مرکز انجمنهای تخصصی

البته جناب yahoda یک قسمت از صحبتهایتان برای من به شخصه خیلی جالب بود.از همه دوستان اعم از دوستانی که در بحثهای سابق شرکت داشته اند و کسانی که تاپیک را مطالعه کرده اند خواهشمندم نظرشان را در رابطه با مقاله زیر بنویسند:
تیم های بازسازی استانی در حال بهبود شرایط زندگی مردم در عراق هستند
هدف تیم های بازسازی استانی خودکفایی مردم عراق است

جیم فیشر-تامپسون
هیئت تحریریه يو.اِس.اينفو

واشنگتن - چندی پیش که تیم بازسازی استانی از شهر رمادی در استان انبار عراق عبور می کرد، سرپرست تیم متوجه شد که در روز جمعه که معمولا مردم در خانه هایشان می مانند و به خیابان ها نمی آیند، مغازه داران در حال رنگ کردن مغازه هایشان هستند.

خانم کریستین هاگراستورم، سرپرست تیم بازسازی استانی رمادی، که جدیدا تشکیل شده است، طی یک جلسه مطبوعاتی ویدئویی که از ستاد عملیات این تیم در عراق پخش می شد، اظهار داشت، "واقعا صحنه بسیار جالبی بود، به ویژه در یک روز جمعه، زیرا ... تا همین دو ماه پیش، هیچ کس را در خیابان ها نمی دیدید." این جلسه مطبوعاتی ویدئویی در وزارت امور خارجه برگزار شد.

او بیان داشت، همه فکر می کردند که امکان ندارد بتوان شهر رمادی، مرکز استان انبار با جمعیتی قریب به 400.000 نفر، را نجات داد و آن را از دست رفته حساب می کردند. او اضافه کرد، "القاعده شهر رمادی را به عنوان پایتخت خلافت این گروه در عراق اعلام کرده بود."

هاگراستورم گفت، ولی همه چیز تغییر کرده است و این شهر علیرغم مشکلات اولیه ای که در تاسیسات زیربنایی آن وجود داشت، اکنون شاهد یک زندگی جدید است. تجهیزات منفجره دست ساز و عملیات جنگی مداوم موجب تخریب و ویرانی جاده ها، و همچنین تاسیسات فاضلاب، آب و برق شده بود.

افسر تفنگداران نیروی دریایی، لی اسکات، که سرپرستی امور غیرنظامی در تیم بازسازی استان رمادی هاگراستورم را به عهده دارد، در این جلسه مطبوعاتی ویدئویی اظهار داشت، از ماه آوریل، زمانی که به نظر می رسید نبردها پایان یافته اند، رمادی تبدیل به شهری شده است که در حال ترمیم می باشد و عملیات بازسازی فعالیت های اصلی در این شهر هستند.

داستان شهر رمادی نماد دستاوردهایی است که تیم های بازسازی استانی به آن دست یافته اند. زندگی هزاران تن از مردم عراق از طریق این برنامه، که در سال 2005 آغاز شد، رو به بهتر شدن است. هدف این برنامه این است که ضمن حمایت از دولت محلی، شرکت های تجاری و نهادهای مدنی، تاسیسات زیربنایی را بازسازی کند.

در نوامبر 2005، وزیر امور خارجه کاندالیزا رایس به راه اندازی اولین تیم بازسازی استانی در موصل کمک کرد، که به گفته وی برای "متحد کردن مسئولین اقتصادی، سیاسی و نظامی ما در تیم های بازسازی انجام گرفته است تا به دولت های محلی و استانی جهت اجرای کارها (بازسازی و برقراری ثبات سیاسی) کمک کنند."

از آن زمان تا کنون، بیش از 20 میلیارد دلار توسط ایالات متحده آمریکا صرف بازسازی شبکه برق رسانی و سیستم های آب و فاضلاب و همچنین بهبود خدمات درمانی و تاسیسات آموزشی در عراق شده است.

