من منم من نه منم نه من منم

[Takhrib Chi]

 خواجه مگو که من منم من نه منم نه من منم

گر تو تويي و من منم من نه منم نه من منم

عا شق زار او منم بي دل و يا ر او منم

با غ و بها ر او منم من نه منم نه من منم

يار و نگار او منم غنچه و خار او منم

بر سر دار او منم من نه منم نه من منم

لاله عذار او منم چاره ي کار او منم

حسن وجوار او منم من نه منم نه من منم

باغ شدم زورد او داغ شدم زگرد او

زاغ شدم ز درد او من نه منم نه من منم

آب گذشت از سرم بخت برفت از برم

ماه بريخت اخترم من نه منم نه من منم

لاف زدم ز جام او گام شدم ز گام او

عشق چه گفت نام او من نه منم نه من منم

روح مرا حيات ازو ذات مرا صفات ازو

فقر مرا ذکات از او من نه منم نه من منم

جان مرا جمالازو نفس مرا جلال ازو

عشق مرا کمال ازومن نه منم نه من منم

قرق شدم ز روح او بحر شدم ز نوح او

تا برسد فتوح او من نه منم نه من منم

دولت شيد او منم باز سپيد او منم

راه اميد او منم من نه منم نه من منم

گفت برو تو شمس دين هيچ مگو از ان واين

تا شودت گمان يقين من نه منم نه من منم