[External Link Removed for Guests]
ZSU 23-4 مسلسل (توپ) 23 میلیمتری شیلیکا( شیلکا)
اسلحه ---------------------------------------------------------- خودرو
کالیبر : ۲۳میلیمتر -------------------------------------------------- طول: ۵۴/۶متر
طول لوله : حدود۲متر ----------------------------------------------- عرض: ۹۵/۲متر
نواخت تیر : ۴در۱۰۰۰گلوله در دقیقه --------------------------------- ارتفاع: ۲۵/۲متر
بردموثر : ۳۰۰۰متر --------------------------------------------------- وزن: ۵/۲۰تن
بردنهایی: حدود۷کیلومتر -------------------------------------------- سرعت : ۵۰کیلومتردرساعت
ساخت روسیه ........................................................ برد: ۴۵۰کیلومتر
ZSU-23
سرعت گلوله: ۹۷۰متر برثانیه
طول : ۵/۴متر
طول: لوله ۲متر
وزن: ۹۵۰کیلو گرم
وزن گلوله ۱۷۸گرم
برد موثر ۵/۲کیلومتر
برد نهایی حدود۷کیلومتر
نواخت تیر ۱۰۰۰*۲گلوله در دقیقه
توپ خودکششی ZSU-23-4 شیلکا
مدیران انجمن: شوراي نظارت, مديران هوافضا
-
- پست: 854
- تاریخ عضویت: سهشنبه ۴ دی ۱۳۸۶, ۶:۴۲ ق.ظ
- سپاسهای ارسالی: 361 بار
- سپاسهای دریافتی: 834 بار
تانك پدافند هوایی شیلكا , شوروی سابق
ZSU-57-2 پدافند هوایی خودکششی شوروی سابق مسلح به دو توپ 57 میلیمتری بود که به وسیله شیوه های ابتدایی هدف گیری و رهگیری یعنی هدفگیری چشمی خدمه عمل مینمود . ZSU-57-2 سلاح چندان موفقی نبود ، این نمونه مقدار اندکی گلوله با خود حمل مینمود که نقطه ضعفی بزرگ به حساب میامد و از طرف دیگر قدرت تحرک آن نیز بسیار محدود بود .
در بین سیستمهای پدافند هوایی ، سری توپهای ZPU یک گام جلو تر بودند ، به این صورت که یک مسلسل 14.5 میلیمتری که بر روی یک سکوی ثابت کششی برای دفاع نقطه ای بهره برده میشدند . نسخه 23 میلیمتری این سلاح با نام ZU-23-2 شناخته میشد که دو توپ 23 میلیمتری موازی باهم بودند که بر روی یک شاسی کششی حمل میشدند .
بر پایه طرح مذبور ZSU-23-4 یا شیلکا اولین بار در سال 1965 به خدمت گرفته شد . این سیستم تشکیل شده است از یک رادار ثابت ، یک شاسی غیر آبی خاکی بر پایه تانک سبک PT-75 و چهار توپ 23 میلیمتری . این سیستم ترکیبی بسیار موثر از قدرت آتش سنگین ، قابلیت تحرک بالا و دقت قابل توجه میباشد . شیلکا بر بسیاری از توپهای پدافند هوایی هم دوره خود در ناتو برتری چشمگیر داشت و هنوز هم بعد از سالیان دراز به عنوان یک تهدید کننده جدی برای پرنده های بال ثابت و بالگردهایی که در ارتفاع پایین پرواز میکنند به حساب می آید .
این سیستم به طور گسترده ای در میان کشورهای عضو پیمان ورشو و کشورهای طرفدار شوروی سابق به کار گرفته شد . کشورهای جانشین اتحاد جماهیر شوروی کار ساخت و تولید گونه های مختلفی از شیلکا را ادامه دادند که از این میان میتوان به 4M4 اوکراینی و 4M5 ساخت روسیه سفید اشاره کرد .
شیلکا در جنگ شش روزه اعراب و اسراییل در 1967 حضور گسترده ای داشت . جنگ ایران و عراق ( 1980-88 ) ، جنگ اول خلیج فارس ( 1990 ) و احنمالاً کشمکش های هند و پاکستان دیگر جنگهایی بوده که شیلکا در آنها مورد استفاده قرار گرفت . در جنگ یوم کیپور در 1973 شیلکا به خصوص در مقابل نیروی هوایی اسراییل بسیار موثر بود . خلبانان اسراییلی که دستور داشتند برای اجتناب از برخورد با موشکهای سام 6 در ارتفاع پایین پرواز کنند بار ها به وسیله شیلکا های عرب مورد اصابت قرار گرفتند . طی جنگ شوروی و افغانستان ، واحدهای شیلکا کمک شایانی به روسها بر علیه نیروهای مجاهدین که در کوهستانها مستقر شده بودند نمود . توپهای شیلکا نسبت به تسلیحات BMP ها ، BTR ها ، تانکهای T55 و یا T62 قادر بودند که با اهداف بسیار مرتفع تری درگیر شوند . ( لوله توپ در تانکها و زره پوشها تا ارتفاع معینی بالا می آیند و در درگیری با اهداف مرتفع محدودیتهای زیادی دارند ) .
