سلیقه ایرانی‌ها در خرید کامپیوتر بهتر از خارجی‌هااست

[Kingman_62]

لستر تارو، در کتاب جهانی شدن خود می‌گوید: شرکتی که جهانی نشود، بازی را به شرکت‌هایی که جهانی شده‌اند می‌بازد و باید دست از کسب‌وکار بشوید. مدیران فروش شرکت‌ها امروزه نقش بسزایی در بازارهای رقابتی دارند. حال اگر آن بازار مربوط به محصولات الکترونیکی و آی‌تی هم باشد نقش و سختی کار این افراد با توجه به حضور مارک‌های تجاری دیگر در بازار پررنگتر و سختتر می‌شود. افزایش برنامه‌ریزی‌های لازم برای فروش و سازمان‌دهی عملیات، اثر‌گذاری بر کارکنان فروش و اداره آن‌ها، تقويت توان ارتباط با مشتریان، بالا بردن توان بازاریابی و ارتباط مداوم با نمایندگان فروش، شناخت بازار و سلیقه‌های کاربران برای افزایش توان فروش در بین سایر مارک‌های تجاری، از جمله وظایف سنگین یک مدیر فروش است. شاید دو دهه از ورود فناوری‌های نوین به کشور بیشتر نگذشته باشد، اما در عین حال رشد استفاده از این فناوری‌ها به‌خصوص در بخش آی‌تی و تجهیزات دیجیتالی روز به‌روز افزایش می‌یابد. ساسان حریری، مدیر فروش بخش آی‌تی شرکت سام الکترونیک است. سابقه‌ای 15 ساله در بازار محصولات کامپیوتری دارد و پیش از این با همین سمت در ال‌جی فعالیت داشته است. در گفت‌وگو با او به تحلیل بازار کامپیوتر کشور پرداختیم که در ذیل می‌خوانید.

هتر است بحث را با توزیع کالاهای الکترونیکی در ایران آغاز کنیم. در بخش توزیع کالاهای الکترونیکی در تمامی مارک‌ها آیا همان روش‌های سنتی قدیمی در بازار ایران صورت می‌گیرد یا روال علمی که در حال حاضر در کشورهای اروپایی و آمریکایی کاربرد دارد در ایران هم انجام می‌شود؟

در بخش توزیع در کشور شاهد ترکیبی از همان سیستم سنتی و علمی روز جهان هستیم. اگر بخواهیم سیستم توزیع ایران را با اروپا و یا آمریکا مقایسه کنیم، از زمین تا آسمان تفاوت‌هایی وجود دارد. شبکه‌های توزیع جهانی هیچ تشابهی با چیزی که در ایران پی‌گیری می‌شود ندارد و ما با استانداردهای روز جهانی فاصله زیادی داریم. در عین حال نمی‌توانیم بگوییم که روش‌های توزیعی که در ایران پیاده و پی‌گیری می‌شود روش‌های غلطی است. دلیل آن هم فاکتورهای متفاوتی همچون امکانات موجود و بافت‌های فرهنگی و اجتماعی است. اگر از این زاویه به موضوع بپردازیم، می‌فهمیم که شبکه موجود با توجه به مسایل اجتماعی و فرهنگی و امکاناتی که در اختیار داریم تا حدی ایده‌آل هم است.

در بحث فروش و تجارت رایانه در کشور با دو گروه مواجه هستیم. گروه اول کسانی هستند که در این بخش سرمایه‌گذاری کرده‌اند و از گردش سرمایه خود به تجارت می‌پردازند و به‌دنبال افزایش درآمد هستند و اشتغال‌زایی می‌کنند. گروه دوم کسانی هستند که با توجه به نگرش تخصصی که دارند در بازار فعالیت می‌کنند و در حقیقت تخصص آن‌ها به نوعی سرمایه آن‌‌هاست.