در حال حاضر کارهای بازسازی در استان های عراق توسط تیم های بازسازی استانی از شهر موصل در شمال عراق گرفته تا شهر بصره در جنوب عراق انجام می شود. مشارکت نیروهای ائتلاف در این فعالیت ها شامل سرپرستی تیم بازسازی استانی بصره توسط انگلیسی ها، سرپرستی تیم بازسازی استانی دی قهر توسط ایتالیایی ها و سرپرستی تیم بازسازی استانی اربیل توسط کره ای ها است.

ده تا از تیم های بازسازی استانی به تازگی در نیروهای ائتلاف "ادغام شده اند،" که با واحدهای نیروی زمینی و دریایی جهت پشتیبانی از افزایش نیروهای نظامی در استان انبار و منطقه بغداد بزرگ همکاری نزدیک دارند.

دستاوردهای اخیر تیم های بازسازی استانی شامل راه اندازی یک مرکز اطلاعات تجاری به منظور حمایت از رشد اقتصادی توسط بخش خصوصی، ایجاد یک دفتر مدیریت پروژه جهت هماهنگ ساختن اقدامات بازسازی به ارزش 400 میلیون دلار، و نوسازی مجتمع بازار دورا است، که موجب افزایش تعداد مغازه های دایر از 2 به 235 عدد شده است.

به گفته مقامات کاخ سفید، هدف مهم تیم های جدید بازسازی استانی بازسازی و مبارزه با ازسرگیری عملیات شورشیان از طریق تقویت رهبران سیاسی میانه رو در سطح محلی، حمایت از اقدامات سازش ملی از طریق ایجاد ارتباط، ترغیب توسعه اقتصادی با هدف قرار دادن شرکت های تجاری کوچک که در جوامع محلی ایجاد اشتغال می کنند، و ایجاد ظرفیت استانی از طریق آزاد کردن سرمایه های عراق به منظور کمک به ارائه خدمات ضروری به مردم این کشور است.

هاگراستورم اظهار داشت، فعالیت های ما در واقع در سطح مردمی انجام می گیرد و اساسا به منظور کمک به دولت محلی در افزایش توان آنها برای اداره امور و ارائه خدمات ضروری -- آب، فاضلاب و برق -- به مردم این کشور است.

سوتی گفت که پیش از آغاز فعالیت تیم های بازسازی استانی، "در واقع آب لوله کشی وجود نداشت. سیستم فاضلاب کار نمی کرد و خیابان های رمادی مملو از آشغال های به جا مانده از جنگ بود. برخی از ساختمان ها به کلی ویران شده بودند و صادقانه بگویم به نظر نمی رسید که نور امیدی در انتهای این تونل تاریک وجود داشته باشد."

سوتی بیان داشت، اکنون، با امنیت بیشتر و بهتری که به خاطر افزایش نیروهای آمریکایی در استان انبار ایجاد شده، مردم عراقی به برگزاری سه کنفرانس بازسازی، که شامل بیش از 200 پیمانکار محلی است، کمک کرده اند و بازسازی این منطقه با مشارکت مشتاقانه اهالی محلی آغاز شده است. او تصریح کرد، "تمام این اقدامات موجب برقراری ثبات می شود، زیرا این عمل باعث می شود تا مردم باور کنند که آینده خوبی را می توان برای رمادی متصور شد."

بوش اخیرا در مورد تیم های بازسازی استانی ادغام شده در نیروهای ائتلاف در عراق گفت: "در سال جاری تعداد تیم های بازسازی استانی که سرپرستی آنها به عهده افراد غیرنظامی است بیش از دو برابر شده است، که اکثر آنها در درون تیپ های رزمی آمریکا ادغام شده اند. این تیم ها لازمه پیشرفت سیاسی ‘از پایین به بالایی’ هستند که در انبار، دیاله و دیگر استان های در سرتاسر عراق در حال شکل گیری است."

افسران سرویس خارجی آمریکا، جان ماتل و پل ودراین، که به زودی آمریکا را جهت انجام ماموریت در تیم های بازسازی استانی در استان انبار در عراق ترک می کنند، اخیرا درباره ماموریت های خود صحبت کردند.

ماتل اظهار داشت، "ایده اصلی این است که تاثیر کمک های آمریکا را گسترده کنیم. ماتل، به غیر از شرکت در فعالیت های دیگر، به پروژه های کشاورزی در استان انبار کمک خواهد کرد. ماتل گفت که در برنامه های نو و مبتکرانه که به منظور کمک به عراقی ها انجام می شوند، شرکت خواهد داشت.

