تسليحات جديد نظم نوين جهاني

[vaispard]

نويسنده: مايكل - چاسودفسكي


منبع: ماه نامه - سياحت غرب - 1383 - سال اول، شماره 10، فروردين





بحث‌هايي كه اخيراً با همكاري سازمان ملل متحد درباره گرم شدن دماي زمين صورت پذيرفته، اگرچه از اهميت خاصي برخوردار است، اما تنها ترسيم‌كننده تصويري جزئي و مبهم از تغييرات جوي مي‌باشد. جداي از تأثيرات و پيامدهاي انتشارگازهاي گلخانه‌اي و تأثير بر لايه ازن، هم اينك وضعيت جوي كره زمين، در حال تبديل شدن به دستمايه‌اي براي شكل‌گيري نسل جديدي از سلاح‌هاي پيشرفته و غيرمتعارف است. در دهه‌هاي گذشته، دستكاري و كنترل بر اوضاع جوي زمين، در دستوركار دولت‌هاي آمريكا و روسيه قرار گرفته است كه شاهد موفقيت‌هايي هم در اين زمينه بوده‌ايم.

در ايالات متحده، اين هدف در سايه برنامه‌اي تحقيقاتي موسوم به هارپ (HAARP) كه بخشي از پروژه نظامي جنگ ستارگان اين كشور محسوب مي‌شود، در حال تكميل شدن است. شواهد جديد علمي حكايت از آن دارد كه اين برنامه‌ها، هم‌اكنون به طور كامل به مرحله بهره‌برداري رسيده و به نحوي بالقوه، توانايي ايجاد سيل، خشكسالي، توفان و زلزله را دارد. از منظر نظامي، هارپ را مي‌توان سلاحي كشتار جمعي دانست كه مي‌تواند به مثابه ابزاري براي بي‌ثبات نمودن نظام‌هاي كشاورزي و الگوهاي اكولوژيكي مناطق مختلف كره زمين محسوب شود.

اگرچه هيچ شاهدي مبني بر استفاده از اين تكنولوژي ويرانگر توسط دولت آمريكا وجود ندارد، اما مسلماً سازمان ملل متحد بايستي به موازات پرداختن به تأثيرات جوي گازهاي گلخانه‌اي، به موضوع و پيامدهاي اين سلاح مرگبار زيست محيطي نيز توجه نمايد.



جنگ جوي

دكتر روسالي برتل دانشمند برجسته جهاني، در اين باره، قاطعانه مي‌گويد:

دانشمندان نظامي دولت ايالات متحده با پرداختن به الگوها و نظام‌هاي جوي، در پي دستيابي به سلاحي بالقوه‌اند. از جمله شيوه‌هاي اين برنامه، مي‌توان به تقويت جريان توفان‌ها، تغيير مسير جريان‌هاي جوي با هدف خلق سيل‌هايي هدف‌دار و يا دامن زدن به خشكسالي در مناطق مورد نظرشان اشاره نمود.

در دهه 1970، برژنسكي مشاور اسبق امنيت ملي آمريكا در كتاب خود با عنوان بين دو عصر در اين باره اين گونه پيش‌بيني نمود: تكنولوژي در آينده در اختيار رهبران دولت‌هاي بزرگ قرار مي‌گيرد و توسل به شيوه‌هايي از جنگ‌هاي پنهاني كه نيازمند حداقل نيروي انساني است، جايگاهي خاص پيدا خواهد كرد كه از جمله اين گونه شيوه‌ها، مي‌توان به دستكاري‌ها و تغييرات تعمدي جوي اشاره نمود كه مي‌تواند به خلق مثلاً دوره‌هايي بلندمدت از خشكسالي و يا ايجاد توفان دامن زند.



هارپ چيست؟

اين پروژه مشترك نيروي هوايي، دريايي و سازمان‌ ناساي آمريكا است و در حقيقت، بخشي از نسل جديد سلاح‌هاي پيشرفته اين كشور محسوب مي‌شود. اين پروژه، متشكل از سيستمي از آنتن‌هاي بسيار قدرتمندي است كه تواناي خلق تغييرات محلي كنترل شده در سطح يون كره را دارند. دكتر نيكلاس بگيج دانشمند برجسته آمريكايي كه از مخالفين جدي و از جمله افرادي است كه در پي دامن زدن به مخالفت‌هاي عمومي عليه اين برنامه است، هارپ را اين گونه توصيف مي‌كند:

هارپ، تكنولوژيي است كه بر پايه انتشار امواج راديويي فوق‌العاده قدرتمند بنا نهاده شده است؛ امواجي كه انعكاس يافتن‌شان به سطح يون كره يا همان سطح فوقاني جو، سبب گرم شدن و بالا رفتن سطح آن مي‌شود. در چنين شرايطي است كه امواج الكترو مغناطيسي ارسال شده، به زمين بازگشت نموده و در هر موجود جان‌دار و بي‌جاني نفوذ مي‌كند.

