باید و نباید های رفتار والدین با دختران

[ganjineh]

باید و نباید های رفتار والدین با دختران

دختران مهم ترين درس هاي زندگي را از زناني ياد مي گيرند كه به طورروزمره با آنها در تماسند و رابطه نزديك وصميمانه اي با آنها دارند. هر چه تعداد الگوهاي زنانه اي كه دختران در پيش رو دارند، بيشتر و موفق تر باشند، آنان نيزچشم انداز وسيع تري از آينده پيش رو خواهند داشت؛ و هر چه راهنمايي ها و هدايت هايي كه به آنان مي شود واقع بينانه تر و انعطاف پذيرتر باشد، شانس آنان در انتخاب شيوه هاي زندگي شايسته و كارآمد بيشتر مي شود. در واقع هر تلاشي كه براي ارتقاء توانمندي ها و اعتماد به نفس دختران مي شود، بستگي به الگوهايي دارد كه از سوي زنان خانواده و محيط خود مي گيرند.
پژوهش هاي بي شماري نشان مي دهند كه دختران تا سنين 10 ـ 12 سالگي از اعتماد به نفس بيشتري برخوردارند، ولي بعد ازدوران بلوغ تحت تاثير هيجانات دروني، القائات محيطي و تغييرات فيزيكي بدن خود قرار مي گيرند و دچار ضعف و كاهش حس ارزشمندي وجود مي شوند. همين عامل، يعني عدم اعتماد به نفس منجر به كاركرد ضعيف درسي آنها، سستي روابط اجتماعي ومتعاقب آن ناتواني در حل بحران هاي زندگي شان مي شود، به حدي كه افكار و عقايد منفي، روحيه اي افسرده و پژمرده وناتواني در برقراري مناسبات دوستانه در آنها رشد مي كند. در حالي كه مي توان با استفاده از روش هاي ساده و كارآمد نه تنها آنها را نسبت به قابليت ها، استعدادها و توانايي هاي شان آگاه كرد، بلكه براي ورود به زندگي آينده شان نيز، آماده، مقاوم و انعطاف پذيركرد.
اغلب دختران به دنبال حذف تفكرات كليشه اي، انديشه ها و نگرش هايي هستند كه به نوعي مانع پيشرفت آنان در ابعاد گوناگون اجتماع شده است. آنها مدعي اند كه پدرو مادر و ساير مراقبيني كه مسئوليت رشد و پرورش آنها رابه عهده دارند، موجب اين گونه افكار تبعيض آميز در مورد احراز نقش هاي مختلف بوده اند. با توجه به اين موضوع، چگونه مي توان به دختران كمك كرد تا با تصورات قالبي و سنتي دربارهٌ نحوهٌ زندگي آيندهٌ خود مواجه شوند و ديدگاه هاي نويني براي آينده خود ترسيم كنند؟
بدين منظورتوجه به چند پيشنهاد و راهكار زير مي تواند موثر باشد؛
دختران حق دارند كه خودشان باشند و در برابر تصورات كهني كه دربارهٌ نقش هاي آنان در جامعه مي شود، پايداري كنند.
رويارويي با ديدگاه هايي كه در رسانه هاي جمعي براي پذيرش نقش هاي منفي و منفعل زنان ارائه مي گردد.
قدرداني اززناني كه دركتاب ها، فيلم ها و محافل اجتماعي به مقابله بانگرش هاي منفي دربارهٌ زنان پرداخته اند.
حمايت از رويكردهاي تربيتي كه بر پايهٌ توانايي ها و رشد روحي ـ رواني كودكان استوار است.
از دخترتان بپرسيد؛ آيا عروسك مي خواهد يا كاميون؟ جعبهٌ جواهرات مي خواهد يا مجموعهٌ وسايل آزمايشگاهي؟ ترجيح مي دهد فلوت بزند يا طبل؟ پيراهن تازه مي خواهد يا يك برنامهٌ كامپيوتري؟ و هيچ گاه فكر نكنيد كه مي دانيد دخترتان چه مي خواهد.
