شعار صدام علیه ایران پیش از اعدام

[jhan2010]

روزنامه شرق نوشت: شاهد اعدام صدام از آخرین لحظات دیکتاتور عراق می‌گوید. صدام‌ حسین درست هفت‌سال پیش به‌ دار آویخته شد؛ تصویری مبهم که ظاهرا از طریق دوربین یک موبایل گرفته شده بود تنها شاهدی بود که به آن استناد می‌شد؛ با این حال دنیای دیجیتال هرگز برای همه سندی معتبر نیست.

تا همین یکی، دو سال گذشته همه از «حربه» صحبت می‌کردند؛ از اینکه صدام اعدام نشده و با ترفند آمریکایی‌ها به جایی دوردست برده شده؛ از اینکه همه چیز یک «شو» بیشتر نبود. حالا اما به غیر از آن فیلم موبایل، یک شاهد عینی لب به سخن گشوده؛ موفق الربیعی، مشاور نخست‌وزیر سابق عراق. احساسی که ربیعی را وادار به توصیف لحظه مرگ می‌کند «غریب» است. برای فردی که در دوران صدام حسین سه بار سابقه زندان رفتن دارد مرگ صدام حس پیچیده‌ای است.

او با اینکه می‌گوید تا لحظه آخر هیچ اثری از پشیمانی در چهره صدام دیده نشده؛ هیچ ترسی در او دیده نشده؛ اینکه هیچ تقاضای عفوی از خدا نداشته با این حال جمله‌ای که در انتها می‌گوید کار را یکسره می‌کند: «صدام به‌خاطر جنایاتی که کرد باید هزار بار اعدام می‌شد.»

موفق الربیعی، مشاور سابق نخست‌وزیر عراق در حالی با خبرگزاری فرانسه، (AFP) به مصاحبه نشست که مجسمه‌ای از صدام حسین به همراه طناب‌دار به دور گردنش در پشت‌سر او بود تا لحظات پایانی مرگ صدام را بار دیگر یادآوری کند. الربیعی گفت: «یک جنایتکار؟ صحیح. یک قاتل؟ صحیح. یک سلاخ؟ صحیح. اما او تا پایان قوی ماند.»

الربیعی که خود هنگام به‌‌دارآویختن صدام حضور داشت، می‌گوید اثری از ندامت و ضعف در دیکتاتور سابق عراق ندیده است. مشاور سابق امنیت ملی نخست‌وزیر عراق می‌گوید: «من صدام را دم در تحویل گرفتم. هیچ‌کس با ما وارد نشد. هیچ خارجی‌ای و هیچ آمریکایی‌ای. او ژاکتی با پیراهن سفید به تن داشت، عادی و آرام. من هیچ نشانه‌ای از ترس در او ندیدم.»

او گفت: «البته بسیاری از مردم می‌خواهند، من بگویم که او داشت از حال می‌رفت یا اینکه دارو مصرف کرده بود، اما اینها (توضیحات من) حقایقی هستند برای تاریخ.» او گفت: «من هیچ‌ ابراز تاسفی از او نشنیدم، هیچ تفاضایی برای اینکه خدا او را ببخشد یا تقاضایی برای عفو از او شنیده نشد.»

دام که بیش از دو دهه مملو از سرکوب‌های بیرحمانه، جنگ‌های فلاکت‌بار و تحریم‌های تنبیهی بین‌المللی بر عراق حکومت راند، سرانجام بعد از اینکه به دلیل جنایت علیه بشریت در سال ۱۹۸۲ و قتل‌عام ۱۴۸ نفر از شیعیان روستای دوجیل محکوم شد، به‌دار آویخته شد. صدام از ژوییه سال ۱۹۷۹ تا مارس ۲۰۰۳ و حمله نیروهای بین‌المللی به رهبری آمریکا به عراق، حاکم این کشور بود.

در دسامبر همان سال نیروهای آمریکایی صدام را در گودالی در نزدیکی یک خانه روستایی در زادگاهش، تکریت پیدا کردند. سه سال بعد او اعدام شد؛ در 30دسامبر سال ۲۰۰۶. او ادامه داد: وقتی او را آوردم دستبند به دستش زده بودند و قرآنی در دست داشت. او را به اتاق اجرای حکم آوردم؛ جایی که قرار بود فهرست کیفرخواستش خوانده شود. صدام مرتبا می‌گفت، مرگ بر آمریکا، مرگ بر اسراییل، زنده باد فلسطین، مرگ بر مغان پارسی.

