درگذشت محمد باقر بنی عامری ،شاه مهره کودتای نوژه

[Java]

عامل اصلی کودتای نافرجام نوژه با هدف براندازی نظام جمهوری اسلامی ایران در سال 1359، هفته گذشته در لندن، پایتخت انگلیس درگذشت.

محمد باقر بنی عامری، کسی بود که دیدارش با شاپور بختیار، آخرین نخست وزیر رژیم پهلوی در پاریس، پایتخت فرانسه، امید آژانس جاسوسی امریکا (سیا) را برای براندازی نظام نوپای جمهوری اسلامی در ایران زنده کرد.

پس از آن‌که هواداران بختیار گروه موسوم به «نقاب» (نجات قیام ایران بزرگ) را تشکیل دادند و بنی عامری رهبری نظامی کودتای این گروه را برعهده گرفت، قرار شد در روزهای منتهی به 18 تیر 1359 شورش‌هایی در اقصی نقاط ایران شکل بگیرد، تا تمرکز نیروهای انقلاب اسلامی بر تهران مخدوش شود.

مثلث ریاست این سازمان به این صورت شكل گرفت كه شاخه نظامی به رهبری بنی‌عامری، سیاسی به رهبری پرویز قادسی و تداركات به رهبری منوچهر قربانی‌فر بود. اكثر اعضای شاخۀ سیاسی، اعضای حزب ایران و هواداران بختیار بودند.

بر اساس برخی اسناد، علی رغم اینکه افرادی با سابقه تر از بنی عامری در این جمع حاضر بودند، به دلایلی او توانست خود را به عنوان فرد محوری و رهبر عملیات تثبیت کند.

براساس آن‌چه مرکز اسناد انقلاب اسلامی به نقل از سران كودتا ثبت کرده است، پس از سفر بنی‌عامری در اسفندماه سال 1358 به پاریس، طرح كودتا بر شروع جنگ ارجحیت یافت. به گفتۀ رهبران این كودتا، این طرح چنان دقیق برنامه ریزی شده بود كه سیا موفقیت آن را قطعی می‌دانست و حتی اعلامیه‌های پیروزی آن چاپ شده و در منازل برخی از كودتاچیان آماده برای توزیع بود.
کودتاچیان قصد داشتند پایگاه هوایی نوژه در 60 کیلومتری همدان را که در آن زمان «شاهرخی» نام داشت تصرف کرده، با جنگنده‌‎های مستقر در آن بیت حضرت امام خمینی‌(ره) و مراکز دیگری را بمباران کرده، و سپس صدا و سیما، فرودگاه مهرآباد، ستاد نیروی زمینی، ستاد ارتش جمهوری اسلامی، ‌پادگان حر، پادگان قصر، پادگان جمشیدیه و زندان اوین را تسخیر کنند.

براساس اطلاعات مرکز اسناد انقلاب اسلامی، طرح این كودتا از جمله تلاش‌هایی بود كه سازمان سیا، رژیم بعث عراق ، كشورهای حاشیه جنوبی خلیج‌فارس و تعدادی از مخالفین نظام جمهوری اسلامی به طور مشترك آن را طراحی كردند، اما پیش از دستیابی به هر گونه هدفی، كشف و با شكست روبرو شد.
مهم‌ترین پایگاه‌های هوایی كه كودتاچیان در آن حضور داشتند علاوه بر پایگاه هوایی مهرآباد در تهران، پایگاه سوم هوایی نوژه در همدان و پایگاه های وحدتی دزفول، اصفهان و تبریز بودند.

حجت‌الاسلام محمد محمدی ری‌شهری، رئیس وقت دادگاه انقلاب ارتش دربارۀ اعضای جذب شدۀ شاخه نظامی گروه نقاب چنین نوشته است: «تعدادی از امرای اخراجی ارتش كه حتی مدتی زندانی بودند عده‌ای بازخرید شده و یا كسانی كه بازنشسته شده بودند. البته [آنان] تعدادی از افراد شاغل را هم فریب داده بودند. بنی‌عامری رئیس شاخه نظامی با استفاده از ارتباطات خود با برخی از عناصر اطلاعاتی شاغل در اداره دوم ارتش و مأمورین ساواك منحله، اقدام به شناسایی و جذب افراد ، اعم از مشاغل بركنار شده و تحت تعقیب می‌كرد تا از طریق تأمین كادر اطلاعاتی كودتا، اولاً شناسایی‌های لازم در بین نیروهای سه‌گانه نظامی میسر شود، دوماً امكان تأمین پوشش حفاظتی برای شبكه در برابر نیروهای اطلاعاتی جمهوری اسلامی فراهم گردد.»
در صبح روزی كه قرار بود كودتا انجام شود دو تن از اعضای كودتا آن را افشا کردند و ستاد خنثی سازی كودتا متشكل از واحدهای اطلاعات سپاه، گروه مهندسی و انجمن اسلامی نیروی هوایی، تعدادی از پرسنل مؤمن نیروی زمینی و تیپ نوهد آن را خنثی کردند.

فرار بنی عامری از ایران و آغاز جنگ تحمیلی

نیروهای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در اقدامی ضربتی موفق شدند تعدادی از کودتاچیان را دستگیر كنند، اما عده دیگری با چند ماشین به سمت پایگاه نوژه حركت كردند که در فاصلۀ یك كیلومتری این پایگاه دستگیر شدند. در جریان درگیری میان دو طرف 6 کودتاچی در این منطقه کشته شدند.

نیروهای سپاه در شهرهای مختلف ایران، افراد مرتبط با کودتا را دستگیر کردند، با این حال سران اصلی كودتا و رؤسای سه شاخۀ آن از جمله بنی عامری موفق به فرار از كشور شدند.

تنها چند ماه پس از محاکمۀ عوامل دستگیر شدۀ کودتای نوژه و با شکست تلاش های دشمنان انقلاب اسلامی برای براندازی این نظام مردمی در داخل کشور، صدام حسین، دیکتاتور سابق کشور عراق، با حمایت آمریکا تهاجم نظامی خود را به خاک ایران آغاز کرد.

منبع: پرس تی وی