دختران حق دارند كه خواسته هاي شان را مشتاقانه و مبتكرانه بيان كنند.
به دختران مهارت هايي بياموزيد كه بتوانند به آن وسيله روي پاي خود بايستند و نظرات شان را بدون اين كه مرتباً از همه معذرت بخواهند به راحتي ابراز كنند.
دختران را در تصميم گيري هاي خانه، مدرسه و فعاليت هاي آموزشي فرهنگي بعد از مدرسه شركت دهيد. به آنها نشان دهيد كه رسابودن صدا ي شان مي تواند مشخصهٌ موثري درزندگي آيندهٌ خود و اطرافيان شان باشد.
اطمينان حاصل كنيد كه دختران شرايط عادلانه براي اخذ موقعيت هاي اجتماعي در اختيار دارند.
دختران حق دارند كه به پيشرفت هاي شان افتخار كنند، آزادانه تلاش كنند و گاهي هم تصميمات مهم و مخاطره آميزي اتخاذ نمايند.
به دختران كمك كنيد تا مهارت ها و اعتماد به نفس شان را با گفتن جملاتي مثل سعي مي كنم ، تلاش مي كنم ...، تقويت كنند و كم تر جمله هايي مثل نمي دانم چطور؟ ، نمي كنم ، نمي خواهم و يا نمي توانم بگويند.
مطمئن باشيد كه دختران در شرايط مساوي براي ابرازعقيده بدون اين كه كلام شان قطع شود ، هم چون ساير افراد ديگر ـ ابتكار عمل وتوانائی انتخاب روش را دارند.
مانع فعاليت هاي خلاقانهٌ دختران نشويد. آنها را تشويق كنيد تا مشتاقانه به دنبال موفقيت هاي گوناگون زندگي شان باشند. بدوند، فعاليت كنند، گاهي نامرتب باشند، اشتباه كنند ولي به دنبال اهداف و آرمان هاي شان باشند.
فرصت هايي براي دختران پيش آوريد كه استعدادها و شايستگي هاي شان ديده و شنيده شود و بتوانند دربارهٌ اهداف عاليه آيندهٌ خود آزادانه صحبت كنند.
دختران را زيبا، قشنگ و دلفريب نخواهيد ، بلكه آنها را قوي، باهوش و جسور بخواهيد.
به دختران ياد بدهيد كه براي زندگي چيزي فراتر از اندازه، ظاهر و صورتي فريبنده لازم است.
به دختران اين توانايي را بدهيد كه ديدي فكورانه نسبت به القائات رسانه ها، مطبوعات و فيلم هايي كه دربارهٌ دختران تهيه مي كنند، داشته باشند. از خود بپرسند آيا قضاوت هايي كه دربارهٌ زنان و دختران در اجتماع مي شود، درست است؟ و...
دختران را به دليل تلاش ها، مهارت ها و موفقيت هاي شان تمجيد و تحسن كنيد، نه براي زيبايي صورت و لباس پوشيدن شان.
به دختران روش هاي مقابله با استرس ها و فشارهاي رواني را بياموزيد. پژوهش هاي مختلفي نشان مي دهند كه دختران بيش ازپسران تحت فشارها و اضطرابات گوناگون قرارمي گيرند. بهترين شيوهٌ كاستن از اين گونه احساسات و هيجانات دروني، ورزش، فعاليت هاي هنري ـ فرهنگي، آرام سازي رواني و رفتن به محيط هاي آرام طبيعت است.
روش هاي ورزشي دفاع از خود و تقويت جسماني را به دختران پيشنهاد كنيد.
به دختران بگوييد در مكان هايي كه احساس امنيت نمي كنند، با هم باشند. با توجه به تفاوت هاي گوناگون اجتماعي ـ فرهنگي خود، در صدد يافتن راه هايي براي مقابله دختران با ناامني هاي جامعه باشيد.
