جوجه قمری های حیاط ما / عکس

[Bystander]

جوجه قمری های (یاکریم های) حیاط ما

توجه: برای مشاهده راحتر تصاویر، ابتدا روی لینک مورد نظر کلیک راست کرده و بعد گزینه open link in new window را انتخاب کنید.

تخم های قمری، داخل لانه:

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

قمری مادر در حالت نشسته روی تخم ها:

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

جوجه ها دو روز پس از بیرون امدن از تخم:

(زمانی که این عکس رو گرفتم بسیار ضعیف و نحیف بودند و قادر به تکون خوردن و یا حتی باز کردن چشمهاشون هم نبودند تنها کاری که می تونستند انجام بدن خوابیدن، نفس کشیدن و لرزیدن بود)

[External Link Removed for Guests]

جوجه قمری ها دو هفته پس از تولد:

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[Corporal]

با تشکر از دوست عزیزمون بابت عکسای جذابشون.
اینم عکس قمری های خونهء ما!البته این عکسو پارسال گرفتم.
(بالاخره نفهمیدم اسم اینا چیه!قمری ، یاکریم ، موسی کو تقی(فکر کنم مشهدیا به این اسم صداشون میکنن!))

     
   
   
 [External Link Removed for Guests] 

[Bystander]

این جوجه ها رو اینجوری نگاه نکنید به هیچ وجه شبیه جوجه هایی که ما از بیرون میخریم نیستن برعکس جوجه های مرغ که زود آدم رو میشناسند و گرم میگیرند، جوجه قمری ها بسیار لج باز، یک دنده و خنگ هستند حتی تا زمان بلوغ نوک زدن و غذا خوردن رو هم بلد نیستند و مادرشون به زور غذا رو توی معده شون می ریزه جالبه که بدونید جوجه قمری ها تا زمان بلوغ کامل به هیچ وجه قادر به هضم غذاهای سفت و نیمه نرم نیستند و برای همین والدینشون بعد از خوردن و هضم کردن غذا یک مایع شیر مانندی در معدشون تولید میکنند و بعد از آوردن توی دهنشون اون رو توی معده ی این کوچولوها میریزند و به این شکل اونها رو بزرگ میکنند دادن اون ماده شیر مانند هم به این شکل هست که بعد از باز کردن دهن جوجه ها به کمک نوکشون غذای هضم شده رو توی معده اونها می ریزند و در برخی مواقع جوجه ها فقط زحمت قورت دادن رو میکشند

در ضمن در صورت دستکاری لونشون و یا بازرسی های متعدد ممکنه بترسن و لونشون رو ترک کنن یکبار همین اتفاق برای من افتاد و دو روز مادر جوجه ها به لونه نیومد و من در آخر روز اول مجبور شدم جوجه ها رو بردارم و بهشون غذا بدم چون تمام روز گرسنه مونده بودند و بی حال شده بودند، با اینکه من رو می شناختند ولی باز هم نمیذاشتند بهشون غذا بدم و نمی تونستم نوکشون رو باز کنم چون هی ول میخوردند و موقع غذا دادن سرشون رو برمیگردوندند شکر خدا خودشون هم که بلد نبودند غذا بخورند و حتما باید یکی غذا رو توی دهنشون میذاشت وقتی که دیدم اینجوری واقعا خیلی ناراحت شدم و با هزار نظر و نیاز و دعا بلاخره مادرشون بعد از دو روز تموم برگشت و من رو از دست جوجه های لج بازش خلاص کرد، من هم کار خاصی انجام نداده بودم که مادرشون از خونه بترسه و قهر کنه نه لونشون رو دستکاری کرده بودم و نه جوجه ها رو جا به جا کرده بودم فقط چند بار ازشون عکس گرفته بودم اما باز خیلی ترسیده بود تا قبل از اون دو روز همیشه شبها پیش جوجه هاش میخوابید اما دیگه بعد از این قضایا فقط می یومد غذای جوجه ها رو زود میداد و میرفت، واقعا داشتن والدین یک نعمت دیگس و هیچ چیز و هیچ کس نمی تونه جای والدین واقعی رو بگیره البته من از اون موقع دیگه نه ازشون عکس گرفتم و نه زیاد دور و برشون پلکیدم برای همین از دوران بلوغ و پروازشون عکسی ندارم

راستی اینها بعد از تخم گذاری اول و بزرگ کردن جوجه هاشون دوباره با فاصله کمی تخم گذاری میکنند برای همین خونشون رو بعد از رفتن جوجه ها خراب نکنید چون بعد از یک مدت کوتاه باز قمری مادر برمیگرده و در همون خونه تخم گذاری میکنه (حداقل برای ما که اینجوری شد) این اشتباه رو من بعد از رفتن جوجه ها بخاطر وجود فضولات انجام دادم که نباید انجام میدادم بعد از پرواز جوجه ها (حدودا یک هفته بعد) قمری مادر اقدام به تخم گذاری دوباره کرد و یک عدد تخم گذاشت، قبل از تخم گذاری بدلیل خراب شدن لونش مجبور شد دوباره یک خونه جدید در همون جای قبلی بسازه که بدلیل کوچک بودن، خوب درست نشدن، سست و ضعیف بودن لونه ی جدید، تخمی که گذاشته بود در همون روزهای اول از لونه غلت خورده و به زمین افتاد و متاسفانه شکست برای همین سعی کنید تا یک مدت بعد از پرواز جوجه ها لونشون رو خراب نکنید

در این عکس درامدن بالها و دمشون رو به وضوح می تونید ببینید:

[External Link Removed for Guests]