ودراین اظهار داشت که فعالیت های وی بیشتر در محیط های شهری در بغداد در زمینه پروژه هایی از قبیل مشارکت جاری با صاحبان شرکت های عراقی جهت تشکیل اتاق بازرگانی عراق خواهد بود.

ودراین تصریح کرد، نباید از یاد ببریم که ما (آمریکایی ها) به منظور کمک و مساعدت به مردم عراق در اقداماتی که در زمینه بازسازی انجام می دهند در آنجا حضور داریم -- نه اینکه به آنها بگوییم که چه کار باید بکنند. بخش اعظم هزینه بازسازی عراق در حال فراهم شدن است، و نقش ما (آمریکایی ها) این است که مشاور عراقی ها باشیم تا از تجربه های ما در زمینه توسعه و مدیریت برای به ثمر رساندن این پروژه ها استفاده کنند."

نظر خودم:
فکر می کنم مقاله بالا نظر بعضی دوستان را در رابطه با تلاش امریکا برای تخریب عراق تا حدودی زیر سوال می برد. و به عقیده بنده
بهبود اوضاع و شرایط عراق به نفع جمهوری خواهان است.

Yahoda,

و اگر كسي هم راجع به مسائل پايين توضيحي داره ،متشكرم

بهرحال قدرت رسانه اي آمريکا و اتحادش با اروپا که بدليل تصميمات ما قويتر هم شده باعث شده که ما مخالف بيشتري داشته باشيم. چند تا از موافقهاي اصليمون مثل روسيه و چين هم در واقع چون با امريکا مخالفن با ما موافق بنظر ميان.

Sardar,

بله حتما شما راست مي گوييد يادم است که از تلويزيون ايران دو سه سال قبل از جنگ دوم خليج فارس از مردم عراق در مورد وضع معاششان مي پرسيدند اکثرا هم مي گفتند بد نيست ولي بعد جنگ با هر عراقي گفتگو داشتند (از هر شبکه اي که مي خواهي) مي بينم که صدتا فحش نصيب اشغالگرها مي کند (به اين ميگويند رهايي از افول ) سازمان ملل و تمام اروپا و اسيا و ... مي گويند وضع عراق از هر نظر وخيم است شما و آمريکا مي گوييد که پيشرفت داشته اند

اگه يک مقدار راجع به جامعه و جريانات مؤثر روي مردم مطالعه کنيد احتمالاً متوجه ميشيد که نه اون "بد نيست" قبل از جنگ و نه اين چند تا فحش بعد از جنگ هيچکدوم نشوندهندۀ واقعي شکست يا موفقيت امريکا نيست. هدف استراتژيک امريکا تا چند سال ديگه خودشو کم کم نشون ميده و اگه ما نتونيم کاري کنيم که اونا از عراق برن قطعاً پيروز اين جنگ بودن.

machkol,

درباره اینکه آیا ما رو به صعود داریم یا افول هم توجه شمارا به گزارش شاخص های کلان اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل جلب می کنم.با دقت بخوانید!:

با دقت خواندم و چون با دقت خواندم فهميدم چند کلمۀ تبليغاتي بيش نبود! آخه يکي دو رتبه صعود کردن توي چند شاخص اونهم در کنار سقوط در چندين شاخص ديگه که اين خبرگزاري قطعاً ذکر نمي کنه چه معني مي تونه داشته باشه. اين واضحه که براي بررسي سير تغييرات کلي يک شاخص از دو مقدار اون (سال گذشته و امسال) نتيجۀ بلند مدتس نميشه گرفت و بايد يک نمودار رسم بشه و در غالب اون نمودار صعود يا سقوط بررسي بشه.
نکتۀ بعد اينکه از کي تاحالا کاغذ پاره هاي سازمان ملل اونقدر ملاک هستن که نه تنها با استناد به اونها ادعاي پيشرفت مي کنيم بلکه نرخ تورمي که بانک مرکزي خودمون حدود 17 درصد اعلام کرده رو از روي گزارش اون 13 درصد اعلام مي کنيم؟!
همچنين اکثر پيشرفتهايي که توي اين مقاله ذکر شده مربوط ميشه به افزايش قيمت نفت و ربطي به حرکتي کلان نداره.

