يك گام پيش از جيره‌بندي بنزين

[Nokia N93]

اسماعيل قاسمي، يكي از بينندگان «بازتاب»، با ارسال پيامي نوشت: با سلام اگر چه در مقاطع زماني مختلف مسائل خاصي در رأس ديگر مسائل قرار مي‌گيرد، اما عدم توجه به اين‌گونه مسائل سبب مي‌گردد كه اولا زيان‌هاي جبران‌ناپذيري بر پيكره جامعه و بالاخص قشر پايين جامعه كه اكثريت را تشكيل مي‌دهد، وارد آيد و ثانيا آن وحدت نظري كه از سوي مسئولان همچون مقام رهبري و رياست جمهوري پيرامون موضوع مرتبط ابراز مي‌گردد مورد خدشه واقع گردد. همه مي‌دانيم كه اين روزها بحث جيره‌بندي بنزين و يا دونرخي كردن آن و يا تلفيقي از اين دو مطرح است. به نظر مي‌رسد كه كماكان اين موضوع از منظر ضرورت اجراي آن جاي بررسي كارشناسي دارد كه دلايل آن در زير ارائه مي‌گردد:

1ـ در حال حاضر ناوگان حمل و نقل عمومي پاسخگوي نياز عمومي مردم نمي‌باشد در نتيجه تحديد مصرف بنزين سبب مي‌گردد تا اقبال عمومي به سمت اين ناوگان معطوف گردد و اين در حالي است كه اين ناوگان در حال حاضر پاسخگوي نياز نبوده چه برسد به اين‌كه با اين اقبال مواجه شود.

2ـ عدم پاسخگويي ناوگان مزبور به نياز مردم سبب مي‌گردد تا خيل كثيري از مردم به طرف سواري‌هاي شخصي كه بخشي / تمام هزينه زندگي خود را از اين طريق تامين مي‌نمايند روي آورده و با توجه به سهميه‌بندي بنزين هزينه بالاتري نسبت به وضعيت كنوني پرداخت نمايند لذا بدون شك اين افزايش هزينه تاثير خود را در ديگر جنبه‌هاي اقتصاد زندگي خواهد گذاشت.

3ـ از ديگر سو، فرض بر اين باشد كه سهميه‌بندي سبب شود تا ماشين‌هاي شخصي نتوانند به تعبير عام مسافر كشي كنند آيا اماري از تعداد افرادي كه از اين طريق امرار معاش مي‌كنند موجود مي‌باشد قطعا پاسخ منفي مي‌باشد ولي قطع يقين بدانيم كه جمعيت قابل ملاحظه‌اي از اين راه امرار معاش مي‌كنند كه با اين فرض اين جمعيت به خيل عظيم بيكاران افزوده خواهند شد.

4ـ بخشي از فرمايشات اخير مقام رهبري در جمع مسئولان و كارگزاران نظام اين بود كه فكري به حال گراني بشود همچنين ظاهرا مقرر شده است كه جلسات ويژه‌اي از سوي دولت محترم در اين خصوص برگزار شود آيا اجراي جيره‌بندي بنزين در اين مقطع زماني با توجه به تبعات آن با اين رويكرد همخواني دارد؟

5ـ در كالبد شكافي علل ميزان بالاي مصرف سوخت به ويژه بنزين به يك نقطه مي‌رسيم كه ريشه در ضعف استراتژي‌هاي متخذه توسط دست‌اندركاران امر در بخش صنعت خودروسازي دارد كه عمدتا وابسته به دولت مي‌باشند و آن توليد خودروهاي با سوخت بالا مي‌باشد حال با اين اوصاف و ادامه اين روند توليد و نيز با اجراي جيره‌بندي آيا ميزان تقاضا براي خودرو كاهش نخواهد يافت و در اين صورت چه ميزان به اين صنعت لطمه خواهد رسيد؟

6ـ بدون شك هر فرد در اين كشور از اين‌كه قريب به 10 درصد از درآمد كشور صرف واردات بنزين بشود راضي نخواهد بود اما نگاه به آمار و ارقام مختلف نشان مي‌دهد كه اولا دست‌اندركاران از كل خودروهاي موجود در اين‌كه چه تعداد از اينها عمومي و چه تعداد شخصي هستند، اطلاع درستي ندارند. ثانيا هنوز ميزان واقعي قاچاق بنزيني كه مي‌بايد تاوانش را عامه مردم بپردازند مشخص نمي‌باشد و چنانچه بنا را بر ده ميليون ليتر اعلام شده بگذاريم مبلغ آن نيز حدود 4/1 ميليارد دلار از 4 ميليارد دلار تخصيص يافته مي‌باشد.

پيشنهادها:
1ـ براي مدت معيني از كارت هوشمند فقط براي مشخص نمودن ميزان مصرف عمومي ـ تعداد خودروهاي شخصي و ميزان مصرف آنها ـ تعداد خودروهاي عمومي (دولتي ـ غير دولتي) و ميزان مصرف هر يك ـ لوازم و دستگاه‌هاي بنزين‌سوز و ميزان مصرفشان بدون اعمال جيره‌بندي استفاده شود.

2ـ پس از اقدام فوق و با كسر ميزان قاچاق محاسبه شده كه بر ذمه مردم نمي‌باشد نسبت به جيره‌بندي اقدام گردد

3ـ براي جلوگيري از اثرات سوء اقدام فوق بر اقتصاد مردم و جامعه مناسب است اين اقدام به صورت مرحله‌اي انجام گيرد.