در پديدهاي بينظير در تاريخ اخترشناسي:
دانشمندان موفق به رصد ستارهاي دو قلو با دنبالهاي درخشان
اخترشناسان براي اولين بار يك دنباله درخشان شبيه دنباله دارها را در پشت يك ستاره دوتايي موسوم به «ميرا» كشف كردهاند كه چنين پديدهاي قبلا هرگز مشاهده نشده است.
در گزارشي در اين زمينه كه در مجله علمي «نيچر» به چاپ رسيده، آمده است كه ستاره شناسان در آمريكا يك دنباله طويل كشف كردهاند كه فقط در طول موجهاي بالاي نور فرابنفش قابل مشاهده است.
اين مشاهده با استفاده از ماهواره «كاشف تكامل كهكشاني» ناسا كه آسمان را با طول موجهاي فرابنفش مطالعه و رصد ميكند صورت گرفته است.
اين دنباله از ستاره دوقلوي «ميرا» تا امتداد 13 سال نوري ادامه دارد. ميرا كه در لاتين به معناي «شگفت انگيز» است يكي از بهترين منظومههاي ستارهيي مورد پژوهش در آسمان است كه 350 سال نوري از زمين فاصله دارد.
به نظر ميرسد كه اين دنباله مدت 30 هزار سال است كه مسير حركت «ميرا» را در آسمان دنبال ميكند.
ايسنا
بينظير در تاريخ اخترشناسي: ستارهاي دو قلو با دنباله اي درخشان
مدیران انجمن: شوراي نظارت, مديران هوافضا
-
- پست: 2440
- تاریخ عضویت: چهارشنبه ۱۵ فروردین ۱۳۸۶, ۶:۲۳ ب.ظ
- سپاسهای ارسالی: 11143 بار
- سپاسهای دریافتی: 14954 بار
کشف دنباله عظیم یک ستاره برای نخستین بار
اخبار تكميلي در اين ارتباط:
دنباله عظیم یک ستاره برای نخستین
شناسان: تاكنون چیزی شبیه این در اطراف هیچ ستاره ای کشف نشده بود.
[External Link Removed for Guests]
این ستاره در حال مرگ مسافت خارق العاده ای به طول 13 سال نوری را دربرمی
اخترشناسان می گویند یک ستاره دورافتاده که با سرعت خارق العاده ای در فضا حرکت می کند دارای دنباله عظیمی به طول 13 سال نوری است.
دنباله این ستاره توسط تلسکوپ فضایی "کاشف تکامل کهکشانی" یا "گالکس" (Galaxy Evolution Eplorer) متعلق به ناسا کشف شد.
محققان گفتند تاکنون چیزی شبیه این در اطراف هیچ ستاره ای کشف نشده بود.
آنها معتقدند که این ستاره به نام مایرا به آنها کمک خواهد کرد بفهمند یک ستاره هنگام روبرو شدن با سرنوشت نهایی خود چه چیزی را تجربه می کند.
مارک سیبرت، منجم رصدخانه های کارنِگی در شهر پاسادینا در جنوب کالیفرنیا و از نویسندگان مقاله ای که در نشریه "نیچر" چاپ شده است گفت: "این یک پدیده کاملا تازه برای ماست، و ما هنوز در تلاشیم فیزیک این پدیده را درک کنیم."
حرکت پرشتاب در فضا
مایرا (که همچنین موسوم به Mira A) است برای بیش از 400 سال قوه تخیل ستاره شناسان را تسخیر کرده است.
مایرا اِی در صورت فلکی "قیطس" (Cetus) در فاصله تقریبا 350 سال نوری از زمین قرار دارد و با یک ستاره ثانوی به نام "مایرا بی" جفتی را تشکیل می دهد.
میلیاردها سال قبل، مایرا تا حدود زیادی شبیه به خورشید بود، اما با وارد شدن به مرحله پایانی حیاتش، متورم شده و به نوعی ستاره موسوم به "غول قرمز" بدل شده است.
این ستاره حین حرکت در فضا با سرعت 130 کیلومتر در ثانیه، مقدار زیادی مواد از خود به جا می گذارد.
با این حال علیرغم چندین قرن مطالعه، دنباله شگفت انگیز آن تاکنون ردیابی نشده بود.
اکنون تصاویر فرابنفش تلسکوپ فضایی "گالکس" این مشخصه غیرعادی مایرا را آشکار کرده است.
بری مادور از دیگر نویسندگان این مقاله و محقق ارشد نجومی در رصدخانه های کارنِگی گفت: "گالکس به طرز خارق العاده ای در مقابل نور فرابنفش حساس است و دارای چنان میدان دید وسیعی است که در موقعیتی منحصر به فرد برای اسکن کردن آسمان برای ردیابی فعالیت های فرابنفش که قبلا کشف نشده بود قرار دارد."
"این واقعیت که دنباله مایرا فقط در نور فرابنفش می تابد احتمالا توضیح می دهد که چرا تاکنون توسط سایر تلسکوپ ها کشف نشده بود."
