آماده باشید كه وقت رفتن است
الرحیل ! الرحیل !
اكنون بنگر حیرت میان عقل و عشق را !
عقل می گوید بمان و عشق می گوید برو ؛ و این هر دو ، عقل و عشق را ،
خداوند آفریده است
تا وجود انسان در حیرت میان عقل و عشق معنا شود،
اگرچه عقل نیز اگر پیوند خویش را با چشمه خورشید نَبُرد ،
عشق را در راهی كه می رود ، تصدیق خواهد كرد ؛
آنجا دیگر میان عقل و عشق فاصله ای نیست
یاران شتاب کنید که قافله در راه است
میگویند که گنه کاران را نمی پذیرند آری گنه کاران را در این قافله راهی نیست
اما پشیمانان را می پذیرند
یاران ! این قافله ، قافله عشق است .
هر بامداد این بانگ از آسمان می رسد كه :الرحیل ، الرحیل .
از رحمت خدا دور است كه این باب شیدایی را بر مشتاقان لقای خویش ببندد.
این دعوت فیضانی است كه علی الدوام ، زمینیان را به سوی آسمان می كشد و ...
بدان كه سینه تو نیز آسمانی لایتناهی است با قلبی كه در آن ، چشمه خورشید می جوشد
و گوش كن كه چه خوش ترنمی دارد در تپیدن ؛ حسین ، حسین ، حسین ،حسین .
نمی تپد ، حسین حسین می كند .
یاران ! شتاب كنید كه زمین نه جای ماندن ، كه گذرگاه است ...
گذر از نفس به سوی رضوان حق .
هیچ شنیده ای كه كسی در گذرگاه ، رحل اقامت بیفكند ؟...
و مرگ نیز در اینجا همان همه با تو نزدیك است كه در كربلا ،
و كدام انیسی از مرگ شایسته تر ؟
كه اگر دهر بخواهد با كسی وفا كند و او را از مرگ معاف دارد ،
حسین كه از من و تو شایسته تر است .
الرحیل ، الرحیل ! یاران شتاب كنید.
( سيد شهيدان اهل قلم مرتضي آويني )