البته عراق پیشرفت های چشمگیری داشته.چنانکه اگر در زمان عراق ملت سالی 2-3هزار به جرائم سیاسی اعدام می شدند اکنون 5ملیون کودکی که طبق آمار سازمان ملل پدرشان توسط نیروهای ناتو یا تروریست های ناتو!کشته شدند می تواند یکی از دستاورد های چشمگیر فریدام فایترز باشد!

البته طبق گزارشهاي خبرگزاريهاي داخلي تعداد کشته هاي عراق از مرز يک ميليون تفر چند وقت پيش گذشت (که رقم خيلي بالاييه) حالا 5 ميليون پدر کشته شدن نميدونم از کجا اومده. (5 ميليون پدر يعني تقريبا 7 تا 10 ميليون کشته!)

این رو هم می دونید که پنتاگون بار دیگر بر لزوم سقوط دولت شیعه و وابسته به ایران(به قول خودشون)نوری جون تاکید کردند؟
این رو هم می دونید که ملک عبدلی امریکایی گفته من حاضرم 50ملیارد دلار برای سقوط دولت ایرانی نوری المالکی خرج کنم؟

خودشون علمش کردن حالا خودشون ميخوان "ساقطش" کنن و نميتونن؟!

Palang mah gerefteh,
از نکتۀ جالبي که در مورد حاکميت غني بر فقير و ارتباطش با امپرياليسم اشاره کرديد ممنون. جنگ ايدئولوژيها يک مرتبه بالاتر از اين نبرد قرار ميگيره تقريباً. با اين وجود ميدونيد مشکل چيه؟ اينکه افرادي که الان باصطلاح پرچمدار جبهۀ ضد امپرياليسم هستن لياقت و توانايي اينکارو ندارن!

سلام اقای درود بر ایران.نمی خواهم بحث را منحرف کنم اما اخیرا در اخبار آمده بود و شاید شما هم یادتون باشه که یک مرد عراقی نزدیک به 100تا بچه داشت؟میانگین 5تا بچه هم که حساب کنی میشه 5ملیون. اینا اشتراکی و 5نفری که نمی رن یدونه بچه تولید کنن!
درباره اینکه مخالفت های آنها با ما قویتر شده و دلیل آن هم اگر امکانش هست یک توضیحی بفرمایید.شماکه دیگر سنتان آنقدر هست که ابتدای انقلاب یادتان بیاید.(زمانی که رسانه هایشان مدام می گفتند باید با رژیم فاشیستی ایران!(زمان مرحوم بازرگان بود)با تمام قوا جنگید!و یک قدم از مبارزه عقب ننشست.)
درباره شکست یا پیروزی امریکا در عراق هم شما درست می گید.البته این یک پیروزی نسبی با بهای زیاد بود.البته شاید این بودجه کلان که خرج عراق می شود برای امریکا به حساب نیاید اما بالاخره این تظاهرات هایی که مدام برای پایان دادن به جنگ عراق در سرتاسر دنیا و حتی گاه گاه خود امریکا انجام می شود رو باید چکار کنند؟(افکار عمومی)به هر حال همه که نمی فهمند این یانکی های عزیز چه عزت و آزادی و حقوق بشری برای آن عقب مانده های عراقی به ارمغان آورده اند.
در باره اینکه گفتید خودشون علمش کردن و نمی تونن ساقطش کنند.باید بگویم اولا این حرف من نبود.و تنها نقل قولی از خبرگذاری ها بود.ثانیا آنها سرکار نیاوردند و با رای مردم سرکار آمدند(گرچه برای امریکا فوایدی هم داشته است.)ثالثا زمانی که از رایس دلیل مخالفت ایالات متحده با دولت مردمی حماس که با رای مردم سرکار آمده بود را پرسیدند گفت:دموکراسی چیزهای دیگری هم می طلبد!!
اون آمار هم گرچه بیانگر پیشرفت چشمگیر اقتصادی نبود.اما باز هم در این شرایط ....و لا اقل دیگر نمی توانید انگ پسرفت بیزینید.اینکه من از کاغذ پاره ها ی سازمان ملل مدرک ارائه کردم صرفا به این دلیل بود که فکر می کردم شما لا اقل به این آمار اطمینان دارید.البته این کلی ترین و جامع ترین آمار اقتصادی-اجتماعی سازمان ملله که هر سال منتشر می شود.
گفتید نظام ما لیاقت مبارزه با امپریالیسم را ندارد .چه کسی لیاقت داشتن یا نداشتن را تعیین می کند؟یا اگر ما این لیقات را نداریم پس که دارد؟حتما اتحاد جماهیر شوروی؟ رفیق فیدل رو که دیگه قبول دارین؟شنیدین که سری قبل که با محمود دیدار کرده بود گفت امروز پرچمدار مبارزه با امپریالیسم شما هستید؟

