[SIZE=170][COLOR=#NaNNaNNaN]ملکه دبی
[COLOR=#NaNNaNNaN] را بكنيد كسى در يك مهمانى دوستانه شركت كند و بى اختيار مسير زندگى و سرنوشت خويش را از يك سو به سوى ديگر [COLOR=#NaNNaNNaN]!
[COLOR=#NaNNaNNaN] اميد ديدارى صميمى قدم به خانه دوستى بگذارد و همان بشود آغاز يك راه پر پيچ و خم! راهى بى [COLOR=#NaNNaNNaN]!
×××
[COLOR=#NaNNaNNaN] آن مهمانى كه آن تاجر پولدار ايرانى برگزار كرده بود، همه با خانواده آمده بودند، و او [COLOR=#NaNNaNNaN]!
[COLOR=#NaNNaNNaN] با شكوه از تُجّار متموّل دبى! همه خود را و خانوادههاى خود را به هم معرفى مىكردند؛ اما به او كه مىرسيدند، در مىماند چه [COLOR=#NaNNaNNaN].
- [COLOR=#NaNNaNNaN] هنوز ازدواج نكرده [COLOR=#NaNNaNNaN].
[COLOR=#NaNNaNNaN] تعجب كردند؛ اما او آثار اين ناباورى را در چهره همسر انگليسى صاحب خانه بيشتر [COLOR=#NaNNaNNaN].
- [COLOR=#NaNNaNNaN] شما هنوز [COLOR=#NaNNaNNaN]!
- [COLOR=#NaNNaNNaN] [COLOR=#NaNNaNNaN].
[COLOR=#NaNNaNNaN] ضيافت گذشت و روز بعد زنگ تلفن او به صدا در آمد. همسر رفيق خويش را از لهجهاش [COLOR=#NaNNaNNaN].
[COLOR=#NaNNaNNaN]يك زن انگليسى بخواهد فارسى حرف بزند، مشخص است! نه؟
[COLOR=#NaNNaNNaN] تعجب كنيد كه من براى چه با شما تماس گرفتهام. ما انگليسىها آدمهاى بىتعارفى هستيم؛ شفاف و صريح [COLOR=#NaNNaNNaN].
[COLOR=#NaNNaNNaN] است كه من مسيحىام، اما عاشق معنويتم. عاشق صداقت و راستى و يكرنگى. اين عطش در روح من موج مىزد كه با اين دوست ايرانى شما آشنا شدم. فكر مىكردم به همه رؤياهاى خود رسيدهام؛ اما حالا مىفهمم واقعاً ضرر كردهام. او آدمى لاابالى است و من از اول هم چنين كسى را به عنوان شوهر نمى [COLOR=#NaNNaNNaN]!
[COLOR=#NaNNaNNaN] مىدانيد براى چه به شما زنگ زدهام؟
[COLOR=#NaNNaNNaN]
) [COLOR=#NaNNaNNaN] برق مىگرفت او را، چنين از جا نمى [COLOR=#NaNNaNNaN].(
[COLOR=#NaNNaNNaN]
- [COLOR=#NaNNaNNaN] ديشب عاشق اخلاق شما، ديانت و معنويت شما شدم. نجابت شما مثال زدنى است. من در ازدواج خود شكست خوردهام. از اين مرد هم فرزندى ندارم. كارهايى مىكند كه شرم مىكنم حتى به شما كه دوستش هستيد، بگويم! مىخواهم با شوهرم به هم بزنم و اگر شما مايل باشيد با شما ازدواج كنم. البته به شما حق مىدهم كه بخواهيد راجع به اين ماجرا خوب فكر [COLOR=#NaNNaNNaN].
[COLOR=#NaNNaNNaN] اينكه من همسر رفيق شما [COLOR=#NaNNaNNaN]!...
[COLOR=#NaNNaNNaN] روز مىگذرد. در اين روزها او خواب و خوراك ندارد. با هر زنگ تلفنى بند دلش پاره مىشود. ازدواج با يك زن مسيحى انگليسى، براى او كه در ميان دوستانش به خوبى و تدين شهره است! خدايا اين چه سرنوشتى است؟ [COLOR=#NaNNaNNaN]!
[COLOR=#NaNNaNNaN] با خود مىگويد حق اين نان و نمك چه مىشود؟ رفيق من نمىگويد تو يك شب به خانه من آمدى و زنم را از دستم [COLOR=#NaNNaNNaN]!
[COLOR=#NaNNaNNaN] اين زن تماس نمىگيرد تا من به او بگويم آخر تو مسيحى هستى! من مىخواهم همسرم مسلمان باشد. تو متأهلى و از همه مهمتر اينكه در كابين رفيق [COLOR=#NaNNaNNaN]!
