گزارشي از مشكلات رانندگي خانمها

[Mohsen1001]

جنگ سرد در تهران / زنان ديرتر از مردان اصول رانندگي را فراموش مي‌كنند

رانندگي شامل مهارت‌هاي مختلفي است كه برخي در مردان و برخي ديگر در زنان بيشتر به چشم مي‌خورد.

"خانم شما بايد با ماشين لباسشويي كار كنيد!"، "ببخشيد خانم اشتباهي نشسته‌اي، شما الان بايد پشت اجاق گاز باشيد!" حكايت رانندگي زنان با همين جملات ساده آغاز مي‌شود.

65 سال از زماني كه اولين زن ايراني موفق به دريافت گواهينامه رانندگي شد مي‌گذرد اما شواهد موجود نشان مي‌دهد كه در بسياري مواقع زنان در سيطره فرهنگ رانندگي ما هنوز به طور كامل به رسميت شناخته نشده‌اند و دقت و احتياط و توجه بيشتر آنها به قوانين راهنمايي و رانندگي در آشفته بازار خيابان‌هاي شهر كه تابع قانون "هر كه زورش بيش، حقش بيشتر است" مورد تمسخر و ملامت واقع مي‌شود.

سالها پيش، فرمان، كلاج، گاز، ترمز و دنده، واژه‌هاي بيگانه‌اي بودند كه بسياري از زنان ايراني آنها را گاه و بي‌گاه از زبان مردان خانه مي‌شنيدند و نشستن پشت فرمان اتومبيل، رويايي دست نيافتني بود كه تنها شايسته مردان تلقي مي‌شد اما با گذر زمان و طي سال‌هاي اخير شاهد گرايش روزافزون زنان و دختران به دريافت گواهينامه هستيم كه گواه آن افزايش تعداد رانندگان زن در سطح خيابان‌هاي شهرهاي كوچك و بزرگ است.

اگرچه تعداد اين دست رانندگان در مقابل خيل عظيم رانندگان مرد، چندان قابل توجه به نظر نمي‌رسد اما وقتي چند سال پيش به ياد مي‌آوريم كه تك و توك رانندگان زن چگونه با تهاجم بوق و نگاه‌ها، لبخندها و تكان سرهاي رانندگان مرد كه به علامت تمسخر يا تأسف، بيان احساس و افكار مي‌كردند، اميدوار مي‌شويم كه زنان در اين موضوع نيز راه را به پيش برده‌اند.

"زنان، رانندگي را ديرتر از مردان ياد مي‌گيرند!" در طول مدت زمان آموزش رانندگي، اعم از آيين نامه و آموزش شهري، اين جمله به عنوان يك اصل تلقي مي‌گردد كه بارها به زنان و دختران گوشزد مي‌شود. با وجود آن كه آمار زنان و دختراني كه مجبور به گذران ساعات اضافه آموزش مي‌شوند بيش از مردان است اما اصل ديگري نيز وجود دارد كه بسياري از مربيان رانندگي به آن اذعان مي‌دارند: "زنان ديرتر از مردان اصول رانندگي را فراموش مي‌كنند."

شقايق اكبري، يكي از مربيان منطقه شرق تهران، مي‌گويد: معمولاً خانم‌ها كندتر از آقايان رانندگي را ياد مي‌گيرند، علت اين امر هم آن است كه معمولاً خانم‌ها طي دوره آموزش دچار ترس و اضطراب مي‌شوند و مشكل اصلي آنها يادگيري مهارت‌ها نيست و اگر خانواده‌ها از فرزندان دختر خود هم به اندازه پسران حمايت كنند و مثلاً اجازه تمرين دوچرخه‌سواري را از همان دوران كودكي به آنها داده و اصول ابتدايي رانندگي را نيز به آنها آموزش دهند، در نتيجه آن اضطراب اوليه كه كاملاً طبيعي است از بين خواهد رفت.

"پريسا" يكي از هنرجويان رانندگي كه در حال حاضر مشغول گذران دوره آموزش شهري است، مي‌گويد: طي دوره آموزش، مشكل چنداني براي يادگيري ندارم اما در مواقعي كه برخي رانندگان كه كلي ادعايشان مي‌شود با بوق زدن، دادزدن يا حرف‌هاي ناپسند براي من و مربي‌ام مزاحمت ايجاد مي‌كنند، ناخواسته تا حدودي اعتماد به نفسم را از دست مي‌دهم.

