4 پيشنهاد براي به شکست کشاندن يک وبلاگ!!

[Karim1504]

4 پيشنهاد براي به شکست کشاندن يک وبلاگ!!

شما مي توانيد يک وبلاگ نويس موفق يا ناموفق باشيد. همه چيز به خودتان بستگي دارد. اگر دوست داريد وبلاگتان بازديدکننده اي نداشته باشد ، توجه کسي را به خودش جلب نکند و خلاصه از چشم آدم و عالم بيفتد ، مي توانيد دستورالعمل هاي زير را اجرا کنيد.
اگر هم دوست داريد وبلاگتان محبوب و پربيننده شود ، مي توانيد عکس اين دستورات را اجرا کنيد و حسابي محبوب شويد. خلاصه همه چيز به خودتان بستگي دارد.

نامنظم باشيد: اين بسيار مهم است که پستهاي وبلاگ شما به صورت مرتب و منظم منتشر شود. اگر يک وبلاگ براي مدت طولاني به روز نشود ، خوانندگان خود را از دست خواهد داد. به طور کلي وبلاگ هايي که روي يک موضوع با مضمون خاص تمرکز مي کنند و بيشتر حالت تخصصي دارند ، موفق تر خواهند بود. بنابراين ، ثبات و پايداري در وبلاگ نويسي اهميت فراواني دارد.
اما اين که شما به طور مرتب درخصوص موضوعي خاص مطلب بنويسيد به تنهايي کافي نيست. اگر ديدگاه هايتان متناقض و ناسازگار با هم باشند ، باز هم با خطر از دست دادن خوانندگان خود مواجه هستيد.
ديدگاه هاي طرح شده در وبلاگ ها به دليل ماهيت اين پديده عموما بسيار صريح ، شفاف و محکم هستند و خوانندگان نيز از اين مساله استقبال مي کنند ؛ اما آنچه خشم خوانندگان را برمي انگيزد ، آن است که وبلاگ نويسان عقايدشان را مرتبا تغيير دهند.
اگرچه بديهي است که در برخي موارد افراد پس از کسب اطلاعات جديد درباره يک موضوع يا بنا بر پاره اي ملاحظات ديدگاه هايشان را تغيير دهند ؛ اما تغيير مکرر آرا و عقايد پذيرفتني نيست.

در وبلاگتان آگهي هاي زيادي منتشر کنيد: اگر وبلاگ شما به حد مشخصي از شدت و محبوبيت برسد، قطعا افرادي پيدا خواهند شد که به انتشار آگهي روي آن علاقه مند شوند. به طور قطع اين حق شماست که به خاطر زماني که صرف کرده ايد و تلاشي که انجام داده ايد ، درآمدي هم داشته باشيد ؛ اما انتشار آگهي روي وبلاگ يک شمشير دو لبه است که مي تواند منافع و مضرات فراواني هم داشته باشد. اگر آگهي ها با سليقه باشد و در محل مناسبي از وبلاگ به نمايش درآيند ، مشکلي ايجاد نمي کنند. مشکل موقعي پيش مي آيد که تعداد آگهي ها زياد باشد يا نحوه چينش و نمايش آنها به گونه اي باشد که تمرکز و آسايش بازديدکننده را مختل کند.