[COLOR=#NaNNaNNaN] ، عزيز دلم! تماس هم مىگيرد. كمى ديرتر! شايد به قدرى كه تو بتوانى فكر كنى و حرفهايت را با او بزنى. او نيز گفتههايت را بشنود و هيچ نگويد تا شش ماه [COLOR=#NaNNaNNaN]!
×××
[COLOR=#NaNNaNNaN] ماه زمان مناسبى است براى اينكه حادثهاى را از ذهن انسان ببرد و بر آن گرد فراموشى [COLOR=#NaNNaNNaN]!
[COLOR=#NaNNaNNaN] ماه وقت خوبى است براى اينكه انسان خيال كند همه چيز مرده و ديگر هيچگاه نيز زنده نخواهد [COLOR=#NaNNaNNaN]!
[COLOR=#NaNNaNNaN] شش ماه حقاً وقت كمى است براى اينكه انسان لهجه انگليسى يك زن عاشق را فراموش [COLOR=#NaNNaNNaN].
... [COLOR=#NaNNaNNaN] او وقتى گوشى تلفن را برداشت، با ردّ و بدل شدن اولين كلمات اين معنا را [COLOR=#NaNNaNNaN].
- [COLOR=#NaNNaNNaN] ! من وقتى به شما زنگ زدهام كه همه چيز ميان من و رفيق شما تمام شده. بين دو نفر كه روحشان به هم تعلق ندارد. اصلاً چيزى نيست كه بخواهد تمام شود. زندگى با او منجلابى بود كه هر روز مرا بيشتر در خود فرو مىبرد. منجلابى از گناه و عصيان، بى اندك حضورى از [COLOR=#NaNNaNNaN]!
[COLOR=#NaNNaNNaN] روزها از او طلاق گرفتم و حال آمدهام بگويم من هستم، ديگر خود مى [COLOR=#NaNNaNNaN]!
[COLOR=#NaNNaNNaN] شنيدن دوباره آن صدا، انگار تمام وجودش از رمق خالى شد. حالت كسى را داشت كه در ميان امواج متلاطم دريا، برتخته پارهاى رها شده [COLOR=#NaNNaNNaN].
[COLOR=#NaNNaNNaN] به جايى نداشت. نمىدانست چرا؛ اما كششى در خويش نيز نسبت به او احساس مىكرد... حالا كه ديگر همسر رفيق او [COLOR=#NaNNaNNaN]!
[COLOR=#NaNNaNNaN] چگونه؟ نمىدانست اين ماجرا ريشه در باورهاى اين زن و اعتقادات او دارد يا تاكتيكى [COLOR=#NaNNaNNaN]!
[COLOR=#NaNNaNNaN] دانست يك زن انگليسى بر فرض كه مسلمان هم بشود، همسر مناسبى براى او هست يا [COLOR=#NaNNaNNaN]!
[COLOR=#NaNNaNNaN] دانست... واقعاً نمى [COLOR=#NaNNaNNaN]!
[COLOR=#NaNNaNNaN]زن در دبى شغل مناسبى داشت. نيازى به ثروت او هم نداشت. حتى خودش به تنهايى مىتوانست تا آخر عمر گليم خود را از آب بكشد. پس اين اصرار براى چه؟
[COLOR=#NaNNaNNaN]- [COLOR=#NaNNaNNaN] كه شش ماه صبر كردهاى، شش ماه ديگر هم صبر كن. در اين مدت آداب مسلمانى را بياموز؛ كتابهاى ما را مطالعه كن؛ اگر به دين و مذهب ما علاقمند شدى، مسلمان شو! تا ببينيم چه مى [COLOR=#NaNNaNNaN].
[COLOR=#NaNNaNNaN] ندهم. شش ماه بررسى براى عقيدهمندى زن به اسلام كافى بود. قرار شد او به انگلستان برود و خانواده خويش را راضى كند. آنگاه در وقت مقررى هر دو به لبنان بيايند. در آن جا، زن، مسلمان شده، صيغه عقد به دست يكى از عالمان دينى لبنان جارى شود. پس از آن هم به دبى برگردند و زندگى مشترك خويش را آغاز كنند... با هم عهد كردند رفيقى كه اين زن، زمانى همسر او بوده، هيچگاه از اين امر مطلع [COLOR=#NaNNaNNaN].
[COLOR=#NaNNaNNaN] آغاز يك دين جديد براى زن و يك زندگى مشترك براى آن دو بود. آنان چهل سال با هم زندگى كردند. فرزندانى خوب و پاكيزه حاصل اين پيوند مبارك [COLOR=#NaNNaNNaN].
