-_- انواع سوخت هواپیما -_-

[CAPTAIN PILOT]

[FONT=Arial (Arabic)]انواع سوخت ها : 
[FONT=Arial (Arabic)] [FONT=Arial (Arabic)] 
 سوخت JP-1 :
اين سوخت توسط فرانك وايت به وجود آمد اين نوع سوخت داراي نقطه انجماد پايين بوده يا مي توان گفت همان نفت است وخاصيت اصلي اين سوخت اين است كه حداكثر حرارت را در واحد حجم توليد مي كند و از خاصيت روغن كاري خوبي برخوردار است و بدليل آنكه تبخير پذيري آن در درجه حرارت هاي نسبتا بالا كم است و موتور دچار كمبود سوخت نمي شود و خاموش نمي گردد.روشن كردن موتورها در هواي سرد با اين نوع سوخت مشكل است و در ارتفاعات سبب خاموش شدن موتورها مي گردد . 


 سوخت JP-2 :
  اين سوخت در سال 1945 ساخته شد و تركيب بنزين و نفت مي باشد كه بيشترين درصد آن را نفت تشكيل مي دهد. سوخت جي پي 2 بدليل پيشرفت سريع صنعت هواپيمايي نتوانست جوابگوي نياز باشد اما زمينه اي براي تهيه سوخت ها ي بعدي شد. 

 سوخت JP-3: 
 اين سوخت در سال 1947 توليد شد و مخلوطي از 65 تا 70 درصد بنزين و 30 تا 35 درصد نفت مي باشد و اين سوخت سبب شد كه مشكل روشن نشدن موتورها در سرما برطرف شود و همچنين  
 در ارتفاعات روشن كردن موتور بهبود يافته است ولي اين سوخت تمايل زيادي به بخار شدن دارد كه سبب خاموش شدن موتورها مي شود. 

 سوخت JP-4 :
  در سال 1951 تهيه شد و از 65 درصد گازوئيل و 35 درصد نفت تشكيل شده است اما فشار تبخير آن بسيار پايين است و بين 2تا 3 پوند فشار مي باشد.كاهش فشار تبخير سبب كاهش سوخت در تانك مي گردد و خاموش شدن موتور بر اثر تبخير شدن سوخت تقليل مي يابد. علامت ناتو اين سوخت  [FONT=Times New Roman] [FONT=Arial (Arabic)] مي باشد. 
 [FONT=Arial (Arabic)] 

 سوخت JP-5 :
  اين سوخت داراي نقطه اشتعال بالا است يعني 140 درجه فارنهايت و كم تبخير مي شود. برد تقطيري آن 550-350 درحه فارنهايت بوده و نقطه انجمادش 55- درجه فارنهايت مي باشد و مشكل روشن كردن موتورها در هواي سرد و روشن كردن مجدد موتور در ارتفاعات رو به كاهش مي باشد و علامت ناتو آن  [FONT=Times New Roman] [FONT=Arial (Arabic)] است.  
 [FONT=Arial (Arabic)] 
 سوخت JP-6 : 
 اين سوخت براي هواپيماهايي است كه داراي موتور جت و سرعتشان بيش ازسرعت صوت باشد توليد مي گردد. نقطه انجماد اين سوخت 65- درجه فارنهايت است پس نتيجه مي گيريم كه استفاده از اين سوخت در هواي سرد و ارتفاعات بالا مناسب است و قابل ذكر است كه علامت ناتو آن  [FONT=Times New Roman] [FONT=Arial (Arabic)] است.  
 [FONT=Arial (Arabic)] 
 سوخت JP-7 :
  اين سوخت براي ماموريت هاي خاص تهيه گرديد است.اين سوخت كمتر در هواپيماهاي نظامي مورد استفاده قرار مي گيرد و جانشين مناسبي براي سوخت جي پي 4 مي باشد و تركيبي از مواد ضد زنگ ، ضد اكسيژن و ضديخ زدگي اين سوخت دارا است. سوخت جي پي 7 تقريبا مشابه جي پي 5 است اما اشتعالي مثل سوخت هاي نفتي دارد و علامت ناتو آن  [FONT=Times New Roman]F44  [FONT=Arial (Arabic)]است.  
 [FONT=Arial (Arabic)] 
 سوخت  [FONT=Times New Roman]JET  [FONT=Arial (Arabic)] و  [FONT=Times New Roman]JET A :  
 [FONT=Arial (Arabic)]مذكور به دليل دارا بودن خلوص بالا يعني نداشتن مواد گوگردي و اسيديته پايين پس از افزاش مواد افزودني مورد نياز مستثيما مورد استفاده قرار مي گيرد.  
 [FONT=Arial (Arabic)]  
 [FONT=Arial (Arabic)]كدهاي سوختي  :    [FONT=Arial (Arabic)] كد  [FONT=Times New Roman]A  [FONT=Arial (Arabic)]:  معرف سوختي است كه داراي موادي چون ضديخ ، ضداكسيژن و ضدزنگ زدگي است.  كد [FONT=Times New Roman]B  [FONT=Arial (Arabic)]:  اين نوع سوخت مانند F-34 است فقط ضديخ ندارد.   كد[FONT=Times New Roman]  [FONT=Arial (Arabic)]: اين نوع سوخت تجاري است و براي خطوط هوايي با مشخصات معين و براي موتورهاي جت در نظر گرفته شده است.    كد [FONT=Times New Roman]D  [FONT=Arial (Arabic)]:  نقطه انجماد آن 50- درجه فارنهايت مي باشد و مانند JP-8 است.  كد [FONT=Times New Roman] [FONT=Arial (Arabic)]: نقطه انجماد آن 36- درجه فارنهايت است. 
 كد [FONT=Times New Roman]F  [FONT=Arial (Arabic)]:  از هر نظر همانند JP-4 مي باشد.    [FONT=Arial (Arabic)]  
 [FONT=Arial (Arabic)]منبع :هواپیمایی و زبان انگلیسی  
 [FONT=Arial (Arabic)]   [FONT=Arial (Arabic)]در پایان به این نکته اشاره میکنم که عبارت JP مخفف Jet Petrolion به معنای سوخت جت میباشد و شماره بعد از آن بیانگر Grade سوختی است.  

