روشنفکر و کردار سیاسی

[ganjineh]

   پل سارتر سخنرانی در کنفرانسی در بروکسل در فوریه 1972 دارد  
  بخشی از این سخنرانی در آغاز فیلم سارتر آستروک و کنتا آمده است. 
  این سخنرانی در این است که سارتر در زمان بیان آن تجربه جنبش  
  پشت سر داشت :  

  " روشنفکران، که من هم یکی از آنها هستم، پس از 1968 
  حاضر به گفتگو با بورژوازی نیستند. البته مساله چندان هم ساده نیست.  
  دارای منافعی هستند که من آنها را منافع ایدئولوژیک می خوانم. 
  راست است که من همواره به بورژوازی اعتراض داشتم، اما آثارم خطاب به آنها  
  می شد و به زبان آن سخن می راندم. 

  من در آثار قدیمم کتابی وجود دارد که هفده سال سرگرم نوشتن آن بودم.  
  درباره گوستاو فلوبر که برای هیچ کارگری جالب    ....    در من سویه  
  هم وجود دارد که منافع ایدئولوژیک مرا نفی می کند. مرا به محیطی می  
  که با دیکتاتوری بورژوایی مبارزه کنم.  

  سان در من تضادی شکل می گیرد: من برای بورژواها کتاب می نویسم ولی  
  همبستگی با کارگرانی می کنم که میخواهند بورژوازی را سرنگون کنند.  
  کارگرانی که بورژوازی در 1968 از آنها ترسید. همانها که همیشه قربانی  
  روزافزون بوده اند. 

  تا آنجا که با آنها هستم باید مجازات شوم، و تا جایی که کتاب فلوبر را می نویسم  
  بچه وحشتناک برای بورژوازی هستم که بایستی خود را بازیابم. در نتیجه،  
  گستره درگیری با حکومت هم این تضاد ژرف که در من است آشکار می شود، تضادی  
  خیلی ساده از وضعیت کنونی ناشی می شود.   "   

سارتر به عنوان فیلسوف و نویسنده ای با شهرت جهانی از انقلاب الجزایر
در شرایطی دشوار و بحرانی دفاع کرد. او در شرایطی زندگی و امنیت خود و
اطرافیانش را بخطر انداخت و از آنچه به گمانش درست می آمد و بر حق بودیعنی حق تعیین سرنوشت مردم الجزایر دفاع کرد. و از آنچه که او منفور میداشت یعنی نژادپرستی و سیاست استعماری فرانسه در شمال آفریقا را محکومکرد...

گنجینه دانش