ترکیب این دو گروه در بازار الکترونیک و کامپیوتر کشور ترکیب مناسبی است، اما متاسفانه طی چند سال اخیر شکل‌گیری فروشگاه‌های متعدد و شرکت‌های ریزکامپیوتری در سطح وسیع تا حدی باعث به‌وجود آمدن جو رقابتی ناسالم در سیستم و شبکه توزیع شده است. عدم برقراری توازن در بازار باعث تاثیر منفی در سودآوری شرکت‌ها شده و به نوعی منجر به تغییر نگرش و فعالیت برخی از شرکت‌های قوی در بخش توزیع می‌شود، به‌طوری که در حال حاضر شرکت‌های توزیع قدیمی به‌دلیل مشکلات اشاره شده به فعالیت‌های دیگری در بازار کامپیوتر روی آورده‌اند. البته این یک نوع جبر است. شرکت‌هایی که در ابتدا بازار را می‌سازند، به تدریج این بازار را توسعه داده و به شرکت‌های کوچک‌تری واگذار کرده و خود به فعالیت‌های تخصصی دیگری رو می‌آورند. به‌عنوان مثال اگر به بازار بین‌المللی نگاه کنیم، تا چند سال گذشته بیشتر قطعات کامپیوتر در اختیار شرکت‌هایی از ژاپن و یا تایوان بود، در حالی که الان چین به رقیبی جدی در قطعات کامپیوتر تبدیل شده و رشد بالایی هم در این زمینه داشته است.

فکر می‌کنید بازار کامپیوتر ایران به چه زیرساخت‌هایی نیاز دارد تا همان کار علمی و مدرنی که در غرب صورت می‌گیرد در ایران هم دنبال شود؟

زیرساخت‌های اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی نقش بسزایی در این امر دارند، در کشورهای اروپایی و یا آمریکا بازاری همانند بازار ایران وجود ندارد. در هیچ جای غرب شما نمی‌توانید مراکز کامپیوتری همانند ایران ببینید که از چندین مغازه تشکیل شده و هر قطعه از کامپیوتر از یک مغازه تهیه شود. در آمریکا و کانادا شرکت‌های قدرتمندی هستند که توزیع تمامی قطعات موجود در بازار را به عهده دارند و بر اساس سفارش مشتری کامپیوتر مدنظر آن‌ها را تحویل می‌دهند. در کنار این شرکت‌ها مجموعه‌های کوچکی هم قرار دارند که پشتیبانی تعمیرات و خدمات را به کاربران خود ارایه می‌دهند.

درست است که شرایط روز بازارهای اروپا و آمریکا به این شکل است، اما نمی‌توان گفت که از نظر علمی این شرایط درست است و یا اینکه شرایطی که در بازار ایران وجود دارد از نظر علمی غلط است.

فعالیت به شیوه بازارهای کشورهای غربی می‌تواند خدمات بهتر و متنوع‌تری برای مصرف‌کنندگان فراهم کند.

در بازار ایران هم، شرکت‌هایی مثل ما و یا سایر فعالان هم فروشنده هستند و هم سرویس‌دهنده. نمایندگان ما نیز هم خودشان به مشتریانشان سرویس می‌دهند و هم از خدمات و سرویس‌های ما برای ارایه خدمات بهتر به مصرف‌کنندگان استفاده می‌کنند.

فکر می‌کنم طی چند سال آینده و با توجه به شرایط اقتصادی، بازار کشور به مارک‌های ایرانی و شرکت‌هایی همچون فعالان بازار غرب نیاز پیدا کند. فعالیت این شرکت‌ها باعث می‌شود تا سیستم توزیع سنتی موجود در بازار که در پاره‌ای از مواقع نیز به‌دلیل عدم آشنایی کافی از قطعات اورجینال و اصلی تضییع حقوق مصرف‌کنندگان را در پی دارد به‌سمت روش‌های علمی و استاندارد موجود رو بیاورد.

به‌عنوان فردی که در بخش توزیع سابقه طولانی در بازار سخت‌افزار ایران دارد، فکر می‌کنید بازار قطعات کامپیوتر در ایران طی سال‌های اخیر چند درصد رشد داشته است؟

قابل قیاس نیست، به‌عنوان مثال در سال 1374 حجم بازار سالانه در کشور حدود 200 هزار کامپیوتر بود ولی در حال حاضر حجم بازار ایران سالانه بالغ بر یک میلیون و 200 هزار کامپیوتر است. با توجه به این آمار درصد رشد کامپیوتر در ایران بالاست و انتظار می‌رود که این رشد همچنان ادامه‌دار باشد.

