لارج بازی تلویزیون ایران در ایام تعطیلات

[sir.mohammad]

هیچ وقت علاقه زیادی به تلویزیون و برنامه های اون نداشتم.حالا چه برنامه های تلویزیون ایران باشه یا ماهواره.چون عقیده دارم که هر دو فقط برای اهداف و نیات خاصی مبادرت به پخش برنامه می کنند و طبق سیاستهای خاص گردانندگان اون عمل میکنند و اعتقاد دارم کمتر شبکه و کانالی پیدا میشه که ادعای بی طرفی کامل نسبت به حواشی و مسائل اطراف خودش بکنه بخصوص در عرصه سیاست.غیر از برنامه های مستند و گه گاهی برنامه های ورزشی تلویزیون کمتر شده که برای یه برنامه بخصوص وقت بگذارم و اگر احتمالا وقتم هم برای این تریپ برنامه ها که بیننده عام و زیادی در بطن جامعه داره گذاشتم فقط از روی کنجکاوی و یا علاقه شخصی که به بازی یه بازیگر دارم بوده.یادمه زمانی که سریال نرگس از تلویزیون ایران پخش میشد و همه و همه را پای تلویزیون میخ کوب میکرد من هیچ علاقه ای به دیدن اون برنامه نداشتم و اصولا جذابیتی برام نداشت.ولی خوب بسیار کسانی بودند که اصلا تلویزیون ایران را سال تا سال نمی دیدند ولی سریال نرگس را از اول تا آخرش بسیار جدی نشستند و دیدن و آخرش هم نفهمیدن که لیلی زن بوده یا مرد؟؟!!
بگذریم...
بعد از مسافرت اوائل سال،این چند روز مونده آخر تعطیلات را اومدیم وطن و دید و بازدیدی از فامیل و دوست و آشنا داشتیم.با دوستان و بر و بچه های فامیل که بودیم حالا سر اجبار و ناپاری بعضی از اوقات می نشستم و بعضی از برنامه های تلویزیون بخصوص این سریالهای نوروزی را میدیدم.نکته جالبی که توجه منو خیلی به خودش جلب کرد لارج بازی تلویزیون بود که کمتر من قبلا شاهد اون بودم.
از ایراد آواز و ترانه های آنچنانی و تیکه های مشرق مغربی "آقاجان" پدر جهان در سریال ترش و شیرین گرفته تا پخش آهنگ "تو میگی سلام" نوش آفرین در سریال روزگار خوش حبیب آقا در شبکه یک تلویزیون که این دومی دیگه واقعا محشر بود.البته ریتم و آهنگ بود که در مراسم عروسی پخش میشد ولی بدون آواز!!!
البته این آقای "آقا جان" پدر آقا جهان هم کم نذاشتن و تا تونستن با شعرها و جملات و تیکه های خودش حسابی از خجالت بیننده ها و تلویزیون در اومدن.حالا کاری به این دو مورد ندارم به به شخصه خوشم اومد که تلویزیون داره یه مقداری به دور از گرایشات طیف خاصی از گردانندگان اون مبادرت به تولید و پخش برنامه میکنه ولی موضوع دیگه ای که میخوام دربارش بنویسم اینه که:
دقیقا یادمه در کانال سه هم یه فیلم هندی پخش شد به اسم "غریبه ای در شهر" که یه خانمه تاپ پوشیده بود ولی جالب بود که تلویزیون این صحنه را پخش کرد ولی قسمت بازوی این خانم(تا بالای ساعد) را خودشون پوشش دادن و به اصطلاح استتار دادن (بوسیله برنامه های کامپیوتری رنگ کردن) تا خدانکرده مردم مسلمان با دیدن این تیکه از دست این خانم هوائی نشن و تو توهم نرن!!!
