PENTOXIFYLLINE

[siavash45]

PENTOXIFYLLINE
پنتوکسی فیلین برای اولین بار34 سال قبل ، در آلمان به ثبت رسید و به نظر رسید اثر اصلی آن گشاد کنندگی رگها باشد.4 این دارو در30 آگوست سال 1984 با نام تجاری Trental تأییدیه FDA را دریافت کرد.7
این دارو به گروه داروهای گشاد کننده عروقی تعلق دارد و به صورت انتخابی عروق خونی اندامهای انتهایی ، مغز و شبکیه چشم را گشاد می کند. اثر گشادکنندگی این دارو نتیجه مهار آنزیم فسفودی استراز وافزایش غلظت cAMP درسلولهای عضله صاف دیواره عروق خونی است . پنتوکسی فیلین همچنین تا حدودی اثرات ضد تجمع پلاکتی دارد . این اثرناشی از افزایش cAMP درپلاکتها وتوانایی سنتزپروستاسیکلین است . پنتوکسی فیلین روانی خون را با کاهش ویسکوزیته داخلی وتحرک غشا گلوبولهای قرمز خون بهبود می بخشد. 9

بعدها اثر hemorheological دارو، بخصوص اثرآن بر تغییر شکل گلوبولهای قرمز کشف شد . این دارو یک آنالوگ گزانتین است که انعطاف پذیری گلوبولهای قرمزرا افزایش داده ودرنتیجه به آنها اجازه می دهد راحتتر از خلال مویرگها مهاجرت کنند . به این ترتیب گردش خون ازخلال عروق خونی بهبود می یابد. جدای از اثرفارماکولوژیکی دارو، اثربخشی بالینی آن دربیماری عروق محیطی ومغزی نیز به خوبی ثابت شد. اخیراً اثر آن برلوکوسیتها نیز مورد توجه واقع شده است. 4 ،2

این دانش جدید ،درآینده ای نزدیک موارد مصرف جدیدی را برای پنتوکسی فیلین فراتر از آنژیولوژی ایجاد خواهد کرد. 4دوزمعمول قرصهای پیوسته رهش پنتوکسی فیلین ، یک قرص400 میلیگرمی سه بار درروز همراه یا بعد از غذا است.8 ، 3 ، 2، 1 ازآنجاییکه اثرات پنتوکسی فیلین ممکن است درعرض 2تا 4 هفته دیده شود ، توصیه شده که درمان برای حداقل 8 هفته ادامه یابد . اثربخشی آن در مطالعات بالینی دوسوکوربا طول مدت 6 ماه ، ثابت شده است.8
پنتوکسی فیلین جهت درمان بیماران مبتلا به لنگی متناوب بر پایه بیماری عروقی انسدادی مزمن اندامهای تحتانی بکار می رود. این دارو می تواند علایم بیماری را بهبود بخشد اما جهت جایگزینی درمان های قطعی تر ازقبیل جراحی بای پس ، یا برداشتن انسدادهای مزمن درحین درمان بیماری عروق محیطی درنظر گرفته نمی شود .3 بیماری عروق محیطی (peripheral arterial disease: PAD) بیماری است که غالبا به درستی تشخیص داده نشده و با علایم ناشی ازافزایش سن اشتباه گرفته می شود . گزارش شده است که بیش از 8 میلیون نفر درآمریکا ( 1 نفر از هر 20 نفر بالغ ) به این بیماری مبتلا هستند که از نظر شیوع بعد ازدیابت دررتبه دوم قراردارد ، درحالیکه برطبق گزارشات ، کمتر از 20% مبتلایان به PAD به درستی تشخیص داده می شوند ، شمار مبتلایان به PAD میتواند بیش از بیست میلیون نفر باشد .پیش بینی می شود بین سالهای 2004 تا 2020 شیوع PAD، 43% افزایش یابد . PAD میتواند منجربه حمله قلبی و سکته گردد. 30% مبتلایان به این بیماری در عرض 5 سال می میرند که این میزان بعد از 10 سال به 50% می رسد، بنابراین، تشخیص و درمان به موقع آن می تواند از بروزمشکلات جدی قلبی و عروقی و مرگ و میرناشی از آن جلوگیری کند . بیماران مبتلا به PAD به عوامل موثر دردرمان لنگی claudication)) و همچنین عوامل ضد پلاکت نیاز خواهند داشت. پنتوکسی فیلین به عنوان یک عامل ضد پلاکتی ،گشاد کننده عروق و کاهنده ویسکوزیته خونی می تواند ، جایگاه ویژه ای دردرمان PAD داشته باشد. گزارشها حاکی از آن است که درراستای کنترل بیماری عروق محیطی ، حجم بازار داروهای موثر در کنترل لنگی متناوب می تواند تا 6 برابرافزایش یابد . 6،5

