قدس انلاین_مصطفی لعل شاطری: در قرون وسطی، در اروپا جوانانی زندگی می کردند که وجه امتیاز خاصی به جوانان دیگر داشتند. این جوانان که به «شوالیه ها» معروف بودند، اصول شرافت و جوانمردی را رعایت می کردند و هرکس به این صفات متصف می شد لقب «شوالیه» را پیدا می کرد.
محسن کتابچی مینویسد: شوالیه ها در جنگهای تن به تن برای این که از گزند دشمن در امان باشند، لباس زره می پوشیدند، و نیز کلاه فلزی در سر می گذاشتند، و این کلاه ها حتی صورت آنها را پنهان می داشت و جلوی چشم را هم می گرفت برای این که دشمن لبه تیز شمشیر یا خنجر خود را متوجه چشم و صورت «شوالیه» می کرد.
جلوی چشمان آنها نیز دو لولای فلزی وجود داشت که اگر آنها را کنار می زدند، چشمان آنها به خوبی دیده می شد. و طرف هم از روی چشمان به هویت دوست شوالیه خود پی می برد.
شاید ندانید بالا آوردن دست راست و قرار دادن در کنار چشم یا روی شقیقه و پیشانی که اکنون در ارتشهای دنیا از جمله ایران مرسوم است و سلام نظامیها می باشد، از «شوالیه»های قرون وسطی گرفته شده است. شوالیه های قرون وسطی وقتی با لباس زره و کلاه فلزی به یکدیگر می رسیدند، دست خود را به طرف لولاهای فلزی روی کلاه فلزی که سر و صورت آنها را پوشانیده بود، می بردند، و آن را کنار می زدند، تا چشمهای آنها ظاهر شود؛ و طرف را ببینند و بدین ترتیب به ادای احترام می پرداختند و این کار آنها درست شبیه به سلام دادن امروزی نظامی ها در ارتش های جهان بوده است.
