جمهوري بوليواري ونزوئلا در شمال آمريکای جنوبی و در مجاورت دريای کارائيب و همسايگی برزيل
،کلمبيا و گويان واقع است و با 916،445 کيلو متر مربع وسعت ، داراي 23 استان و پايتخت بعنوان
منطقه فدرال است، کشور از 335 ناحيه تشکيل شده است و حدود 25ميليون نفر جمعيت
دارد.کريستف کلمب در سومين سفر دريائی خود به قاره آمريکا يعنی در سال 1498ميلادی سواحل
کشور ونزوئلا را رويت نمود و يکسال بعد آلنسو د اوخدا اسپانيائی اين سرزمين را کشف و آنرا ونزوئلا
[1] نام نهاد.از سال 1525 ميلادي برنامه ريزي براي استقرار و اقامت در ونزوئلا آغاز شد .اولين مکان براي
اقامت دائم به مركزيت جزيره مارگاريتا آغاز گرديد و سرانجام در سال 1528 ميلادي سرزمين
ونزوئلابوجود آمد.جمعيت اين کشور از نژاد های گوناگون از جمله اسپانيا تباران،پرتغالی تباران، اعراب،
آلمانی تباران ، آفريقائيان و اهالی بومی تشکيل يافته است .اکثر مردم اين کشور پيرو کليسای
کاتوليک هستند.
ونزوئلا از سال 1830مستقل بوده ولی تا سال 1959عمدتأ توسط ديکتاتوری های نظامی اداره می شد
که معمولأ در مقايسه با ساير کشورهای منطقه، روشی ملايم تر را در پيش ميگرفتند.از سال
1959ونزوئلا به يکی از معدود کشور های منطقه با نظام دمکراتيک مبدل شد هر چند که تشکيلات
سياسی و حزبی اين کشور به اتهام فساد و بی توجهی به منافع اکثريت فقير جامعه با مشکلاتی چند
مواجه بود.پارلمان ونزوئلا دارای يک مجلس با165 کرسی است و نمايندگان با رأی مستقيم مردم برای
يک دوره پنج ساله انتخاب می شوند.
ونزوئلا از کشور های متکی به نفت و از اعضاء پايه گذار سازمان کشور های صادر کننده نفت- اوپک و از
جمله توليد کنندگان عمده نفت در جهان است. اقتصاد ونزوئلا به شدت به صادرات نفت خام وابسته
است به نحوی که بيش از 80درصد درآمد صادراتی کشور و نيمی از بودجه دولت از محل فروش نفت خام
تأمين ميشود .اين کشور دارای يک بخش کشاورزی کوچک( عليرغم داشتن زمينهای مرغوب) و صنايع
محدود بوده و برای تأمين نياز های خود به واردات خارجی متکی است. بخش اعظم نفت ونزوئلا به
آمريکا صادر ميشود.
در حال حاضر دولت ونزوئلا به رهبری آقای هوگو چاوز روابطی سرد با ايالات متحده دارد ، وی در مواردی
آمريکا رابه تلاش برای سازمان دادن مخالفان خود متهم کرده است.هوگو چاوز که افسر سابق ارتش
ونزوئلا بوده است،در فوريه 1999 به قدرت رسيد و سال بعد با وعده انجام اصلاحات و مبارزه با فساد
سِياسی و مالی و تدوين قانون اساسی جديد« مدت رياست جمهوری از5 سال به 6 سال تغيير و قوای
3گانه به 5 قوه مستقل تبديل گرديد) به رياست جمهوری انتخاب شد.
با اينهمه ،دوره حکومت آقای چاوز با ناآراميهای سِياسی از جمله تلاش ناموفق نظامی(آوريل 2002) و
اعتصاب گسترده ، از جمله در صنايع نفتی(از دسامبر2002 بمدت 2ماه) و برگزاری يک همه پرسی برای
برکناری وی(آگوست 2004) ، همراه بوده است.آقای هوگو چاوزبار دﻳگر در سال 2006 با اکثرﻳﺖ آرا تا
سال 2013 به عنوان رﺋﻴﺲ جمهور برگزﻳﺪه شد.
