به گزارش شیعه آنلاین به نقل از فارس، حضرت آيتالله شیخحسین وحيد خراساني از مراجع تقليد شيعيان در سال ۱۳۳۷ مثنوي بلندي در رثايسالار شهيدان حضرت اباعبدالله(ع) سروده است كه در پي ميآيد.
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]روز عاشوراست يا صبح ازل؟
مشرقالانوار وجه لم
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]مطلعالفجر شب قدر وجود
شد برون از پرده هر سرّي كه
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]دوش سر خيل رسالت بي رداست
چون عزاي خامس آل
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]من چه گويم بارالها روز كيست
آن قدر گويم كه روز آن كسي
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]كه خريدار متاع او خداست
خون او را خود خدايش
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]درج عصمت گوهرش را پروريد
حق در آن تن روح قدسي را
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]شير نوشيد از زبان مصطفي
پرورش دادش دو دست
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]مهد جنبانش بود روح الامين
رفت در گهواره تا خلد
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]روز اول پر گشود او تا فلك
بال و پر بگرفت از فرش
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]روز آخر در گذشت از ماسوي
رفت با سر تا حريم
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]از همه كون و مكان دامن كشيد
خود خدا داند كجا او
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]تشنهلب جان داد بر شطّ فرات
خاك درگاهش بشد آب
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]كاروانسالار عشّاق خدا است
در صراط الله مصباحالهدي
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]عرش اعلي منزل آب و گلش
تا كجا رفته دگر جان و
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]هست دست عالمي بر دامنش
ماه و پروين خوشهچين
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]قطب هستي نقطه خال لبش
گردن گردون اسير
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]در سپهر معرفت شمسالضحي است
در مدار بندگي بدر الدجي
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]كشتي طوفان گرداب بلا است
شاهد محشر شهيد كربلا
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]عقل حيران، عشق سرگردان كه كيست
آنكه نام او حسين بن علي
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]پرده خيمه چو افكند از جمال
وجه حق برداشت سبحان
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]سوره توحيد يزدان شد برون
قل تعالي الله «عمّا يشركون»
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]آفتابي ز آسمان آواره گشت
چرخ عصمت آن زمان بيچاره
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]ناگهان عقد ثريا را گسيخت
پيش پايش هر چه اختر داشت
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]آه طفلان گشت سدّ راه شاه
حلقه زد چون هاله گرد روي
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]نوگلان در پيش آن عاليجناب
ريختند از نرگس چشمان
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]كاي پدر شايد ز ما رنجيدهاي
بس كه بانگ العطش بشنيده
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]هين مرو بابا فدايت جان ما
پا بنه بر ديده گريان
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]اشك و آه جمله را با اين كلام
داد پاسخ كه عليكن
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]چون وداع شاه با زينب رسيد
محشري اندر حرم آمد
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]زينب اي اعجوبه صبر و ظفر
دخت ردّ الشمسي و شقّ
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]
اي بلند اختر چكيده عقل و دين
دخت زهرا و
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]ني فقط شمس و قمر را دختري
بلكه ناموس خداي
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]روي زانوي نبي بنشستهاي
اندر آغوش علي پرورده
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]زين اَب هستي اگر در خانهاي
گنج حقي گرچه در ويرانه
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]همدم و همراه سلطان وجود
با امينالله در غيب و
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]آمد آندم راه را بر شه ببست
سوز آهش قلب عالم را
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]مهلتي اي زينت عرش برين
جز تو سبطي نيست بر روي
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]اي تو تنها يادگار جدّ من
مي رود با رفتن تو پنج
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]مهلتي اي شمع جمع اولين
وي ز تو روشن چراغ
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]ميروي آهسته تر مركب بران
ميرود با رفتنت جان از
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]گفتنيها را به خواهر شاه گفت
زان مسيحا دم گل زهرا
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]با زبان حال با بنت رسول
گفت اي پرورده دست
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]هان نپنداري كه پايان يافت راه
راه ما را منتهي باشد
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]رفتم و هستي تو مير كاروان
اين امانت را به جدّ من
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]پاسداري كن پس از من از حريم
خود نگهداري كن از دُر
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]غنچه نشكفته باغ مرا
كن تو با خار مغيلان
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]اين يتيمان را كجا آرامش است
