حامد1234,
ضمن تشکر از فعاليت خوب شما در بخش نظامي انجمن اميدوارم که بتوانيم از اطلاعات همديگر بيشتر استفاده کنيم.
درباره گفته هاي شما هم بايد بگويم که 90% آنرا قبول دارم اما مساله مهم اين است که ما بيشتر از بمب افکن به جنگنده بمب افکن چند منظوره نياز داريم که سوخو-34 تواناييهاي کمي در نبرد هوايي دارد و فقط به درد حملات سنگين دوربرد ميخورد اما جنگنده اي مثل سوخو-30 تقريبا تمام کارهاي آنرا ميتواند انجام دهد و همچنين در نقش رهگيري و نبرد هوايي دست کمي از جنگنده هاي اف-14 و ميگ-31 ندارد و از نظر راداري هم بر اف-14 برتري دارد.

البته نظر شما براي خريد سوخو-24هاي دست دوم خيلي معقول هست و چون اين جنگنده ها دست دوم هستند و در ضمن هم اکنون روسيه چند صد فروند فنسر غير عملياتي دارد بدش نمياد آنها را حتي به قيمت ارزان بفروشد و مهمتر اينکه جنگنده هاي دست دوم مشمول تحريم نميشوند. ميتوان هزينه خريد و ارتقا و تسليحات و آموزش خلبان و مهندس و ... هر فروند سوخو-24 را بين 10 الي 15 ميليون دلار حساب کرد و با اختصاص تنها 3 ميليارد دلار و با خريد 200 فروند فنسر امکان استراحت هميشگي فانتومهاي پيشکسوت نيروي هوايي هم فراهم ميشود.
در بخش دفاع هوايي ما به تعداد زيادي جنگنده داگفايتر و تعداد کمي جنگنده فامد نياز داريم چون فعلا ما توانايي درگيري با آمريکا از فاصله متوسط را نداريم و يا بايد آنها را در داگفايت شکست دهيم و يا از فواصل بيش از 100 کيلومتري که ميتوانم بگويم بهترين فواصل براي درگيري با دشمن در برد کم يعني کمتر از 20 کيلومتر و در برد زياد 50 الي 100 کيلومتر و در دور برد بيش از 100 کيلومتر است. منتهي براي درگيري در فاصله 20 الي 50 کيلومتري بايد حداقل 50% توان آمريکا جنگنده عملياتي داشته باشيم.
بهترين گزينه به نظر من اول توليد سالانه 50 فروند صاعقه و خريد 20 فروند ميگ-29 در سال به منظور دفاع کوتاه برد و نقطه اي و خريد سالانه 10 فروند ميگ-31 و عملياتي کردن تمام اف-14هاي موجود براي دفاع هوايي برد بلند مناسب است. البته بايد سالانه تعداد 10 فروند سوخو-30 و 20 فروند سوخو-24 هم خريداري شود.
