كيلومترى ۱۵۰ تومان
درباره اوضاع فعلى فرودگاه مهرآباد حرفهاى داود كشاورزيان مدير عامل هما شنيدنى است. او مى گويد: نمى توان گفت مشكلات فعلى كه صنعت هواپيمايى با آنها دست به گريبان بوده تنها مربوط به فرودگاه مهرآباد است و با تغيير آن به فرودگاه امام، مشكلات برچيده مى شود.اگرچه مهرآباد كمبودهايى دارد اما تنها تغيير مكان آن به تغيير حجم پروازها و افزايش خدمات رسانى بهتر به مسافر منتهى نمى شود. موقعيت مناسب صنعت هوايى كشور در شرايطى به دست مى آيد كه مجموعه سياست ها در جهت جلب نظر مسافر و توريست باشد».
يكى از عمده ترين مشكلات فعلى فرودگاه مهرآباد كمبود وسايط نقليه عمومى براى جابه جايى مسافران است. در حال حاضر مجموع تاكسى هاى فرودگاه مهرآباد حدود ۴۵۰ دستگاه است كه به گفته رانندگان آنها حتى اگر تمام شبانه روز هم كار كنند باز اوضاع مسافركش هاى سمجى كه از همان بدو خروج از ترمينال مسافرى دوره ات مى كنند سكه است. مسافركش ها در ساعات پيك ترافيك نرخ جابه جايى مسافر را به قيمت هاى سرسام آور تعيين مى كنند. حال بايد ديد با راه اندازى فرودگاه امام وضعيت نرخ تاكسى ها چگونه خواهد بود؟
اگر براى رفتن به فرودگاه امام و برگشتن از آن مجبور باشيد كيلومترى ۱۵۰ تومان كرايه تاكسى پرداخت كنيد، اين يعنى هر بار رفتن و يا برگشتن از فرودگاه امام برابر است با ده هزار تومان كرايه تاكسى و اگر بخواهيد با وسيله نقليه شخصى برويد بايد يك باك بنزين را خرج راه كنيد. چه استفاده از سيستم جابه جايى به وسيله اتوبوس دست كم دو ساعت وقت شما را مى گيرد واز مترو هم كه دست كم تا پنج سال ديگر خبرى نيست.
علاوه بر اين، همين ۴۵۰ دستگاه تاكسى فرودگاه هم جاى پارك مناسب ندارند و رانندگان آنها هم مكان مناسبى براى استراحت و نشستن در اختيار ندارند. بگذريم از اينكه درباره تاكسى هاى فرودگاه گفته مى شود سرقفلى آن به دليل رونق دريافت كرايه ازمسافر گاه به ميليون ها تومان مى رسد و برخى دلشان نمى خواهد معضل كمبود تاكسى در فرودگاه مهرآباد حل شود.
مهريه عصمت الدوله
منطقه يا بهتر بنويسم نام اصلى روستاى مهرآباد «حسين آباد» بود. تا اينكه جزو مهريه عليا مخدره عصمت الدوله درآمد و نام مهرآباد را بر آن گذاشتند. اما بعدها به مناسبت خرج هاى بى رويه دوست محمدخان معيرالممالك ، مهرآباد به گرو رفت و از تملك خانواده او خارج شد و دادخواهى او نزد رضاخان هم بى فايده بود و به خاطر بى مهرى خويشاوندان ، چنان آزرده شد كه دست از مهرآبادكشيد و شكوه به شاه نيز نبرد. چندى بعد، در يكى از روزهاى سال ۱۲۹۶ شمسى و در اواخر جنگ جهانى اول ، مردم تهران براى اولين بار شاهد پرواز هواپيما برفراز آسمان بودند. اين هواپيما به صورت قطعات مجزا ، از روسيه و از طريق بندر انزلى به وسيله اتومبيل به تهران حمل شد و پس از سوار كردن قطعات ، توسط خلبان روس بر فراز تهران بى برج و باروى آن ايام و در ارتفاع پايين پرواز كرد و چون در آن زمان محلى به عنوان فرودگاه در تهران وجود نداشت، خلبان در محل امور خارجه تهران (ميدان مشق ) به زمين نشست.
سالها بعد و به دنبال پيشرفت سريع صنعت هواپيمايى، حق انحصارى هواپيمايى در ايران به موجب قانون، در بهمن ۱۳۰۴ به شركت هواپيمايى آلمانى يونكرس واگذار شد و ۲۲سال بعد و پس از تأسيس باشگاه خلبانى با ۲۰فروند هواپيما در سال،۱۳۱۷ عملاً فرودگاه مهرآباد تأسيس و متولد شد.
در حال حاضر اين فرودگاه شش ترمينال دارد كه عبارتند از ترمينال يك و دو كه مربوط به پروازهاى خارجى است. درباره اين ترمينال گذشته از نبود گيت هاى متعدد و حجم ورود و خروج مسافر كه همواره دردسر اصلى مسافران در ساعات پر تردد محسوب مى شود، غرفه لازم براى رزرو هتل وجود ندارد و شما به عنوان مسافر خارجى بايد به ترمينال داخلى رفته و هتل مورد نظر خود را رزرو نماييد. ترمينال شماره۳ فرودگاه به حجاج تعلق دارد و براى شرح دردسرهاى حجاج كافى است در ايام ورود وخروج آنها سرى به فرودگاه بزنيد و ساعتها در ترافيك ناشى از نبود جاى پارك مناسب براى همراهان ومستقبلين حجاج گرفتار شويد تا بفهميد آنها چه مى كشند. علاوه بر اينكه در روزهايى كه حجاج قرار است آمد و شد داشته باشند تمام فعاليت هاى بين المللى ترين فرودگاه كشور مختل مى شود و نه تنها پاركينگى وجود ندارد، بلكه حتى چرخ دستى هاى معمول براى جابه جايى بار مسافر هم ناياب مى شود.