آگهي هايي که حس خصومت و نفرت کاربران را به هر دليل تحريک مي کنند ، روي صفحه به پرواز درمي آيند و تا زماني که خودشان دلشان بخواهد از روي صفحه وب ناپديد نمي شوند ، باعث ريزش قابل ملاحظه تعداد کاربران مي شوند. وبلاگ شما هر چقدر هم که حرفه اي باشد ، در صورت بي توجهي به اين نکته مهم بسرعت محبوبيتش را از دست مي دهد.
از اين هم بدتر موقعي است که وبلاگ شما آنقدر حالت تبليغاتي پيدا کند يا پر از آگهي شود که کاربر تصور کند اين وبلاگ فقط يک ابزار صرف تبليغاتي است.
اگر يکي از دوستان يا آگهي دهندگان به ساخت وسيله اي جالب دست بزند و شما مي خواهيد در اين باره دوستانتان را مطلع کنيد، مشکل چنداني پيش نمي آيد. مي توانيد يک پست وبلاگ را به اين امر اختصاص دهيد ؛ اما اگر بخواهيد در هر پست يادي از آن محصول بکنيد ، خواننده را آزار خواهيد داد.
وبلاگتان را به ابزار انتقام گيري شخصي مبدل کنيد: از آنجايي که وبلاگ ها و حتي حرفه اي ترين وبلاگ هاي جهان ، محلي براي نگارش مطالب شخصي هستند و معمولا از زبان اول شخص در آنها استفاده مي شود ، برخي وبلاگ نويس ها از آنها به جاي چماق براي خجالت زده کردن و ترساندن افرادي که دوستشان ندارند ، استفاده مي کنند.
اين مدل وبلاگ ها ممکن است در ميان برخي افراد و بويژه کساني که با فرد يا افراد مورد حمله به هر دليل خصومت دارند محبوب باشند ؛ چون به هر حال «دشمن دشمن من ، دوست من است» ؛ اما وبلاگ هايي که فقط به انتقاد وترساندن ديگر افراد اختصاص دارند ، پس از مدتي به بن بست مي رسند.

ديدگاه هاي طرح شده در وبلاگ ها به دليل ماهيت اين پديده عموما بسيار صريح شفاف و محکم هستند و خوانندگان نيز از اين مساله استقبال مي کنند


صرف نظر از اين که هدف شما از حملات منکوب کردن همسر سابقتان باشد يا يک سياستمدار برجسته. مهمترين نکته آن است که با وبلاگ نويسي به اين سبک ، شما خود را فردي عصباني ، غرغرو و کينه جو نشان مي دهيد. بيشتر مردم تمايلي ندارند وقتشان را صرف خواندن نوشته هاي چنين افرادي کنند، آنها ترجيح مي دهند مطالبي بيطرفانه و منطقي مطالعه کنند.

خوانندگان را ناديده بگيريد: اگر پستهاي وبلاگ شما آموزنده ، مفرح ، عميق ، دقيق ، جدلي و جالب باشند ، شکي نيست که خوانندگان آنها تلاش مي کنند با شما در ارتباط باشند. طبيعت بشر به گونه اي است که اگر از مطلبي خوشش بيايد يا آن را نپسندد ، در برابرش واکنش نشان مي دهد.
وبلاگي که در آن هيچ شيوه ارتباطي با خواننده در نظر گرفته نشده باشد ، هيچ وقت محبوبيت چنداني کسب نخواهد کرد. اگر مطالبتان را با اسم مستعار و به صورت ناشناس منتشر کنيد ، هيچ آدرس Email در اختيار خواننده نگذاريد ، نظرات خوانندگان خود را رد کرده يا به هر علت منتشر نکنيد و خلاصه به آنها بفهمانيد که ارتباط با شما يک جاده يک طرفه است و شما دوست داريد فقط خودتان حرف بزنيد ، شک نکنيد خوانندگان هم به طور متقابل وبلاگتان را طرد خواهد کرد.

در مقابل اگر بازديدکنندگان بتوانند شما را بيشتر بشناسند و با نويسنده ارتباط برقرار کنند ، تمايل بيشتري به برقراري ارتباط از خود نشان مي دهند.البته اين به آن معنا نيست که نويسنده يک وبلاگ بايد ساعتها از وقت خود را صرف پاسخ دادن به کاربران و بازديدکنندگان کند. مي توان نظرات مختلف را دسته بندي کرد و به صورت گروهي به آنها پاسخ داد. اين را هم بدانيد که اگر تمايلي به افشاي هويت واقعي خود نداريد ، مي توانيد يک اسم مستعار براي خودتان انتخاب کنيد و يک آدرس Email هم در اختيار کاربران بگذاريد.
مي توانيد به اين نکته هم اشاره کنيد که به علت مشکلات شخصي نمي توانيد به همه نامه ها تک تک پاسخ دهيد. در عوض آنها را مشاهده کنيد و به صورت گروهي به نامه ها پاسخ خواهيد داد. با اتخاذ چنين رويه اي کاربران مطمئن مي شوند که شما به نظراتشان احترام مي گذاريد و برايشان وقت مي گذاريد.
منبع: جام جم