مصرف آنتی بیوتیکها در نوزادان با آسم ارتباط دارد

[siavash45]

تحقیقات جدید نمایانگر آن است کودکانی که قبل از 1 سالگی آنتی بیوتیک دریافت می نمایند در سن 7 سالگی بطرز چشمگیری مبتلا به آسم می شوند. نتایج این تحقیق در شماره ژوئن مجله آمریکایی Chest Physicians منتشر گردید. ریسک ابتلا به آسم در کودکانی که آنتی بیوتیک را به منظور عفونتهای غیر تنفسی دریافت می نمایند دو برابر می شود و این میزان ابتلا همانند کودکانیست که چند دوره آنتی بیوتیک مختلف را دریافت نموده یا طی سال اول زندگیشان سگ در محل زندگیشان حضور ندارد.

دکتر Anita Kozyrskyj نویسنده این مقاله از دانشگاه Manitoba می گوید " آنتی بیوتیکها بیشتر برای عفونتهای دستگاه تنفسی تجویز می گردند و نشانه های دستگاه تنفسی می تواند علامت آسم باشند همین امر تشخیص این موضوع که آسم بر اثر این عفونتها بوجود آمده یا بر اثر مصرف داروها را مشکل می سازد بنابراین مطالعات ما براساس آنتی بیوتیکهایی صورت می گیرد که برای درمان عفونتهای غیر تنفسی استفاده می گردند تا بین ایجاد آسم توسط عفونتهای تنفسی و مصرف آنتی بیوتیکها تمایزی گذاشته شود."

براساس یکسری اطلاعات آماری جمع آوری شده از نسخه ها، دکتر Kozyrskyj و همکارانش از دانشگاه Manitoba توانستند به پیگیری مصرف آنتی بیوتیکها در 13116 کودک از زمان تولد تا سن 7 سالگی بپردازند و ارتباط بین مصرف آنتی بیوتیکها در سن زیر 1 سالگی را با حضور آسم در سن 7 سالگی ارزیابی نمایند. دلیل استفاده از آنتی بیوتیک براساس عفونتهای قسمت تحتانی دستگاه تنفس(برونشیت، پنومونی)، قسمت فوقانی دستگاه تنفسی (اوتیت مدیا، سینوزیت) و عفونتهای غیر تنفسی (عفونتهای ادراری و ایمپتیگو) طبقه بندی گردید. در این طبقه بندی فاکتورهای حفاظتی و مخاطره آمیز از قبیل جنس، موقعیت روستایی یا شهری، قدرت مالی خانواده، تعداد بچه ها در سن 7 سالگی ، تاریخچه آسم مادر و حیوانات اهلی که در خانه زندگی می نمایند نیز در نظر گرفته شد.

در خلال این گروه مطالعه 6 درصد بچه ها در سن 7 سالگی مبتلا به آسم بودند و 65 درصد این کودکان حداقل یکبار در سن زیر 1 سالگی از آنتی بیوتیک استفاده نموده بودند 40 درصد این کودکان آنتی بیوتیک را برای اوتیت مدیا، 28 درصد برای عفونتهای قسمتهای فوقانی دستگاه تنفس، 19 درصد برای عفونتهای قسمت تحتانی دستگاه تنفس و 7درصد آنها آنتی بیوتیک را برای درمان عفونتهای غیر دستگاه تنفسی مورد استفاده قرار دادند. نتایج نشان داد که مصرف آنتی بیوتیکها در سن قبل از 1 سالگی بطرز چشمگیری با افزایش موارد آسم در سن 7 سالگی همراه بود همچنین این احتمال با تعداد دوره های مصرف آنتی بیوتیک نیز افزایش پیدا می نمود. کودکانی که بیشتر از 4 دوره از آنتی بیوتیکها استفاده کرده بودند 1.5 برابر بیشتر نسبت به کودکانیکه آنتی بیوتیک دریافت نکرده بودند به آسم مبتلا می گشتند. زمانیکه محققان به مقایسه دلیل استفاده از آنتی بیوتیکها پرداختند مشخص گردید احتمال ابتلا به آسم در سن 7 سالگی در کودکانیکه آنتی بیوتیک را برای عفونتهای غیر تنفسی دریافت می نمودند در مقایسه با کودکانیکه آنتی بیوتیک دریافت نمی نمودند، تقریباً دو برابر می گشت.

تاریخچه آسم مادر و حضور سگ در طول سال اول زندگی در منزل با شیوع احتمال آسم نیز مرتبط است کودکانیکه چند دوره آنتی بیوتیک را زیر سن 1 سالگی دریافت نموده بودند و از مادران آسمی نیز متولد گشته بودند دو برابر بیشتر نسبت به کودکانیکه آنتی بیوتیک دریافت نمی نمودند به آسم مبتلا می شدند، علاوه بر آن، عدم حضور سگ در طول سال اول زندگی کودک میزان ابتلا به آسم را در کودکانیکه چند دوره آنتی بیوتیک دریافت نموده بودند را به میزان 2 برابر افزایش می داد. دکتر Kozyrskyj بیان می نماید " سگها میکروبها را با خود به منزل می آورند و اینگونه تصور می شود که در معرض قرار گرفتن کودکان در مقابل سگها به گسترش و توسعه سیستم ایمنی نرمال و طبیعی کمک می نماید. سایر تحقیقات همچنین مؤید این مطلبند که حضور سگ در سالهای اول زندگی کودک، او را در مقابل احتمال ابتلا به آسم حمایت می نماید." او همچنین می افزاید " در غیاب حضور سگ قرار گرفتن کودکان در مقابل میکروبها کاهش می یابد و تجویز آنتی بیوتیک نیز ممکن است بیشتر باعث کاهش قرار گیری در مقابل میکروبها شود و احتمال ابتلا و توسعه آسم را افزایش دهد."

دکتر Mark J.Rosen پزشک و رئیس بخش Chest Physicians خاطر نشان می سازد " آنتی بیوتیکها مکرراً برای کودکان جوان برای هر دو نوع عفونتهای تنفسی و غیر تنفسی مورد تجویز قرار می گیرند" " دانستن و درک و فهم ارتباط بین مصرف آنتی بیوتیکها و آسم به پزشکان کمک می نماید تا نسبت به انتخاب های درمانی مناسب برای کودکان اقدام نمایند."

[External Link Removed for Guests]
مترجم دکتر متین محمدی پور