در جلسات اول اين حرف‌ها من را خيلي ناراحت مي‌كرد اما وقتي فكر كردم به اين نتيجه رسيدم؛ در جامعه‌اي كه گاه خانم‌ها حتي موقع پياده‌روي در خيابان و يا در پارك‌ها امنيت خاطر ندارند و كوله‌باري از اضطراب را بايد به دوش بكشند، كاملاً طبيعي است كه وقتي پشت فرمان بنشينند، برايشان مزاحمت‌هايي ايجاد مي‌شود.

رويا، جوان 25 ساله‌اي كه در 18 سالگي گواهينامه خود را دريافت كرده است، مي‌گويد: من در خانواده‌اي بزرگ شده‌ام كه تمام زنان اطرافم رانندگي بلد بودند. من از 12 سالگي پشت فرمان نشستم و حتي مادرم از نظر فني، تجربياتي را به من منتقل كرده بود.

به همين خاطر در نوبت اول آزمون قبول شدم. من معتقدم خانم‌ها هيچ مشكلي براي يادگيري مهارت رانندگي ندارند و باورهاي غلط ما برپايه واقعيت استوار نيست و عموماً ريشه فرهنگي دارد. بسياري از خانواده‌ها، ماشين را به راحتي در اختيار پسران قرار مي‌دهند و حتي ممكن است خرابكاري‌هاي آنها را كه ممكن است ناشي از بي‌تجربگي يا هيجان طلبي آنها باشد، به راحتي بپذيرند اما دختران و زنان در بيشتر كارها به خصوص رانندگي اجازه هيچ اشتباهي ندارند و در تصادف انگار هميشه آنها هستند كه مقصرند.

قضاوت در شرايط ناعادلانه

اگر هنوز مردان معتقدند كه زنان از آنها ضعيف‌تر رانندگي مي‌كنند اين نشان مي‌دهد كه هنوز تفكرات مرد سالارانه در جامعه ما ريشه‌دار است.

سرهنگ فرهاد حيدر، معاون اجتماعي و فرهنگ ترافيك راهنمايي و رانندگي ناجا صحبت‌هاي خود را اين‌طور آغاز مي‌كند و در ادامه مي‌گويد: اگر اين باور غالب، در جامعه ما باشد، اعتقاد ما به عنوان كارشناس كاملاً متفاوت با اين ادعاست.

زنان رانندگي خاصي دارند كه در آن احتياط نمود بارزي دارد كه آن هم برگرفته از روحيه آنهاست. زنان عموماً از تصادف منزجرند و به همين دليل واقع‌بينانه‌تر عمل مي‌كنند و به منظور پيشگيري از هر حادثه‌اي سعي مي‌كنند در موقع رانندگي دقت بيشتري به خرج دهند.

وي در خصوص قضاوت موجود مي‌گويد: بايد بحث رانندگي زنان و مقايسه آن با مردان در يك فضاي كاملاً عادلانه مورد قضاوت قرار گيرد. اگر تعداد زنان راننده با مردان راننده يكي باشد، آن وقت راحت‌تر مي‌توان قضاوت كرد.

تعداد رانندگان زن بسيار كمتر از مردان است و شايد به همين دليل عملكرد آنها بيشتر به چشم مي‌آيد، اما تجربه ثابت كرده در جايي كه زنان اين مهارت را بيشتر تمرين كرده‌اند، بسيار بهتر از مردان رانندگي كرده‌اند چون علاوه بر داشتن مهارت از ويژگي يك راننده خوب يعني احتياط بهره‌مندند و به قوانين بيشتر توجه مي‌كنند.

رانندگي با كفش‌هاي پاشنه بلند، ممنوع!

