شکلک های یاهو مسنجر از دید شاعران ایرانی

[ALIAGHAKHAN]

تصور كنيد كه در خيال ‌پردازي و ملغمه ‌اي از سنت و تجدد ، براي هر يك از شكلك‌ هاي ياهو يا همان Emoticons شعري متصور شد ! براي هر شكلك يك بيت آورده شده است . ببينيم چه مطايبه ‌اي از كار در مي ‌آيد :

--------------------------------


ز جان شيرين‌تري اي چشمه‌ ي نوش
سزد گر گيرمت چون جان در آغوش

○ نظامي

----------------



لبخند معاوضه كن با جان شهريار
تا من به شوق اين دهم و آن ستانمت

○ شهريار

----------------



چگونه شاد شود اندرون غمگينم ؟
به اختيار كه از اختيار بيرون است

○ حافظ

----------------



به چشمك اين همه مژگان به هم مزن يارا !
كه اين دو فتنه به هم مي ‌زنند دنيا را

○ شهريار

----------------



گاهي به نوشخند لبت را اشاره كن
ما را به هيچ صاحب عمر دوباره كن

○ فروغي بسطامي

----------------



خيال حوصله بحر مي‌پزد هيهات
چه ‌هاست در سر اين قطره محال ‌انديش

○ حافظ

----------------



عجب عجب كه برون آمدي به پرسش من
ببين ببين كه چه بي‌ طاقتم ز شيدايي

○ مولانا

----------------



آرامِ دل غمگين ، جز دوست كسي مگزين
في ‌الجمله همه او بين ، زيرا همه او ديدم

○ فخرالدين عراقي

----------------



منم شرمنده زين ياري كه كردي
همين باشد وفاداري كه كردي

○ وحشي بافقي

----------------



بده يك بوسه تا ده واستاني
از اين به چون بود بازارگاني !؟

○ نظامي

----------------



ما را همين بس است كه داريم درد عشق
مقصود ما ز وصل تو بوس و كنار نيست

○ عبيد زاكاني

----------------



چندين شكستِ كارِ منِ دل شكسته چيست ؟
اي هرزه‌ گرد مگر نيست كار دگرت ؟

○ وحشي بافقي

----------------



مرا هجران گسست از هم ، رگ و بند
مرا شمشير زد گيتي ، تو را مشت

○ پروين اعتصامي

----------------



گفتي تو نه گوشي ( ! ) كه سخن گويمت از عشق
اي نادره گفتار كجا گوش‌تر از من ؟

○ شهريار

----------------



آخر الامر گل كوزه‌ گران خواهي شد
حاليا فكر سبو كن كه پر از باده كني

○ حافظ

----------------


جمالش كرد حيرانم ، چه ماه است آن نمي ‌دانم
كه چشم از كشف ماهيت ، نمي‌ بندد تأمل را

○ اوحدي مراغه‌اي

----------------



كي توان حق گفت جز زير لحاف
با تو اي خشم ‌آور آتش ‌سجاف !

○ مولانا

----------------



دريا و كوه در ره و من خسته و ضعيف
اي خضر پي ‌خجسته مدد كن به همتم

○ حافظ

----------------



در راه عشق وسوسه‌ ي اهرمن بسي است
پيش آي گوش دل به پيام سروش كن

○ حافظ

----------------



خواهم از گريه دهم خانه به سيلاب امشب
دوستان را خبر از چشم پر آبم مكنيد

○ محتشم كاشاني

----------------



مي مي‌ كشيم و خنده‌ ي مستانه مي ‌زنيم
با اين دو روزه‌ ي عمر چه ‌ها مي‌ كنيم ما

○ صائب تبريزي

----------------



به حال سعدي بيچاره قهقهه چه زني
كه چاره در غم تو ، هاي هاي مي ‌داند

○ سعدي

----------------



از هر طرف كه رفتم جز وحشتم نيفزود
زنهار از اين بيابان وين راه بي ‌نهايت

○ حافظ

----------------



تو را زين پس جز فرشته نخوانم
ازيرا كه تو آدمي را نماني !

○ فرخي سيستاني

----------------



آن دگر گفت اي گروه زر پرست
جمله خاصيت مرا چشم اندرست

○ مولانا

----------------



مكن از خواب بيدارم خدا را
كه دارم خلوتي خوش با خيالش

○ حافظ

----------------



خواب مرگم باد اگر دور از تو خوابم آرزوست
خون خورم بي ‌چشم مستت گر شرابم آرزوست

○ اهلي شيرازي

----------------



چون نمايد به تو اين دولت روي
رو در آن آر و به كس هيچ مگوي

○ جامي

----------------



نمي‌دانم كه دردم را سبب چيست ؟
همي دانم كه درمانم تويي بس

○ اوحدي مراغه‌اي

----------------



گر بدي گفت حسودي و رفيقي رنجيد
گو تو خوش باش که ما گوش به احمق نكنيم

○ حافظ

----------------



ما شبي دست برآريم و دعايي بكنيم
غم هجران تو را چاره ز جايي بكنيم

○ حافظ

----------------



آه از راه محبت كه چه بي‌پايان است
با دو منزل كه يكي وصل و يكي هجران است

○ صيدي

----------------



مرا صائب به فکر کار عشق انداخت بيکاري
عجب كاري براي مردم بيكار پيدا شد !

○ صائب تبريزي

----------------



رو مسخرگي پيشه كن و مطربي آموز
تا داد خود از كهتر و مهتر بستاني

○ انوري

----------------



گر به خشم است و گر به عين رضا
نگهي باز كن كه منتظريم

○ سعدي

----------------



من مريض درد عصيانم كه درمانم تويي
دردمند اين ‌چنين محتاج درمان شماست !

○ محتشم كاشاني

----------------



من چون نزنم دست كه پابند مني
چون پاي نكوبم كه توئي دست ‌زنان

○ مولانا

----------------



حباب‌ وار بر اندازم از روي نشاط كلاه
اگر ز روي تو عكسي به جام ما افتد

○ حافظ

----------------



مرا كه سِحر سخن در جهان همه رفته است
ز سِحر چشم تو بيچاره مانده‌ ام مسحور

○ سعدي

----------------



اين بدان گفتم كه تا هر بي ‌فروغ
كم زند در عشق ما لاف دروغ

○ عطار

----------------



مجلس تمام گشت و به پايان رسيد عمر
ما همچنان در اول وصف تو مانده‌ ايم

○ حافظ

----------------



اي غايب از نظر به خدا مي‌ سپارمت
جانم بسوختي و به دل دوست دارمت

○ حافظ