یا حق.

کدوم نشوندهندۀ واقعي شکست يا موفقيت امريکا نيست

من از آمريکا صحبت نمي کنم از مردم عراق صحبت کردم.

سلام اقای درود بر ایران.نمی خواهم بحث را منحرف کنم اما اخیرا در اخبار آمده بود و شاید شما هم یادتون باشه که یک مرد عراقی نزدیک به 100تا بچه داشت؟میانگین 5تا بچه هم که حساب کنی میشه 5ملیون. اینا اشتراکی و 5نفری که نمی رن یدونه بچه تولید کنن!

راست ميگيا! بعد از اينهمه ... عجب نکته اي رو حواسم نبود

درباره اینکه مخالفت های آنها با ما قویتر شده و دلیل آن هم اگر امکانش هست یک توضیحی بفرمایید.شماکه دیگر سنتان آنقدر هست که ابتدای انقلاب یادتان بیاید.(زمانی که رسانه هایشان مدام می گفتند باید با رژیم فاشیستی ایران!(زمان مرحوم بازرگان بود)با تمام قوا جنگید!و یک قدم از مبارزه عقب ننشست.)

متاسفانه يا خوشبختانه سنم اينقدر نيست که اوائل انقلاب رو بخاطر بيارم!
در مورد اثر امکانات روي مخالفتها عليه ما هم جوابي داده بودم به آقاي yahoda که گفته بود چرا 80 درصد مخالف ما هستند در حاليکه طبيعتاً اکثراً مخالف جنگ و خونريزي هستن. منظورم اينبود که ابزار تبليغاتي در اختيار اونهاست و البته بايد اينو اضافه کنم که رفتار خودمونم بهش دامن ميزنه. وقتي کوچکترين تحرک داخلي رو با خشونت جواب ميديم و نظير مبارزه با بدحجابي کارايي ميکنيم که صرفنظر از توجيه ديني به ما ضربۀ تبليغاتي ميزنه اونوقت اکثر کشورهاي درست و حسابي (پيشرفته!) و حتي بسياري رفقامون با بدبيني به ما نگاه مي کنن.

این تظاهرات هایی که مدام برای پایان دادن به جنگ عراق در سرتاسر دنیا و حتی گاه گاه خود امریکا انجام می شود رو باید چکار کنند؟(افکار عمومی)

البته کنترل افکار عمومي ممکنه بعضي اوقات خيلي سخت باشه ولي معمولاً با تبليغات و دروغ ميشه حلش کرد. همونطور که سريع همه ناراحت ميشن سريع هم ميشه خوشحالشون کرد چون احساسات پايدار نيستن.

در باره اینکه گفتید خودشون علمش کردن و نمی تونن ساقطش کنند.باید بگویم اولا این حرف من نبود.و تنها نقل قولی از خبرگذاری ها بود.ثانیا آنها سرکار نیاوردند و با رای مردم سرکار آمدند(گرچه برای امریکا فوایدی هم داشته است.)ثالثا زمانی که از رایس دلیل مخالفت ایالات متحده با دولت مردمی حماس که با رای مردم سرکار آمده بود را پرسیدند گفت:دموکراسی چیزهای دیگری هم می طلبد!!

