شکلک های یاهو مسنجر از دید شاعران ایرانی
ارسال شده: چهارشنبه ۲ خرداد ۱۳۸۶, ۱۲:۴۵ ق.ظ
تصور كنيد كه در خيال پردازي و ملغمه اي از سنت و تجدد ، براي هر يك از شكلك هاي ياهو يا همان Emoticons شعري متصور شد ! براي هر شكلك يك بيت آورده شده است . ببينيم چه مطايبه اي از كار در مي آيد :
--------------------------------
ز جان شيرينتري اي چشمه ي نوش
سزد گر گيرمت چون جان در آغوش
○ نظامي
----------------
لبخند معاوضه كن با جان شهريار
تا من به شوق اين دهم و آن ستانمت
○ شهريار
----------------
چگونه شاد شود اندرون غمگينم ؟
به اختيار كه از اختيار بيرون است
○ حافظ
----------------
به چشمك اين همه مژگان به هم مزن يارا !
كه اين دو فتنه به هم مي زنند دنيا را
○ شهريار
----------------
گاهي به نوشخند لبت را اشاره كن
ما را به هيچ صاحب عمر دوباره كن
○ فروغي بسطامي
----------------
خيال حوصله بحر ميپزد هيهات
چه هاست در سر اين قطره محال انديش
○ حافظ
----------------
عجب عجب كه برون آمدي به پرسش من
ببين ببين كه چه بي طاقتم ز شيدايي
○ مولانا
----------------
آرامِ دل غمگين ، جز دوست كسي مگزين
في الجمله همه او بين ، زيرا همه او ديدم
○ فخرالدين عراقي
----------------
منم شرمنده زين ياري كه كردي
همين باشد وفاداري كه كردي
○ وحشي بافقي
----------------
بده يك بوسه تا ده واستاني
از اين به چون بود بازارگاني !؟
○ نظامي
----------------
ما را همين بس است كه داريم درد عشق
مقصود ما ز وصل تو بوس و كنار نيست
○ عبيد زاكاني
----------------
چندين شكستِ كارِ منِ دل شكسته چيست ؟
اي هرزه گرد مگر نيست كار دگرت ؟
○ وحشي بافقي
----------------
مرا هجران گسست از هم ، رگ و بند
مرا شمشير زد گيتي ، تو را مشت
○ پروين اعتصامي
----------------
گفتي تو نه گوشي ( ! ) كه سخن گويمت از عشق
اي نادره گفتار كجا گوشتر از من ؟
○ شهريار
----------------
آخر الامر گل كوزه گران خواهي شد
حاليا فكر سبو كن كه پر از باده كني
○ حافظ
----------------
جمالش كرد حيرانم ، چه ماه است آن نمي دانم
كه چشم از كشف ماهيت ، نمي بندد تأمل را
○ اوحدي مراغهاي
----------------
كي توان حق گفت جز زير لحاف
با تو اي خشم آور آتش سجاف !
○ مولانا
----------------
دريا و كوه در ره و من خسته و ضعيف
اي خضر پي خجسته مدد كن به همتم
○ حافظ
----------------
در راه عشق وسوسه ي اهرمن بسي است
پيش آي گوش دل به پيام سروش كن
○ حافظ
----------------
خواهم از گريه دهم خانه به سيلاب امشب
دوستان را خبر از چشم پر آبم مكنيد
○ محتشم كاشاني
----------------
مي مي كشيم و خنده ي مستانه مي زنيم
با اين دو روزه ي عمر چه ها مي كنيم ما
○ صائب تبريزي
----------------
به حال سعدي بيچاره قهقهه چه زني
كه چاره در غم تو ، هاي هاي مي داند
○ سعدي
----------------
از هر طرف كه رفتم جز وحشتم نيفزود
زنهار از اين بيابان وين راه بي نهايت
○ حافظ
----------------
تو را زين پس جز فرشته نخوانم
ازيرا كه تو آدمي را نماني !