ولی اگر بخواهیم بازار خارج از کشور را با ایران مقایسه کنیم در بخش مصرف اینترنت همچنان مصرف پایین نسبت به خارج از کشور داریم. در بخش کامپیوتر نیز چه در منازل و چه در ادارات باز هم مصرف در ایران بسیار پایین‌تر از خارج از کشور است. با این حال باز هم ایران جای رشد در زمینه استفاده از کامپیوتر را دارد.

فکر می‌کنید چرا رشد ما از سایر کشورها پایین‌تر است؟

فکر می‌کنم مهم‌ترین دلیل این موضوع به شرایط اقتصادی موجود بازگردد، ولی پیش‌بینی می‌شود طی دو سال آینده باز هم مصرف سرانه کامپیوتر در کشور افزایش یابد. در حال حاضر بسیاری از وزارتخانه‌ها، ادارات، دانشگاه‌ها و مراکز علمی، آموزشی برای کامپیوتری کردن بخش گسترده‌ای از فعالیت‌های خود برنامه‌هایی را در دستور کار قرار داده‌اند. اگر این روند ادامه یابد، شناخت دانش و استفاده از کامپیوتر افزایش یافته و در نتیجه فروش و سرانه مصرف کامپیوتر در کشور افزایش می‌یابد.

فکر می‌کنید که چه زمانی به حداکثر رشد ممکن در بازار کامپیوتر دست پیدا می‌کنیم و یا به قولی فکر می‌کنید که چه زمانی بازار ایران از محصولات الکترونیکی و کامپیوتری اشباع شود؟

چیزی به‌عنوان اشباع شدن در بازار کامپیوتر وجود ندارد، شاید به یک حد ثابتی برسد ولی به‌طور قطع اشباع نمی‌شود. فکر می‌کنم در شرایط اقتصادی خوب حداقل چهار سال زمان نیاز باشد تا به آن حد ثابت در بازار کشور برسیم، برای این کار نرخ جمعیت و فاکتورهای متفاوتی را در کشور باید مدنظر قرار داد که با توجه به آمارهای موجود هنوز جای رشد برای کامپیوتر و قطعات الکترونیکی در کشور زیاد است.

به این نکته نیز توجه داشته باشید که رایانه و قطعات سخت‌افزاری، روزانه در حال تغییر و پیشرفت هستند. به‌عنوان مثال اگر بخواهیم در بخش مانیتور این مسئله را پی‌گیری کنیم، به این نتیجه می‌رسیم که در حال حاضر بسیاری از کاربران در نظر دارند که مانیتورهای لامپی قدیمی خود را به LCD تغییر دهند. حتی به‌دلیل رقابتی شدن قیمت‌ها در ادارات نیز امروزه ترجیح می‌دهند به‌جای استفاده از مانیتورهای لامپی و 17 اینچ بزرگ از ال‌سی‌دی استفاده شود که فضای کمتری نیز اشغال می‌کند. این کار جایگزینی یک روند گردشی را در بازار ایجاد می‌کند.

در استفاده از فناوری سلیقه کاربران ایرانی را چگونه ارزیابی می‌کنید و اصولا فناوری‌های مختلف در بخش کامپیوتر با چه میزان تاخیر وارد کشور می‌شوند؟

با توجه به نوع کالا و شرایطی که نوع آن کالا از نظر اقتصادی می‌طلبد، حداقل بین یک تا دو سال از کشورهای دیگر عقب هستیم. یعنی زمانی که یک فناوری و یا کالا با هزینه بسیار تولید و در بازارهای اروپا، آمریکا و یا حتی آسیای شرقی توزیع می‌شود، حداقل به دو سال زمان نیاز دارد تا وارد بازار ایران شود. زمان عرضه در بازار کشور هم به توان اقتصادی مصرف‌کنندگان و خریداران بازمی‌گردد، اما در کل مصرف‌کنندگان کامپیوتر در ایران فوق‌العاده باهوش و آگاه هستند که یکی از دلایل این آگاهی را می‌توان در دسترسی به اینترنت عنوان کرد. سلیقه کاربران ایرانی خیلی بهتر از کاربران خارجی است. به‌عنوان مثال در کانادا و یا آمریکا کاربران تمایل چندانی برای جایگزین کردن ال‌سی‌دی به‌جای مانیتورهای لامپی ندارند در حالی که در ایران چنین نیست و کاربران برای جایگزین کردن تکنولوژی‌های جدید هم علاقه بیشتری دارند و هم‌زمان بیشتری را صرف آشنایی با فناوری‌های نوین می‌کنند.

