گياه گوجه فرنگي را در اروپا براي زيبايي ميكاشتند نه براي خوردن، چرا كه ميوهي آن را مرگبار ميدانستند. گياه گوجه فرنگي شباهت زيادي به گياه زهرآگين و كشندهاي به نام هلوي گرگكش (wolfpeach) دارد. از اين رو، اروپاييان تا 200 سال آن را گياهي كشنده ميدانستند. البته، همهي بخشهاي اين گياه، مگر ميوهي آن، مادهاي كشنده از دستهي گليكوآلكالوييدها در خود دارند.
نظر ديگري وجود دارد كه در آن زمان ثروتمندان اروپا در ظرفهاي نقرهاي و مفرغي غذا ميخوردند. از آن جا كه در مفرغ مقدار زيادي سرب وجود دارد، غذاهاي اسيدي مانند گوجه فرنگي باعث ميشدند كه سرب از ظرف مفرغي وارد غذا شود. در نتيجه، مسموميت و مرگ را در پي داشته باشد. مردمان تنگدست در ظرفهاي چوبي غذا ميخوردند. بنابراين، براي خوردن گوجه فرنگي مشكلي نداشتند. از اين رو، گوجه فرنگي به نام غذاي فقيران شناخته ميشد.
