و سپس بي هوش شدم.

در اين حادثه پسر و عروسم كه 30 ساله بودند و 4 نوه ام كه از 1تا4 سال سن داشتند، همگي به شهادت رسيدند.

او از خانواده شهید «هوشمندی» یاد می کرد كه دوازده نفر بوده و همگی به شهادت رسيدند.

[ali nuri]

جواب سوال پنجم:

از رخداد هاي كه تو زمان جنگ ( موقع زدن بمب شيميايي) در درون شهر سردشت اطلاعاتي مي گذاريد؟؟؟؟

هشتم تیر در روزشمار جمهوری اسلامی ایران مصادف است با سالروز بمباران شیمیایی سردشت و روز مبارزه با سلاح شیمیایی و میکروبی، در این تاریخ هواپیماهای عراقی با سلاح های شیمیایی، چهار نقطه پر ازدحام شهر سردشت را بمباران کرده و هزاران زن و کودک را گرفتار گازهای شیمیایی کشنده کردند.

جمهوری اسلامی ایران نیز پس از این واقعه، شهر سردشت را نخستین شهر قربانی جنگ افزارهای شیمیایی در جهان پس از بمباران هسته ای هیروشیما نامید.

اگرچه در طول هشت سال جنگ تحمیلی، عراق بارها از سلاح های شیمیایی استفاده کرد ولی فاجعه سردشت و حلبچه، از وخیم ترین فجایع بشری به شمار می روند.

حتی به گفته برخی از محققان، فاجعه سردشت وخیم تر از بمباران حلبچه که بعد از آن افتاق افتاد، بوده است زیرا در سردشت از گاز اعصاب و خردل استفاده شد و در حلبچه از گاز سیانور.

گاز خردل از نوع گازهایی است که همیشه در محیط و بدن مصدوم باقی می ماند و تاکنون هیچگونه راه درمانی برای مصدومان کشف نشده است. از جمله عوارض این گاز عفونت ریوی، خارش پوست، التهاب چشم و تنگی نفس را می توان نام برد.

در حلبچه هر چند تعداد تلفات زیاد است ولی آثار گاز آنی بوده و باقی نمی ماند، در حالیکه در فاجعه سردشت وضعیت مصدمان بسیار اسفبار تر است. البته هر دوی این فجایع محکوم هستند چراکه در آنها انسان های بی گناه به شهادت رسیدند.

آری، فاجعه به قدری عمیق است که با گذشت 21 سال از این حادثه آسیب دیدگان شهر سردشت و نسل های پس از آن همچنان از عوارض آن رنج می برند.

با این وجود، از همه دردناک تر آن است که این حادثه از سوی رسانه های غربی و آنانی که مدعی اعاده حقوق بشر و دموکراسی هستند دچار مرگ خبری شد و مسکوت ماند و تنها پس از گذشت چند روز از این حادثه چند مقاله در این باره به چاپ رسید.

نیویورک تایمز آمریکا چند روز بعد نوشت: این عمل از هر جهت و به هر مفهوم، یک جنایت جنگی است که با انکارهای سست و رسمی عراق و عذر و بهانه های غیررسمی در مورد استفاده از یک سلاح ناجوانمردانه درآمیخته است.

جمهوری اسلامی ایران در پی استفاده وسیع رژیم بعث عراق از سلاح های شیمیایی بارها این موارد را به سازمان ملل متحد گزارش کرد و دبیرکل سازمان ملل متحد نیز با یک هیئت کارشناسی پس از شش روز حضور در ایران، استفاده از سلاح های شیمیایی را تایید کرد که نتیجه آن محکومت به کارگیری سلاح های شیمیایی از سوی این سازمان بین المللی بود.

نکته جالب آن است نام کشور عراق در این گزارش ذکر نشد. در پی این اقدام ایران با اعزام مجروحان شیمیایی سردشت به کشورهای مختلف سعی در نشان دادن این فاجعه کرد.

سرانجام پس از مشاهده آثار و علائم شدت جراحات وارده بر مجروحان جنگی، نشست های متعددی در مجامع بین المللی برگزار شد و کنفرانس خلع سلاح مستقر در ژنو پیش نویس و طرح کنوانسیون منع استفاد از سلاح های شیمیایی را تهیه و به سازمان ملل تقدیم کرد و در سال 1993 پس از دو دهه مذاکره پیرامون این موضوع، سرانجام این معاهده در پاریس به امضا رسید و از سال 1997 به اجرا درآمد.

این کنوانسیون دارای یک مقدمه، 24 ماده و سه متن پیوست است و بر همین اساس سازمان منع سلاح های شیمیایی (pocw) وظیفه اجرای کنفواسیون که مقر آن در لاهه هلند است را بر عهده گرفت.

همچنین در دهمین اجلاس کشورهای عضو کنفواسیون منع استفاده از سلاح های شیمیایی در لاهه هلند، روز 29 آوریل (نهم اردیبهشت) روز جهانی بزرگداشت قربانیان سلاح های شیمیایی نامگذاری شد. این روز مصادف با روزی است که مصوبات معاهده بر کشورهای عضو لازم الاجرا شد و در همان سال دبیرکل سازمان ملل متحد از تمامی کشورهایی که به عضویت این کنفواسیون درنیامده بودند، خواست تا به آنان ملحق شوند.

کشور ایران نیز در سال 1997 با تصویب مجلس شورای اسلامی به این کنفواسیون پیوست و از همان آغاز همواره عضو شورای اجرایی سازمان بوده و حضوری فعال و تاثیرگذار در سازمان (opcw) داشته است، ولی بار دیگر کشورهای مدعی حقوق بشر از جمله آمریکا از امضای این پروتکل سرباز زدند تا هر چه بیشتر آزادانه بتوانند به جنایات خود ادامه دهند.

