گوجه فرنگي
ارسال شده: دوشنبه ۲۲ بهمن ۱۳۸۶, ۲:۲۱ ق.ظ
گوجه فرنگي گياه بومي آمريكاي مركزي و ساحل غربي آمريكاي جنوبي است. هنگامي كه اسپانياييها به آمريكاي مركزي گام نهادند، آن را در باغهاي فرمانرواي تمدن باستاني مكزيك (تمدن آزتكها) يافتند. اين گياه دست كم از 700 ميلادي در آنجا كاشته ميشده است. اسپانياييها آن گياه را به اروپا و حتي به فليپين بردند و از فليپين به ديگر كشورهاي آسيايي راه يافت.
گياه گوجه فرنگي را در اروپا براي زيبايي ميكاشتند نه براي خوردن، چرا كه ميوهي آن را مرگبار ميدانستند. گياه گوجه فرنگي شباهت زيادي به گياه زهرآگين و كشندهاي به نام هلوي گرگكش (wolfpeach) دارد. از اين رو، اروپاييان تا 200 سال آن را گياهي كشنده ميدانستند. البته، همهي بخشهاي اين گياه، مگر ميوهي آن، مادهاي كشنده از دستهي گليكوآلكالوييدها در خود دارند.
نظر ديگري وجود دارد كه در آن زمان ثروتمندان اروپا در ظرفهاي نقرهاي و مفرغي غذا ميخوردند. از آن جا كه در مفرغ مقدار زيادي سرب وجود دارد، غذاهاي اسيدي مانند گوجه فرنگي باعث ميشدند كه سرب از ظرف مفرغي وارد غذا شود. در نتيجه، مسموميت و مرگ را در پي داشته باشد. مردمان تنگدست در ظرفهاي چوبي غذا ميخوردند. بنابراين، براي خوردن گوجه فرنگي مشكلي نداشتند. از اين رو، گوجه فرنگي به نام غذاي فقيران شناخته ميشد.
گياه گوجه فرنگي را در اروپا براي زيبايي ميكاشتند نه براي خوردن، چرا كه ميوهي آن را مرگبار ميدانستند. گياه گوجه فرنگي شباهت زيادي به گياه زهرآگين و كشندهاي به نام هلوي گرگكش (wolfpeach) دارد. از اين رو، اروپاييان تا 200 سال آن را گياهي كشنده ميدانستند. البته، همهي بخشهاي اين گياه، مگر ميوهي آن، مادهاي كشنده از دستهي گليكوآلكالوييدها در خود دارند.
نظر ديگري وجود دارد كه در آن زمان ثروتمندان اروپا در ظرفهاي نقرهاي و مفرغي غذا ميخوردند. از آن جا كه در مفرغ مقدار زيادي سرب وجود دارد، غذاهاي اسيدي مانند گوجه فرنگي باعث ميشدند كه سرب از ظرف مفرغي وارد غذا شود. در نتيجه، مسموميت و مرگ را در پي داشته باشد. مردمان تنگدست در ظرفهاي چوبي غذا ميخوردند. بنابراين، براي خوردن گوجه فرنگي مشكلي نداشتند. از اين رو، گوجه فرنگي به نام غذاي فقيران شناخته ميشد.