آیا در این جهان تنها هستیم؟

[achachi98]

اگر قرار باشد حیات در محلی خاص پا بگیرد و توسعه یابد می توان گفت که چند شرط زیر باید برقرار باشد:

1- جریان آزاد انرژی
هر یک از چند نوع مختلف انرژی کفایت می کند از جمله: انرژی نورانی ، انرژی شیمیایی مانند روی زمین ، تابش فروسرخ ، تابش پرتوی X ، جریان ذرات باردار ، تفاوت های گرمایی و انرژی هسته ای.

2-سامانه ای مادی
که قادر بر هم کنش با انرژی باشد و از آن برای تبدیل شدن به نظم سود جوید. نوکلئیک اسید ها و پروتئین ها ی زمینی الزاما نباید شالوده ی این نظم باشند. در واقع نیازی هم نیست که حتما بر واکنش های شیمیایی متکی باشند بلکه ممکن است مبتی بر حرکت ذرات یا چرخش های مولکولی باشند.
برخی سامانه برای انجام واکنش بر سامانه ای دیگر برتری دارند، مثلا یک مایع یا گاز متراکم بر یک جسم جامد برای انجام واکنش ها ترجیح دارد. یا هلیم به عنوان پیدایش و توسعه یک سامانه ی نظام مند و مبتنی بر تکثیر ترکیبات شیمیایی انتخاب نامناسب است.

3-زمان کافی برای پیدایش پیچیدگی که آن را به حیات نسبت می دهیم
این مساله ای بحرانی ست که خود گستره ی حیات در عالم را رقم می زند. مثلا: سرعت فرایند های شیمیایی میان مولکول هایی با فاصله ی زیاد که در فضا پراکنده شده اند ممکن است چنان کند باشد که تمام عمر عالم هم برای پیدایش نظمی قابل توسعه کفایت نکند یا تغییری عمده و شدید در محیط هم چون تبدیل یک ستاره به ابر نواختر ممکن است شالوده ای که نظم بر مبنای آن انباشته شده است را نابود کند.

انواع حیات
_شیمیایی
_فیزیکی

چند نوع حیات بر مبنای شیمیایی

1.حیات در آمونیاک:آمونیاک مایع که شاید کمی آب هم داشته باشد به عنوان حلال قابل استفاده است. این وضعیت ممکن است در سیاراتی تا دمای زیر 50 درجه ی سانتی گراد امکان پذیر باشد. در سوخت وسازها پیوند های سست تر شیمیایی مانند نیتروژن ، برتری دارند.

2.حیات در هیدروکربن ها: مخلوطی از هیدرو کربن ها کار حلال را می کنند. بسته به ماهیت ترکیبات مخلوط ، طیف گسترده ای از دماهای مختلف را می توان در نظر گرفت . فرآیند هایی که در آن گونه های باردار دخیل اند نقش اندکی دارند. واکنش های کاهشی، مانند هیدروژن دار کردن به عنوان چشمه انرژی قابل بهره برداری هستند.

3.حیات سیلیکاتی:سیلیکات ها دارای یک شیمی سرشار از گرایش به تشکیل زنجیره ها ، حلقه ها و ورقه ها هستند.، همان طور که در کانی های زمینی نیز به چشم می خورد. کیرنز اسمیت استدلال کرده است، لایه های سیلیکاتی بلوری به منزله شکلی ابتدایی از حیات در زمین اولیه عمل کرده است و به تدریج با تکامل ، به شکل حیاتی مبتنی بر کربن در آمده است. بنیان دیگری برای حیات سیلیکاتی ممکن است در محیط هایی بسیار داغ پا بگیرد. در دمایی بالاتر از 1000درجه ی سانتی گراد ،محیط مایع به خود می گیرد و ممکن است به عنوان مکمل نظم شیمیایی عمل کند.

حیات شیمیایی جایگزین در منظومه ی شمسی
فهرستی از امید بخش ترین مکان ها برای حیات در منظومه ی شمسی:
_ زمین: در مواد گداخته دورنی یا در جایگاه های ویژه ای در روی سطح
_ مریخ: اگر حیات وجود داشته باشد احتمالا مبتنی بر آب و دی اکسید کربن است.
_ مشتری: احتمال های گوناگون در مناطق مختلف است.
_ اروپا: حیات در اقیاونس های آب زیر پوسته ی آن
_ یو و زهره: در گوگرد مایع
_ تایتان: حیات مبتی بر هیدروکربن یا آمونیاک


چند نوع حیات بر مبنای فیزیکی

1.حیات پلاسمایی در ستارگان: این حیات مبتنی بر تاثیر متقابل طرح های نیروی مغناطیسی و حرکت منظم ذرات باردار است. این نوح حیات ممکن است درون خورشید خودمان هم باشند چنین موجوداتی پلاسموب نام دارند.

2.حیات در هیدروژن جامد: این نوع حیات ممکن است در سیاره های با دمای دو یا سه درجه کلوین پیدا شود. انرژی فروسرخ جذب شده و در ترکیب خاص مولکول های اورتو- وپارا- هیدروژن ذخیره می شود.

3. حیات تابشی: این نوع حیات مبتنی بر طرح های منظم تابش گسیلی از اتم ها و مولکول های منزوی در یک ابر متراکم میان ستاره ای خواهد بود. چنین ابرهایی قبل از واپاشی عمر درازی دارند. ممکن است این اتم ها و مولکول ها با چگالی 1000 اتم در هر سانتی متر مکعب میلیون ها سال دوام آورند. موجوداتی منفرد به نام رادیوب ممکن است وجود داشته باشند.

4. حیات در ستاره نوترونی: این حیات مبتنی بر خصوصیات اتم های بسیاری ست که مالکم رادرمن فیزیکدان پیشنهاد کرده است . ممکن است این زنجیره های بسپار، اطلاعات را به گونه ی ذخیره و مخابره کنند که شباهتی خیره کننده به کارکرد نوکلوئیک ها اسید ها داشته باشند.