روند موجود در ایران را با کشورهای منطقه نیز می‌توان بررسی کرد و به یک جمع‌بندی درست‌تری رسید. به‌عنوان مثال کاربران ترکیه نیز مانند آمریکایی‌ها علاقه چندانی به جایگزینی ندارند، اما سعی می‌کنند به مرور زمان از فناوری‌های جدید استفاده کنند. اما در ایران وضعیت تفاوت دارد. زمانی در بین کاربران موج استفاده از یک فناوری خاص به‌وجود می‌آید و بعد یکدفعه همه کاربران به‌ سمت استفاده از آن فناوری رومی‌آورند. کاربرد وبکم زمانی در کشور نامفهوم بود، اما امروزه و با فراگیر شدن استفاده از اینترنت کاربران بسیاری را می‌بینیم که از این فناوری استفاده می‌کنند.

این‌ها تغییراتی است که در بازار ما وجود دارد و باعث رونق فناوری‌های گوناگون در کشور می‌شود. زمانی کاربران فقط از CD ROM استفاده می‌کردند، اما در حال حاضر بسیاری از کاربران ایرانی از CD RW و یا حتی DVD RW استفاده می‌کنند.

البته در این مورد آخر فکر می‌کنم فقدان قانون کپی‌رایت باعث استفاده فراگیر کاربران ایرانی از این لوازم جانبی شده است.

فکر نمی‌کنم برای کاربران خانگی خیلی کپی‌رایت مهم باشد هرچند که قوانین آن در حال حاضر از سوی مراجع ذی‌صلاح در حال بررسی و تصویب قرار دارد، اما به هر حال استفاده از این فناوری را نمی‌توان فقط منحصر به کپی کردن نرم‌افزارها و یا فیلم‌های تابع قانون کپی‌رایت دانست.

فکر نمی‌کنید تبلیغات در پدید آوردن موج برای استفاده از یک فناوری تاثیر بسزایی داشته باشد؟ آیا میزان فروش در کشورهای مختلف با هزینه آن کشورها در بخش تبلیغات متفاوت نیست؟ به‌عنوان مثال کشور همسایه ترکیه که خودتان به آن اشاره کردید؟

این مقایسه مربوط به دو کشور متفاوت با سلیقه‌ها و فرهنگ‌های متفاوت است، تبلیغات نقش بسزایی در تسریع انتقال تکنولوژی روز با گذشتن از سیکل تبدیلی گذشته به حال دارد، ولی ما ایرانی‌ها از گذشته تا به حال همیشه به‌دنبال بالا بردن سطح آگاهی‌ها و اطلاعات خود پیرامون یک کالا بودیم و دوست داشتیم همیشه ابزارهای خوب در اختیار داشته باشیم که آن هم به همان سلیقه ایرانی بودن ما بازمی‌گردد. در فرهنگ ما کمتر به ظاهر توجه می‌شود، ما بیشتر با باطن سروکار داریم. بر همین اساس گرایش ما نسبت به در اختیار داشتن یک‌سری از ابزارها برای بالا بردن سطح آگاهی و دانش خیلی بیشتر از سایر کشورهاست. در ترکیه و با توجه به رشد اقتصادی که در این کشور شاهد هستیم، مردم بیشتر به ظاهر علاقه دارند تا به کاربرد. شاید تضاد فرهنگی شرقی و غربی در این کشور بی‌تاثیر نباشد.