○ فرخي سيستاني
----------------
آن دگر گفت اي گروه زر پرست
جمله خاصيت مرا چشم اندرست
○ مولانا
----------------
مكن از خواب بيدارم خدا را
كه دارم خلوتي خوش با خيالش
○ حافظ
----------------
خواب مرگم باد اگر دور از تو خوابم آرزوست
خون خورم بي چشم مستت گر شرابم آرزوست
○ اهلي شيرازي
----------------
چون نمايد به تو اين دولت روي
رو در آن آر و به كس هيچ مگوي
○ جامي
----------------
نميدانم كه دردم را سبب چيست ؟
همي دانم كه درمانم تويي بس
○ اوحدي مراغهاي
----------------
گر بدي گفت حسودي و رفيقي رنجيد
گو تو خوش باش که ما گوش به احمق نكنيم
○ حافظ
----------------
ما شبي دست برآريم و دعايي بكنيم
غم هجران تو را چاره ز جايي بكنيم
○ حافظ
----------------
آه از راه محبت كه چه بيپايان است
با دو منزل كه يكي وصل و يكي هجران است
○ صيدي
----------------
مرا صائب به فکر کار عشق انداخت بيکاري
عجب كاري براي مردم بيكار پيدا شد !
○ صائب تبريزي
----------------
رو مسخرگي پيشه كن و مطربي آموز
تا داد خود از كهتر و مهتر بستاني
○ انوري
----------------
گر به خشم است و گر به عين رضا
نگهي باز كن كه منتظريم
○ سعدي
----------------
من مريض درد عصيانم كه درمانم تويي
دردمند اين چنين محتاج درمان شماست !
○ محتشم كاشاني
----------------
من چون نزنم دست كه پابند مني
چون پاي نكوبم كه توئي دست زنان
○ مولانا
----------------
حباب وار بر اندازم از روي نشاط كلاه
اگر ز روي تو عكسي به جام ما افتد
○ حافظ
----------------
مرا كه سِحر سخن در جهان همه رفته است
ز سِحر چشم تو بيچاره مانده ام مسحور
○ سعدي
----------------
اين بدان گفتم كه تا هر بي فروغ
كم زند در عشق ما لاف دروغ
○ عطار
----------------
مجلس تمام گشت و به پايان رسيد عمر
ما همچنان در اول وصف تو مانده ايم
○ حافظ
----------------
اي غايب از نظر به خدا مي سپارمت
جانم بسوختي و به دل دوست دارمت
○ حافظ
--------------------------------
ز جان شيرينتري اي چشمه ي نوش
سزد گر گيرمت چون جان در آغوش
○ نظامي
----------------
لبخند معاوضه كن با جان شهريار
تا من به شوق اين دهم و آن ستانمت
○ شهريار
----------------
چگونه شاد شود اندرون غمگينم ؟
به اختيار كه از اختيار بيرون است
○ حافظ
----------------
به چشمك اين همه مژگان به هم مزن يارا !
كه اين دو فتنه به هم مي زنند دنيا را
○ شهريار
----------------
گاهي به نوشخند لبت را اشاره كن
ما را به هيچ صاحب عمر دوباره كن
○ فروغي بسطامي
----------------
خيال حوصله بحر ميپزد هيهات
چه هاست در سر اين قطره محال انديش
○ حافظ
----------------
عجب عجب كه برون آمدي به پرسش من
ببين ببين كه چه بي طاقتم ز شيدايي
○ مولانا
----------------
آرامِ دل غمگين ، جز دوست كسي مگزين
في الجمله همه او بين ، زيرا همه او ديدم
○ فخرالدين عراقي
----------------
منم شرمنده زين ياري كه كردي
همين باشد وفاداري كه كردي
○ وحشي بافقي
----------------
بده يك بوسه تا ده واستاني
از اين به چون بود بازارگاني !؟
○ نظامي
----------------
ما را همين بس است كه داريم درد عشق
مقصود ما ز وصل تو بوس و كنار نيست
○ عبيد زاكاني
----------------
چندين شكستِ كارِ منِ دل شكسته چيست ؟
اي هرزه گرد مگر نيست كار دگرت ؟
○ وحشي بافقي
----------------
مرا هجران گسست از هم ، رگ و بند
مرا شمشير زد گيتي ، تو را مشت
○ پروين اعتصامي
----------------
گفتي تو نه گوشي ( ! ) كه سخن گويمت از عشق
اي نادره گفتار كجا گوشتر از من ؟
○ شهريار
----------------
آخر الامر گل كوزه گران خواهي شد
حاليا فكر سبو كن كه پر از باده كني
○ حافظ
----------------
جمالش كرد حيرانم ، چه ماه است آن نمي دانم
كه چشم از كشف ماهيت ، نمي بندد تأمل را
○ اوحدي مراغهاي
----------------
كي توان حق گفت جز زير لحاف
با تو اي خشم آور آتش سجاف !
