حضور بازيگران معترض در ايران

[arian]

سال قبل يك بازيگر هاليوودي معترض به سياست‌هاي آمريكا با لباس يك خبرنگار وارد ايران شد و امسال يك بازيگر معترض فرانسوي به نام«ژوليت بينوش».

1385/2/18

شنبه شب (15 فروردين ماه جاري) «ژوليت بينوش» بازيگر روشنفكر فرانسوي كه يكي از مدافعان سينماي فرانسه است،اما براي بازي در فيلم «بيمار انگليسي» جايزه اسكار را از آن خود كرده،وارد ايران شد.
در اين سفر كه به دعوت كارگردان ايراني عباس كيارستمي صورت گرفت،«بينوش» به اصفهان رفت تا از نزديك از لوكيشن‌هاي فيلم جديد كيارستمي در حوالي شهر اصفهان بازديد كند. ظاهرا قرار است كيارستمي در فيلم جديدش از اين بازيگر فرانسوي استفاده كند.
سال قبل نيز «شون پن» بازيگر معترض هاليوودي در كسوت يك خبرنگار وارد ايران شد و از انتخابات رياست جمهوري گزارش نه چندان بلندي تهيه كرد.
اين دو بازيگر،هر دو به نوعي معترض به جريان‌هاي مختلف هستند؛يكي به جريان سياسي حاكم بر هاليوود و يكي ديگر به جريان فرهنگي هاليوود و استعمار سينماي اروپا.
جدا از جنجال‌هاي خبري رسانه‌ها بايد ديد اين سفرها چه دستاوردي براي سينماي كشور به ارمغان مي‌آورد.همان طور كه در سفر بازيگر هاليوودي «شون پن» به ايران هيچ چيزي عايد سينماي كشورمان نشد به جز يك مهماني رسمي براي يك بازيگري كه از ميهماني‌هاي رسمي پرهيز مي‌كند و چند عكس يادگاري با سينماگران ايراني با بازيگري كه از عكاس‌ها متنفر است.
ورود «شون پن» به ايران آن هم در زمان انتخابات رياست جمهوري براي تهيه يك گزارش سياسي نكته‌اي بود كه سال قبل بسياري از رسانه‌هاي دنيا را به خود معطوف كرد.
اما اين بار اين بازيگر فرانسوي در سكوت فيلم‌هاي ايراني را تماشا كرد و به دنبال يك همكاري مشترك با كيارستمي است.
بعضي منابع خارجي معتقدند؛ورود سينماگران خارجي در ايران نمادي از آغاز گفت‌و‌گوهاي سياسي ميان ايران و اروپاست و اين سفرها سر آغازي براي گفت و گو‌هاي سياسي است.
يك تهيه كننده سينما نيز با رد اين نظريه معتقد است:مديران سينما بايد بستري براي تعامل سينماگران ايراني با سينماگران جهان را فراهم كنند تا سينماي كشور بتواند با دانش امروز سينماي جهان آشنا شود.
به گفته وي ورود سينماگران خارجي به طور شخصي از طرف سينماگران ايراني،اين افراد را تنها در حد يك توريست نگه مي‌دارد و فايده‌اي براي سينماي كشور ندارد.
سينماگران زيادي هستند كه در گذشته و امروز و حتي آينده توليدات مشتركي با سينماگران جهان داشته‌اند،اما هيچ گاه تجربه همكاري با اين افراد به طور مشخصي تدوين نشده است.
به نظر مي‌رسد سفر اين سينماگران بيشتر در حد و اندازه‌هاي رسانه‌اي باقي مانده و تنها مشتريان خشنود اين سفرها،رسانه‌هاي داخلي هستند كه انبوهي از مصاحبه و گزارش عايدشان مي‌شود.
آيا سفر اين بازيگر فرانسوي براي سينماي ما فايده‌اي خواهد داشت؟تصويري كه در يكي از روزنامه‌هاي صبح منتشر شد،«ژوليت بينوش» را پايين پلاك شماره 13 يك خانه به ظاهر قديمي نشان مي‌دهد،اميدواريم نحسي اين عدد دامن سينماي ايران را نگيرد.