یعنی معتقدید که بودجه تبلیغاتی در تمام کشورها یکسان است؟

نوع تبلیغات در کشورها با هم فرق می‌کند. تبلیغات ما بر اساس قوانین موجود در کشور خودمان است. نمی‌توانیم در این زمینه مقایسه درستی داشته باشیم چون صنعت تبلیغات ما با سایر کشورها متمایز است. عملکرد بنگاه‌های تبلیغاتی ما هم با سایر کشورها متمایز است. در نتیجه میزان بودجه مصرفی هم متفاوت خواهد بود. در برخی از کشورها ممکن است صرف بودجه برای تبلیغات منجر به افزایش میزان فروش یک کالا شود. در برخی دیگر از کشورها نیز ممکن است به‌جای صرف بودجه برای کارهای تبلیغاتی همان بودجه صرف سیستم توزیع و خدمات پشتیبانی شود. این بحث با توجه به نوع رقابت محصولات با یکدیگر در کشورهای مختلف با هم تفاوت دارد.

فکر می‌کنید چند درصد از مردم ایران علاقه‌مند استفاده از فناوری‌های نوین باشند؟

با توجه به اینکه تنها بخشی از سهم بازار در اختیار ماست نمی‌توان آمار دقیقی عنوان کرد، اما به‌طور کلی و با توجه به شرایط و شواهد موجود، ایرانی‌ها تمایل بسیاری برای استفاده از فناوری‌های جدید دارند. کمتر خانواده‌ای را در ایران می‌بینید که نسبت به خرید کامپیوتر برای فرزندانش علاقه‌ای نداشته باشد. با توجه به شرایط اقتصادی، بسیاری از خانواده‌های ایرانی برای فرزندان خود کامپیوتر تهیه می‌کنند. چرایی این داستان مهم نیست. ایرانی‌ها دوست دارند فرزندانشان از ابزارهایی که ارتباط آن‌ها را با دنیای خارج، با علم و فناوری افزایش دهد استفاده کنند. در سایر کشورها والدین همانند پدر و مادرهای ایرانی به این شدت به‌دنبال پیشرفت فرزندان خود نیستند.

طول عمر فناوری در کشور چند سال است؟ برای بررسی علمی این سؤال می‌توانید میزان فروش مانیتورهای تولیدی سامسونگ را با ال‌سی‌دی‌های همین مارک در بازار کشور مقایسه کنید؟

طول عمر فناوری به نوع کالا بستگی دارد و با توجه به این تنوع طول عمر هم متفاوت است. تولید مانیتور لامپی و ال‌سی‌دی سامسونگ از زمستان سال 82 به‌صورت جدی در کشور آغاز شد.

در آن زمان با تولید سه مدل مانیتور لامپی و چهار مدل ال‌سی‌دی کار تولید را آغاز کردیم. در حال حاضر در بخش تولید مانیتور لامپی 16 مدل آن هم فقط در سایز 17 اینچ و 14 مدل هم مانیتور ال‌سی‌دی در سایزهای 15 و 17 اینچ در خط تولید داریم.

قبل از ما شرکت‌های مختلفی در بخش توزیع و تولید در کشور فعالیت داشتند که متاسفانه بنا به‌دلایلی نتوانستند فعالیت خود را ادامه دهند و وظیفه تامین نیاز بازار بیشتر به سام‌الکترونیک محول شد. در زمان شروع کار سهم بازار سامسونگ زیر پنج درصد بود و در حال حاضر بعد از گذشت این زمان نه‌چندان طولانی سهم ما از بازار به 40 درصد افزایش یافته است که با توجه به پیش‌بینی‌های ما به‌طور قطع این روند افزایش پیدا خواهد کرد. بر این باوریم که هنوز نتوانسته‌ایم به جایگاه اصلی خودمان در بازار برسیم و سعی داریم همواره در طول فعالیتمان دید مثبت کیفی مصرف‌کنندگان را نسبت به کالاهای خود حفظ کنیم.

در کل توانسته‌ایم در بخش کامپیوتر در بازار مطرح شویم که آن هم فقط به‌خاطر تولید و توزیع مانیتورها و ال‌سی‌دی‌های سامسونگ نیست، بلکه در بحث تولید چاپگر لیزری نیز در سه بخش تک‌کاربردی، رنگی و چندکاربردی وارد شده و فعالیت خود را از نیمه دوم سال 83 شروع کرده‌ایم.

