بحران آزمايش موشک اتمي کره شمالي

[Reza6662]

نبرد جهان سوم

اين اواخر مسئله موشک های هسته ای ایران مهم ترین مسئله جامعه جهانی و از جمله روابط بین روسیه و آمریکا محسوب می شد و همه تقریبا کره شمالی را از یاد برده بودند. مذاکرات گروه شش در مورد حل وفصل بحران کره شمالی به بن بست رسیده ولی گویا این مسئله سیاستمداران را نگران نکرده است، و این در حالی است که کره بر خلاف ایران مدتی است که خود را در شمار قدرت های هسته ای اعلام کرده است. پیونگ یانگ به این قناعت نکرد و با تدارک آزمایش عملی موشک های بالستیک قاره پیمای " تپخودون-2" به شدت شرايط را حاد نمود.

دسیسه به نتیجه رسید، هنوز موشک های بالستیک قاره پیما فرصت پرواز نیافته بودند که توکیو و واشنگتن اعلام کردند خواستار اعمال تحریم های اقتصادی و سیاسی مکملی می باشند، حتی سیستم ضد موشکی آمریکا به حال آماده باش در آمد. پیونگ یانگ به عنوان شرط عدم راه اندازی " تپخودون-2" به آمریکا پیشنهاد مذاکرات مستقیم داد، ولی در این مورد تفاهمی حاصل نشد. تشدید تهدیدات عینی خارجی ( اگر جایی در اقیانوس در نزدیکی سواحل آلاسکا یا هاوایی کلاهک آزمایشی کره منفجر گردد) ، بدون تردید موج وطن پرستی و اتحاد را در آمریکا بر می انگیزد. این مسئله به جرج بوش کمک می کند تا ميزان محبوبیت رو به کاهش خود را بالا برده و به جمهوری خواهان نیز کمک می کند تا در انتخابات میان دوره ای کنگره در نوامبر شکست نخورند. در همین زمان در دریای ژاپن کشتی های جنگی مجهز به سیستم کنترل جامع و هدف گیر " آژاکس" در حال آماده باش مستقر می باشند و بدیهی است که نظامیان آمریکایی از پیش آمدن فرصت آزمایش سیستم جديد پدافند ضد موشکی خود در موقعیت جنگی بسیار خوشحال خواهند شد.

به هر حال " تپخودون-2" نیز سلاح جديد و غير قابل اطمينانی است. در دهه 80 کره ای ها توانستند خط تولید موشک های عملیاتی - تاکتیکی "ار-17" شوروی که در غرب به اسکاد B معروف است را ايجاد نمايند. طبق ارزیابی های کارشناسان خارجی، کره ای ها در حال حاضر می توانند تا 100 پایانه اسکاد B ، و همچنین به میزان کافی سوخت مایع موشکی "هپتيل" و اکسید نیتروژن در سال تولید کنند.

موتور های موشک "هپتيل" سیستم آکادمیک "والنتینا گلوشکو" بسیار معتبر و موثر می باشند. تمامی موشک های بالستیک قاره پیمای پایگاه های دریایی و زيرزمينی که در آن ها بیش از 80 درصد کلاهک های هسته ای روسیه مستقر هستند، به این موتور ها مجهز می باشند. ولی بر خلاف چینی ها که بطور انبوه از حامل های "هپتيل" برای هدف های نظامی و تجاری استفاده می کنند، کره ای ها هنوز نتوانسته اند به تولید موتور های قوی موشک دست یابند. ابتدا با کاهش وزن پرتاب شونده و طول خود موشک ، برد اولیه موشک "آر-17" ( 300 کیلومتر) را افزایش دادند ( نوع اسکاد C) . سپس در یک بلوک، 4 موشک اسکاد B را با 4 موتور ضعیف "آر-17" تعبیه کردند و در نتیجه موشک یک مرحله ای "نودون " با برد 1500 کیلومتر و کلاهک هسته ای جداگانه یک تنی را بدست آوردند.

در گام بعدی با استفاده از موشک " نودون" به عنوان مرحله اول و تعبیه "آر-17" به عنوان مرحله دوم از بالا، روی موشک دو مرحله ای " تپخودون-1" کار کردند. در ماه اوت سال 98 کره ای ها "تپخودون-1" را آزمایش کردند. موشک بیش از 2000 کیلومتر بر فراز دریای ژاپن و ژاپن پرواز کرد و به اقیانوس افتاد. مرحله دوم تا جایی که می توان قضاوت کرد ، دقیق عمل نکرد و نتوانست به حداکثر برد خود دست یابد. ولی پیونگ یانگ اعلام کرد که پرتاب با موفقیت انجام شد که مشخص بود حقیقت نداشت.