[hamed_713]

با کسب اجازه

سوخت JP-8 :نیروی هوایی ایالات متحده در سال 1995 سوخت JP-8 را جایگزین JP-4 کرد.این سوخت دارای نقطه اشتعال بالاتر،بقاپذیری بیشتر و میزان ترکیبات سرطان زای کمتر است.
JP-8 از لحاظ ساختاری شبیه به JP-5 است با این تفاوت که نقطه اشتعال پایین تری دارد.این سوخت به واسطه ویژگیهای منحصر به فرد خود تا سال 2025 در خدمت نیروی هوایی ایالات متحده خواهد بود.JP-8 در بین نیروهای ناتو با کد F-94 شناخته می شود.ترابری هوایی غیر نظامی از ترکیبی یکسان با JP-8 تحت عنوان JET-A به عنوان سوخت استفاده می کند.

JP-8 شامل ترکیباتی مانند باز دارنده انجماد آب درون سوخت،بازدارنده خوردگی موتور توسط سوخت،روان کننده و مواد ضد الکتریسیته ساکن می باشد.در ساختار JP-8 میزان بنزن که ماده ای سرطان زا و هگزان که ماده ای سمی است کاهش یافته است.

سوخت JP-8 +100 : گونه ارتقا یافته JP-8 در سال 1994 تولید شده است.پایداری گرمایی این سوخت تا 100 درجه فارانهایت افزایش پیدا کرده است.از مشخصات ظاهری این سوخت می توان به این موارد اشاره کرد:دمای اشتعال 38 درجه سانتی گراد - دمای اشتعال خود به خود 270 درجه سانتی گراد-دمای جوش 140 تا 300 درجه سانتی گراد-حلالیت در آب ناچیز-رنگ زرد کم رنگ(کاهی رنگ)

سوخت  JP-TS   :  ویژگی خاص این سوخت تعادل گرمایی بسیار بالا و نقطه انجماد پایین آن است.JP-TS در سال 1956 برای هواپیمای جاسوسی U-2 تولید شد.این سوخت تنها در 2 پالایشگاه ایالات متحده تولید می شود.

سیال JP-10 : یک پیشران مایع است که به خاطر نقطه انجماد بسیار پایین ، از آن به عنوان سوخت موشک های هوا تنفس استفاده می شود.این سیال از ترکیب خالص به نام EXO-TETRAHYL DRODICYELOPETADIENE ساخته شده است.فضا پیمای X-37 که در ناسا طراحی شده است احتمالا از این سوخت استفاده خواهد کرد.