مشعل شام غريبان آتش
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]روز پيك حق تو در بازار باش
شب پرستار تن بيمار
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]دختر رنجور اگر بيدار شد
خواب ديد و تشنه ديدار
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]چون به ديدارم سپارد جان پاك
در خرابه گنج را بسپر به
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]هر كجا باشي دلم همراه توست
اين سر خونين چراغ راه
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]زان سفر چون ديد نبود چارهاي
رفت زينب جانب گهواره
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]شيرخوار آورد آندم در برش
تا كه قرآن را بگيرد بر
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]چون كلامالله را بر سر گرفت
سرور دين افسر از اصغر
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]طفلي افسرده دل و خشكيده لب
بر سر دست پدر در تاب و
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]خواست تا بوسد لب خشك پسر
تير كين بوسيد حلقش
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]شه رخ از خون پسر گلگون نمود
چهره خورشيد غرق خون
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]ارغواني رخ ز داغ اكبرش
لالهگون گشتي ز خون
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]نازمت اي برده از عالم سبق
خون تو شد آبروي وجه
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]پس به سوي آسمان آن خون بريخت
رشته صبر ملائك را
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]غنچه نشكفهاي پژمرده گشت
قلب عالم از غمش افسرده
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]بر ذبيح عشق خواند آن دم نماز
عقل حيران شد از آن راز و
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]با نمازي كه بر آن پيكر گذاشت
پردههاي عرش را از هم
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]بانگ تكبيرش بر آن گلگون پسر
زد به جان عالم امكان
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]گنج هستي را به زير خاك كرد
خاك را تاج سر افلاك
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]گلشن خلقت از اين غنچه شكفت
راز هستي را عيان كرد و
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]دل نميكند از كنار تربتش
تا خطاب «دع» بشد از
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]پس ز جا برخاست بر زين زد قدم
با قدر گفتا قضا جف
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]شاه چون بر پشت مركب جا گرفت
عرش بر كرسي زين مأوي
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]ذو الجناح آندم براق راه شد
ذو الجناحين از دو پاي شاه
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]از دو زانوي شه دين پر گرفت
شهپر روحالقدس دربر
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]طاير توحيد در پرواز شد
شهسوار عشق ميدانتاز
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]كرد عزم شهريار آن شهريار
گشت صحرا از قدومش لاله
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]فرش زير پاي شه رخسار حور
بر سر شه افسر الله
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]مهر تابان از جمال او خجل
عقل فعال از كمالش
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]نور حق را شمع رخسارش مثل
طلعتش آئينه صبح
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]ملك امكان خطّه فرمان او
گوي چرخ اندر خم چوگان
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]محو شد در پرتو او هر چه بود
همچو ماهيات در نور
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]انبياء و مرسلين در هر طرف
بهر ياريش دل و جان روي
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]پيش روي وي ملائك سر به دست
ليك او سرگرم سوداي
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]پيك نصرت آمد و دادش جواب
هين مشو بين من و ربم
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]چون خريدار ولاي او شدم
عاشق كرب و بلاي او
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]شه سوار و زينبش اندر ركاب
چون مهي تحتالشعاع
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]او چو شمع و خواهرش پروانه بود
هر دو را از سوختن پروا
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]ديد چون خالي است جاي مادرش
جاي مادر خواست بوسد
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]بوسه زد چون بر گلوي خشك شاه
گشت هم آغوش آندم مهر و
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]بر گلوي خشك شاه چون لب نهاد
آتشي اندر دل زينب
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]كاين گلو را مصطفي بوسيده است
مرتضي آن را چو گل بوييده
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]چشمه جوشان عشق ذات هوست
پس چرا خشكيده يا رب اين
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]پس ببوسيد و به ميدان شد روان
سنگباران شد تن جان
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]سنگ كين چون بر جبين شه نشست
حق نما آئينهاي درهم
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]روز شد بر اهل عالم شام تار
منكسف شد شمس در نصف
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]در حجاب خون نهان شد ماهتاب
از خسوف ماه بگرفت
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]دامنش را بر كشيد و ناگهان
گشت سرّ مستتر حق
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]سينهاي كو مخزن توحيد بود
