عواقب وخيم ماديگرى

[ganjineh]

 [FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]آرى،آنان كه با افكار پليد خود گمراهى ايجاد كردند، دانسته و يا ندانسته بشررا در تمام برنامه هاى حيات به ميدان فساد كشيدند، آنان كه دست انسان رااز دامن تربيت انبياء كوتاه كردند، دنياى حيات را مبدل به خانه اى پر ازشرك و تجاوز و پستى و پليدى نمودند.انسان مادى و مغرور و شيفته افكار آنگمراه كنندگان اين حقيقت را درك نكرده است كه سلسله حيات ممكن نيست باگذشت اين مدت محدود و موقت در كره زمين پايان پذيرد، و دوران زندگى با اينهمه مبارزات و مخاصمات و مظالم نامحدودش هرگاه در چنين افقى تنگ و محصوربه پايان برسد و اگر پس از انقضاء حيات در اين كره خاكى حياتى ديگر وجودنداشته باشد بى گمان چنين زندگى و حياتى موضوعى لغو و عبث خواهد بود و حقو باطل آن از هم جدا نخواهد شد، و هيچ انسان عاقلى به چنين عقيده غلطى تننخواهد داد، تا چه رسد كه تنظيم كننده نظام حيات خداوند حكيم انسان راموجودى رها شده آفريده باشد، پيامبران راستين از دنياى ديگرى به نام آخرتخبر داده و از آنجا به عنوان روز جزا ياد كرده و مطابق با منطق وحى دربارهجزاى اعمال بشر به اين دقت خبر آورده اند: فَمِنْ يِعْمَلْ مِثْقالَذَرَّة خَيْراً يَرَهُ * وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّة شَرّاًيَرَهُ(1)، انسان معتقد به آن جهان هرگز راضى نمى شود در اين جهانكوچكترين خقى را از كسى پايمال كند، و خود را مانند حيوانات غرق در شهواتنمى كند.تصور اينكه حيات محدود به اينجاست نتيجه وخيمى دارد، و آن قطعرابطه با خدا و انكار تربيت روح و مبارزه با حقايق و كمالات است.امروز برهمه روشن است كه نتيجه محدود شمردن حيات، در افق زندگى دنياى ماديت اينشده كه مردم صورت حيات را زشت و زننده و بى معنى و ناقص يافتند و از اينرو زبان حال بيشتر مردم بى بند و بار و ماديگر اين است كه حيات سراسر باطلو عبث و بى قاعده است، و روى اين عقيده تمام همت و فكر و قريحه و مصنوعاتخود را در مبارزه و زد و خورد وحشيانه بر سر تمتعات و لذات دنيا بكار مىبرند، زيرا زندگى در نظر اينان فرصتى زودگذر و بى ثبات است و چه بهتر كهدر اين فرصت كوتاه از بردن هر نوع لذت فروگذار نشود.تاريخ مبارزات و جنگهاى دوره هاى اخير بشر را مطالعه كنيد كه همه به ناحق پايه گذارى شد و بهناحق هم به سود ارتش فاتح پايان يافت.علت اين مبارزات چيزى جز طغيان شهواتبشر و روح ماديگرى او نبود، موادى كه بايد صرف رفاه بنى آدم شود در اينجنگ ها و برنامه هاى استعمارى مصرف نابودى بشر و شعلهور ساختن فساد در همهزواياى حيات شد.هارولدال ايكس، منشى سابق وزارت كشور آمريكا در مقاله اىتحت عنوان ما نمى توانيم با جنگ ديگرى روبرو شويم، در يكى از مجلات آمريكاانتشار داد: مقدار مواد اوليه اى كه در آمريكا در طى پنج سال جنگ از تاريخاول ژانويه سال 1940 به مصرف رسانيد به قرار زير است:  
 [FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]زغال 3 هزار ميليون تن  
 [FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]آهن 516 هزار تن  
 [FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]سرب 2 هزار تن  
 [FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]روى 5/3 هزار تن  
 [FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]مس 5 هزار تن  
 [FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]بوكسيت 14 هزار تن  
 [FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]گوگرد 17 هزار تن  
 [FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]نمك 68 هزار تن  
 [FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]پتاس 3 هزار تن  
 [FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]نفت 1 هزار تن  
 [FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]موليبدن 112 هزار تن  
 [FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]تونكستن 10 هزار تن  
 [FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]ايناجناس كه در خوان طبيعت براى آسايش بشر قرار داده شده به وسيله انسانهاىمادى و شهوت پرست در خراب كردن دانشگاه ها و دانشكده ها، دبيرستان ها،مدرسه ها، پارك ها، بيمارستان ها، مخزن ها، كشتن بى گناهان و مظلومان بكاربرده شد. تازه اين آمار مصرف شده انگلستان، فرانسه، شوروى، آلمان، بلژيك،هلند، مجارستان، اطريش، لهستان، نروژ، دانمارك، بسى بيش از آنهاست، تازهپس از اين همه بلا و بدبختى درس عبرت نگرفته و از آن پس تاكنون هزارانبلاهاى فكرى و جسمى و اجتماعى بسر بشر آورده اند، آرى اين است نتيجه زندگىمادى صرف و اين است ميوه تلخ افكار فرويد و فرويديسم، تعجب اين است كه پساز اين همه ناراحتى باز گروه كثيرى از تحت تأثير همان تربيت هاى مادى وغلط، انكار فضايل و تزكيه روح مى كنند، راستى بشر را بايد از چه راهى غيراز تهذيب روان تربيت كرد تا اين همه وحشيگرى نداشته باشد.  
  
  
  بر گرفته از کتاب لقمان حکیم استاد حسین انصاریان   
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]

شكنيست كه نتيجه اين طرز تفكر و تصور جز اين نيست كه انسان از سطح عالى روحىو معنوى خود تنزل كند، و با انكار حقيقت روح و فضايل انسانيت كه عده اى ازدانشمندان غرب نوايش را ساز كرده اند، در شمار ديوان و ددان و درندگانقرار گيرد، و زندگى از هر گونه هدفى و غايتى و دليلى تهى ماند، و آرامش وآسايش و رفاه و سعادت و نوع دوستى از عرصه حيات رخت بندد، و در نتيجه اگربشر پيرو مكتب داروين و فرويد شده و ما او را جز حيوانى پست ندانيم، ديگراز جهان انتظارى غير از فساد جنگ و شهوت پرستى و ستيز و هرزگى نبايد داشت.