كوتاه در مورد جشن مهرگان و نيايش هايش

[آريو]

به نام اهوره مزدا

  
  در گاه نگاري زرتشتی یا اوستایی، سی روز تمام داشت، چنانکه سال دوازده ماه دارا بود. سی روز ماه هر یک نامی داشت. دوازده ماه نیز نام هایی داشت که در نام های سی گانه روز تکرار می شد. هرگاه نام روز و ماه هماهنگ قرار می گرفت ، آن روز را جشن می گرفتند. نام شانزدهم از ماه نامزد بود به مهر، پس روز شانزدهم از مهرماه ، جشن مهر برپا می شد و مهرگان بود. ( مهرگان با گاه نگار امروزي شش روز دگرگون يافته و دهم مهر می باشد.)
سرود مهرنیایش از جمله نیایش ها است که هنگام بر آمدن و فرو رفتن خورشید خوانده مي شود: 
   
  خشنودی اهورامزدا، می ستایم او را با بهترین
نمازها - و ستایش، بلند آوازگی و پیروزی باشد برای
مهرایزد- ایزدی که مینوی است و داور روز پسین که
هزار گوش دارد و ده هزار چشم و دارنده دشتهای فراخ است.
می ستایم مهرایزد را، و درود و ستایش می گویم ایزدی
را که دارنده دشت های فراخ است، که چراگاه های
سبزگون و گسترده اش بر گاهواره زمین آرامش بخش
است و آسایش دهنده.
ستایشم پیش کش آن ایزدی که نگاهبان راست ترین گفتار
است، که نیکویی هایش از شمار فزون است، پیکرش
برازنده و بلند و استوار، و با هزار چشم، بینای دورترین
دورهاست، که همیشه بیدار و بی خواب است.
که چون نگینی زرین پیرامون کشور را فرا گرفته، که
نگاهبان پیمان هاست، که هماره همه جا هست در
درون کشور و بیرون کشور و فراز و فرود آن.
می ستایم مهرایزد را ، و آن اهورای بزرگ بی همتا
آفریننده آنرا، می ستایم با آیین دین، با شاخه های سبز
برسم - ماه را، و آن خورشید را، ستارگان را، و مهر را که
سرور همه کشورهاست.
می ستایم با همه جان، آن ایزدی را که شکوهمند است.
می ستایمش با آیین دین، آن ایزدی را که دارنده
دشت های سبزه رسته فراخ است. که آسایش بخش و
نگاهبان سرزمین های آریایی است.
می ستایم مهرایزد خوش پیکر نیرومند را که هیچ گاه به
دام فریب پای نمی افکند. می ستایمش که راه آورد ما
می سازد آن بهترین بخشش های اهورایی را، آزادی و
به روزی و رهایی در، داوری و تندرستی و پیروزی و پاکی و پارسایی.
من می ستایم - می ستایم آن ایزد فرازین پایگاه گرفته را
با همه جان و نیرو می ستایم آن نیرومندترین و
سودرسان ترین ایزد را با آیین های دین، با سرودهای
دل انگیز از جان خاسته که با بهترین گفتارهای آیینی
بهم آمیخته ، این همه را برای ایزدمهر که دارنده دشت های فراخ است.
و مزدا- اهوراست که همه آگاهی از کردارهای راستین
ستایشگرانه مردم دارد، و پاداش اهورایی از آن زنان و
مردانی است که نگاهداری آیین های دین شان، و
ستایش آنان برای مهرایزد به راستی و درستی باشد.  

پارس هميشه جاويد

[External Link Removed for Guests]
بزرگداشت جشن مهرگان به سال 3744 زرتشتي