برتر از ترسيم و از تحديد
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]سينه يا گنجينه گنج وجود
رازدار عالم غيب و
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]مظهر اعلاي ستار العيوب
پرده دار حضرت غيب
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]قلب عالم اندر او بگرفته جا
وه چه قلبي خانه ذات
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]دل مگو جان جهان در او نهان
دل مگو نور خدا از او
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]دل مگو گنجينه علم و يقين
مخزن اسرار رب
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]ناگهان تيري برون شد از كمان
خورد بر قلب شه كون و
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]منهدم شد قبله كروبيان
گشت ويران كعبه
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]خون ز قلب عالم امكان چو ريخت
ناگهان شيرازه قرآن
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]خون دل را چون به گردون برفشاند
عالم و آدم به خاك غم
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]بر ملائك شد عيان سر سجود
كاين چنين گوهر به كان خاك بود؟
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]في سبيلالله خونش را بداد
افسر ثاراللهي بر سر
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]زينت خلد برين شد خون او
خون مگو، نقش و نگار عرش
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]پس به حال سجده بر خاك اوفتاد
تربتش شد خارق سبع
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]شد جگر تفديده از سوز عطش
رفته نور از چشم و خشكيده
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]شرحهشرحه دل ز داغ دلبران
قطعهقطعه تن ز شمشير و
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]بود بسمالله و بالله ورد او
در هياهو خلق و او در ذكر هو
واي از آن ساعت كه او در قتلگاه
جان بداد و ديدهها بر خيمه
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]پيش چشمش عترت دور از وطن
از قفا ميشد جدا سر از
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]عرش ميلرزيد و كرسي ميتپيد
از فلك در ماتمش خون مي
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]بود تسليماً لامرك بر لبش
يا غياث المستغيثين
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]ارجعي بشنيد آن دم از خدا
با لب خندان سر از تن شد
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]سر مگو، سرّ خدا در آن نهان
تن مگو، روح خدا در آن
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]آن خداوندي كه او را آفريد
قبض روحش كرد و جانش را
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]مطمئن نفسي به حق پيوست و رفت
او طلسم خلق را بشكست و
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]شد غبار آلود روي عقل كل
مو پريشان جامع الشمل رُ
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]پا برهنه، پايه كون و مكان
سر برهنه، سرور
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]خون بجوشيد از زمين و آسمان
غرق ماتم شد جهان
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]انبياء سرگشته در آن سرزمين
گوئيا گم گشته از خاتم
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]اولياء بر سينه و بر سر زنان
بارالها كو نشان بي
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]اندر آن غوغا و در آن شور و شين
گفت زينب ناگهان هذا
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]بانگ يا جدّا چو از دل بركشيد
قلب عقل كل ز آه او
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]رو به جدش كرد و گفت اينجا نگر
كاين حسين توست در خون غوطه
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]آنكه روي سينه پروردي به ناز
بر سر دوشت نشاندي در
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]اين تو و اين غرقه در خون پيكرش
ميروم شايد كنم پيدا
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]يوسف زهراست اندر كنج چاه
يا ذبيح الله اندر قتلگاه؟
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]گوي سبقت برد اندر روزگار
كنز مخفي شد به دستش
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]گفت يا رب اين عمل از ما پذير
در ره تو او شهيد و من
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]زان شهادت، حق و عدل آباد شد
زين اسارت، عقل و دين آزاد
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]شرح اين ماتم نگنجد در بيان
هم قلم بشكست و هم كلاللّ
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]ما يري، ما لا يري، بر او گريست
جن و انس، ارض و سماء، بر او
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]تا صف محشر عزاي او بپاست
در قيامت خون او مشكل
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]همچو قرآن خاك قبر او شفاست
سجده گاه انبياء و
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]چون نباشد بين او با حق حجاب
شد دعا در قبه او
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]كربلاي او چو عرش كبرياست
زائرش چون زائر ذات
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]انبياء در انتظار رخصتند
قدسيان صف بسته اندر
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]تا به طوف مرقدش نائل شوند
در جوار او به حق واصل
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]تا قيامت زنده باشد نام او
كل شيء هالك الا
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]لب ببند آخر «وحيد» از گفتگو
كي بگنجد بحر عشق اندر سبو