قوه قانونگذاري (مقننه) :
قوه قانونگذاري پيش از به قدرت رسيدن چاوز دو مجلسي بود ولي با تغيير قانون اساسي در سال 1999
به سيستم يک مجلسي تغيير يافت. اکنون پارلمان ونزوئلا داراي 165 کرسي نمايندگي مي باشد که
توسط راي عمومي براي مدت 5 سال انتخاب مي شوند و 3 کرسي مخصوص بومي هاست .همانگونه
که اشاره گرديد، آخرين انتخابات در 4 دسامبر 2005 و با پيروزی کامل طرفداران آقای چاوز برگزار شد
. قوه قضائيه :
قوه قضائي شامل يک دادگاه عالي قضايي که قضات آن توسط مجلس ملي براي يک دوره 12 ساله
انتخاب مي شوند.
سمبول هاي ملي ونزوئلا[2]:
درخت ،گل و پرنده سه نشانه ايست که در بيش از نيم قرن پيش بعنوان سمبل ملی دراين كشور
شناخته شده است كه عبارتند از :
1 - درخت مشهور آراگوانيEl araguaney با گل هاي طلايي از سال 1948 ميلادي برسميت شناخته
شده است .
2 - اركيده (La orrquidea )يا گل ماه مي که از سال 1951 بعنوان گل ملي ثبت گرديد.
3 - پرنده كوچك و زيبايي بنام El turpial با طولی حدود 24 سانتيمتر كه بدني به رنگ زرد و
قرمز دارد و سر و بالهای آن ها سيا ه و سفيد و اطراف چشمش آبي رنگ است .آوايي بسيار خوش
آهنگ و دلنشين دارد و از سال 1958 بعنوان پرنده ملي اين کشور شناخته شده است .
درخت آراگوانی پرنده- تورپی آل گل ارکيده
نشانه هاي پرچم و سرود ملي :
اين کشور قبل از استقلال از 7 سرزمين تشكيل شده بود که با اتحاد آنها کشور ونزوئلا شکل گرفت لذا
در پرچم آن 7 ستاره نقش بسته است و نقش شاخه گندم و برگ درخت بعنوان سبزی ،فراوانی و نعمت
در پرچم قرار دارد . رنگ قرمز پرچم – رنگ خون شهيداني است كه در راه استقلال جان باخته اند و
رنگ آبی نشانه دريا، اصالت و پاکيزگی و اسب سفيد علامت آزادي است .
پرچم(و نشانه داخل آن)ونزوئلا
مناطق طبيعی:
ونزوئلا از نظر جغرافيائی به 5 منطقه[3] به قرار زيرتقسيم مي شود:
1- دشتهای ونزوئلا كه بنام LOS LLANOS معروف است.
2- درياچه « خليج » ماراكايبو بزرگترين درياچه آمريكاي لاتين محسوب ميشود.
3- بزرگترين رشته كوه ونزوئلا بنام آند مي باشد .
4- ناحيه شمال شرقی،جزاير – سواحل و بنادر.
5- جنگل هاي گوايانا و گران سابانا.
ونزوئلا به دليل تنوع گونه های گياهی جنگلی «که به تنهائی بيش از آمريکای شمالی و اروپاست»و
تنوع جانوری و پرندگان رنگارنگ وحشی و زيبا و شگفت که در اين کشور وجود دارد به بهشت زيست
شناسان مشهور است.
منابع طبيعي اين کشور :
در ونزوئلا منابع طبيعي زير زمينی زياد و متنوع بوده و از نظر كيفيت و باكميت از سطحی عالی برخور دار
است منابعی چون گاز – نفت – آهن و بسياري از منابع معدني فلزی و غير فلزی صادراتی اقتصاد اين
كشور را مهم و قابل توجه كرده است . از جمله منابع طبيعي مي توان از معادن گاز – زغال سنگ ،نفت
و فلزات : طلا – آهن –بوکسيت - آلومينيوم – نقره - سرب – مس – نيكل – منگنز – جيوه - زينگ و
غيره را نام برد .
غير فلزات :شامل الماس – كروم – تالك سولفور – نمك – مرمر – سنگ طلق و بسياري از منابع كه
هنوز استخراج نشده است .