عجيب براي من اگه امريکا تاثير مستقيم يا غير مستقيم در روي کار اومدن دولت فعلي عراق نداشته بوده باشه. در ضمن جملۀ دموکراسي چيزهاي ديگري هم ميخواهد را منم قبول دارم!

اون آمار هم گرچه بیانگر پیشرفت چشمگیر اقتصادی نبود.اما باز هم در این شرایط ....و لا اقل دیگر نمی توانید انگ پسرفت بیزینید.اینکه من از کاغذ پاره ها ی سازمان ملل مدرک ارائه کردم صرفا به این دلیل بود که فکر می کردم شما لا اقل به این آمار اطمینان دارید.البته این کلی ترین و جامع ترین آمار اقتصادی-اجتماعی سازمان ملله که هر سال منتشر می شود.

انگ پسرفت؟! متوجه نميشم چرا اگر يکي نظرشو عنوان کنه اسمش ميشه انگ! بهرحال معمولاً اثر تصميمات مختلف در سطح کلان از چند ماه تا چند سال طول ميکشه تا خودشو نشون بده. تصميماتي مثل سهميه بندي بنزين چند اثر سريع و چند اثر ديرهنگام داره که خودشو در آينده نشون ميده. اصلاً بحث پيشرفت و پسرفت همونطور که گفتم از روي اون آمار امکان نداره.

گفتید نظام ما لیاقت مبارزه با امپریالیسم را ندارد .چه کسی لیاقت داشتن یا نداشتن را تعیین می کند؟یا اگر ما این لیقات را نداریم پس که دارد؟حتما اتحاد جماهیر شوروی؟ رفیق فیدل رو که دیگه قبول دارین؟شنیدین که سری قبل که با محمود دیدار کرده بود گفت امروز پرچمدار مبارزه با امپریالیسم شما هستید؟

منظور من اين بود که من مجبورم فقط شخصاً مخالف امپريالسم باقي بمونم. پس منم که براي خودم لياقت رو تشخيص دادم! در ضنم فدل رو قبول ندارم و حرفهاي هندونه اي که اونو هوگو ميزنن رو ديگه اصلاً قبول ندارم

Sardar,

من از آمريکا صحبت نمي کنم از مردم عراق صحبت کردم.

بحث در مورد افزايش آزادي و سطح رفاه مردم عراق بود که به اين شکلش خود از اهداف امريکاست. اينکه مردم عراق الان اعصابشون خورده (بدليل کمبود رفاه و امنيت) نسبت به قبل از جنگ، نشون نميده که امريکا نتونسته و نخواهد تونست اين شرائطو براشون بوجود بياره. ميخوام بگم اين هدف حداقل به شکل ظاهريش که مردم رو تحت تاثير قرار ميده مشترکه.
بحث در مورد پيروزي "واقعي" مردم عراق منتفيه چون امريکا طبيعتاً نرفته اينهمه پول خرج کنه و سرباز کشته بده که عراقيها رو خوشبخت کنه!

مطلبتون در خورد ستایش بود چراکه بدور از هرگونه تعصب یا تنگ نظری نوشته شده بود.و من بیشتر قسمت های آن را قبول دارم و جای تقدیر داشت
فقط این رو هم اضافه کنم:اینکه گفتم انگ پسرفت می زنید.با شما نبودم و روی سخنم با شخص دیگری بود.

واقعا اين صفحه از بحث خوندن داشت و داره، تو اين صفحه به نظر من با ديدي باز تر و روشن گرانه تر به موضوع نگاه شده است.

درود بر ايران عزيز ،به نكته مهمي اشاره كردند و اون هدف آمريكاست كه در طولاني مدت مشخص خواهد شد.
اونا بر عكس كشور ما سياست هاشون رو يه خط و به يه هدف منتهي ميشه ،كه هر رييس جمهور با كمي تغيير سعي در پيشبرد اون داره(ولي سياستمداران ما فقط ادعاي با هم بودن و روي يك خط حركت كردن و يك هدف رو داشتن رو دارند و در اصل همه دارن هم رو ميكوبند)



ولي اين حرفتون (كه اميدوارم منظورتون رو كج فهميده باشم)، بوهاي مشكوك ميده: از جمله جو سازي ايران و دخالت ايران جهت عدم برقراري ثبات(يعني همون اتهاماتي كه بهمون ميزنند )

درودبرايران نوشته شده:[,
اگه ما نتونيم کاري کنيم که اونا از عراق برن قطعاً پيروز اين جنگ بودن.