[COLOR=#NaNNaNNaN]گاهى زندگى آدمها مثل خودشان غريب است! نه؟
[COLOR=#NaNNaNNaN] خواب است. چهل سال است كه خواب است. حالا كه از مزار همسرش بر مىگردد، گويا زنگ بيدارى را در گوشش نواختهاند! حال كه ديگر گرد پيرى بر سر و رويش نشسته است، مرغ خيال را در بستر زمان پرواز مىدهد و چهل سال پيش را در ذهن خود مجسم مىكند كه به آن عالم لبنانى زنگ زده بود كه من نمىدانم او كيست! خوب محكش بزن. اگر در دين خود محكم نيست، اگر عشق او از پى رنگى است... مبادا براى من عقدش [COLOR=#NaNNaNNaN]!
[COLOR=#NaNNaNNaN] هايش را كه بر هم مىزند، اشك از ديدگانش سرازير مى [COLOR=#NaNNaNNaN].
[COLOR=#NaNNaNNaN] خيال باطل! اين زنِ بعدها مسلمان شده، گوى سبقت را از صدها مسلمانِ از مادر مسلمان زاده ربوده است! راه او راه عشق بود و... راهى است راه عشق كه هيچش كرانه نيست. او حالا از خواب بيدار شده؛ چهل سال است اين زن لحظه به لحظه به خدا نزديكتر شده، لحظه به لحظه اوج [COLOR=#NaNNaNNaN].
[COLOR=#NaNNaNNaN] سال است پاك زندگى [COLOR=#NaNNaNNaN]!
[COLOR=#NaNNaNNaN]آهاى مؤمن! يادت نيست اولين بارى كه او را به زيارت حضرت رضا)ع( بردى، چه عاشقانه اشك مىريخت و با امام نجوا مىكرد؟ جز او كس ديگرى را اينجور ديده بودى؟
[COLOR=#NaNNaNNaN]اصلاً او به اين دنيا تعلق داشت؟ تو كه مسلمان مادام العمر بودى، به قدر او خدا در رگ و پىات جريان داشت؟
[COLOR=#NaNNaNNaN]به قدر او خداشناس بودى؟
[COLOR=#NaNNaNNaN] در اين افكار است كه به خانه مىرسد. جاى خالى او را برنمى [COLOR=#NaNNaNNaN].
[COLOR=#NaNNaNNaN] بعد، تلفن زنگ مىزند. او خود گوشى را بر مىدارد. صداى مضطرب علويه مكرمه، دختر يكى از مراجع تقليد را مىشناسد. در زمان حيات، همسرش با او انسى [COLOR=#NaNNaNNaN]. [COLOR=#NaNNaNNaN]
- [COLOR=#NaNNaNNaN]حاجى! از خانم چه خبر؟
[COLOR=#NaNNaNNaN]) [COLOR=#NaNNaNNaN] اين سؤال تعجب مى [COLOR=#NaNNaNNaN]!(
- [COLOR=#NaNNaNNaN] حالا از مزارش بر مىگردم. بانوى خانهام [COLOR=#NaNNaNNaN]!
[COLOR=#NaNNaNNaN]اشك و شوق در هم مىآميزد و صداى اين زن را مىلرزاند... حاجى! من كه از مرگ همسرت خبر نداشتم. اما مىخواهم مژدهاى به شما بدهم.
[COLOR=#NaNNaNNaN] در عالم رؤيا ديدم كه در نجف اشرف هستم. تمام بازار نجف تعطيل است. سر تا سر! مىپرسم امروز عاشورا است؟ بيست و يكم رمضان است؟ چه اتفاقى افتاده كه بازار نجف را بستهاند؟ [COLOR=#NaNNaNNaN]
[COLOR=#NaNNaNNaN] گويند ملكهاى را از دبى آورده [COLOR=#NaNNaNNaN] !
[COLOR=#NaNNaNNaN] گويم ملكههاى دبى كه قدر و منزلت معنوى [COLOR=#NaNNaNNaN] .
[COLOR=#NaNNaNNaN] گويند اين با همه فرق مى [COLOR=#NaNNaNNaN] .
[COLOR=#NaNNaNNaN] مىپرسم اسم او چيست؟ [COLOR=#NaNNaNNaN]
[COLOR=#NaNNaNNaN] گويند خانم حاج [COLOR=#NaNNaNNaN] !
...
×××
[COLOR=#NaNNaNNaN] صحنه زيباى هنرمندى [COLOR=#NaNNaNNaN] ...
[COLOR=#NaNNaNNaN] كسى نغمه خود خوانَد و از صحنه [COLOR=#NaNNaNNaN] .
[COLOR=#NaNNaNNaN] صحنه پيوسته به جاست؛ [COLOR=#NaNNaNNaN]
[COLOR=#NaNNaNNaN] آن نغمه كه مردم بسپارند به [COLOR=#NaNNaNNaN] !
گنجینه الهی