ترمينالهاى چهار و پنج و شش كه به ترتيب براى خروج و ورود پروازهاى داخلى مورد استفاده قرار مى گيرد نيز با مشكلات فراوانى دست و پنجه نرم مى كنند. عمده ترين معضل در اين ترمينالها فقدان گيت هاى ورودى و خروجى مناسب براى تردد مسافران است. كافى است صبح ها ساعت۵ تا ،۱۰ سرى به فرودگاه بزنيد تا ببينيد چه خبر است. علاوه بر اين ۱۴گيت تحويل بار و دريافت كارت پرواز مسافران هم در ترمينال چهار و پنج چندان تناسبى با ميزان آمد و شد مسافران ندارد.
يك رستوران مناسب در ترمينال پروازهاى داخلى مهرآباد نكته اى ديگر است و تنها رستوران اين فرودگاه پس از درگذشت پيمانكار آن در چند ماه گذشته تعطيل شده است و بنا به گفته مدير تنها رستوران خارج از اين ترمينال حداكثر ظرفيت پاسخگويى به مشتريان در دو رستوران موجوددر محوطه پاركينگ ترمينال پروازهاى داخلى بيشتر از ۳۵۰مسافر در روز نيست. علاوه بر آنكه قيمتهاى مواد غذايى غرفه هاى متعدد داخلى فرودگاه هيچ سنخيتى با نظام بازار و قيمتهاى شهر ندارد و قيمت موادغذايى كه آنها عرضه مى كنند گاه ۱۰برابر سطح شهر است. كمبود سيستمهاى بهداشتى، تشدد غرفه هاى غيرضرورى و فقدان غرفه هاى مورد نياز مسافران وتوريست ها از قبيل غرفه رزرو هتل - كه تنها يك غرفه كوچك آن هم در ترمينال خروجى است - از ديگر مشكلات اساسى فرودگاه مهرآباد محسوب مى شود.
از طرف ديگر على رغم آنكه فرودگاه مهرآباد با ظرفيت فنى تكنيكى خود تنها قادر به كنترل بيش از ۷۰هزار پرواز عبورى و ۱۰هزار پرواز داخلى و ۳۰هزار نشست و برخاست بين المللى را دارد، با اين همه يكى از عمده ترين دلايل تأخير در پروازها كه البته به شدت در كاهش است، محوطه فرودگاه و محدوديت حضور هواپيماها در آن است. در اين باره مهندس سيد حامد حجازيان از كارشناسان صنعت هواپيمايى مى گويد: در حال حاضر ظرفيت فرودگاههاى كشور خدمات دهى به ۶۱ميليون مسافر در سال است و ۹۰درصد مسافران هواپيما از ۱۲فرودگاه پرواز مى كنند. به طورى كه ۴۵درصد مسافران هواپيما توسط فرودگاه مهرآباد، ۴۵درصد توسط فرودگاههاى مراكز استانها و ۱۰درصد توسط فرودگاههاى اقمارى سرويس داده مى شوند.»
اين در حالى است كه بنا به آمارهاى ارائه شده در سايت ICAO ظرفيت فرودگاه مهرآباد بيش از بسيارى از فرودگاههاى منطقه است و به طور مثال در سال۲۰۰۲ فرودگاه ابوظبى با ظرفيتى معادل ۵ميليون نفر مسافر در سال مذكور تنها ۸۰درصد از ظرفيت خود را به كار گرفته و اين رقم حتى نصف ظرفيت فرودگاه مهرآباد هم نيست. با اين همه به دليل ارائه امكانات وخدمات مناسب در همان سال۲۰۰۲ به ۲۰/۵ميليون مسافر خدمات داده است و هيچ كدام از مسافران آن حتى يك هزارم دردسرهاى مسافران فرودگاه مهرآباد را هم تحمل نكرده اند.
از مشكلات ديگر فرودگاه مهرآباد گمرك آن است. در اين باره روزگارى مدير سابق سازمان هواپيمايى كشور گفته بود: متأسفانه فرودگاههاى ايران مثل سيتى هال است اما بر اساس مقررات سيتى هال اداره نمى شود. يعنى مدير كل فرودگاه ما كاره اى نيست. نمى تواند روى گمرك فرودگاه نظارت كند. مسؤول گمرك كار خودش را مى كند. هر موقع بخواهد كركره را مى كشد بالا، هر موقع هم بخواهد كركره را مى آورد پايين.
دهم ارديبهشت ماه قرار است فرودگاه امام (ره) بالاخره افتتاح شود. كمترين آرزوى مسافران فرودگاه مهرآباد اين است كه «اميدواريم فرودگاه امامگرفتار بسيارى از مشكلات موجود در فرودگاه مهرآباد نشود.» آيا فرودگاهى كه قرار است به هاب منطقه تبديل شود به چنين سرنوشتى مبتلا نخواهد شد؟