محصولات كشاورزي و صادراتی :
قهوه – کاکائو - نيشکر - موز – برنج – موز سبز(کمبور) - کاسابه(که با آرد آن نان مخصوصی تهيه می
کنند)– ذرت خوشه ای - انواع سيب زمينی - ميوه های منطقه استوائی- مرکبات -سبزيجات –
ماهيگيری – دامپروری.
در قرن هيجده ميلادی ونزوئلا به يکی از سودآورترين متصرفات اسپانيا از نظر کشت کاکائو مبدل شدو
بردگان آفريقائی در کشتزارهای آن به کار گماده شدند و بدين طريق بود که سياهان امروزی ونزوئلا وارد
اين سرزمين شدند .
اقتصاد و صنعت
اقتصاد ونزوئلا اصولاً متكي بر توليد و صدور نفت مي باشد. اين كشور پنجمين صادركننده نفت خام در
جهان و سومين در اوپك بوده و از لحاظ ميزان ذخائر گاز هشتمين كشور دنيا محسوب مي گردد. ونزوئلا
روزانه نزديك به دو ميليون بشكه نفت خام و فرآورده هاي آنرا به خارج صادر مي كند و يكي از تأمين
كنندگان اصلي نفت آمريكا به شمار ميرود. شركت CITGO كه چهار پالايشگاه و 15 هزار پمپ بنزين را در
آمريكا اداره مي كند وابسته به شركت دولتي نفت ونزوئلا PDVSA مي باشد. اين كشور همچنين براي
تنوع بخشيدن به اقتصاد متكي به نفت خود درصدد توسعه پروژه هاي گاز طبيعي مايع نيز مي باشد .
ونزوئلا عليرغم برخورداري از زمين هاي حاصلخيز، آب فراوان و نيروي انساني ، بيش از 69% مواد غذايي
مورد نياز را از خارج وارد مي كند . لذا دولت براي اشتغال زايي و همچنين دستيابي به امنيت غذايي ،
كشاورزي را محور توسعه قرارداده است. در اين بين كمبود ماشين آلات كشاورزي و باغباني بويژه
تراكتور از جمله مشكلات اصلي دولت در پيشبرد طرح هاي توسعه كشاورزي به شمار مي رود .
همانگونه که اشاره شد اين کشور داراي منابع معدني غني مي باشد كه از آن جمله مي توان به معادن
آهن ، بوكسيت ، طلا و الماس اشاره نمود كه بخش اصلي آنها در منطقه گوايانا ( داراي وسعتي حدود
458345 كيلومتر مربع معادل 50% خاك ونزوئلا و شامل ايالتهاي دلتا ، آمازون ، بوليوار و آموروكو ) قرار
گرفته اند. در اين منطقه نزديك به 80% منابع آبي ونزوئلا ( از جمله رود اورينوكو ) جريان دارد و بيشتر از
70% برق مصرفي داخلي از طريق نيروگاههاي هيدروالكتريكي موجود در اين منطقه تأمين مي
گردد .
شركت بزرگ دولتي Corporacion Venezolana de Guyana ( CVG) كه از چند شركت وابسته تشكيل
شده است مسئوليت توسعه ذخائر معدني اين منطقه را بعهده دارد. مجتمع آلومينيوم ونزوئلا يكي از
اين شركتها ميباشد كه وظيفه استخراج بوكسيت و توليد آلومينيوم را بعهده داشته و از چهار شركت
ALCASA ( مسئول تبديل ، قالب ريزي و نورد آلومينيوم خام ) ، VENALUM ( بزرگترين كارخانه تبديلي
آلومينيوم در آمريكاي لاتين با ظرفيت اسمي 430 هزار تن در سال ) ، BAUXILUM ( كار استخراج و
انتقال بوكسيت به شهر گوايانا و توليد آلومينيوم از طريق فرآيند شيميايي را بعهده دارد ) ،
CARBONORCA ( توليد كننده آند کربن ) تشكيل شده است .