سوخت JP-900 : نیروی هوایی ایالات متحده در حال توسعه برنامه موتور توربینی IHPTET برای دو برابر کردن میزان نسبت سوخت به وزن می باشد.برنامه IHPTET در حال یافتن راهی برای افزایش فشار و دمای سوخت موتور جهت دستیابی به افزایش نسبت سوخت به وزن می باشد.برای این منظور نیازز به سوختی خاص است که پایداری گرمایی آن حدود 900 درجه فارنهایت باشد.این سوخت همچنین دارای پایداری اکسایشی و پایداری گرما کافت می باشد و در دانشگاه پنسیلوانیا تولید شده است.
hamed_713

[interceptor]

[HIGHLIGHT=#c6d9f0][HIGHLIGHT=#ffc000][HIGHLIGHT=#000000]  [HIGHLIGHT=#ff0000]   
سوخت جت (jet fuel)  

در این تاپیک سعی خواهد شد تا حد توان در مورد سوخت های مختلف هواگردها و الزامات اون ها توضیح داده شود.


  
یکی از برش های برج تقطیر اتمسفریک در پالایشگاه ها ، کروزن(kerosene) یا نفت سفید است و معمولن در همه پالایشگاه ها جزو محصولات اولیه است. امروزه و به ویژه در کشور ما کاربرد این سوخت به عنوان منبع ایجاد گرما و روشنایی کاهش یافته است.

   ظهور هواپیماهای جت ، کاربرد دیگری برای برش کروزن به صورت سوخت جت پیدا شد. سوخت های جت انواع گوناگونی دارند که بر حسب کاربرد نظامی یا مسافری، در کشورهای مختلف اسامی گوناگونی دارند .
فرآورده ای که بیشترین کاربرد را دارد سوختی به نام توربو راکتور (TRO) یا (JP8) است که هنوز با علایم به کار رفته توسط ناتو به صورت F34 یا F35 شناخته می شود.
اما در ایالات متحده سوخت مشابه به نام jetA1 می باشد. در ارتش این کشور از سوخت های فرارتری به نام های TR4 ، JP4، jetB ،F45 و F40 استفاده می شود که اسامی مختلف به دلیل تفاوت های جزیی این سوخت هاست. همچنین نوع دیگری از سوخت جت سنگین تر و با فراریت کمتر (که ایمنی بیشتری در هنگام انبارش تامین می کند) به نام TRS یا JPS وجود دارد.
اما TRO یا jetA1 پذیرش بیشتری را در سطح جهانی دارد و تقریبن برای تمام ناوگان مسافربری به کار می رود. تمامی این سوخت ها بر حسب ترکیب درصد های استاندارد و در محدوده های مجاز ، تولید شده و به بازار عرضه می شوند.


  
[HIGHLIGHT=#c6d9f0]عدد پرفورمانس (.performance number : P.N)  
برای ارزیابی بنزین هواپیما از یک معیار قراردادی به نام عدد پرفورمانس استفاده می شود. این معیار تجربی طوری انتخاب شده است که معرف بازده قدرت نسبت به حداکثر قدرت حاصل از ایزواکتان (فرمول شیمیایی سوخت ایده آل موتورهای بنزینی) در شرایط عمل مشابه باشد. به طور مثال عدد پرفورمانس 120 برای یک سوخت در حالت آرام سوزی ، تقریبن 120% قدرتی است که ایزواکتان در شرایط عمل مشابه می تواند تولید نماید.




[HIGHLIGHT=#bfbfbf]روابط  
عدد پرفورمانس برای سوخت هایی که عدد اکتان پایین تر از 100 دارند از رابطه زیر محاسبه می شود.

(P.N. = 2800/(128- O.N

و این عدد برای سوخت هایی که عدد اکتان شان بالاتر از 100 است از رابطه زیر محاسبه می شود:
(P.N. = 100 + (1 + 0.736 T – (1 + 1.472 T – 0.35 T2 )0.5/ (0.0068T

که در این رابطه T دمای مطلق نیست بلکه عبارت است از سانتی متر مکعب تترا اتیل سرب در هر گالن ایزواکتان

بدیهی است هر چه عدد پرفورمانس یک سوخت بالاتر باشد بهسوزی آن بالاتر است.



