مهتاب كرامتي و انتخاب شدن او به عنوان سفير حسن نيت يونيسف

[Kingman_62]

خبرگزاري انتخاب : خبر كوتاه بود، اما جذاب و پراهميت: »مهتاب كرامتي به عنوان سفير حسن نيت يونيسف، انتخاب شد.« فعلا كاري به اين بخش خبر نداريم كه خانم سفير قرار است، چه كارهايي انجام دهد. آن بخش خبر كه براي ما اهميت دارد، اين است كه »يونيسف«، اين بار فرد مورد نظرش را از دايره سينماي ايران و آن هم حوزه بازيگري، برگزيده است.

خبر وقتي جذاب تر مي شود كه به معيارهاي نماينده و آن هم حوزه بازيگري، يونيسف (اداره علمي- فرهنگي سازمان ملل) براي انتخاب اين بازيگر توجه كنيم: ما به دنبال كسي مي گشتيم كه از اعتبار اجتماعي و حرفه اي خوبي برخوردار باشد و مردم او را به عنوان شخصيتي مشهور بشناسند.

شخصيت مشهور، تا چند سال پيش، »علي دايي« بود، يعني از سال 1997 تا 1999، يك بازيكن فوتبال در ايران، اين عنوان را يدك مي كشيد، ولي از شهريور ماه امسال تا دو سال بعد، بازيگري از سينماي ايران، مامور اجراي اقدامات بشردوستانه يونيسف مي باشد.

مهتاب كرامتي در مسيري قرار گرفته كه پيش از او، بازيگران و فوتباليست هايي چون »جكي چان«، »رابين ويليامز«، »آميتا باچان«، »آنجلينا جولي«، »رابرت دنيرو« و »ديويد بكهام«، آن را پيموده اند. اين افراد محبوب حالا به دنياي واحدي وارد شده اند كه هيچ ارتباطي با »مستطيل سبز فوتبال« و »پرده نقره اي سينما« ندارد. در حال حاضر يونيسف در سطح جهان، 200 نفر سفير حسن نيت دارد كه »كرامتي« هم از اعضاي اين قافله مهر و دوستي است.


J يك نقطه عطف در پرونده بازيگري سينماي ايران
اين انتخاب، نقطه عطفي در پرونده بازيگران سينماي ايران است. سينماي ايران در مقاطعي، با حضور در جشنواره هاي مختلف، توانسته موفقيت هايي بين المللي كسب كند. اين توفيقات، هميشه با »اما و اگرهاي« فراواني پيرامون نيات و انگيزه هاي جايزه دهندگان، همراه بوده است. واقعيت اين است كه در همه اين سال ها، بازيگران سينماي ايران در عرصه جهاني، نمود چنداني نداشته اند. »عز ت ا... انتظامي« در سال »1971«، به عنوان نخستين بازيگر ايراني، براي بازي در فيلم »گاو« (داريوش مهرجويي)، جايزه بهترين بازيگر جشنواره فيلم شيكاگو را كسب كرد. اگر نام »آقاي بازيگر« و چند نفر انگشت شمار ديگر را استثنا كنيم، به خيل بازيگران داخلي برمي خوريم كه هيچ كدامشان در عرصه سينماي جهان، شناخته شده نيستند. همان معدود بازيگراني هم كه اخيرا در معرض ديد قرار گرفته اند، از مسير كارگرداني به ايستگاه جشنواره هاي جهاني رسيده اند و مشهور شدنشان، به خاطر ارائه بازي هاي درخشان نبوده است.

»يونيسف«، مهتاب كرامتي را به عنوان يك بازيگر مشهور -حداقل در داخل ايران- پذيرفته است. يادمان باشد، اين اتفاق در حالي رخ مي دهد كه در دهه 1360، واژه اي به نام »ستاره سازي« در سينماي ايران، هيچ معنايي نداشت. متوليان سينما در آن سال ها، بر سر همه خيابان هاي ستاره سازي، علامت »ورود ممنوع« زده بودند. آن موقع، باور اين كه روزي بازيگري ايراني، در كنار همتايان جهاني اش قرار گيرد، مشكل مي نمود. ولي امروز اين اتفاق، رخ داده است.