منطقه مسطح ماراکايبو که در اطراف درياچه آب شيرين ماراکايبو ،که در حقيقت خليجی است و بنام
خليج ونزوئلا نيز معروف است واقع شده و جمعأ حدود 3200 کيلومتر وسعت دارد و از نظر سکو های
دريائی و منابع نفتی بسيار معروف است و صنعت نفت در آن متمرکز شده است. ماراکايبو دومين شهر
بزرگ اين کشور است،اين شهر بيش از5/1ميليون نفر جمعيت دارد.
افزايش جنگلها و فرسايش خاک(در بعضی نقاط بر اثر بارندگی وشستشوی خاک)، نبودن فاضلاب های
بهداشتی بويژه در مناطق شهری و مراکز صنعتی از مهمترين تهديدهای زيست محيطی اين کشور
است.
ونزوئلا دارای منابع کشاورزی و مراکز مهم صنعتی- جهانگردی- بازرگانی – حمل و نقل و خدمات مالی و
غيره از جمله کارخانه های عظيم آلومينيوم - طلا - آهن - ذغال سنگ – نقره و مس و غيره مي باشد.
کارخانه های اتومبيل سازی نيز در استان والنسيا و چند استان ديگر قرار دارد.
منابع و مراکز نفتی آن در استانهای سوليا - موناگاس - (نفت و پترو شيمی )باريناس- آنزوآتگی - و دلتا
آماکورو قرار دارند.در اطراف اوروينكو گاز طبيعي – نفت و نفت سنگين يافت مي شود .
سد ماکاگوادر پوئرتوداس چاههای نفت در درياچه ماراکايبو
از توربين هاي آب رودخانه كاروني – اورينوكو كه 3 سد مهم از جمله گوری-مگاگوا بر روي آنها احداث
شده است برق با ولتاژ حدود 17 هزار مگا وات توليد مي گردد که اين دو سوم برق كشور را تامين مي
كند .
ونزوئلا يكي از بزرگترين توليد كنندگان و صادركنندگان برق در آمريكاي لاتين است كه بخشي از آن را به
كشورهاي كلمبيا و برزيل صادر مي نمايد. انرژي خاك اين كشور بسيار غني و مهم است ولي هنوز در مراحل توليد اوليه مي باشد .
سياست خارجي :
پس از روي كار آمدن آقاي چاوز افق هاي نويني در عرصه سياست خارجي ونزوئلا گشوده شد به گونه
اي که گرايشات يك جانبه اين كشور به آمريكا به تدريج به سمت اتحاديه هاي منطقه اي ، گسترش
روابط با اتحاديه اروپا ، كشورهاي عضو اوپك ، چين ، روسيه، ايران و کوبا حضور فعال و مستقل در
مجامع و سازمان هاي بين المللي تغيير پيدا نمود. سياست هاي ملي و منطقه گرايانه مستقل چاوز
در منطقه آمريكاي لاتين زنگ خطر را براي آمريكا به صدا درآورد . لذا اين كشور ابتدا تلاش نمود با ايجاد
بحران هاي داخلي و منطقه اي مانع از تحكيم پايه هاي دولت چاوز و رشد گرايشات وي در منطقه گردد
كه با شكست مواجه گرديد. لذا حذف چاوز در دستور كار كاخ سفيد قرار گرفت و در اين راستا قرائن و
شواهد زيادي مبني بر دخالت آمريكا در طراحي ، سازماندهي و حمايت كودتاي 11 آوريل و همچنين
برگزاري اعتصاب دوماهه سراسري ونزوئلا وجود دارد. در مقابل دولت آقاي چاوز به منظور كاهش
فشارهاي آمريكا تلاش نموده ضمن رعايت جوانب احتياط در تعامل با اين كشور ، روابط خود با
كشورهايي نظير چين ، روسيه و اتحاديه اروپا را تقويت نموده و در ضمن مكانيسم هاي مستقل منطقه
اي از قبيل اتحاديه ها و سازمانها را فعال نمايد.
