برتري تكنولوژي روسيه

[صمصام]

پنتاگون اعلام کرد که قصد دارد فعالیتهای مربوط به ساخت تکنیکهای هوایی، کور(نامرئی) در مقابل امواج رادار را ادامه دهد و هم اکنون پروژه جنگنده بدون سرنشین نسل جدید با استفاده از تکنولوژی " Stels" در حال آماده شدن می باشد. لیکن کمتر کسی می داند که روسیه مدت زیادی است که این تکنولوژی را طراحی کرده که از بسیاری جهات بهتر از مشابه آمریکایی آن است.

در روسیه مدتهاست که چنین تکنولوژی بی نظیری با قابلیت کاهش ردگیری و تشخیص هر گونه جسم متحرک، از هواپیما گرفته تا اتومبیل، بوسیله امواج رادار وجود دارد.

کل مطلب در ژنراتورهای پلاسما خلاصه می شود که با پوشش جسم مورد نظر آنرا در برابر تابش اشعه های راداری کمتر محسوس و آشکار می سازد. حتی قدیمی ترین و ارزانترین جنگنده ها مجهز به مولد پلاسما، از لحاظ ویژگیها ازهواپیما های پیشرفته و گرانی چون F-117 و B-2 نیز پیش می گیرند.

به گفته "Anatoli Korotieev" رئیس مرکز تحقیقاتی موسوم به "Keldisha"، تصمیم گرفته شد "اجسام نامرئی" با تکنولوژی برپایه اصول فیزیکی کاملا" متفاوت طراحی کنیم. او افزود:" اگر در نزدیکی دستگاه پرنده صفحه ای از پلاسما ساخته شود، در اینصورت هواپیما برای رادارها قابل تشخیص و رد گیری نمی باشند".

مثال ساده این امر پرتاب توپ تنیس به دیوار می باشد که پس از برخورد توپ به دیوار برمی گردد. بر همین اساس هم سیگنالهای رادار، پس ازبرخورد با هواپیما منعکس شده و توسط آنتن های گیرنده دریافت می شوند. اگر دیوار از اضلاع زاویه دار با شیبهای متفاوت شکل گرفته باشد، در اینصورت توپ می تواند بهر طرف منحرف شود و در مورد هواپیما بمعنای کم شدن سیگنالهای دریافتی می باشد. بر اساس همین اصل تکنولوژی "Stels" پایه گزاری شده است. حال اگر دیوار را با توشک نرمی بپوشانیم و توپ را به طرف آن پرتاب کنیم، توپ پس از بر خورد با آن، انرژی خود را از دست داده و در کنار دیوار سرنگون می شود. صفحات پلاسمایی نیز همینگونه عمل می کنند و در نتیجه آن هواپیما برای رادار ها به جسمی غیر قابل تشخیص تبدیل می شوند.

طبق این اصل تصمیم به ساخت ژنراتور پلاسما متراکم با قابلیت جایگزاری در دستگاه پرنده گرفته شد. ساختار این ژنراتور سبک و کم حجم بوده و دستگاه پلاسمایی پرتوهای (تشعشعات) قوی الکترونها را تولید می کند. هوا ایونیزه شده و پلاسما با خواص و ویژگیهای لازم تشکیل می شود.

به گفته "Andrei Golovin" کارمند مرکز "Keldisha"، "ضرورت داشت که ژنراتور پلاسمایی را با تمام سیستمها مدرن دستگاههای پرنده سازگار و هماهنگ ساخت چراکه ابر پلاسمایی مانع ارتباط با کیفیت با زمین می شد. علاوه بر این اختلالات و پارازیتها در فعالیت بسیاری از سیستمهای الکترونی و هواپیمایی اشکال بوجود می آورد. بهر حال، تمام این مشکلات حل شدند و دستگاه با موفقیت آزمایشات دولتی را به پایان رسانید.

بهترین نتیجه این تکنولوژی در هنگام استفاده دردستگاههای پرنده، مخصوصا" در ارتفاعات بالا کسب شده است. این سیستم از نظر عملکرد و کارآمدی از روشهای آمریکایی کاهش ردگیری توسط رادارها، بهره گرفته شده در هواپیمای F-117 کم نمی آورد. برتری قابل ملاحظه ژنراتورهای پلاسمایی در امکان نصب آنها بر روی هرگونه جسم متحرک، که لازم است از امواج راداری مخفی باشد، از جمله نمونه های قدیمی هواپیما، از جمله امتیازات استفاده از این سیستم می باشد. در عین حالیکه خصوصیات پروازی – فنی هواپیما آسیب نمی بیند. این هواپیماها می توانند بطور فعال در جنگهای هوایی مانور داده و مشکلترین مانورهای پروازی را به نمایش بگذارند و این همان چیزی است که د رهواپیما F-117 بعنوان نقطه ضعف مطرح است.

در موارد جداگانه می توان این سیستم را در اجسام متحرک زمینی حتی در اتومبیل ها نصب و راه اندازی کرد.

این ژنراتورهای پلاسمایی غیر متعادل بیش از یک دهه است که آزمایشات و تستهای دولتی را باموفقیت پشت سر گذاشته اند، لیکن در این دوره پر فراز و نشیب تعمیم این دستگاه در صنعت هواپیمایی با رکود مواجهه شد.

" Anatoli Korotieev" افزود: " ممکن است مواردی و قصوراتی از طرف ریاست دانشگاه صورت گرفته باشد بدین معنا که ما بطور فعال آنرا در صحنه زندگی و صنعت پیش نبردیم. البته زمان سختی بود و بودجه های مالی کاهش یافتند و پروژه ها و موضوعات نظامی متوقف شدند". بااین حال امروز نیز آزمایشات در زمینه تکنولوژی ضد راداری در مرکز موسوم به "Keldisha" به اندازه کافی فعال نمی باشد، که علت اصلی آن کمبود حمایت مالی است.

لازم بذکر است که مشابه "ژنراتورهای پلاسمایی غیر متعادل" در خارج وجود ندارد. البته از اواخر دهه نود تحقیقات در این زمینه در ایالات متحده آمریکا نیز شروع شده است.