دكتر روسالي برتل ، هارپ را به مثابه بخاري غول‌آسا برمي‌شمارد كه مي‌تواند به اختلالاتي عظيم در سطح يون كره دامن زده و نه تنها حفره‌هايي عظيم را در آن خلق كند، بلكه شكاف‌هايي طويل نيز در اين سطح محافظ زمين كه مانع اصلي براي هجوم اشعه‌هاي مرگبار جوي است، ايجاد مي‌نمايد.



گمراه نمودن افكار عمومي

هارپ صرفاً به عنوان برنامه‌اي علمي و تحقيقاتي به افكار عمومي معرفي شده است. ظاهراً بر طبق اسناد نظامي دولت ايالات متحده، مهم‌ترين هدف اين پروژه، استفاده از يون كره براي نيل به اهداف و مقاصد وزارت دفاع آمريكا است. يكي از مطالعات نيروي هوايي آمريكا، بدون اشاره صريحي به اين پروژه، خاطرنشان مي‌سازد كه استفاده از تغييرات در يون كره، نه تنها مي‌تواند به نابودي سيستم‌هاي رادار و مخابراتي دشمنان ما كمك كند، بلكه از آن مي‌توان به عنوان ابزاري جهت تغيير الگوي جوي سود جست.

طبق نظر دكتر برتل، هارپ بخشي از نظام يكپارچه تسليحاتي آمريكا است كه به نحوي بالقوه در برگيرنده پيامدهاي مخرب زيست محيطي مي‌باشد. وي در اين باره مي‌گويد: اين پروژه، محصول پنجاه سال تلاش جدي براي نيل به اهدافي است ويرانگر كه در راستاي درك و نيز كنترل بر لايه‌هاي فوقاني جو شكل گرفته است. هارپ در حقيقت بخشي جداناپذير از تاريخ طولاني تحقيقات فضايي با ماهيت و رويكردي نظامي است كه پي‌آمدهاي آن و نيز توسل به پروژه‌هايي از اين دست، مي‌تواند هشداردهنده و هراس‌انگيز باشد. تلفيق اين پروژه با آزمايشگاه‌هاي فضايي و موشك‌هاي موجود با هدف وارد ساختن ميزان عظيمي از انرژي، مي‌تواند تأثيري همپاي يك بمب اتمي داشته باشد.

به رغم اين واقعيت، اين پروژه گه‌گاه به عنوان محافظي فضايي در برابر سلاح‌هاي جديد، به افكار عمومي معرفي شده است و حتي ساده‌لوحانه‌تر اين كه بعضاً به عنوان ابزاري جهت اصلاح و محافظت از لايه ازن معرفي مي‌شود.



تسليحات جديد نظم نوين جهاني

هارپ را مي‌توان نمونه‌اي از زرادخانه تسليخاتي نظم نوين جهاني برشمرد. از منظر نظامي دولت آمريكا، كليه نظام‌هاي اقتصادي موجود را مي‌توان با تكيه به دستكاري‌ها و تغييرات جوي، با بي‌ثباتي مواجه نمود و نكته مهم‌تر در استفاده از اين گونه طرح‌ها آن است كه استفاده از آنها بدون آگاهي دشمن از ماهيت مهاجم و با بهايي‌ كمتر و نيز عدم استفاده از نيروها و تجهيزات نظامي قابل تحقق است.