باتوجه به قدرت سياسي و اقتصادي برزيل و آرژانتين در منطقه آمريكاي لاتين و مشتركات سياسي
موجود با ونزوئلا ، هم اكنون محور كاراكاس ـ برازيليا ـ بوئنوس آيرس به عنوان كانون اصلي مقاومت در
برابر سياست هاي سلطه جويانه آمريكا در منطقه تبديل شده است. ونزوئلا همچنين رابطه خوبي با
كشورهاي همسايه دارد اما روابط با كلمبيا داراي فراز و نشيب هايي است كه عمدتاً به اتهامات
مقامات كلمبيا به ونزوئلا مبني بر رابطه اين كشور با چريك هاي فارك و گرايش آمريکايي اوريبه ( رييس
جمهور کلمبيا ) بر مي گردد .
روي كار آمدن لولا در برزيل ، كرچنر در آرژانتين و ... بار ديگر روحيه منطقه گرايي آقاي چاوز را زنده كرده و
جزء اولويتهاي اول ونزوئلا قرار گرفته است. الحاق ونزوئلا به مركوسور ، شركت لولا در اجلاس سران آند
، برگزاري نشست وزراي خارجه آند در ونزوئلا جهت بررسي اتحاد با مركوسور ، اجلاس سه جانبه
رؤساي جمهور ونزوئلا ، برزيل و آرژانتين قبل از برگزاري اجلاس سران گروه 15 و ... از جمله علائم تغيير
نسبي رويكرد سياست خارجي ونزوئلا بشمار مي رود.
روابط با ايالات متحده آمريکا:
روابط ونزوئلا و آمريکا در روزهاي اخيرسردتراز قبل شده است و ممکن است بدتر از اين هم بشود. هم
ه فرصت ها ( مانند افزايش بي سابقه قيمت نفت و بالا رفتن توان اقتصادي ونزوئلا، تثبيت موقعيت هوگ
و چاوز در داخل، درگيري آمريکا در افغانستان و عراق، بلاهاي آسماني و طوفان ها در آمريکا، روي کار
بودن احزاب متمايل به چپ در کشورهاي مهم منطقه مانند؛ برزيل، آرژانتين و اروگوئه و فعال شدن چين
در منطقه)، همگي دست به دست هم دادند تا هوگو چاوز روابط سنتي ميان آمريکاي شمالي و لاتين
را به چالش بکشد. اکنون ونزوئلا به رهبري چاوز رقابت سختي را با ارباب ديرينه قاره آمريکا آغاز نموده
است. دو کشور در جبهه اقتصاد، سياست و تبليغات به شدت در رقابت با يکديگر هستند چنانکه ديگ
ر حوصله طرفداران بوش بسر رسيد و آشکارا خواهان نابودي چاوز از صحنه گيتي مي شوند. سخنان
اخير کشيش رابرتسون نشانه خشم فزاينده سياستمداران آمريکاست که يک مقام غير رسمي آن ر
ا آشکار مي سازد. اين سخنان در حقيقت نيات دروني مقامات رسمي را بيان مي کند. پس بي دليل
نيست مقامات آمريکا اين چنين از سياست هاي چاوز عصباني هستند و وي را رسما به عنوان يک
تهديد منطقه اي اعلام مي نمايد.
دولت ونزوئلا در راستاي گسترش روابط کشورهاي جنوب – جنوب، برقراري روابط با قاره آفريقا را نيز در
دستور کار خود قرار داده است. معاون آفريقايي وزارت خارجه اخيرا اعلام کرده بود که دولت وي در سال
2005 با 10 کشور آفريقايي رابطه برقرار نموده و قصد دارد در سال 2006 روابط سياسي خود را با هم
ه قاره آفريقا تعميم دهد. ونزوئلا همچنين به عنوان عضو ناظر اتحاديه آفريقا نيز پذيرفته شده است.
مراکز فرهنگی وگردشگری:
پارک ملی کارايما - آبشار آنجل به ارتفاع979 متر مرتفع ترين آبشار جهان - منطقه جنگلی گران سابانا
با جنگلهای سرسبزکه درختانش برای رسيدن به نور آفتاب با درختان مجاور خود مسابقه ميگذارند و در
نتيجه رشد زيادی داشته که ارتفاع آنها متجاوز از 30 متر است و با صخره های عجيب و دارای رودخانه
هائی است که جريان متضاد دارند.رويهمرفته اين منطقه با علفزارهای انبوه وکوهها و قله های مسطح
عجيبش مورد توجه جهانگردان و ماجراجويان است.
