انواع استارتر موتور هواپیما از ابتدا تا بحال

[shafagh]

1- روش دستی : در این روش قدیمی ملخ هواپیما را بادست بطور ناگهانی و با فشار می گرداندند تا موتور روشن شود

2 - روش Hucks (نام فردی که این روش را اختراع کرد) : در این روش قدیمی بجای گرداندن ملخ با دست یک ماشین مخصوص که دارای یک شافت بلند بود روبروی ملخ هواپیما قرار می گرفت و ان شافت را به ملخ متصل می کردند با زدن دنده ای ان شافت شروع به گشتن می نمود و همزمان ملخ را هم می گرداند و موتور روشن می شد.

[External Link Removed for Guests]

3- روش Pull cord (کشیدن طناب) - در این روش طنابی بر روی یک پولی در جلو ملخ پیچیده می شد و بعد بطور ناگهانی و با قدرت طناب را می کشیدند. طناب ضمن باز شدن از دور پولی ان را به گردش در اورده و موتور روشن می شد. این روش بیشتر برای هواپیما های دو موتوره کوچک بکار برده می شد. در این نوع هواپیماها برای روشن شدن موتور در هوا از سیستم "دی کمپرسور " و سرعت هوا در برخورد با ملخ استفاده می شد.

4- روش Electric start : که امروزه با استفاده از باطری در اتومبیل ها و بعضی هواپیماها استفاده می شود. در این روش گاهی باطری از طریق زمین به سیستم استارت وصل می شد و گاهی در خود هواپیما موجود بود و گاهی هم از دو روش استفاده می شد.

در اینجا یک هواپیمای اسپیدفایر مشاهده می شود که برای روشن شدن از یک باطری زمینی استفاده می کند


[External Link Removed for Guests]


5- روش Coffman : استارتر کافمن عبارت از یک وسیله کاتریج با ماده محترقه بود. فشار گاز ناشی از احتراق مستقیما به داخل سیلندر رانده شده وموتور به گردش در اورده و روشن می نمود ( گاهی هم از پیشران های واسط چرخدنده ای استفاده می شد). این روش اول بار در سال 1936 در موتورهای دیزل Junkers Jumo 205 استفاده می شد. اساسا این روش استارت بدلیل قیمت کاتریج ها ی ان استفاده گسترده ای نداشت.

6- pneumatic starter : در سال 1920 این روش استارت توسط فردی بنام " Roy Fedden" اختراع شد. این نوع استارت اولین بار در سال 1922 در موتور Bristol Jupiter بکار رفت . در همان اوان این سیستم پنوماتیک در موتور رولز رویس Kestrel هم کاربرد یافت . این نوع استارت جدید معایبی داشت که سبب شد تا استارت های الکتریکی بر ان فائق بیایند.


7- In flight starting : این استارت همان استارت در هوا بود که بوسیله سرعت وزیدن باد به ملخ هنگام پرواز انجام می شد و اغلب در بعضی از موتور گلایدرها کابرد داشت.

8- Inertia starter : این نوع استارت از انرژی جنبشی یک چرخ لنگر که به میل لنگ موتور منتقل می شود سود می برد. تا بحال سه نوع از این گونه استارت کابرد داشته است ، پیشران دستی، الکتریکی و ترکیبی از انها

تا بحال انچه گفته شد در مورد موتورهای پیستونی هواپیما ها بود اما در مورد موتورهای جت هم این نوع استارتر ها بکار می رود :

1- استارتر الکتریکی
2- استارتر هیدرولیکی
3- استارتر بادی
4- استارترهای احتراقی
5- استارتر کاتریج محترقه
6- استارتر توربینی سوخت/ هوا
7- استارتر داخلی احتراقی ( ممکن است نوعی موتور پیستونی باشد)

8- ری استارت حین پرواز : توربین های جت هنگام پرواز می توانند بصورت عمدی توسط خلبان خاموش شوند که معمولا این نوع shut down برای حفظ سوخت و یا انجام پروازهای ازمایشی است و یا بصورت غیر عمدی بر اثر کمبود سوخت( fuel starvation) و یا بر اثر flameout شدن بعد از استال شدن کمپرسور ایجاد می شود. در چنین حالتی از سرعت کافی باد استفاده شده تا کمپرسور را بگردش در اورد و بعد خلبان سیستم سوخت و جرقه را سویچ می کندتا موتور مجددا روشن شود. در ارتفاع بالا که دانسیته هوا کم است معمولا از یک نیروی کمکی on- board استفاده می شود.