این تصاویر همچنین وجود یک "شوک کمانی" را آشکار می کند - یعنی ناحیه ای در جلوی ستاره که محل توده شدن گازهای داغ در اثر برخورد بادهای خورشیدی به گاز و غبار فضایی است.
تیم منجمان معتقد است که گازهای داغ در شوک کمانی گازهای رها شده از ستاره را داغ می کند و باعث ایجاد یک دنباله متلاطم در پشت ستاره می شود.
دانشمندان می گویند که این دنباله متشکل از موادی است که مایرا برای 30 هزار سال درحال انتشار آنها بوده است.
تیم محققان گفت مطالعه کربن، اکسیژن و سایر عناصر تشکیل دهنده دنباله، می تواند به درک بهتر چگونگی تشکیل منظومه های شمسی و حتی نحوه پیدایش حیات در آنها کمک کند.
این تیم در پایان نوشت: "پس از 400 سال مطالعه، مایرا هنوز مایه حیرت است."
BBC
دنباله عظیم یک ستاره برای نخستین
شناسان: تاكنون چیزی شبیه این در اطراف هیچ ستاره ای کشف نشده بود.
[External Link Removed for Guests]
این ستاره در حال مرگ مسافت خارق العاده ای به طول 13 سال نوری را دربرمی
اخترشناسان می گویند یک ستاره دورافتاده که با سرعت خارق العاده ای در فضا حرکت می کند دارای دنباله عظیمی به طول 13 سال نوری است.
دنباله این ستاره توسط تلسکوپ فضایی "کاشف تکامل کهکشانی" یا "گالکس" (Galaxy Evolution Eplorer) متعلق به ناسا کشف شد.
محققان گفتند تاکنون چیزی شبیه این در اطراف هیچ ستاره ای کشف نشده بود.
آنها معتقدند که این ستاره به نام مایرا به آنها کمک خواهد کرد بفهمند یک ستاره هنگام روبرو شدن با سرنوشت نهایی خود چه چیزی را تجربه می کند.
مارک سیبرت، منجم رصدخانه های کارنِگی در شهر پاسادینا در جنوب کالیفرنیا و از نویسندگان مقاله ای که در نشریه "نیچر" چاپ شده است گفت: "این یک پدیده کاملا تازه برای ماست، و ما هنوز در تلاشیم فیزیک این پدیده را درک کنیم."
حرکت پرشتاب در فضا
مایرا (که همچنین موسوم به Mira A) است برای بیش از 400 سال قوه تخیل ستاره شناسان را تسخیر کرده است.
مایرا اِی در صورت فلکی "قیطس" (Cetus) در فاصله تقریبا 350 سال نوری از زمین قرار دارد و با یک ستاره ثانوی به نام "مایرا بی" جفتی را تشکیل می دهد.
میلیاردها سال قبل، مایرا تا حدود زیادی شبیه به خورشید بود، اما با وارد شدن به مرحله پایانی حیاتش، متورم شده و به نوعی ستاره موسوم به "غول قرمز" بدل شده است.
این ستاره حین حرکت در فضا با سرعت 130 کیلومتر در ثانیه، مقدار زیادی مواد از خود به جا می گذارد.
با این حال علیرغم چندین قرن مطالعه، دنباله شگفت انگیز آن تاکنون ردیابی نشده بود.
اکنون تصاویر فرابنفش تلسکوپ فضایی "گالکس" این مشخصه غیرعادی مایرا را آشکار کرده است.
بری مادور از دیگر نویسندگان این مقاله و محقق ارشد نجومی در رصدخانه های کارنِگی گفت: "گالکس به طرز خارق العاده ای در مقابل نور فرابنفش حساس است و دارای چنان میدان دید وسیعی است که در موقعیتی منحصر به فرد برای اسکن کردن آسمان برای ردیابی فعالیت های فرابنفش که قبلا کشف نشده بود قرار دارد."
"این واقعیت که دنباله مایرا فقط در نور فرابنفش می تابد احتمالا توضیح می دهد که چرا تاکنون توسط سایر تلسکوپ ها کشف نشده بود."
این تصاویر همچنین وجود یک "شوک کمانی" را آشکار می کند - یعنی ناحیه ای در جلوی ستاره که محل توده شدن گازهای داغ در اثر برخورد بادهای خورشیدی به گاز و غبار فضایی است.
تیم منجمان معتقد است که گازهای داغ در شوک کمانی گازهای رها شده از ستاره را داغ می کند و باعث ایجاد یک دنباله متلاطم در پشت ستاره می شود.
دانشمندان می گویند که این دنباله متشکل از موادی است که مایرا برای 30 هزار سال درحال انتشار آنها بوده است.
تیم محققان گفت مطالعه کربن، اکسیژن و سایر عناصر تشکیل دهنده دنباله، می تواند به درک بهتر چگونگی تشکیل منظومه های شمسی و حتی نحوه پیدایش حیات در آنها کمک کند.
این تیم در پایان نوشت: "پس از 400 سال مطالعه، مایرا هنوز مایه حیرت است."
BBC
يا علي گفتيم و عشق آغاز شد..