پل معروفی بطول 679/1متر بر روی رودخانه اورينوکو ساخته شده است. و در حال حاضر مشغول احداث
پل عظيم ديگری بر روی رود مذکورهستند.
استان بوليوار منطقه ای صنعتی کشاورزی و توريستی محسوب ميگرددمنابع معدنی آن شامل آهن -
آلمينيوم - منگنز - تالک - جيوه - بوکسيت - الماس- طلا - و توليدات کشاورزی آن :ذرت - پنبه - سيب
زمينی جهت توليدات نشاسته ای –موز-نيشکر-برنج- قهوه وبادام زمينی و...مي باشد.
مراسم و اماکن فرهنگی
مراسم مذهبی و سنتی:
ديابلوس د ياره - لاس سارديناس –تولد حضرت مسيح - روز استقلال - هفته مقدس.
مراکز علمی فرهنگی:
کشور ونزوئلا دارای 186 کانون فرهنگی موزه ای است که شامل137موزه - 16 کلکسيون - 21سالن و
گالری و 12پروژه موزه بزرگ مختلط(در حال اتمام) مي باشد.
اين کشور 219 دانشگاه و مدرسه عالی دارد.( 70 دانشگاه و 124 مدرسه عالی تخصصی ( ا
ز جمله :تکنولوژی و علوم تجربی و آزمايشگاهی،پيرا پزشکی،مديريت اداری ، صنعتی ، آموزشهای
دريائی ، نيروهای مسلح ، پليس پرستاری ،هتل داری ، تربيت معلم و غيره) دارد.
مراکز جهانگردی و گردشگری
- آبشار آنجل بلند ترين آبشار جهان (با 972متر ارتفاع)
- دلتای آماکوروبزرگترين دلتا جهان(با وسعت 24500کيلو متر مربع)
- تله كابين مريدا: كه مرتفع ترين و طولاني ترين تله كابين دنيا محسوب مي شود، داراي 5/12 كيلومتر
طول و 5 ايستگاه در ارتفاعات 1650 ، 2346، 3452 ، 4045 و 4765 متري مي باشد.
استان نئو اسپارتا شامل3 جزيره با جاذبه های جهانگردی و بسيار زيبا با هتل ها ي مجلل تشكيل
شده است که عبارتند از: کوباگوا - کوجه و بزرگترين آن جزيره زيبا و توريستی مارگاريتا است.
کاراکاس پايتخت ونزوئلا
حدود 450 سال از عمر شهر کاراکاس ميگذرد .اولين بار در سال 1561 ميلادی فرانسيسکو
فاخاردو،درمحل کاراکاس امروزی آبادی کوچکی به وجود آورد،.سپس در سال 1567 ميلادی کاشفين
اسپانيائی به فرماندهی دييگو د لوسادا اين شهر را کشف و آنرا سانتياگو د لئون د کاراکاس ناميدند
کاراکاس در سال1830در زمان ژنرال پائس پايتخت ونزوئلا اعلام شد.
کاراکاس بزرگ پايتخت اين کشور دارای3130 کيلو متر راه 3 بزرگراه ،فرودگاه و 2 بندر است. و همچنين
دارای صنايع چوب و ذرت و پنبه و همچنين معادن فلزی و غير فلزی مي باشد.پايتخت بابرخورداری از
بزرگترين بندر و فرودگاه بين المللی لاگوايرا« سيمون بوليوار» که دروازه های ورودی حمل و نقل کالا به
اين کشور محسوب مي شوند و از موقعيت خاص تجاری بهره مند است و علاوه بر اين ها چوب های
جنگلی درختان آراگوانی و سيبا و معادن شن - خاک رس- آهک منطقه معروف،و با سواحل و کوه های
سرسبز و جنگلی آن صنعت توريسم و هتل داری درآن رواج دارد.