و اکنون " تپخودون-2" آماده آزمایش است ، یک ابتکار هوشمند دیگر که موشک " نودون" به عنوان مرحله دوم آن و بسته بزرگی از "آر-17" به عنوان مرحله اول استفاده شده است. ظاهرا بار دیگر خبر پرتاب موشک را اعلام خواهند کرد، ولی همه متخصصان علاقمندند بدانند برد حقیقی آن چه قدرخواهد بود: 3500، 6500 کیلومتر یا بیشتر؟ تنها تا آلاسکا می رود یا به هاوایی هم می رسد؟ بدون آزمایش هیچ چیز مشخص نخواهد بود. حتی مشخص نیست که آیا پدافند ضد موشکی ناقص و ضعیف آمریکا می تواند " تپخودون-2" را هدف قرار دهد یا خیر . ولی آنچه بديهیست اين است که بدون توجه به نتیجه آزمايش بودجه برنامه های ضد موشکی افزايش خواهد يافت.

کره شمالی منبع اصلی گسترش فن آوری های موشکی در جهان سوم می باشد. موشک های کره ای اسکاد، با تغییرات گوناگون در تسلیحات بسیاری از کشورهای خاور میانه قرار گرفته اند. کره ای ها در ایران تولید موشک های بالستیک با نام محلی "شهاب" را ترتیب داده اند. موشک "نودون" که تمامی اسرائیل، وجنوب روسیه را پوش می دهد و تا بالکان نیز می رسد، " شهاب 3 " نام دارد و در ايران تولید می شود. " تپخودون-1" به " شهاب 4" نام گذاری شده است. موشک های بالستیک قاره پیمای "تپخودون-2" هنوز پرتاب نشده اند ولی ایران به آن نام " شهاب 5" را داده است.

همه می دانند که پیونگ یانگ قصد حمله به کسی را ندارد و هدف آن از تولید سلاح های هسته ای پیش از هر چیز باج خواهی از غرب و ژاپن و کره جنوبی برای دریافت کمک و همچنین ضمانت حکومت دیکتاتوری خانواده "کیم ها" بر کره شمالی بدون تعرض خارجی و انقلاب های رنگین می باشد. بدین ترتیب به هر حال رژیم کره قصد ندارد که از درآمد های ارزی عرضه موشک، و شاید در آینده کلاهک های هسته ای، به کشورهای دیگر صرفنظر کند. به همین دلیل هم پرتاب " تپخودون-2" تا این اندازه اهمیت دارد: امروز این موشک از کره شلیک می شود و فردا از ایران. و همه اروپای غربی و همه کشور های مشترک المنافع در تيررس ایران غیر قابل پیشبینی قرار می گیرند.

[External Link Removed for Guests]

[Tomcattter]

تصور من این هستش که کره ای با بررسی موقیعت موجود جهانی و اینکه غرب در برابر
توقف برنامه های هسته ای ایران پیشنهادهای خوب اقتصادی رو ارائه کرده به این نتیجه رسیدن که
با پیش کشیدن دوباره پرونده خود این بار شاید غرب برای آنها هم پیشنهادهای خوبی داشته باشد.
چرا که کره دارای هیچ منبع زیرزیمنی نیست و حتی زمین مناسبی برای کشاورزی هم نداره و مردم این
کشور از سو تغذیه رنج میبرن
فکر میکنم کره ایها برای رهایی از این انزوایی که در ان گیر افتاده اند پا پیش گذاشته اند

[Reza6662]

Tomcattter,
يکي از دوستان من مدتي در کره شمالي ماموريت داشت و خيلي از وضع نابه هنجار اونجا تعريف مي کرد:
داشتن راديو جرم محسوب ميشه،‌ هيچ گونه تشکل حزبي غير از حزب کمونيست،‌ حق حيات نداره؛
کشاورزي ندارند و مردم از نظر تامين برخي اقلام ساده مثل پياز يا سيب زميني و هويج کاملن در مضيقه هستن؛
روزنامه فقط بايد از حزب کمونيست تعريف و تمجيد کنه و در هر شماره مطلبي عليه امپرياليسم غرب درج بشه؛
به کشورهاي خارج به جز چين حق سفر ندارند. و . . .