سهم بازار خوبی را در رابطه با این کالا کسب و فعالیت‌ها و رابطه‌های خوبی با بخش دولتی برقرار کرده‌ایم. با توجه به اینکه چاپگر سامسونگ نسبت به بقیه مارک‌های تجاری موجود در بازار شناخته شده نبود، اما به‌دلیل فعالیت و کیفیت بالای سایر محصولات سامسونگ، خوشبختانه از اقبال قابل توجهی در بازار برخوردار شد. بعد از چاپگر وارد توزیع هارددیسک‌های سامسونگ با گارانتی سام‌سرویس شدیم و به‌تدریج کالاهای دیگری مانند اپتیکال دیسک‌درایوها و دی‌وی‌دی‌درایوها را در بخش توزیع قطعات وارد بازار کشور کردیم و در نظر داریم به‌تدریج سبد کالاهای کامپیوتری با مارک سامسونگ در کشور را بیشتر کنیم.

یکی از ویژگی‌هایی که ما داریم و شاید دیگر شرکت‌ها از آن بی‌بهره باشند، آن است که فعالیت ما فقط در زمینه تولید و توزیع مانیتور و یا لوازم خانگی صوتی و تصویری نیست. در تفکیک هر کدام از کالاهای موجود در بازار، سامسونگ گستردگی زیادی را در زیرشاخه‌های خود دارد. به‌عنوان مثال در بخش کالاهای کامپیوتری سامسونگ علاوه بر تولید مانیتور و ال‌سی‌دی، سخت‌افزارهای دیگری نیز مانند هارد، چاپگر، رم، درایوهای نوری، دی‌وی‌دی، ماوس، کیبرد، وبکم و غیره را نیز تولید و به بازار عرضه می‌کند. در نتیجه گستردگی کالاهای ما در بازار بیشتر از سایر مارک‌های تجاری است و می‌توانیم این اطمینان را به مصرف‌کنندگان بدهیم که کالاهای بیشتری را در اختیار آن‌ها می‌گذاریم.

در بخش تولید قطعات در کشور بیشتر در چه زمینه‌ای فعالیت دارید؟

در حال حاضر فقط مانیتور و ال‌سی‌دی را در سایزهای 15 و 17 اینچ در کشور تولید می‌کنیم ولی با توجه به بررسی‌های صورت گرفته و برنامه‌ریزی‌های انجام شده در نظر داریم در آینده تولید چاپگر را هم در دستور کار قرار دهیم.

چند درصد تولیداتتان داخلی است و چند درصد مونتاژ؟

ارزش کار تولیدی به تولید داخلی و یا مونتاژ خارجی نیست بلکه ارزش این کار در این است که شما با به‌وجود آوردن یک بنگاه تولیدی اشتغال‌زایی را بالا می‌برید و به جوانان تحصیل‌کرده کشور امکانات بیشتری را برای حضور در بازارهای مرتبط با رشته‌های خودشان می‌دهید. به‌تدریج و با برنامه‌هایی که وزارت صنایع در این زمینه دنبال می‌کند حتی می‌توان صادرات به کشورهای همسایه و یا سایر کشورها را هم در دستور کار قرار داد.

صنعت الکترونیک، صنعت خاص و انحصاری یک کشور نیست. اگر به کشورهای جنوب شرقی آسیا که در زمینه تولید قطعات کامپیوتر فعال هستند نگاه کنیم، درمی‌یابیم که در یک مادربرد تولیدی، هر کدام از قطعات مصرفی متعلق به یک کشور دیگر است. نباید به این فکر کنیم که تمام لایه‌های تولید را خودمان انجام دهیم و از لحاظ علم اقتصاد نیز این کار مقرون بصرفه نیست. باید به‌دنبال آن باشیم که فعالیت‌های تولیدی را در کشور گسترده‌تر کرده و صادرات را به برنامه‌های خود اضافه کنیم.