[ali nuri]

جواب سوال پنجم:

از رخداد هاي كه تو زمان جنگ ( موقع زدن بمب شيميايي) در درون شهر سردشت اطلاعاتي مي گذاريد؟؟؟؟

هشتم تیر در روزشمار جمهوری اسلامی ایران مصادف است با سالروز بمباران شیمیایی سردشت و روز مبارزه با سلاح شیمیایی و میکروبی، در این تاریخ هواپیماهای عراقی با سلاح های شیمیایی، چهار نقطه پر ازدحام شهر سردشت را بمباران کرده و هزاران زن و کودک را گرفتار گازهای شیمیایی کشنده کردند.

جمهوری اسلامی ایران نیز پس از این واقعه، شهر سردشت را نخستین شهر قربانی جنگ افزارهای شیمیایی در جهان پس از بمباران هسته ای هیروشیما نامید.

اگرچه در طول هشت سال جنگ تحمیلی، عراق بارها از سلاح های شیمیایی استفاده کرد ولی فاجعه سردشت و حلبچه، از وخیم ترین فجایع بشری به شمار می روند.

حتی به گفته برخی از محققان، فاجعه سردشت وخیم تر از بمباران حلبچه که بعد از آن افتاق افتاد، بوده است زیرا در سردشت از گاز اعصاب و خردل استفاده شد و در حلبچه از گاز سیانور.

گاز خردل از نوع گازهایی است که همیشه در محیط و بدن مصدوم باقی می ماند و تاکنون هیچگونه راه درمانی برای مصدومان کشف نشده است. از جمله عوارض این گاز عفونت ریوی، خارش پوست، التهاب چشم و تنگی نفس را می توان نام برد.

در حلبچه هر چند تعداد تلفات زیاد است ولی آثار گاز آنی بوده و باقی نمی ماند، در حالیکه در فاجعه سردشت وضعیت مصدمان بسیار اسفبار تر است. البته هر دوی این فجایع محکوم هستند چراکه در آنها انسان های بی گناه به شهادت رسیدند.

آری، فاجعه به قدری عمیق است که با گذشت 21 سال از این حادثه آسیب دیدگان شهر سردشت و نسل های پس از آن همچنان از عوارض آن رنج می برند.

با این وجود، از همه دردناک تر آن است که این حادثه از سوی رسانه های غربی و آنانی که مدعی اعاده حقوق بشر و دموکراسی هستند دچار مرگ خبری شد و مسکوت ماند و تنها پس از گذشت چند روز از این حادثه چند مقاله در این باره به چاپ رسید.

نیویورک تایمز آمریکا چند روز بعد نوشت: این عمل از هر جهت و به هر مفهوم، یک جنایت جنگی است که با انکارهای سست و رسمی عراق و عذر و بهانه های غیررسمی در مورد استفاده از یک سلاح ناجوانمردانه درآمیخته است.

جمهوری اسلامی ایران در پی استفاده وسیع رژیم بعث عراق از سلاح های شیمیایی بارها این موارد را به سازمان ملل متحد گزارش کرد و دبیرکل سازمان ملل متحد نیز با یک هیئت کارشناسی پس از شش روز حضور در ایران، استفاده از سلاح های شیمیایی را تایید کرد که نتیجه آن محکومت به کارگیری سلاح های شیمیایی از سوی این سازمان بین المللی بود.

نکته جالب آن است نام کشور عراق در این گزارش ذکر نشد. در پی این اقدام ایران با اعزام مجروحان شیمیایی سردشت به کشورهای مختلف سعی در نشان دادن این فاجعه کرد.

سرانجام پس از مشاهده آثار و علائم شدت جراحات وارده بر مجروحان جنگی، نشست های متعددی در مجامع بین المللی برگزار شد و کنفرانس خلع سلاح مستقر در ژنو پیش نویس و طرح کنوانسیون منع استفاد از سلاح های شیمیایی را تهیه و به سازمان ملل تقدیم کرد و در سال 1993 پس از دو دهه مذاکره پیرامون این موضوع، سرانجام این معاهده در پاریس به امضا رسید و از سال 1997 به اجرا درآمد.

این کنوانسیون دارای یک مقدمه، 24 ماده و سه متن پیوست است و بر همین اساس سازمان منع سلاح های شیمیایی (pocw) وظیفه اجرای کنفواسیون که مقر آن در لاهه هلند است را بر عهده گرفت.

همچنین در دهمین اجلاس کشورهای عضو کنفواسیون منع استفاده از سلاح های شیمیایی در لاهه هلند، روز 29 آوریل (نهم اردیبهشت) روز جهانی بزرگداشت قربانیان سلاح های شیمیایی نامگذاری شد. این روز مصادف با روزی است که مصوبات معاهده بر کشورهای عضو لازم الاجرا شد و در همان سال دبیرکل سازمان ملل متحد از تمامی کشورهایی که به عضویت این کنفواسیون درنیامده بودند، خواست تا به آنان ملحق شوند.

کشور ایران نیز در سال 1997 با تصویب مجلس شورای اسلامی به این کنفواسیون پیوست و از همان آغاز همواره عضو شورای اجرایی سازمان بوده و حضوری فعال و تاثیرگذار در سازمان (opcw) داشته است، ولی بار دیگر کشورهای مدعی حقوق بشر از جمله آمریکا از امضای این پروتکل سرباز زدند تا هر چه بیشتر آزادانه بتوانند به جنایات خود ادامه دهند.