J سفيران مشغول كارند
يونيسف فعاليت هاي زيادي را در زمينه آموزش رايگان براي كودكان، مبارزه با بيماري هايي چون ايدز و مبارزه با خشونت عليه كودكان، انجام مي دهد و براي اجرايي كردن اين برنامه ها، از سفيرانش كمك مي گيرد، از ماموريت هاي »كرامتي« براي يونيسف كه بايد به زودي براي اجرايي شد آن، تلاش كند، همكاري براي ساخت مدرسه در لبنان و كمك به دانش آموزان لبناني است. هرچند او فعلا سفرش را به لبنان به دليل مسائل امنيتي، به تعويق انداخته است.

»سفير صلح يونيسف در ايران« هم اكنون مشغول بازي در تيزرهايي است كه در آنها، بحث زندگي مسالمت آميز با بيماران ايدزي و راه هاي انتقال اين بيماري، مطرح شده است. اين تيزرها با همكاري مشترك »صدا و سيما« و »يونيسف«، توليد شده اند و پخش آنها از نيمه آذر ماه، آغاز مي شود.

مهتاب كرامتي از يك سال پيش، همكاري اش را با دفتر يونيسف تهران آغاز كرد. او در روز جهاني كودك، به دبي سفر كرد تا در مراسم اختتاميه اپراي عروسكي رستم و سهراب كه به منظور كمك به كودكان لبناني برگزار شده بود، شركت كند.
وي سپس به بم رفت تا به دختران جوان، راه هاي گسترش بيماري ايدز و نحوه جلوگيري از آن را آموزش دهد.
همكاري هاي پيگير و مستمر كرامتي با يونيسف، موجب شد تا او در شهريور ماه امسال، به طور رسمي به عنوان سفير صلح و دوستي يونيسف در ايران، انتخاب شود.


J در جستجوي عطوفت دريغ شده از كودكان
مهتاب كرامتي در سال 1349 در تهران، متولد شد. او در سال 1368، وارد دانشگاه شد و در رشته ميكروبيولوژي به تحصيل پرداخت. پس از اتمام تحصيلات، وارد كلاس هاي آزاد بازيگري شد و فعاليت حرفه اي خود را پس از آن، شروع كرد. او در دو سريال تلويزيوني »مردان آنجلس« و »خاك سرخ«، حضور موفقي داشته، ولي در سينما، كارنامه متوسطي از خود به جا گذاشته است و بيشتر در فيلم هايي تجاري، ايفاي نقش كرده كه ارزش هنري چنداني نداشته اند.

معمولا بازيگران براي رسيدن به قله هاي شهرت، روش هاي مختلفي را مي آزمايند. برخي همه پيشنهادهاي ارائه شده و نشده را با هر شرايطي مي پذيرند و بر بيشتر پرده ها، جاخوش مي كنند. برخي هم مدام بر روي جلد زردنامه ها جاي مي گيرند و با مصاحبه هاي جنجالي شان، خودنمايي مي كنند. ولي »مهتاب كرامتي«، هيچ يك از اين راه ها را نرفت و مشهور شد. او بازيگر باهوشي است، چون از حداقل محبوبيتش، حداكثر استفاده را برده و ثابت كرده كه تاثيرگذاري يك بازيگر بر عرصه فرهنگ عمومي، الزاما به قاب سينما محدود نمي شود.

او در روزي كه براي قبول اين سمت انتخاب شد، درباره »عطوفت دريغ شده از كودكان« صحبت كرد و گفت: در دوراني كه جنگ ها وسلاح ها، آخرين بقاياي عطوفت را هدف مي گيرند، اين كودكانند كه با معصوميتشان، يادآوري مي كنند كه عطوفت و مهرباني، تنها حافظ سعادت و خوشبختي است. آنها منطق بي رحم دنياي بزرگان را نمي فهمند. كار من، بازي و بازيگري است و مي خواهم دوباره وارد بازي كودكاني شوم كه عطوفت كودكي از آنها دريغ شده است.