دختران حق دارند كه خودشان را براي كارها و مشاغل آينده شان آماده سازند و استقلال فكري داشته باشند.
زناني را به دختران معرفي كنيد كه در عين داشتن مشاغل اجتماعي، به زندگي خانوادگي شان و به تربيت فرزندان مي رسند.
فرصت هايي براي دختران به وجود آوريد كه بتوانند نقش هاي گوناگون اجتماعي، تجارب و فعاليت هايي كه معمولاً براي پسران مناسب مي دانند، آشنا شوند. دختران ممكن است به آچار دست نزنند، نجاري ياد نگيرند، تعميركار برقي نشوند، اما اگرآنها را به انجام چنين كارهايي هدايت و تشويق كنيد ممكن است خود را در آن درگير نمايند و شيوه استفاده از ابزار را ياد بگيرند.
افسانهٌ شاهزاده اي سوار بر اسب سفيد رافراموش كنيد. اغلب زنان امروز براي داشتن زندگي آينده شان كار و تلاش مي كنند پس دختران را به اميد شاهزاده اي كه مي آيد و او را به دنياي شگفت انگيز روياها مي برد، بار نياوريد.
دربارهٌ مسائل مالي خانواده صراحتاً با دخترتان صحبت كنيد. به او ياد دهيد كه تصميم گيري هاي مالي صحيح، بخشي از زندگي روزانهٌ هر انساني است. دربارهٌ درآمدها، مخارج و بودجهٌ خانواده با او صحبت كنيد و سعي كنيد به او بياموزيد كه چگونه مي تواند بيلان خرج و مخارج را بدون كم وكسري هاي ماهيانه حفظ كند.
توجه داشته باشيد، طرفداري از دختران به منزلهٌ طرد پسران نيست.
امروزه بسياري ازمردان به دنبال ايفاي نقش هاي پدري شان هستند و سعي مي كنند با ناديده گرفتن جنسيت فرزندان شان، ويژگي هاي پسنديده و مثبت انساني را در آنان پرورش دهند. والدين مي توانند با كمي تفكر و تعمق دربارهٌ اعمال و رفتارشان دريابند كه چه پيامهايي را به فرزندان خود(به ويژه دختران) انتقال مي دهند. براي مثال، دختر خردسالي كه همواره شاهد اظهارنظرهاي پدر و مادرش است و متوجه مي شود كه هميشه حرف پدرش بدون پشتوانه منطقي پيش است، مسلماً نگرش نااميد كننده اي دربارهٌ دختر بودن خود پيدا مي كند. پس اكنون زمان آن رسيده است كه رفتارها، عكس العملها و تاثيراتي كه اعضاي خانواده بر يكديگر مي گذارند، مورد تجزيه و تحليل قرار دهيد و سعي كنيد موقعيتي فراهم آوريد كه صداي فرزندان تان ـ چه دختر و چه پسر ـ يكسان شنيده شود. تحقيقات نشان مي دهند كه دختران از ترس اين كه مورد تمسخر و انتقاد سايرين قرار نگيرند، ترجيح مي دهند سكوت پيشه كنند و بي هيچ كوششي براي جلب توجه ديگران سا كت و بي صدا بمانند. در حالي كه پسران مدام در حال بحث، اظهار نظر و يكه تازي هستند. دانستن اين موضوع كه والدين همان قدر كه به پيشرفت پسرشان اهميت مي دهند، به پيشرفت دخترشان نيز اهميت مي دهند، تأثير عميقي بر خود پندارهٌ دختران مي گذارد و موجب تقويت حس ارزشمندي، كفايت وشايستگي شان مي شود. آن چه يك دختر نوجوان نياز دارد، آن است كه مي تواند با اتكا به خويشتن راه زندگي خود را پيدا كند و از فرصتهايي كه براي شكوفا شدن قابليتهايش در اختيار دارد، بهره برد.

[External Link Removed for Guests]