الربیعی عنوان می‌کند، صدام سپس به اتاقی که باید در آنجا جان می‌داد، آورده شد. در آنجا بود که «ایستاد، به دریچه‌های اعدام نگاه کرد، بعد سراپایم را برانداز کرد و گفت، دکتر این برای مردان است.» درست قبل از اعدام او، چندنفر شعار دادند: «زنده‌باد محمدباقر صدر... مقتدی مقتدی»، تا یادی از فقیه شیعه‌ای که به دست صدام کشته شده بود و همچنین شناخته‌‌شده‌ترین چهره از بازماندگان خانواده او و دشمن صدام کرده باشند.


صدام جواب داد: «این مردانگی است؟» موفق الربیعی می‌گوید، خود اهرم دریچه‌های اعدام را کشیده است، اما اهرم عمل نکرد. بعد فردی دیگر که نامش برده نشد، اهرم را برای دومین بار کشید، اهرم عمل کرد و صدام به ‌دار آویخته شد.

صدام حسین کمی پیش از اعدام خود شروع به خواندن «اشهد» کرد اما به گفته الربیعی، اعدام او قبل از اینکه «اشهد»ش به پایان برسد، انجام شد. الربیعی می‌گوید، بعد به پایین رفته است تا جسد صدام را ببیند. جسد با هلی‌کوپتری آمریکایی از زندان محل اجرای حکم به مقر نوری مالکی، نخست‌وزیر عراق حمل شد.

به گفته الربیعی، اطراف هلی‌کوپتر را مردم احاطه کرده بودند، جسد صدام را بر کف هلی‌کوپتر گذاشتند و درهای هلی‌کوپتر نیز در طول پرواز باز ماند. اومی‌گوید: «به‌روشنی به خاطر دارم، زمانی که هلی‌کوپتر به سمت بغداد پرواز کرد خورشید هم طلوع کرد.» به گزارش دویچه وله، مشاور سابق نخست‌وزیر عراق عنوان می‌کند که در آن زمان احساس «غریبی» داشته است. وی می‌گوید، صدام جنایات زیادی انجام داد و سزاوار هزاران بار اعدام بود اما در هر صورت احساس او «غریب» است. به گفته او، اعدام صدام بعد از کنفرانس ویدیویی مالکی و جورج بوش، رییس‌جمهور وقت آمریکا انجام گرفت. بوش از نخست‌وزیر پرسید: «شما می‌خواهید با این جنایتکار چه کنید؟» مالکی جواب داد: «به دارش می‌آویزیم.» بوش در پاسخ انگشت خود را بالا برد و با این علامت موافقت خود را اعلام کرد.

[shafagh]