پنتوکسی فیلین دربیماریهایی که اختلالاتی درپرفیوژن محیطی ایجاد می کنند ، درآنژیوپاتی ، نوروپاتی ورتینوپاتی دیابتی ، اختلالات التهابی و آترواسکلروتیک از قبیل زخم های پا ، گانگرن و بیماری رینود بکارمی رود . پنتوکسی فیلین در بهبود علایم سایکوپاتولوژیکال دربیماران مبتلا به بی کفایتی عروقی مغزبه پلاسبو ارجح است . در اختلالات حاد پرفیوژن مغزی شامل سکته ایسکمی وعوارض ناشی ازآن (به دلیل افزایش جریان خون به بافتهای ایسکمیک) نیزکاربرد دارد .9 ، 2

پنتوکسی فیلین تولید سایتوکینها و فاکتور نکروز بافتی آلفا ( TNF α) را نیزمهارمی کند . TNFα سایتوکینی است که درپاتوژنز بسیاری از بیماریها درگیر است وکار تحقیقاتی با پنتوکسی فیلین در بسیاری ازاین اختلالات انجام گرفته است. بر اساس مطالعات انجام شده اثرات سودمند دارو درلیشمانیوز، آفت دهانی راجعه (400 میلیگرم سه بار درروز به مدت30 روز)، سندرم واسکولیت شامل سندرم بهجت، اختلالات حاد و مزمن شنوایی و اختلالات گردش خون چشمی نشان داده شده است. پنتوکسی فیلین همچنین جهت بهبود بقاء پیوند کلیه کاربرد دارد .1

داروی پنتوکسی فیلین بویژه در درمان اختلالات باروری مردان مبتلا به آزواسپرمیا ، الیگواسپرمیا ، آستنوزواسپرمیا و ایستایی اسپرم موثراست .2

عوارض جانبی پنتوکسی فیلین شامل عوارض گوارشی و سیستم اعصاب مرکزی است که وابسته به دوز هستند . اگر این عوارض دربیمار بروز یافت ، توصیه می شود که دوزدارو به 2 قرص درروز (mg/day800) کاهش یابد . اگر عوارض جانبی دارو با این دوز نیز باقی ماند ، دارو باید قطع شود . با توجه به پروفایل عوارض جانبی دارو و وابسته بودن عوارض به دوز ، به نظر می رسد پنتوکسی فیلین داروی بی خطری باشد . 8،2

به طور کلی داروی پنتوکسی فیلین به دلیل اثر گشادکنندگی عروق ، اثرات ضد التهابی ( مهار TNFα) و عوارض جانبی اندک ، می تواند در درمان بسیاری از بیماریها بخصوص بیماریهای عروقی و در رأس آنها PAD ، به کار رود . تحقیقات در مورد اثرات پنتوکسی فیلین در درمان بسیاری از بیماریها ادامه دارد که در رفرانسهای معتبر علمی نظیرMartindale و Drug Facts and Comparison به آنها اشاره شده است .