در دهه 70 میلادی، امریکائی ها و روس ها به فکر استفاده ازسطح زیرین شهر برای حمل و نقل افتادند و بدین ترتیب مترو یا قطارهای شهریزیرزمینی ظهور و پیدا نمودند ولی جمعیت شهرها آنچنان افزوده
می شد کهپس از مدتی، مهندسان به فکر بهره گیری از سطوح دیگر برای جابجاییشهرنشینان افتادند. بهره گیری از قطارهای شهری، این بار بالای سطح زمین،در این زمینه ژاپنی ها نسبت به دیگر کشورها پیشتاز بودند و از این فناوریجدید به طور گسترده ای استفاده نمودند.
علاوه بر موارد مذکور،استفاده از آسمان برای حمل ونقل شهری، همواره جزو یکی از آرزوهایشهرنشینان بوده، یعنی داشتن خودروی شخصی که علاوه بر حرکت بر روی خیابانها و بزرگراه ها بتواند در مواقع نیاز به پرواز درآمده و سرنشینان خود رابه موقع به مقصدشان برساند و دیگر در ترافیک سنگین برخی شهرها معطلنگردند. در این راستا، در دهه های اخیر فعالیت های گسترده ای برای توسعه وساخت چنین وسایلی صورت گرفته که چندان مورد توجه قرار نگرفته است.
همانگونه که مستحضرید یکی از چالش های پیش روی خودروهای پرنده، قوانین مربوطبه پرواز آنها در مناطق شهری است که از لحاظ مقوله ایمنی بسیار حساس استزیرا در صورت ازدیاد چنین وسایلی بر فراز مناطق شهری، مشکل برخورد آنها بایکدیگر، کابل های گوناگون برق و تلفن و یا با ساختمان ها و آسمان خراش هابیش از پیش اهمیت پیدا می نماید.
ترافوگیا
خودرویپرنده ترافوگیا، نتیجه تلاش کارشناسان و محققات دپارتمان هوایی و فضاییدانشگاه MIT ایالات متحده می باشد که نسبت به نمونه های قبلی خودورهایپرنده ساخته شده، پرنده ای قابل اطمینان تر و اقتصادی تر است.
ایندپارتمان پس از طراحی و ساخت نمونه اولیه این پرونده تاکنون تمامی آزمایشهای پروازی و زمینی ترافوگیا را با موفقیت تکمیل نموده و در حال حاضر اینخودروی پرنده جدید و پیشرفته برای فروش در بازار ارئه گردیده است. سرمایهگذاری بر روی این طرح از سال 2006 میلادی توسط دانشگاه MIT ایالات متحدهآغاز شد و سازمان هواپیمایی فدرال امریکا (FAA) را مجبور نمود تا قوانینیبرای پرنده های سبک ورزشی که قادر به حرکت بر سطح خیابان ها و پرواز درآسمان می باشند، تدوین نماید. ترافوگیا در اواسط سال 2009 میلادی آزمایشهای پروازی خود را با موفقیت کامل پشت سر گذاشت.
رانندگی با این خودرویپرنده نیاز به اخذ گواهینامه هواپیماهای سبک ورزشی دارد و لازم نیست کسیکه این وسیله را هدایت می کند حتما گواهینامه خلبانی داشته باشد. همچنینپیش از هدایت ترافوگیا، صاحب آن می بایست حدود 20 ساعت پرواز آموزشی موفقرا با این خودروی پرنده تجربه نماید. براساس برنامه ریزی ها، این خودرویورزشی پرنده در اوایل سال 2011 میلادی تحویل مشتریان خواهد گردید.
کارلدیتریچ مدیرعامل و سرمایه گذار شرکت ترافوگیا که توسط کارشناسان و محققاندانشگاه MIT تاسیس گردیده می گوید : با توجه به ارائه قوانین جدید توسطسازمان فدرال هوانوردی امریکا از یک سو و میزان بالای مسافرت و گستردگیجغرافیایی این کشور از سوی دیگر، آینده ای روشن در انتظار این خودرویورزشی پرنده است.
وی همچنین با اشاره به صدها فرودگاه بدون استفادهدر امریکا افزود: ترافوگیا همچنین می تواند با حضور خود در بازار سبببازگشایی و رونق این قبیل فرودگاه ها نیز گردد.
دیتریچ همچنین به ایمنیبالای این پرنده اشاره کرد و خاطرنشان نمود: ترافوگیا قابلیت انجام پروازدر آب و هوای نامساعد را نیز داراست و قابلیت اطیمنان پروازی خود راتاکنون به اثبات رسانده است و هر کجایی که قادر به پرواز نباشد، می تواندبلافاصله در کمتر از چند دقیقه فرود بیاید و در مسیر زمینی به حرکت خودادامه دهد.
مشخصات ترافوگیا
این خودروی ورزشیپرنده از یک پیشرانه روتکس 912S با قدرت 100 اسب بخار بهره می گیرد وپیشرانه مذکور این توانائیی را به ترافوگیا می دهد تا بتواند با سرعت 115مایل بر ساعت به پرواز درآید.
این وسیله پرنده قادر است با مخزن سوخت20 گالنی ( در حدود 85 لیتر ) خود، تا برد 450 مایل به پرواز درآید. سوختآن نیز همانند خودروها از نوع بنزین می باشد و می تواند در پمپ های بنزینبه راحتی سوختگیری نماید.
طراحی ترافوگیا به گونه ای است که می توان بههمان سهولت که در آسمان پرواز می کند در خیابان ها نیز حرکت کند. بال هایاین وسیله طوری طراحی شده تا در زمان حرکت بر روی زمین یا در هنگام پارکنمودن در پارکینگ منزل به داخل جمع شده و بدین ترتیب در ابعاد و اندازههای یک خودروی معمولی باشد.
باز و بسته شدن بال ها در کمتر از 30ثانیه صورت گرفته و به صورت خودکار انجام می گردد. ارتقاع این خودرویپرنده ورزشی 7 اینچ و طول آن حدود 19 اینچ می باشد. دهنه بال ترافوگیا درحدود 28 اینچ و همانند خودروهای معمولی دارای 4 چرخ ا ست. قیمت نهایی اینوسیله پرنده در حدود 190 تا 200 هزار دلار می باشد. منبع: مجله صنایع هوائی
