گل انگشتانه:Digitalis lanata

[رونین]

گل انگشتانه: Digitalis lanata

نام انگليسي: Grecian foxglove

خانواده : گل میمون Scrophulariaceae
گياهشناسي :

گياهي است زيبا، دوساله يا چند ساله و داراي ساقه اي راست به ارتفاع يک متر و حتي بيشتر که در نواحي کوهستاني مي رويد. ساقه بدون كرك و فقط ناحيه مجاور راس آن پوشيده از کرکهاي پنبه اي است. برگهاي بيضوي كشيده، نوک تيز و به رنگ سبز تيره دارد. پهنک برگهاي آن، به پهناي 3 و به طول 27 تا 30 سانتي متر مي باشد و در سطح آنها 2 نوع كرك ترشحي و غير ترشحي ديده مي شود. کاسه گل به رنگ قرمز ديده مي شود.

خواص دارويي وموارد مصرف :

از اين گياه به علت سميت زياد استفاده هاي درماني زيادي نمي شود و فقط براي رفع بعضي از عوارض قلبي مشابه دريچه ميترال استفاده مي گردد. گلیکوزیدهای قلبی دیژیتالین ودیژیوتوکسین که از مهمترین گلیکوزیدهای تقویت کننده ی قلبی می باشند از همین گیاه گرفته می شوند .

پراکنش :

توليد کننده هاي عمدة آن كشورهاي آلمان، لهستان، هلند، مجارستان، انگلستان، روسيه و هند
مي باشد.

نيازهاي اکولوژيکي :

اين گياه آب و هواي گرم وخشک را مي پسندد ولي زمستانهاي سخت را بدون اينکه خسارتي ببيند به خوبي تحمل مي کند. بذور در 7 درجه سانتيگراد شروع به جواني زني مي کنند. ولي بهترين درجه حرارت جوانه زني 20-18 درجه سانتيگراد مي باشد. جهت ورود به مرحله گلدهي، نياز به نور و گرماي فراوان در طول دوره رويش خود دارد. اين گياه در صورتي که متوسط درجه حرارت روزانه کمتر از 15 درجه سانتيگراد باشد رشد نخواهد کرد . به شرايط اسيدي مقاوم بوده ودر صورتي که ميزان بارندگي بيش از 650 ميلي متر باشد بر روي رشد و ميزان مواد موثره آن اثر سوء دارد . از لحاظ خاک نياز به خاکهايي با بافت متوسط و غني ازعناصر غذايي و نيز آهک دارد. خاکهاي کاملا" شني و نيزخاکهاي خيلي مرطوب براي کشت اين گياه مناسب نمي باشند
معالجه با گل انگشتانه
ويليام ويدرينگ، در مدتي طولاني نتوانست هيچ درماني براي يك بيمار مبتلا به استسقاي شديد ناشي از نارسايي قلبي پيدا كند. ناگهان بيمار رو به بهبود رفت. بستگان او اقرار كردند كه به او يك جوشانده گياهي تهيه شده بر مبناي يك دستورالعمل قديمي خانوادگي داده‏اند و در سال 1775دكتر ويدرينگ شروع به تجربه كردن با گياهان دارويي گوناگون موجود در آن جوشانده كرد و گل انگشتانه را به عنوان مهمترين آنها شناسايي كرد. در سال 1785او مقاله خود را تحت عنوان «شرح گل انگشتانه و برخي از كاربردهاي پزشكي آن» منتشر كرد. اين مقاله شرح 200مورد استسقا و نارسايي قلبي بود كه او با استفاده از اين گياه موفق به درمان آنها شده بود و همراه آن يادداشت هايي در مورد اينكه كدام قسمت‏هاي گياه بيشترين اثر را دارند و چه موقع بايد آنها را جمع آوري كرد تا اين اثر را داشته باشند. ويدرينگ همچنين دريافت كه مقدار درماني گل انگشتانه بسيار نزديك به مقداري است كه مسموميت ايجاد مي‏كند، بنابراين در تجويز و مصرف آن احتياط فراواني لازم است. تجزيه و تحليل‏هاي بعدي منجر به استخراج دو گليكوزيد قلبي ديگوكسين و ديژيتوكسين شد. اين داروها امروزه هنوز هم براي درمان ناراحتي‏هاي قلبي به كار مي‏روند.