البته از یکی دیگه هم شنیدم که یه فیلم دیگه هم از همین تلویزیون پخش شد که اون را دیگه شطرنجی کرده بودند!!خوب خیلی وقتها فکر کنم دیده باشید که بعضی از فیلمها و سریالهای تلویزیون علاوه بر برشها و قیچی بر های همیشگی مقداری هم با این شیرین کاریهای خودشون بیننده را نوازش میدن و مورد لطف و مرحمت خودشون قرار میدن!به شخصه هیچ وقت از این کارهای مزخرف تلویزیون و برنامه سازان اون خوشم نیومده و توهینی به شعور و ادب و وقت بیننده ای قلمداد کردم که در حال دیدن این برنامه ها هست.فکر کنم گاف شبکه 4 را که درباره اون تو یکی از پستهای قبلی نوشته بودم خوندید،در این مورد هم من فکر میکنم تلویزیون ایران هیچ احترام و اعتمادی برای بیننده خودش قائل نیست که حالا مثلا قسمتی از دست یه بازیگر هندی را نقاشی میکنه یا قسمتی از مثلا صورت یه بازیگر دیگه را شطرنجی میکنه که چی مثلا ثابت بشه؟!میبینیم و می شنویم که همین بازیگرهای به مثلا تلویزیون با چه قیافه ها و صورتکهای رنگارنگی جلو دوربین ظاهر میشن که حتی مثلا تا حدی که در یک برنامه جشن از نشان دادن بازیگر در روی سن یا پشت میزی که نشسته عاجز میمونن.متاسفانه گردانندگان تلویزیون باید مشکل را در جائی دیگه و در حال و هوائی دیگه بررسی کنند و نسبت به رفع اون اقدام کنن.تلویزیون بی رقیب ایران بخاطر ماهیت دولتی بودنش متاسفانه با هر برخورد و عملی نسبت به بینندگان خودش باعث شده جمع بسیاری از طیف های مردم عملا گرایش به دیدن این برنامه ها نداشته باشن و اغلب برنامه های ماهواره و حتی برنامه های تلویزیونهای عربی را به تلویزیون ایران ترجیح بدهند.
البته ذکر این نکته ضروری است که نسبت به سالهای پیش تغییر محسوسی نسبت به تولید و پخش برنامه های تلویزیون با گرایشات فکری جدید دیدیم که جای بسی خوشحالی است ولی تلویزیون اگر میخواد این لارج بازیهای خودشو با زیر سوال بردن شعور و ذهنیت مردم زیر سوال ببره و با بعضی از گافهای خودش عملا چیزی غیر از اون مطلبی را که در پی اون هست به مردم القا کنه باید به حال اون تاسف خورد.
ولی...
خوشبختانه رادیو ایران به دلیل ماهیت شنیداری اون توسط مردم بسیار بسیار تاثیرگذارتر و دارای برنامه های متنوع تر نسبت به تلویزیون است.رادیو ایران و بخصوص رادیو گفتگو و رادیو جوان به نظر من دارای جایگاه بسیار بهتر و مناسب تر از نظر رنکینگ علاقه و محبوبیت در قیاس با دیگر وسایل ارتباطی هم کیش خود باشند.خوشبختانه سیاست چند صدائی در رادیو بالفعل و در تلویزیون هنوز بالقوه است.سیاست مدیران و برنامه سازان رادیو در این چند سال اخیر نسبت به تلویزیون بسیار سنجیده تر و مطلوب تر است و به مراتب میزان علاقه مندان بیشتری در طیف مردم داره.

دنبالک(1):
حالا که من نه تلویزیون را زیاد میبینم(چه داخلی چه ماهواره) و نه رادیو را زیاد گوش میدهم(نه داخلی نه خارجی)و علاقه شخصی خودم برای گذران اوقات بیکاری اگه البته نصیبمون بشه! همین اینترنت و کامپیوتر و کتاب و مجلات است.البته اکیدا توصیه میکنم و بهش اعتقاد دارم در زمینه خبر و اطلاع رسانی سعی کنید از تمام منابع خبری داخلی و خارجی استفاده کنید ولی هیچ گاه جوگیر نشید که فلانی راست میگه و فلانی دروغ.البته در همین گیر و واگیر و استفاده از منابع خبری از جمله رسانه های تصویری و شنیداری و مجلات و روزنامه های و اینترنت خیلی چیزا بابت خیلی حقایق را میفهمید که هیچگاه قابل درک و استفاده از یه منبع خبری خاص نیست.

منبع [External Link Removed for Guests]