علاوه بر شایسنگی های بسیار ، شیلکا کمبودها و مشکلات مختصری نیز داشت که در مدلهای بعدی نظیر ZSU-30-2 حل شدند .
امکانات
بر پایه شاسی تانک سبک PT-76 ، شیلکا تشکیل شده است از یک برجک مسلح که چهار توپ خودکار خنک شونده مایع AZP-85 با کالیبر 23 میلیمتر را که متصل به یک رادار 30mm از نوع RPK-2 بر روی خود جا داده است .
وزن کلی خودرو چیزی در حدود 20.5 تن و برد عملیاتی آن 450 کیلومتر و حداکثر سرعتش 50 کیلومتر در ساعت است . برای ایجاد قدرت آتش مضاعف میتوان یک غلاف شش تایی موشک کوتاه برد SA-18 بر روی سقف و یا SA-16 در دو طرف بدنه نصب نمود .
هر کدام از توپهای 23 میلیمتری شیلکا دارای نرخ آتش معادل 1000 گلوله در دقیقه هستند که در مجموع شیلکا قادر میشود که در هر دقیقه 4000 گلوله 23 میلیمتری به سمت هدف یا بهتر قربانی خود شلیک نماید . برای ممانعت از گرم شدن بیش از حد لوله های توپ ، نرخ شلیک گلوله در شیلکا به 50 تیر در هر بار رگبار کاهش پیدا کرده بنا براین نرخ آتش شیلکا ها 200 تیر در دقیقه است . برجک به طور کامل به حالت تعادل در آمده تا قادر باشد به راحتی در حین حرکت شلیک نماید . لوله توپهای شیلکا قادرند از -4 درجه تا +85 درجه بالا و پایین بروند . همچنین شیلکا قادر است 2000 گلوله در مخازن خود حمل کند .
انواع گلوله های آتشزای انفجاری دقیق ، رسام و ضد زره قابل شلیک از شیلکا هستند . برد حاکثری این مهمات تا فاصله 7 کیلومتر افقی و 5.1 عمودی است . برد موثر در حالت پدافند هوایی 2 تا 2.5 کیلومتر است و در مقابل اهداف زمینی تا 2 کیلومتر تاثیر دارد .
رادار توپ در باند جی عمل میکند و قادر است اهداف را از فاصله 20 کیلومتری شناسایی کند . این رادار از توانایی ردیابی خوب و قابل قبولی برخوردار است ، ضمن اینکه کشف آن نیز نسبتاً مشکل میباشد . با این همه ، رادار در پیدا کردن اهداف با ارتفاع پایین تر از 60 متر با مشکل مواجه میشود و ممکن است گاهی امواج بازگشتی کاذب دریافت کند که این امر موجب ایجاد برفک بر روی صفحه رادار میشود . علیرغم این خلبانانی که یک بار سر و کارشان با شیلکا افتاده اعتراف میکنند که این سیستمی برای آنها بسیار خطرناک بوده است و تنها راه زنده مانده در مقابل آن اینست که یا باید به طور کامل از درگیر شدن با آن اجتناب کرد یا قبل از شیلکا به سمت آن شلیک کرد .
شیلکا چند مشکل عمده دارد ، برجسته ترین آن اینست که سیستم خنک کننده مایع آن قادر نیست که به سرعت دمای سلاح را پایین بیاورد و ایم امر گاهی اوقات منجر به کوک آف در توپها میشود ، حتی اگر توپچی دکمه آتش را رها ساخته باشد .
شیلکا از زره سنگین برخوردار نیست و کلاً زره آن در مقابل راکتهای ضد تانک ، توپ و حتی گلوله های مسلسل نیز آسیب پذیز است .
دکترین شوروی برای دفاع هوایی واحدهای رزمی چنین بود : ترکیبی مرگبار از دسته های چهارتایی تانک پدافند هوایی شیلکا به علاوه موشکهای برد متوسط سام6 و یا برد کوتاه سام9 برای حمایت و پشتیبانی از واحدهای موتوریزه و یا هنگهای زرهی . به طور کلی سیستم شیلکا در مقابل آتش دشمن آسیب پذیر است . زره آن نازک ( حداثر ضخامت 10 میلیمتر ) و اتصالات بدون پوشش آن نظیر چرخها ، ردیاب ، رادار و لوله های توپ به راحتی دچار صدمه میشوند . شیلکا همیشه نزدیک به لبه جلویی منطقه نبرد اما پشت سر نیروهای اصلی مستقر میشود .
