اوركلاك چگونه انجام مى پذيرد؟

[shadow.of.death]

به طور خلاصه اوركلاك به معنى افزايش فركانس قطعات مختلف مانند پردازنده، حافظه و ديگر اجزاى سيستم براى دست يابى به كارايى بيش از آنچه هر يك از آن ها قادر به ارائه آن هستند مى باشد.كاربرانى كه قصد انجام اوركلاك را دارند بيشتر بر روى افزايش فركانس هاى قطعات اصلى سيستم مانند پردازنده، كارت گرافيك و حافظه متمركز مى شوند. انگيزه هاى انجام اوركلاكينگ به طور كلى در بين كاربران مختلف متفاوت است. برخى از كاربران براى افزايش كارايى سيستم هاى خود اقدام به انجام اوركلاكينگ مى كنند اما برخى ديگر تنها به عنوان سرگرمى و براى اينكه ببينند قادر هستند كارايى سيستم هاى خود را تا چه حد بالا ببرند اقدام به اين كار مى كنند. به هر دليلى كه اقدام به اوركلاك كردن قطعات مختلف كامپيوتر خود كنيد، اين كار داراى مزايا و معايب خاص خود خواهد بود. با استفاده از اوركلاك كردن قطعات مختلف مى توانيد آ ن ها را وادار كنيد كه درسرعت هايى بالاتر از آنچه براى آن طراحى شده ند به كار بپردازند. اين مساله مخصوصا هنگامى بسيار جالب مى شود كه متوجه مى شويد تنها تفاوت بسيارى از قطعات قدرتمند وگران قيمت (مانند پردازنده هاى سطح بالا) با خويشاوندان ارزان قيمتشان در همين تفاوت فركانس خلاصه مى شود. مى توانيد يك قطعه ارزان قيمت را خريدارى كرده و با اوركلاك كردن، كارايى آن را تا حد انواع پر سرعت تر و گران قيمت تر افزايش دهيد. اما اوركلاك داراى خطرات مخصوص به خود نيز هست.از آن جايى كه شما قطعات مختلف را وادار مى كنيد تا با سرعتى بيش از آنچه براى آن طراحى شده اند به فعاليت بپردازند، احتمال بى ثبات شدن سيستم و ناپايدارى آن وجود دارد.از سويى ديگر، با وجود اينكه انجام اوركلاك داراى برخى از قواعد مخصوص به خود است اما فرايندى شديدا متكى به آزمون و خطا است.
علاوه بر اين هيچ تضمينى نيز وجود ندارد كه دو قطعه كاملا مشابه به ميزان مشابهى نيز اوركلاك شوند. در نهايت به دليل اينكه اوركلاكينگ سبب افزايش جريان مصرفى و حرارت توليدى قطعه مى شود، امكان آسيب ديدن قطعه وجود خواهد داشت.
پس عدم رعايت احتياط ممكن است سبب وارد شدن خسارت هاى جبران ناپذيرى به قطعات شود.
اما چگونه مى توان قطعات مختلف را اوركلاك كرد؟ در گذشته اى نه چندان دور، بسيارى از كاربران با استفاده از تغييرات سخت افزارى، مانند تغيير جامپرها و يا ديپ سوييچ ها به تغيير فركانس و ولتاژها بر روى مادربردهاى خود مى پرداختند. اما اندك اندك كه BIOS كنترل همه عملكردهاى پايه سخت افزارى را در سيستم بر عهده گرفت، استفاده از آن براى انجام اوركلاك به يك ضرورت بدل گرديد.
با استفاده از تنظيمات BIOS ميتوان بسيارى از عملكردهاى سيستم را كنترل كرد.
افزايش فركانس FSB يا به بيانى ديگر «گذرگاه پردازنده» يكى از اصلى ترين تنظيماتى است كه هر كاربرى براى افزايش كارايى پردازنده و در نتيجه افزايش كارايى سيستم خود آن را انجام مى دهد.
از آنجايى كه فركانس پردازنده ضريبى از فركانس گذرگاه است، افزايش آن فركانس پردازنده را نيز افزايش خواهد داد. به همين دليل با انجام اين كار مى توان به سادگى كارايى سيستم را افزايش داد.
اما در بسيارى از مادربرد ها افزايش فركانس گذرگاه پردازنده سبب افزايش تمامى فركانس هاى ديگر از جمله فركانس هاى حافظه، درگاه هاى PCI و PCIExpress و غيره مى شود.
به همين دليل ممكن است هنگام افزايش فركانس، حتى در صورتى كه پردازنده توانايى كار در فركانس هاى فوق را داشته باشد، به دليل عدم توانايى قطعات ديگر سيستم بى ثبات شده و يا آسيب ببيند.
برخى از مادربردها هستند كه به شما اجازه مى دهند تا فركانس گذرگاه پردازنده را به صورت مستقل از ديگر فركانس ها تغيير دهيد.
به غير از اين راه، راه ديگرى نيز براى افزايش فركانس كارى پردازنده وجود دارد. همانطور كه گفتيم فركانس اصلى پردازنده ضريبى از فركانس گذرگاه آن (FSB) ضرب در عددى است كه به عنوان ضريب فركانس پردازنده شناخته
مى شود.
شركت هاى سازنده پردازنده براى افزايش فركانس كارى پردازنده هايى كه از گذرگاهى با فركانس يكسان استفاده مى كنند، ضريب فركانسى پردازنده را تغيير مى دهند.
متاسفانه اين ضريب تقريبا در تمامى پردازنده ها قفل شده است و به جز در چند مدل سطح بالا، در مدل هاى ديگر نمى توان آن ها را تغيير داد.
علاوه بر پردازنده مى توان با تغيير برخى از مشخصات حافظه RAM نيز كارايى سيستم را افزايش داد.