برآمد باد صبح و بوی نوروز....

[FARSHAD.ADL]

   برآمد باد صبح و بوی نوروز * به کام دوستان و بخت پیروز 

مبارک بادت این سال و همه سال * همایون بادت این روز و همه روز

چو آتش در درخت افکند گُلنار * دگر منقل مَنِه آتش میفروز



چو نرگس چشمِ بخت از خواب برخاست * حسدگو دشمنان را دیده بردوز

بهاری خُرمست ای گل کجایی * که بینی بلبلان را ناله و سوز

جهان بی ما بسی بودست و باشد * برادر جز نکونامی میندوز



نکویی کن که دولت بینی از بخت * مَبَر فرمان بدگوی بدآموز

منه دل بر سرایِ عمر سعدی * که بر گنبد نخواهد ماند این گوز

دریغا عیش اگر مرگش نبودی * دریغ آهو اگر بُگذاشتی یوز