[HIGHLIGHT=#bfbfbf][HIGHLIGHT=#ffc000][HIGHLIGHT=#ffff00]    [HIGHLIGHT=#ff0000]   کلیه حقوق متعلق به سایت [HIGHLIGHT=#000000] انجمن های تخصصی   و نویسنده آن [HIGHLIGHT=#366092] interceptor   می باشد. [HIGHLIGHT=#262626]   

[interceptor]

بر خلاف موتورهای پیستونی، موتورهای جت از جریان مداوم گاز استفاده می کنند. مشخصات شیمیایی مربوط به احتراق خود به خود در اینجا هیچ نقشی ندارد. مشخصات مطرح شده ی سوخت جت در ارتباط با تهیه مخلوط مناسب سوخت-هوا، تشعشع شعله و پتانسیل تشکیل رسوب های کربنی می باشند.
همچنین با توجه به ارتفاع زیاد، آشکار است که سوخت جت باید در دماهای بسیار کم نیز سیالیت خود را حفظ کند. علاوه بر این ، تحت شرایط خاص، به ویژه در هواپیماهای مافوق صوت، پایداری حرارتی بالا نیز لازم است.
در ادامه مشخصات مطرح شده برای سوخت جت ارایه می شوند.


  
[HIGHLIGHT=#f2dcdb]الف-  
برای دستیابی به حداکثر انرژی در حجم معینی از مخزن و کاهش حجم راکتورها، از سوخت جت با چگالی بالا استفاده می شود ولی افزایش چگالی نباید به وسیله ی ترکیبات خیلی سنگین که باعث کاهش بازده ی احتراق و ایجاد رسوب های کربنی می شوند تامین شود. چگالی سوخت های جت در محدوده ی 0.775 تا kg/L 0.840 قرار دارد.


[HIGHLIGHT=#f2dcdb]ب- فشار  
این مشخصه فقط در مورد JP4 مطرح است. فشار بخار این سوخت باید بین 0.14 تا bar 0.21 باشد تا در شرایط فشار کم (در ارتفاع زیاد) سوخت تبخیر نشود زیرا این گونه تبخیر سدی از بخارایجاد می کند و باعث از کار افتادن پمپ ها و اتلاف در مخازن می شود. با این حال وجود ترکیبات سبک در سوخت برای روشن شدن موتور بر روی زمین و دوباره روشن شدن آن در ارتفاع زیاد ضروری است.

[HIGHLIGHT=#f2dcdb]ج-  
مشخصات تقطیری سوخت جت به قرار زیر می باشند:
در دمای بیش از 10% سوخت تقطیر شده باشد و دمای نهایی آن پایین تر از 288 درجه سانتیگراد باشد.


[HIGHLIGHT=#f2dcdb]د- مشخصات سوخت جت در  
به دلیل ارتفاع زیاد ، سوخت جت در معرض دمای40- تا 50- درجه سانتیگراد می باشد که باید سیالیت خود را در این محدوده دمایی حفظ نماید. بنابراین حداکثر نقطه انجماد آن 50- درجه سانتیگراد قرار داده شده است.
حضور آب در سوخت که در صفر درجه سانتیگراد منجمد می شود، مشکل زا می باشد. جهت رفع این اشکال می توان از مواد ضد یخ که آب را جذب کرده و نقطه انجماد را کاهش می دهند استفاده نمود . این مواد معمولن از نوع اتر الکل ها نظیر 2- متوکسی اتانول می باشند که به میزان حداکثر ppm 1500 به سوخت اضافه می شوند.


[HIGHLIGHT=#f2dcdb]ه- مشخصات شیمیایی سوخت  
جهت تامین شعله مناسب و کاهش رسوب های کربنی ، دو نقطه دود و میزان آروماتیک ها در مورد سوخت جت تعیین می شوند. نقطه دود حداکثر ارتفاع شعله بدون دود در یک چراغ استاندارد است. محدوده ی آن بین 10 تا 40 میلی متر است که برای سوخت جت TRO ، 25 میلی متر در نظر گرفته شده است.
نقطه ی دود به ساختار شیمیایی بستگی دارد . بدین صورت که در مورد پارافین های خطی بالاست ، در مورد پارافین های شاخه دار پایین تر و برای نفتن ها و آروماتیک ها خیلی پایین تر است. برای جلوگیری از رسوب های کربنی باید میزان آروماتیک ها محدود شود. بیشتر دود ایجاد شده در خروجی موتورها ناشی از این ترکیبات آروماتیک است. در مورد سوخت جت حداکثر میزان مجاز آروماتیک ها 20% است.

[HIGHLIGHT=#f2dcdb]و- ثبات  
دمای سوخت جت هنگام عبور از برخی مناطق داغ هواپیما ، بالا می رود. در این رابطه باید ثبات حرارتی سوخت جت مورد بررسی قرار گیرد. به منظور این بررسی ، آزمایش اکسیداسیون حرارتی سوخت جت انجام می شود. این آزمایش نشان دهنده ی تمایل سوخت به تشکیل رسوب ها بر سطح فلزیست که به دمای بالا رسانده شده است.


