اولين جنگ ميکروبيولوژيکي تاريخ

[ali nuri]

اولين جنگ ميکروبيولوژيکي تاريخ

[External Link Removed for Guests]

استفاده از هر گونه ترکيب بيماري‌زا- اعم از باکتري و ويروس يا سموم طبيعي به عنوان سلاح جنگي و با هدف از پا در آوردن دشمن- جنگ بيولوژيک يا جنگ ميکروبي گفته مي‌شود؛ جنگي كه مخصوصا در چند سال اخير بيشتر در مورد آن گفته و نوشته شده است.

از سال 1972 هر گونه استفاده، ساخت و نگهداري سلاح‌هاي ميكروبي رسما غير قانوني اعلام شد و قريب به 100کشور جهان قرارداد مربوطه را امضا كردند. در واقع دليل اين مخالفت همگاني، پرهيز از اقدامات مخرب و ويرانگري بود که منجر به مرگ هزاران و گاهي ميليون ها نفر انسان بي گناه مي شد و عواقب ناگواري را براي جوامع و اقتصاد آنها به همراه داشت.

از نظر نظامي، بزرگ‌ترين ويژگي سلاح هاي ميکروبي، کندي اثر گذاري آنها بر نيرو هاي دشمن است. اين سلاح‌ها براي تاثير گذاري به چند روز وقت نياز دارند و بر خلاف حملات هسته اي يا شيميايي، بلافاصله نيروي مقابل را متوقف نمي‌کنند.

ويژگي ديگر اين سلاح‌ها، غير قابل مهار بودن آنهاست؛ به‌طوري‌كه پس از استفاده، جلوگيري از انتشار آن- چه در ميان افراد دشمن و چه در ميان نيروهاي خودي- عملا غير ممکن است؛ بخصوص اگر طرف مقابل نيز اقدامي تلافي جويانه انجام دهد.اما استفاده از سلاح هاي ميکروبي اقدام جديدي نيست و تاريخچه آن به قرن‌ها قبل بر مي‌گردد.

زهرآلود کردن غذا و آب افراد با يک ماده آلوده، اتفاقي است كه به كرات در تاريخ نقل شده است. اما آخرين يافته كه همين چند روز قبل منتشر شد، نشان مي‌دهد،‌ با وجود اينكه تاکنون تصور بر اين بود که تاريخ جنگ‌هاي باکتريولوژيکي به قرون وسطي باز مي‌گردد، ساكنان تركيه امروزي، 3 هزار سال قبل، از اين سلاح‌ها استفاده مي‌كردند.

تحقيقات دانشمندان ايتاليايي- که در مجله Journal of Medical Hypoteses منتشر شده - نشان مي‌دهد که «هيتيت ها» اولين مردمي بودند که در مقابله با دشمنان از باکتري‌هاي مهلک استفاده مي‌کرده‌اند. آنها حدود 3 هزار سال قبل در منطقه‌اي واقع در ترکيه امروزي ساکن بودند.

نتايج اين تحقيقات، نشان مي‌دهد باکتري که به عنوان اولين سلاح ميکروبيولوژيکي تاريخ انتخاب شد، باکتري Francisella Tularensis نام دارد. اين باکتري مسئول بيماري تولارميا يا تب خرگوشي است. اين بيماري هنوز شيوع دارد و منجر به مرگ 15 درصد از مبتلايان مي شود.

دانشمندان با بررسي اسناد تاريخي کشف کرده‌اند که اولين مورد بيماري تب خرگوشي در خاورميانه در شهر فينيقه‌اي «سيمرا» در مرز ميان لبنان و سوريه امروزي مشاهده شده است. هيتيت ها اين شهر را در 1325 قبل از ميلاد غارت کردند و در اين هجوم، حيوانات آلوده اي را همراه داشتند که مي‌توانستند بيماري را در تمام اين سرزمين گسترش دهند.

هيتيت ها تصميم گرفتند از ضعف قدرت مردمي که در شهر آرزوا در آناتولي غربي ساکن بودند براي تجاوز به سرزمين آنها استفاده کنند که اين واقعه در دوره بين 1318 تا 1320 قبل از ميلاد رخ داده است. در همين دوران هم بيماري تب خرگوشي، قربانياني را در اين شهر گرفت و به اين ترتيب، اين ضعف منجر به فتح هيتيت‌ها شد. اين باکتري در اين سرزمين، موجب شد که 150نوع پستاندار مختلف از موش ها تا خرگوش‌ها آلوده شوند و به اين ترتيب، بتوانند به انسان نيز آسيب برسانند.

گذشته از اين شواهد تاييد شده، شواهدي هم وجود دارد كه احتمال مي‌دهد سلاح هاي ميکروبي حتي در قرن ششم قبل از ميلاد هم استفاده مي‌شده است. گفته شده در آن دوران، آشوريان چاه‌هاي آب دشمن را به قارچ سمي آلوده مي‌کردند.

نويسنده : عليرضا نوري آشتياني