- تهوع، استفراغ يا تعريق سرد مي تواند با اين درد همراه باشد.
- احساس تنگي نفس ناگهاني
- احساس ضعف مفرط، تپش قلب، سنکوپ (از دست دادن هوشياري و سقوط فرد) به خصوص در افراد مسن، از علائم هشدار دهنده است.
هرگاه يکي از نشانه هاي بالا را به ويژه در افراد ميانسال و مسن مشاهده کرديد موضوع را جدي بگيريد.
کمک به بيمار سکته کرده
چرا بيمار دچار انفارکتوس قلبي (سکته يا حمله قلبي) نياز به کمک دارد؟ سکته قلبي در اثر انسداد رگ هاي تغذيه کننده ماهيچه قلب اتفاق مي افتد. به دنبال اين انسداد، ماهيچه قلب دچار کمبود خون و در نتيجه کمبود اکسيژن مي شود و زندگي را به خطر مي اندازد. اما چرا بسياري از بيماران دچار حمله قلبي در همان دقايق يا ساعت هاي اول پس از بروز نشانه هاي هشدار دهنده فوت مي کنند؟ يکي از عوارض بسيار مهم سکته قلبي که عمدتا در دقايق اوليه روي مي دهد، اختلال در ريتم طبيعي قلب و بروز ايست قلبي است. ايست قلبي معمولا به دنبال مسدود شدن رگ تغذيه کننده قلب اتفاق ميافتد. در صورتي که در مدت 3 تا 5 دقيقه، اقدامات احياي قلبي - ريوي شروع نشود، بيمار دچار مرگ خواهد شد. تعجب نکنيم که بسياري از مبتلايان، تنها پس از چند دقيقه درد يا سوزش قفسه سينه، دچار ايست قلبي مي شوند. يکي ديگر از عوارض بسيار مهم سکته قلبي، از بين رفتن قسمت وسيعي از عضله قلب و بروز نارسايي است. در نارسايي، قلب عمل تلمبه اي خود را به سختي انجام مي دهد که اين حالت مي تواند طي روزها، ماه ها، يا سال هاي بعد باعث مرگ بيماران شود.
چگونگي برخورد با فرد دچار حمله قلبي
در صورتي که اولين تظاهر حمله قلبي، ايست قلبي - تنفسي باشد، با رسيدن بر بالين بيمار، دو اقدام اساسي را بايد به سرعت شروع کرد:
1 ) شروع احياي قلبي - ريوي: بر اساس برنامه مشخص آن (براي يادگيري اين عمليات مي توانيد به بروشورها يا فيلم هايي که توسط اورژانس کشور تهيه شده است مراجعه نماييد.)
2 ) اقدامات اوليه قبل از کمک خواستن از اورژانس: در صورت برخورد با فرد دچار علائم هشدار دهنده قلبي نظير درد قفسه سينه و.... (که در ابتداي جزوه حاضر شرح داده شد)، اقدامات اوليه زير را انجام دهيد و از اورژانس 115 تقاضاي کمک نماييد:
الف: حتي المقدور بيمار را از هرگونه فعاليت اضافي مانند راه رفتن، دويدن، صعود از پلکان و... باز داريد و وي را در وضعيت استراحت کامل قرار دهيد.
ب: سعي کنيد بر روحيه خود مسلط باشيد و تمامي تلاش خود را براي کاهش اضطراب بيمار بکار ببنديد. از سر و صدا کردن، گريه و ساير مواردي که باعث اضطراب بيشتر بيمار مي شود خودداري کنيد.
ج: در موارد درد شديد قفسه سينه، در صورتي که قرص هاي زير زباني نيترو گليسيرين در دسترس هست، مي توانيد از آن استفاده کنيد. توجه داشته باشيد که استفاده از اين قرص در بيماران دچار افت فشارخون ممنوع است، بنابراين در صورت امکان ابتدا فشار خون بيمار را اندازه گيري نماييد. اگر فشار بيمار بيش از 90mmHg بود از قرص زير زباني استفاده کنيد.
د: دادن انواع خوراکي يا مايعات نه تنها کمکي به بيمار نمي کند بلکه در بعضي از بيماران مي تواند مضر نيز باشد، بنابراين سعي کنيد از دادن خوراکي و آشاميدني به بيمار اجتناب کنيد.