برخي مسائل در نگاه اول بسيار كوچك به نظر مي‌رسند اما به هنگام عمل بسيار تأثير گذارند. به عنوان مثال همين كفش‌هاي پاشنه بلند و بعضاً غيراستانداردي كه هر روز با آنها در سطح شهر رفت و آمد مي‌كنيم. اما بحث رفت و آمد با اين كفش‌ها بسيار متفاوت از رانندگي با آنهاست چون به هنگام پياده‌روي آسيب اين كفش‌ها بيشتر متوجه خود ماست اما در رانندگي ما ضامن جان خود، سرنشينان اتومبيل ، رانندگان و مسافران اتومبيل‌هاي ديگر و عابران پياده هستيم.

سرهنگ حيدر با تاكيد بر اينكه رانندگي مثل هر عملكرد ديگر نيازمند پوشش مناسب است، مي‌گويد: استفاده از كفش‌هاي نامناسب كه خاص جشن‌ها و ميهماني‌هاست از سوي خانم‌هاي راننده به طور غيرمستقيم برعملكرد آنها تأثير مي‌گذارد.

وي ادامه مي‌دهد: متاسفانه هنوز در فرهنگ ايراني نگاه كردن مستقيم به ديگران وجود دارد به همين دليل است كه بسياري از ما حتي به هنگام رانندگي عادت كرده‌ايم به داخل اتومبيل‌هاي ديگر نگاه كنيم و پوشش نامناسب برخي زنان راننده در اين ميان موجب توجه رانندگان و سرنشينان اتومبيل‌هاي ديگر مي‌شود و در برخي موارد علاوه بر اينكه منجر به ايجاد مزاحمت براي آنها مي‌گردد، حواس‌پرتي رانندگان ديگر را نيز موجب مي‌شود كه مستقيماً در جريان رانندگي ديگران تأثيرگذار است و ممكن است منجر به حادثه شود.

به همين دليل است كه نيروي انتظامي به همه شهروندان توصيه مي‌كند كه سعي كنند با هر مقوله‌اي متناسب با آن برخورد كنند. اگر قرار است كه ما رانندگي كنيم، چه مرد و چه زن سعي كنيم با آمادگي كامل چه به لحاظ پوشش ظاهري و چه از نظر اخلاق رانندگي اقدام به اين كار كنيم.

تفاوت‌هاي هورموني در ايمني رانندگي

تحقيقات نشان داده است كه هورمون زنانه "استروژن" سبب انعطاف‌پذيري بيشتر برخي توانمندي‌هاي ذهني زنان و ايمني بيشتر شيوه رانندگي آنها در مقايسه با مردان مي‌شود.

آزمايش‌هاي محققان دانشگاه "براد فورد" در انگليس نشان مي‌دهد كه هورمون استروژن سبب تقويت بخش جلويي مغز مي‌شود كه وظايفي نظير تمركز و يادگيري قوانين را همين بخش از مغز انسان به عهده دارد.

در مطالعه انجام گرفته، دانشمندان از 43 زن و مرد 18 تا 35 ساله خواستند تا آزمايش‌هاي مرتبط با مهارت‌هايي نظير: حافظه شناسايي فواصل، يادگيري قوانين، تمركز حواس، برنامه‌ريزي و كنترل وسايل موتوري را انجام دهند.

نتايج اين آزمايش‌ها نشان مي‌دهد كه زنان براي تمركز حواس از روي يك محرك به محرك ديگر، داراي توانايي‌هاي بيشتري مي‌باشند كه اين امر آنها را در برخي اعمال روزمره نظير رانندگي و خواندن از مردان تواناتر مي‌كند.

به گفته محققان، نتايج اين مطالعه دليل تمركز بهتر دانش‌آموزان دختر در مدارس و همچنين رانندگي ايمن‌تر زنان را آشكار مي‌سازد.

با اين وجود برخي محققان عقيده دارند كه خطرپذيري و هيجان‌طلبي از دلايل مهم بالا بودن آمار تصادفات رانندگي در مردان محسوب مي‌شود و دليل پايين‌تر بودن آمار تصادف زنان، محتاط‌تر بودن آنهاست.

تصادف‌هاي زنان معمولاً در ميادين و تقاطع‌ها رخ مي‌دهد در حالي كه سرعت بالا معمولاً دليل اصلي تصادف رانندگي در مردان است.

محققان عقيده دارند كه رانندگي شامل مهارت‌هاي مختلفي است كه برخي در مردان و برخي ديگر در زنان بيشتر به چشم مي‌خورد.

carna.ir