  

[HIGHLIGHT=#c6d9f0]فرمولاسیون سوخت  
خوراک اصلی برای تولید سوخت جت برش 145 تا 240 درجه سانتیگراد (با تغییراتی در محدوده تقطیر بر حسب شرایط) حاصل از تقطیر مستقیم نفت خام می باشد.
میزان تولید آن بستگی به نوع نفت خام دارد ولی در هر صورت بیش از تقاضای بازار برای سوخت جت (حدود 6% بازار نفت) می باشد.

در عین حال پالایشگر باید مشخصات زیر را برای سوخت جت تامین کند:
- نقطه انجماد مناسب که با تغییر محدوده برش تنظیم می شود.
- میزان مجاز آروماتیک ها که بستگی به انتخاب مناسب نفت خام اولیه دارد.
- مقدار گوگرد ، اسیدیته و وضعیت خورندگی باید بررسی و تنظیم شوند.

در پایان باید ذکر کرد که جهت فرمولاسیون سوخت جت ، برش های میان تقطیر حاصل از فرایند هیدروکراکینگ مناسب می باشند.


===========================================
[HIGHLIGHT=#ffc000] کلیه حقوق متعلق به سایت [HIGHLIGHT=#000000] انجمن های تخصصی    و نویسنده آن     [HIGHLIGHT=#366092] interceptor   می باشد.  
===========================================

[Hesam - 1994]

خبر جدید :

یونایتد ایرلاینز سوخت حاصل از فضولات حیوانی را جایگزین بنزین هواپیما می‌کند

[External Link Removed for Guests]

هواپیما یونایتد ایرلاینز


از دیرباز فضولات حیوانی در مواردی نظیر تقویت زمین‌های زراعی کاربرد دارد؛ حال آنکه این روزها کاربردهای دیگری نیز برای آن پیدا می‌شود. یونایتد ایرلاینز از تابستان سال جاری سوخت حاصل از فضولات حیوانی را در هواپیماهایش استفاده خواهد کرد.

به منظور جلوگیری از انتشار گازهای گلخانه‌ای حاصل از سوخت بنزین در موتورهای جت، یونایتد ایرلاینز تصمیم گرفته تا از سوخت به دست آمده از فضولات و چربی حیوانات در پروازهای خود استفاده کند.
اولین پروازی که از این نوع سوخت استفاده خواهد کرد، مسافت کوتاهی خواهد داشت؛ بطوریکه یک پرواز بین لس آنجلس و سن فرانسیسکو برای این منظور انتخاب شده است. پس از انجام اولین پرواز، چهار تا پنج پرواز بین سن فرانسیسکو و لس آنجلس برای دو هفته از سوخت فضولات حیوانی استفاده خواهند کرد. سوخت حاصل از فضولات و چربی حیوانی توسط کمپانی AltAir Fuels که در کالیفرنیا واقع است، تولید خواهد شد.
اما این کمپانی هوایی تنها به استفاده از این نوع سوخت اکتفا نکرده و 30 میلیون دلار در Fulcrum BioEnergy که یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان زیست سوخت‌های پروازی است، سرمایه‌گذاری کرده است. به گزارش نیویورک تایمز، در چند سال اخیر، کمپانی‌هایی هوایی بسیاری در پی استفاده از زیست سوخت‌ها در پروازهای خود هستند؛ حال آنکه سرمایه‌گذاری انجام شده توسط یونایتد ایرلاینز، بزرگ‌ترین سرمایه‌گذاری در این حوزه است. یونایتد ایرلاینز در نظر دارد تا استفاده از زیست سوخت را در تمام پروازهای خود مورد استفاده قرار دهد.
استفاده از سوخت معمول هواپیما که به بنزین هواپیما موسوم است، به خاطر اشتعال‌پذیری بالا، قدرت بالایی را در اختیار موتورهای جت هواپیما قرار می‌دهد؛ اما در مقابل گازهای گلخانه‌ای نیز از این طریق منتشر می‌شوند که نتیجه‌ی آن افزایش دمای هوای کره‌ی زمین است. با توجه به اینکه فضولات حیوانی قادر به جذب کربن هستند، از این‌رو سوزاندن آن‌ها نیز مواد آلی در هوا منتشر نمی‌کند.

منبع : زومیت