با سلامي دوباره خدمت دوست عزيزمون آقاي yahoda .
سياسي خارجي کلي نظام توسط مقام معظم رهبري تعيين مي شه.پس اين دولي که ميان ميرن طبق اسمشون فقط و فقط مجري هستند.

یک هفته نامه آمریکایی با پرداختن به اوضاع عراق و مسئله بهبود شرایط امنیتی در این کشور نوشت : هر چند آمار ارائه شده از عراق حکایت از این دارند که میزان ناآرامیها در این کشور کاهش یافته، اما حقیقت این مسئله را باید از مردم عراق پرسید.
به گزارش خبرگزاری مهر، هفته نامه تایم با بیان این مطلب در ادامه نوشت : هر چند با بهبود نسبی اوضاع عراق، آوارگانی که این کشور را ترک کرده بودند؛ در حال بازگشت به خانه های خود بوده و دولت عراق نیز تسهیلاتی را برای بازگشت آنها در نظر گرفته، اما با این حال، حقایق دیگری نیز درباره این موضوع وجود دارد.

تایم در ادامه این مطلب به آمار ارائه شده از سوی سازمانهای حقوق بشر اشاره کرد و نوشت : در حدود 750 هزار آواره عراقی در اردن و یک میلیون و 500 هزار آواره عراقی نیز در سوریه به سر می برند که تا کنون فقط 30 هزار نفر از آنها به عراق بازگشته اند، علاوه بر این افراد، در حدود دو میلیون 400 هزار آواره عراقی نیز در داخل این کشور حضور دارند که بنا به دلایلی از بازگشت به خانه های خود، خودداری می کنند.

به نوشته تایم،هرچند"علی دباغ" سخنگوی دولت عراق اعلام کرده که "دولت عراق خواهان بازگشت عراقیها به خانه های خود و زندگی طبیعی آنهاست"، اما هنوزهم شورشیان حاضر در عراق دست از اقدامات خود برنداشته اند.

حقیقت این است که هنوز تا برقراری آرامش در عراق راه زیادی مانده وهر چند میزان خشونتها در این کشور کاهش یافته، اما هنوز هم افراد گروه های مذهبی مختلف از اینکه در محله های متعلق به سایر گروه های مذهبی تردد کنند، هراس دارند.

تایم در ادامه به نقل از کارشناسان می نویسد : حقیقت آن است که هنوز نمی توان با قاطعیت درباره نتایج مثبت طرح افزایش شمار نیروها در عراق صحبت کرد، ممکن است این کاهش ناآرامیها یک موفقیت زودگذر باشد؛ شاید آرامش نسبی در بغداد حاکم شده باشد، اما ممکن است این فقط به خاط حضور زیاد نیروهای آمریکایی در این شهر باشد و با خروج آنها مجددا ناآرامیها به این شهر بازگردد؛ از سوی دیگر دولت عراق نیز اقدام چندانی را در جهت برقراری آشتی ملی میان گروه های مختلف انجام نداده است.

بر همین اساس، در حالی که نبرد با القاعده و سایر گروه های شورشی در بغداد، دیاله و انبار در جریان است، اما پارلمان عراق در یک سال گذشته اقدام چندانی را در جهت بهبود اوضاع سیاسی انجام نداده و به این اوضاع باید فساد موجود در عراق را نیز اضافه کرد.

به گزارش مهر، تایم در پایان با جمع بندی این گزارش نوشت : هر چند آمار حکایت از بهبود اوضاع در بغداد دارد، اما این شهر در طول 24 ساعت فقط هشت ساعت برق دارد و کمبودهای زیادی نیز در این شهر وجود دارد و هنوز هم خروج ساکنان این شهر از پایتخت عراق ادامه دارد و اینها مسائلی هستند که سبب شده تا آواراگان عراقی هنوز برای بازگشت به خانه های خود مردد باشند.