ه:در صورتي که بيمار، دچار تنگي تنفس است، وي را در وضعيت نشسته قرار دهيد و پاهايش را از تخت آويزان کنيد.
و:در صورتي که بيمار، دچار افت فشار خون است وي را در وضعيت خوابيده قرار دهيد و پاهايش را بالاتر از سطح بدن نگهداريد.
ز: انتقال هر چه سريع تر بيمار به مراکز درماني با آمبولانس هاي ويژه اورژانس، نکته بسيار مهمي است، بنابراين سعي کنيد در اين موارد، زمان را از دست ندهيد.
عوامل خطرساز سکته قلبي
عوامل خطرسازي که نمي توانيد تغييري در آنها ايجاد کنيد:
افزايش سن: تقريبا 4 نفر از 5 نفري که بيماري هاي عروقي فوت مي نمايند، 65 سال يا بيشتر سن دارند. در سنين بالاتر، زناني که حمله قلبي دارند، دو برابر بيشتر از مردان دچار مرگ مي شوند.
جنس مذکر: مردان در معرض خطر بيشتري از ابتلا به بيماري هاي قلبي و عروقي هستند و در سنين پايين تر به اين بيماري دچار مي شوند. اين ميزان نزد زنان حتي پس از يائسگي (هنگامي که ميزان مرگ زنان به دليل بيماري قلبي افزايش مي يابد) به اندازه مردان نيست.
توارث
(شامل نژاد): بچه هايي که والدين آنها دچار بيماري هاي قلبي هستند، احتمال بيشتري براي بيماري قلبي آنان وجود دارد.عوامل خطرساز اصلي که مي توانيد آنها را تغيير دهيد:
مصرف دخانيات: خطر بيماري هاي قلبي در افراد سيگاري، دو تا چهار برابر بيشتر از افراد غير سيگاري است. کشيدن سيگار، بزرگترين عامل خطر براي ايست ناگهاني قلبي است. سيگاري هايي که دچار حمله قلبي مي شوند نيز با احتمال بالاتر مرگ روبه رو هستند. تماس افراد غير سيگاري با دود سيگار هم ممکن است خطر بيماري قلبي را افزايش دهد.
بالابودن سطح کلسترول خون: خطر بيماري عروقي قلب با افزايش کلسترول بالا مي رود. هنگامي که ديگر عوامل خطر ساز نيز وجود دارند، اين خطر هم بيشتر مط شود. ميزان کلسترول همچنين تحت تاثير سن، جنس، توارث و تغذيه قرار مي گيرد.
افزايش فشارخون: افزايش فشارخون، کار قلب را زياد مي کند و موجب بزرگي قلب و ضعف آن در طول زمان مي شود. همچنين اين مساله، خطر حمله قلبي، نارسايي کليه و نارسايي احتقاقي قلب را افزايش مي دهد. هنگامي که افزايش فشارخون با چاقط، کشيدن سيگار و ديابت همراه باشد، خطر سکته قلبي و مغزي افزايش بيشتري مي يابد.
چاقي و افزايش وزن: چاقي با افزايش کلسترول و تري گليسريدو تحرک کم و... همراه است. بسياري از افرادچاق نمي توانند شرايط خود را تغيير دهند، اما با کاهش وزن حدود 5 تا 10 کيلوگرم مي توان به کاهش خطر بيماري قلبي کمک کرد.
ديابت: اين بيماري، به طور جدي خطر بيماري قلبي - عروقي را حتي (با تحت کنترل داشتن ميزان قندخون) افزايش مي دهد.بيش از 80 درصد بيماران مبتلا به ديابت به شکلي از بيماري هاي قلبي عروقي تلف مي شوند. اگر ديابت داريد، مهم است که هر عامل خطرسازي را تحت نظر و کنترل داشته باشيد.
استرس (فشار رواني): برخي از دانشمندان، بين خطر بيماري هاي قلبي و وضعيت استرس شخصي، عادات رفتاري و اجتماعي- اقتصادي او ارتباط معني داري قائل هستند. اين عوامل ممکن است تاثيري بر عوامل خطر ساز شناخته شده داشته باشد.
منيع : روزنامه ابتکار