به‌غیر از بحث اشتغال‌زایی آیا برنامه‌ای برای آوردن دانش و تکنولوژی به کشور دارید؟

این مسئله یکی از هدف‌های متعالی ماست. با توجه به گستردگی علم الکترونیک و نبود حد و مرز برای آن انتظار داریم در آینده‌ای نه‌چندان دور در بحث طراحی و تولید بتوانیم حرفی برای گفتن داشته باشیم. این نکته را هم در نظر داشته باشید که امروزه بخشی از قطعات به‌کار رفته در مارک‌های مطرح اروپایی و یا حتی آمریکایی، توسط چین و یا کشورهای دیگر تامین می‌شود. در نتیجه نباید تمام توان خود را معطوف به ساخت یک کالای صد درصد ایرانی بکنیم، ولی به‌طور کلی یکی از آرزوهای هر شرکت فعال در بخش الکترونیک کشور این است که زمانی بتواند کالایی را با یک نام ایرانی در بازار داخل و خارج از کشور توزیع کند.

میزان فروش مانیتورهای لامپی و ال‌سی‌دی را در تهران و شهرستان‌ها مقایسه می‌کنید؟

این قیاس متاثر از شرایط خاص فروش خواهد بود. زمانی که ما فعالیت تولیدی خود را آغاز کردیم، بین 85 تا 90 درصد از مصرف بازار روی مانیتورهای لامپی متمرکز بود. از نیمه دوم سال 84 بود که مصرف مانیتورهای لامپی تغییر کرد و نرخ رشد مصرف ال‌سی‌دی‌ها افزایش یافت. با توجه به منابع آماری که ما در اختیار داریم در حال حاضر 30 درصد بازار نمایشگرها به ال‌سی‌دی و 70 درصد به مانیتورهای لامپی اختصاص دارد. به‌طور قطع بازار مصرفی ال‌سی‌دی در تهران بیشتر از شهرستان‌ها خواهد بود. البته این مقایسه در بازار بین‌المللی بسیار متفاوت است. بر اساس آماری که ما در اختیار داریم 85 درصد از سهم بازارهای بین‌المللی به ال‌سی‌دی‌ها تعلق دارد و در بسیاری از کشورها نیز تولید مانیتورهای لامپی متوقف شده است، ولی چون ما تا حدودی با بازارهای جهانی فاصله داریم به‌نظر می‌رسد تا چند سال آینده آمار مصرف این فناوری تا حدی به آمارهای جهانی نزدیک‌تر شود.

با توجه به صحبت‌هایی که داشتید به‌نظر می‌رسد بالا رفتن سطح آگاهی مصرف‌کنندگان ایرانی از قطعات موجود در بازار کار شرکت‌هایی همچون شما را سخت‌تر کرده است، این طور نیست؟

برای شرکت‌هایی که در بازار متعهد هستند کار سخت نشده است بلکه باعث می‌شود شرکت‌ها با توجه به سطح آگاهی کاربران به فکر سرعت بخشیدن بر روند به‌روز کردن تکنولوژی باشند.

در مدل‌هایی که به بازار عرضه می‌کنید بیشتر سلیقه عمومی را در نظر می‌گیرید یا تکنولوژی روز جهان را لحاظ می‌کنید؟

هر دو مورد، ما در زمینه تولید مانیتور طی سال‌های گذشته همواره سعی کردیم از مدل‌های روز سامسونگ تبعیت داشته باشیم. برای حضور در عرصه تولید نمی‌توانیم تولید مدل‌های قدیمی را برای مدت طولانی در برنامه داشته باشیم چراکه با توقف تولید جهانی آن مدل، پشتیبانی و تامین قطعات و لوازم جانبی نیز با مشکل روبه‌رو می‌شود. در نتیجه باید همگام با تولیدات روز جهان در زمینه تولید حضور داشته باشیم. با توجه به اینکه سامسونگ در زمینه تولید نمایشگر در جهان هم از نظر تعداد و هم از نظر تنوع دارای رتبه اول است، در نتیجه برای تولید نمایشگر در کشور از لحاظ تنوع با محدودیتی روبه‌رو نیستیم.

انتخاب مدل تولید در ایران بر چه اساسی صورت می‌گیرد؟

با توجه به شرایط موجود، شکل ظاهری، برآورد سلیقه مردم ایران در بازار، رنگ، مشخصات فنی و قیمت نهایی برای مصرف‌کننده، فاکتورهایی است که در تولید نمایشگر در داخل ایران لحاظ می‌شود.

منبع : گروه مارشال