لا گوايرا بزرگترين بندر ونزوئلا حدود 30 کيلو متر با پايتخت فاصله دارد که فرودگاه بين المللی (سيمون
بوليوار)در کنار آن واقع شده است.اين فرودگاه بمنزله دروازه کاراکاس است.از بندر تامرکز شهر کاراکاس
که کاخ رياست جمهوری(ميرافلورس)نيز درآن محدوده قرار دارد با اتومبيل حدود 25 دقيقه راه است و
کاخ ميرافلورس از سطح دريا نهصد متر ارتفاع دارد.بزرگراهی فرودگاه بين المللی سيمون بوليوار را با
3تونل که در دل کوه آبيلا ايجاد شده است به شهر کاراکاس متصل مي نمايد.
در مرکز شهر کاراکاس تعدادی ساختمان بلند تا حدود60 طبقه نيز مي رسداحداث شده که اکثرأ به
شرکتهای بزرگو يا ادارات دولتی تعلق دارند، نمای بيرونی آنها برنگهای گوناگون است.مناره های بلند
مسجد بزرگ کاراکاس (مسجد ابراهيم)را ميتوان از بزرگراه هامشاهده نمود.
مراکز فرهنگی توريستی
ازمکانهای فرهنگی و جهانگردی مي توان به:قلعه سان کارلوس - خانه قديمی کوانا - موزه آرماندور و
رون - تفريگاه لوس کاراکاس اشاره داشت.
بلند ترين قله کوه آبيلا که در ناحيه فدرال پايتخت قرار گرفته است098/2متر بلندی دارد.حد متوسط درجه
حرارت در اين شهر روز ها 21درجه و در قله آبيلا 16 درجه سانتيگراد است. ميزان بارندگی ساليانه در
کاراکاس 832 ميليمتر، و در نقاط بلند آبيلا 975ميليمتر است.
وسائل ارتباط جمعی:
روزنامه های سراسری معروفی که در کاراکاس منتشر ميشود عبارتند از:ال ناسيونال - اليونيورسال -
نولتيماس نوتيسياس (آخرين اخبار)- الموندو - مريديانو - و تعداد زيادی روزنامه - هفته نامه و مجله های
ديگرکه انتشارات همه آنها در منطقه ليبرتادور قرار دارد.
روزنامه های منطقه ای عبارتند از: آوريل،اسی اس لا نوتيسياس(اِين است اخبار) - ال گلوبو - ال موندو
- ال ناسيونال - لارليخيون - مريديانو - اولتيمو نوتيسياس.
شبکه های راديو و تلويزيونی
:
کانال های تلويزيونی منطقه ای و سراسری عبارتنداز: س.ام.ت - گلوبوسيون - لاتله - مريديانو تی وی -
تلهبن- بنه ويسيون - تلويزيون ونزوئلا و بی به تلويزيون[4].
کاراکاس دارای 20 ايستگاه راديوئیAM و 20ايستگاه FM مي باشد.
مراکز فرهنگی و تفريحی:
آبيلا - موزه مردمی پتاره - پارک دل استه
کاراکاس دارای 50 موزه و گالری،کلکسيون و تعداد زيادی بنای فرهنگی است. اين شهر دارای12دانشگاه
و 48مدرسه عالی تکنولوژی و علوم تجربی و آزمايشگاهی،پيرا پزشکی،مديريت اداری ، صنعتی ،
آموزشهای دريائی ، نيروهای مسلح ، پليس و غيره مي باشد.
شهر سيوداد بوليوارمرکز استان بوليوار
.
بزرگترين شهرهای استان بوليوار به ترتيب سيوداد بوليوار و پوئرتواورداس ميباشند که اين دو شهر
از مراکز مهم بازرگانی ونزوئلا محسوب ميشوند.سيوداد بوليوار زيبا ترين شهر منطقه اورينوکو است و با
شهر پوئرتوداس 90 کيلومتر فاصله دارد.
پوئرتواورداس که بنام يکی از جستجوگران و کاشفان اسپانيائی رود اورينوکو خوانده مي شود. اين شهر
محل تقاطع رود اورينوکو و رود کارونی واقع شده است و نيروی برق کارخانه های مختلف از جمله فولاد
راتهيه مي نمايد.
سيوداد بوليوار در سال 1595ميلادی بوسيله آنتونيو دِ برريوس احداث گرديد. در دهانه رود کارونی
شهرهای سان فليکس و پوئرتواورداس قرار دارند.