○ مولانا
----------------
دريا و كوه در ره و من خسته و ضعيف
اي خضر پي خجسته مدد كن به همتم
○ حافظ
----------------
در راه عشق وسوسه ي اهرمن بسي است
پيش آي گوش دل به پيام سروش كن
○ حافظ
----------------
خواهم از گريه دهم خانه به سيلاب امشب
دوستان را خبر از چشم پر آبم مكنيد
○ محتشم كاشاني
----------------
مي مي كشيم و خنده ي مستانه مي زنيم
با اين دو روزه ي عمر چه ها مي كنيم ما
○ صائب تبريزي
----------------
به حال سعدي بيچاره قهقهه چه زني
كه چاره در غم تو ، هاي هاي مي داند
○ سعدي
----------------
از هر طرف كه رفتم جز وحشتم نيفزود
زنهار از اين بيابان وين راه بي نهايت
○ حافظ
----------------
تو را زين پس جز فرشته نخوانم
ازيرا كه تو آدمي را نماني !
○ فرخي سيستاني
----------------
آن دگر گفت اي گروه زر پرست
جمله خاصيت مرا چشم اندرست
○ مولانا
----------------
مكن از خواب بيدارم خدا را
كه دارم خلوتي خوش با خيالش
○ حافظ
----------------
خواب مرگم باد اگر دور از تو خوابم آرزوست
خون خورم بي چشم مستت گر شرابم آرزوست
○ اهلي شيرازي
----------------
چون نمايد به تو اين دولت روي
رو در آن آر و به كس هيچ مگوي
○ جامي
----------------
نميدانم كه دردم را سبب چيست ؟
همي دانم كه درمانم تويي بس
○ اوحدي مراغهاي
----------------
گر بدي گفت حسودي و رفيقي رنجيد
گو تو خوش باش که ما گوش به احمق نكنيم
○ حافظ
----------------
ما شبي دست برآريم و دعايي بكنيم
غم هجران تو را چاره ز جايي بكنيم
○ حافظ
----------------
آه از راه محبت كه چه بيپايان است
با دو منزل كه يكي وصل و يكي هجران است
○ صيدي
----------------
مرا صائب به فکر کار عشق انداخت بيکاري
عجب كاري براي مردم بيكار پيدا شد !
○ صائب تبريزي
----------------
رو مسخرگي پيشه كن و مطربي آموز
تا داد خود از كهتر و مهتر بستاني
○ انوري
----------------
گر به خشم است و گر به عين رضا
نگهي باز كن كه منتظريم
○ سعدي
----------------
من مريض درد عصيانم كه درمانم تويي
دردمند اين چنين محتاج درمان شماست !
○ محتشم كاشاني
----------------
من چون نزنم دست كه پابند مني
چون پاي نكوبم كه توئي دست زنان
○ مولانا
----------------
حباب وار بر اندازم از روي نشاط كلاه
اگر ز روي تو عكسي به جام ما افتد
○ حافظ
----------------
مرا كه سِحر سخن در جهان همه رفته است
ز سِحر چشم تو بيچاره مانده ام مسحور
○ سعدي
----------------
اين بدان گفتم كه تا هر بي فروغ
كم زند در عشق ما لاف دروغ
○ عطار
----------------
مجلس تمام گشت و به پايان رسيد عمر
ما همچنان در اول وصف تو مانده ايم
○ حافظ
----------------
اي غايب از نظر به خدا مي سپارمت
جانم بسوختي و به دل دوست دارمت
○ حافظ