جداي از منافع اقتصادي و استراتژيك اين طرح براي دولت آمريكا، مي‌توان به استفاده از گزينشي از آن با هدف تغييرات جوي در نقاط مختلف جهان و ايجاد بي‌ثباتي‌هاي اكولوژيكي و كشاورزي هدفدار آن اشاره نمود. هم اكنون وزارت دفاع آمريكا، منابع قابل ملاحظه‌اي در راستاي گسترش اين گونه سيستم‌هاي كنترل بر اوضاع جوي اختصاص داده است و دو سازمان آمريكايي ناسا و نيما بخشي از فعاليت‌هاي خود را به بررسي تصاوير و اطلاعات ارسالي از ماهواره‌هاي تحقيقاتي اين كشور در حوزه مخاطرات و نتايج ناشي از فرسايش و رانش زمين، سيل، زلزله و نيز پيش‌بيني وضع هوا و تغييرات جوي معطوف نموده‌اند.



اذعان پارلمان اروپا به پي‌آمدهاي پروژه هارپ

در فوريه سال 1998، در واكنش به گزارش خانم ماج برين تئورين درباره اين پروژه، كميته امور خارجي امنيت و سياست دفاعي پارلمان اروپا، اقدام به صدور بيانيه‌اي نمود كه در بخشي از آن مي‌خوانيم:

به واسطه پيامدها و تأثيرات گسترده اين پروژه بر محيط زيست و نگراني‌هاي جهاني آن و هم چنين توجه به ملاحظات قانوني، اخلاقي و نيز عواقب زيست محيطي آن، بايد هيأت بين‌المللي مستقلي به بررسي ماهيت آن بپردازد. اين كميته، به واسطه امتناع مجدد دولت آمريكا از ارائه توضيح درباره اين پروژه، مراتب تأسف خود را ابراز مي‌دارد. با اين وجود، به واسطه فقدان اختيارت لازم، تقاضاي اين كميته براي تهيه پيش‌نويس درباره تأثيرات زيست محيطي فعاليت‌هاي نظامي اين طرح، هم چنان بي‌نتيجه مانده است.



هارپ؛ پروژه‌اي كاملاً كارآمد و قابل استفاده

اگرچه تاكنون هيچ مدرك متقني مبني بر استفاده از اين تكنولوژي به دست نيامده است، اما يافته‌هاي علمي بيانگر آن است كه در حال حاضر، اين پروژه كاملاً عملياتي و قابل بهره‌برداري است و اين بدين معنا است كه ارتش آمريكا مي‌تواند به نحوي گزينشي، با هدف ايجاد تغييرات جوي و در نتيجه بي‌ثبات نمودن اقتصاد ملي كشورهاي غيردوست يا به قول خودشان دولت‌هاي خودسر از اين تكنولوژي استفاده نمايد.

هم‌اكنون نيز فارغ از توسل دولت آمريكا به اين سلاح جديد، نظام‌هاي كشاورزي كشورهاي توسعه‌يافته و در حال توسعه، به واسطه اعمال سياست‌هاي نظم نوين جهاني از جمله آزادسازي بازار، ورود كنترل نشده كالاها و … در وضعيتي بحراني به سر مي‌برد. شواهد و اسناد فراوان، حكايت از آن دارد كه درمان‌هاي اقتصادي تحميل شده توسط بانك جهاني و صندوق بين‌المللي پول، با بي‌ثباتي و نابودي نظام‌هاي كشاورزي كشورهاي جهان سوم همراه بوده است. هم‌چنين حمايت سازمان تجارت جهاني از معدود شركت‌هاي غول‌آسا كه با هدف عرضه و تحميل بذرهاي دستكاري شده ژنتيكي در سراسرجهان به فعاليت مشغولند، خود چنين بي‌ثباتي‌اي را تشديد نموده است.

از همين رو است كه درك رابطه بين فرآيندها و فعاليت‌هاي اقتصادي، نظامي و استراتژيكي نظم نوين جهاني، يك ضرورت اجتناب‌ناپذير است. در چنين شرايطي، دستكاري هاي جوي با اتكاي به پروژه‌هايي همچون هارپ ـ خواه به صورت تصادفي يا عامدانه ـ به نحوي اجتناب‌ناپذير با تضعيف نظام‌هاي اقتصاد ملي ديگر كشورها و تخريب زيرساخت‌هاي اقتصادي و ورشكستگي كشاورزان همراه خواهد شد.

مسلم است كه دولت‌ها و نيز سازمان‌ ملل متحد، بايد به پيامدهاي احتمالي پروژه هارپ و ديگر سلاح‌هايي از اين دست بر وضعيت جوي زمين، توجه لازم نمايند.



منبع: [External Link Removed for Guests]