صدام بواقع یک بیمار روانی خطرناک بود. او سعی داشت با تقلید از شخصیت های مختلف ضمن ارضاء ظغیان روحی خود روان بیمارش راهم از اطرافیان و افکار عمومی بپوشاند. شخصیت اصلی و اما گاه پنهان او یک موجود تحریک پذیر و بسیار مهاجم بود که در صورت بروز ان شخصیت با سنگدلی تمام اقدام به گرفتن انتقام های غیر انسانی و شدید از مخالفین خود می نمود. از جمله عناصر ان شخصیت بیمار خود بزرگ تر از همه بینی، نفرت بی دلیل و غیر منطقی نسبت به افراد و اقوامی که ان ها را بیگانه می پنداشت ، لذت از شکنجه و اعدام افرادی که با انها دشمنی داشت، میل شدید به جلب توجه و مورد ستایش واقع شدن، تمایل زیاد به انکه مایه وحشت و ترس دیگران شود، خود را متفکر ترین و سیاستمدارترین می پنداشت...از بین همه این عناصر سازنده شخصیت هیولایی، جنبه تحریک پذیری و تهاجمی وی از همه مشهودتر بود. البته همانطور که در ابتدا عرض شد صدام بدلیل بیمار ی روانی و عدم تعادل شخصیت در هر دوره ای از یک شخصیت بیرونی تقلید می کرد و تا مدتی خود را در نقش ان شخصیت می دید. بعنوان مثال شخصیت های خشنی نظیر هیتلر، استالین، الکاپون( سر دسته مشهور گانگسترهای امریکا)، پادشاهان جبار سابق عرب و اروپایی و حتی شخصیت یک رییس جمهور مردمی که به محلات فقیر نشین بغداد می رفت ،روی زمین می نشست ،مردم فقیر بیچاره را دور خود جمع کرده و ان ها را وادار می کرد باهم دست دریک ظرف کرده و غذا بخورند!...گاهی لباس های کماندویی می پوشید صورتش را سیاه جلوه داده و با خنده ای زشت و رعب اور عکس می گرفت و ان عکس ها را منتشر می کرد. گاهی هنگام سخنرانی در میادین بغداد کلاه شبیه الکاپون سرش می گذاشت و با تفنگ های شبیه گنگ ها تیر هوایی می زد، گاهی در جشن های درباری لباس دوک و کنت های انگلیسی را پوشیده و مدتی در نقش انها جلوه می کرد و غیره و عیره ... صدام اگر حتی با اتکا به این روان بیمار و شخصیت مخوف به ریاست حزب جلاد بعث و ریاست جمهوری وقت عراق هم نرسیده بود و یک فرد عادی در کوچه و خیابان می بود بارها مرتکب قتل ها و ضرب و جرح های زیادی شده بود. متاسفانه این فرد که واقعا یک بیمار روانی خطرناک بود با بدست اوردن زمام قدرت در عراق عامل جنایتی بزرگ و گسترده در تاریخ شد. امام خمینی هم در باره او فرمود : " صدام یک دیوانه زنجیری است ". امام هیچگاه بصرف خصومت با مستکبرین و جباران سخنان و جملات بدون مصداق را بکار نمی بردند و انچه را هم که در باره صدام اعلان فرمودند بیان حقیقت بود و نه تخفیف شخصیت وی.

[MOHAMMAD_ASEMOONI]

سلام
طبق گفته ی دکتر ارتش امریکا که همراه صدام بود , موقع اعدام دو تا آمپول آرامبخش قوی بهش تزریق شده بود .
صدام اشهدش رو هم گفت . داشت برای بار دوم گفت اشهد الا لا اله الله که دریچه باز شد .
اعدامش توسط یکی از مسئولین بلند پایه که حضور داشت مخفیانه فیلم برداری شد با موبایل .
چیزهائی که بیشتر ایرانیها نمیدونند :

کسی هم که طناب دار رو انداخت گردنش به احتمال 99% مقتدی صدر بود .
موقعی که اون شخص طناب دار رو مینداخت گردنش یه عده گفتند مقتدی مقتدی مقتدی .
عکسهاش هم هست گرچه ماسک زده
همون موقع صدام بهشون جواب میده مردی اینه ؟ ( هذی های المَرجلة ؟ )
یکی بهش میگه إلی جهنم إن شاء الله .
google.com/search?q=%D9%85%D9%82%D8%AA%D8%AF%D9%89+%D8%A7%D8%B9%D8%AF%D8%A7%D9%85+%D8%B5%D8%AF%D8%A7%D9%85&client=ms-opera-mini&channel=new&prmd=ivnso&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ei=o6zCUrPcD-_I0AW-24CQBg&ved=0CAcQ_AUoAQ

در ضمن طبق قانون عراق آدم 70 ساله اعدام نمیشه
اگر صدام چند ماه دیگه اعدام نمیشد دیگه باید زندانی میشد .


فيلم اعدامش هم تو نت هست

بعضیها میگن چون آخرین حرفش لا اله الا الله بود , بهشتی هست طبق حدیث رسول ص :
مَن کانَ آخر دعواه أن لا إله إلا الله دَخَل الجنة .
کسی که آخرین حرفش لا اله الا الله باشد بهشتی هست .
والله أعلم
با منتظر موند و قیامتش رو دید .

[Present]

MOHAMMAD_ASEMOONI, این در صورتی صدق می کنه که طرف حق الناس در گردنش نباشه و الی تا زمانی که ناس نبخشند اون گناه پاک نمی شه و خدا فقط ممکنه از حق الله بگذره چون خدا بزرگترین رحمت کننده و بخشاینده است !

[gerami]

پخش همچین اخبار و خاطرای با کمی چاشنی تراژدی!! یک هدف بیشتر نداره و اون مظلوم جلوه دادن صدام حسین و دامن زدن به دعواهای مذهبی و نژادی است....