تشخیص و درمان آلرژی های فصلی

[ganjineh]

مروری بر رینیت آلرژیک:
رینیت به تحریک و التهاب مجاری بینیگفته می شود که با علایمی مانند عطسه، خارش، آبریزش بینی و ترشح از سینوسها به پشت گلو همراه است. رینیت مزمن در اثر آلرژی های فصلی و برخی عواملدیگر رخ میدهد.
چه کسانی مبتلا به رینیت آلرژیک میشوند؟
نام دیگر این بیماری تب یونجه است و ۲۰ % از مردم دنیا به آن مبتلا هستند.بیشتر این افراد سابقه ابتلا به آسم و اگزما در خود و یا خانواده شان دیدهمیشود. شروع بیماری در کودکی یا اوایل جوانی بوده، البته در هر سنیمیتواند رخ دهد. اغلب در کودکان و افراد در دهه ۳۰ تا ۴۰ زندگی باعلایمشدیدتری بروز میابد.
عوامل رینیت آلرژیک:
در اثر واکنش مجاری بینی به ذرات ریز تحت عنوان آلرژن ایجاد میشود. بهدنبال آن دو نوع از سلول های خونی به نامهای بازوفیل و ماست سل فعال شده وبا ترشح مواد التهاب زا مثل هیستامین سبب افزایش ترشح مخاط بینی و نیزخارش و عطسه میشوند.
رینیت آلرژیک میتواند فصلی بوده و یا در طول سال اتفاق بیفتد. ازجملهآلرژن هایی که باعث این بیماری میشوند میتوان به گرده های درختانی مثلراش، سرو، نارون، توت، بلوط، کاج، چنار، بید، گرده گل ها و خزه اشاره کرد.
علایم رینیت آلرژیک :
این علایم از فردی به فرد دیگر متغیر بوده، اما اکثرا مربوط به بینی اند ودر بعضی افراد هم گوش و گلو را نیز درگیر میکند و حتی ممکن است ایجاداختلال در خواب نماید.
بینی: شامل آبریزش، خارش، گرفتگی، از دست دادن حس بویایی و چشایی
چشم ها: شامل خارش، قرمزی، احساس وجود جسم خارجی در چشم، تورم و کبودی و تیرگی پوست زیر چشم
گلو و گوش ها: شامل گلو درد، گرفتگی و خارش گوش ها
اختلال در خواب: شامل تنفس از دهان، بیدار شدن مکرر، خستگی در طول روز و اشکال در انجام کارها
تشخیص :
بر پایه علایم ذکر شده استوار است. به کمک برخی تست های آزمایشگاهی هم میتوان بیماری را تایید نمود.
درمان:
بر اساس کاهش در معرض قرار گرفتن آلرژن ها و همراه با درمان دارویی است.
شستشوی مجاری بینی با سرم فیزیولوژی (سالین، آب نمک رقیق) در کاهش ترشحاتاز بینی به پشت گلو موثر است و باعث خروج مواد آلرژن از بینی میشود.
گلوکوکرتیکوئید(استروئید): وقتی به شکل اسپری از بینی استفاده شوند اثربخش تر از انواع آنتی هیستامین های خوراکی بوده و عوارض جانبی کمتری نیزدارند.
آنتی هیستامین ها: در کاهش عطسه، آبریزش و خارش بینی سودمند بوده اما برایگرفتگی بینی اثری ندارد. انواع مختلفی از آنتی هیستامین ها وجود دارند کهاکثرا باعث خواب آلودگی میشوند اما برخی هم اثر خواب آلودگی کمتری دارندمانند لوراتادین و سیتیریزین.
دکونژستانت ها: معمولا همراه با آنتی هیستامین ها مصرف میشود. انواعخوراکی آن موجب افزایش فشار خون شده بنابراین در افراد مبتلا به پرفشاریخون و بیماران قلبی و عروقی منع مصرف دارد.
کرومولین سدیم: با ممانعت از آزادسازی مواد التهاب زا از سلول های بازوفیلو ماست سل از روند بروز علایم رینیت آلرژیک جلوگیری به عمل آورده. میتواناز اسپری کرومولین سدیم روزانه ۳-۴ بار استفاده نمود، مخصوصا قبل از شروععلایم بسیار موثر میباشد.
روش ایمونوتراپی (Allergy shot):
به منظور کاهش حساسیت فرد به آلرژن ها انجام میشود. بدین صورت که مقادیریاز یک ماده حساسیت زای خاص هر فرد با دوز افزایشی در طی چند هفته به اوتزریق شده، که به مرور زمان سبب تغییر پاسخ ایمنی بدن شخص به آلرژن خاصخواهد شد و در نتیجه در مواجهه بعدی شخص با آن آلرژن خاص حساسیتی بروزنکرده و یا کاهش حساسیت چشمگیری دیده خواهد شد.


نسیم وحی