موقعيت و استانهای همجوار:
از شمال به استان گواريکو - استان آنزواتگی- موناگاس جنوب: استان کشور برزيل و استان آمازون شرق:گويان غرب :استان آپوره .
شهر های مهم: پوئرتواورداس - سان فليکس
مساحت و جمعيت: استان بوليوار 528/240کيلو متر مربع(25/26 در صد خاک کشور را تشکيل مي دهد
و بزرگترين استان ونزوئلا محسوب مي گردد) و 477/257/1 نفر که26/5 در صد جمعيت کشور را تشکيل
مي دهندکه شامل631/42نفر بومی که در جنوب استان زندگی مي کنند.
تقسيمات سياسی: دارای 11 منطقه شهرداری و 37بخش (بارکياس)مي باشد.
وسائل ارتباط جمعی: استان بوليوار دارای روزنامه های محلی پست کارونی - روزنامه بوليواری -
اکسپرس - گويانا - پروگرسو - لاتارده - نوتی دياريو - اولتيما اورا - است و دارای يک تلويزيون محلی بنام
گوايانا وهمچنين 14فرستنده AM و17ايستگاه راديوئیFM مي باشد.
تاريخچه روابط با جمهوری اسلامی ايران
روابط سياسي بين ايران و ونزوئلا در سال 1346 برقرار گرديد و ايران اولين سفير خود را درسال 1351 به
كاراكاس اعزام نمود. روابط دوكشور از ابتدا بر محور همكاري در اوپك شكل گرفت و تاكنون نيز عمدتاً
برهمين پايه استوار بوده است. در سال 1372 اختلاف نظر دو كشور بر سر تعيين دبير كل اوپك منجر به
تنش سياسي و كاهش سطح روابط به كاردار گرديد ولي طرفين با اعزام سفير در سال 1375 مجدداً
روابط را ارتقاء دادند و از آن زمان روابط فيمابين با محوريت اوپك و همكاريهاي سياسي ـ اقتصادي دوجانبه
و چندجانبه ادامه دارد .روابط سياسي ايران و ونزوئلا پس از روي كار آمدن آقاي چاوز در سال 1999 وارد
مرحله جديدي گرديد بنحويكه روابط فيمابين هيچگاه از چنين تشابه و نزديكي برخوردار نبوده است. در
طول 5 سال گذشته هيأت هاي سياسي ، اقتصادي و فرهنگي بلندپايه اي بين دو كشور مبادله شده
كه از آن جمله ميتوان به سفر آقاي چاوز به تهران (شش بار ) ، رئيس ديوان عالي قضايي ، وزراي امور
خارجه، انرژي و معادن ، فرستاده ويژه رئيس جمهور و ... به ايران و همچنين سفر جناب آقاي خاتمي به
کاراکاس ( سه بار)، جناب آقاي دكتر احمدی نژاد (دو بار) ، وزراي محترم امور خارجه ، نفت ، كشاورزي
، فرهنگ و ارشاد اسلامي ، صنايع و معادن، اقتصاد و دارايي ، رئيس كل بانك مركزي ، شيلات ،
بازرسي كل كشور ،سازمان گسترش و نوسازي صنايع ايران، شركت تراكتورسازي ايران و ... به ونزوئلا
اشاره نمود كه نتيجه اين روابط امضاي بيش از100 موافقتنامه و يادداشت تفاهم همكاري در زمينه
هاي سياسي ، اقتصادي ، فرهنگي ، قضايي ، علمي و آموزشي ، شيلات ، كشاورزي و ... در طي
5 سال اخير بوده است.
________________________________________
1- ونزوئلا بمعنی ونيز کوچک است
1- کليه استانها در اين کشور درختی خاص آن منطقه به عنوان نشانه و سمبل ملی استان نام گذاری کرده اند.
1- بيابانهای يدالوس د کورو نيز جزء مناطق طبيعی اين کشور محسوب می شود.
1-CMT- Globovision - La Tele – Meridiano TV – RCTV – Televen – Vale TV – Venevision – Venezolana de Television – Vive Television
منبع: سفارت جمهوری اسلامی ایران در ونزوئلا
تصاوير زیبا از کشور ونزوئلا