شیلکا علاوه بر موفقیتی که در مقابل هواپیماهای کم ارتفاع دارد در مقابل اهداف زمینی نیز که از پوشش کمی برخوردارند مفید است . به خاطر همین موثر بودن بر علیه اهداف زمینی ، ZSU به طور گسترده ای در نبردهای شهری به کار گرفته شده . ( مثل چچن و لبنان ) ایم اکر اصولاً به دلیل نرخ بالای آتش توپهای شیلکاست . در حالی که تانکها در مناطق شهری توفیق چندانی ندارند ، توپهای ضد هوایی به دلیل آتش باری سریع ( در مقابل تانکها ) میتوانند بسیار مفید عمل کنند .
با توجه به شلیک دقیق و بدون هر گونه ی خطای شیلکا ، این سیستم میتواند بر علیه تانکها نیز ، با از بین بردن دستگاه سایت نشانه روی توپ ، رادیو ، آنتن و غیره وارد عمل گردد .
خدمه تانک پدافند هوایی شیلکا تشکیل شده است از : راننده ، فرمانده ، توپچی و متصدی رادار .
کشورهای کاربر ZSU-23-4 :
آبخازیا : 6
افغانستان : 150
الجزیره : 210
آنگولا : 10
ارمنستان
بلاروس
بلغارستان : 50
کوبا : 36
مصر : 350
اتیوپی
مجارستان : 20
هند : 48
ایران : 30 ( چرا ایران از هر چیز 30 تا بیشتر نمیخره ؟! )
عراق
اردن : 16
لیبی
مراکش : 100
موزامبیک : 5
نیجریه : 5
کره شمالی : 50
پرو : 35
لهستان : 44
رومانی
روسیه
سومالی
شوروی سابق
سوریه : 300
اوکراین
ویتنام : 10
یمن : 40
زیمبابوه
[External Link Removed for Guests]
ZSU-57-2 پدافند هوایی خودکششی شوروی سابق مسلح به دو توپ 57 میلیمتری بود که به وسیله شیوه های ابتدایی هدف گیری و رهگیری یعنی هدفگیری چشمی خدمه عمل مینمود . ZSU-57-2 سلاح چندان موفقی نبود ، این نمونه مقدار اندکی گلوله با خود حمل مینمود که نقطه ضعفی بزرگ به حساب میامد و از طرف دیگر قدرت تحرک آن نیز بسیار محدود بود .
در بین سیستمهای پدافند هوایی ، سری توپهای ZPU یک گام جلو تر بودند ، به این صورت که یک مسلسل 14.5 میلیمتری که بر روی یک سکوی ثابت کششی برای دفاع نقطه ای بهره برده میشدند . نسخه 23 میلیمتری این سلاح با نام ZU-23-2 شناخته میشد که دو توپ 23 میلیمتری موازی باهم بودند که بر روی یک شاسی کششی حمل میشدند .
بر پایه طرح مذبور ZSU-23-4 یا شیلکا اولین بار در سال 1965 به خدمت گرفته شد . این سیستم تشکیل شده است از یک رادار ثابت ، یک شاسی غیر آبی خاکی بر پایه تانک سبک PT-75 و چهار توپ 23 میلیمتری . این سیستم ترکیبی بسیار موثر از قدرت آتش سنگین ، قابلیت تحرک بالا و دقت قابل توجه میباشد . شیلکا بر بسیاری از توپهای پدافند هوایی هم دوره خود در ناتو برتری چشمگیر داشت و هنوز هم بعد از سالیان دراز به عنوان یک تهدید کننده جدی برای پرنده های بال ثابت و بالگردهایی که در ارتفاع پایین پرواز میکنند به حساب می آید .
این سیستم به طور گسترده ای در میان کشورهای عضو پیمان ورشو و کشورهای طرفدار شوروی سابق به کار گرفته شد . کشورهای جانشین اتحاد جماهیر شوروی کار ساخت و تولید گونه های مختلفی از شیلکا را ادامه دادند که از این میان میتوان به 4M4 اوکراینی و 4M5 ساخت روسیه سفید اشاره کرد .
شیلکا در جنگ شش روزه اعراب و اسراییل در 1967 حضور گسترده ای داشت . جنگ ایران و عراق ( 1980-88 ) ، جنگ اول خلیج فارس ( 1990 ) و احنمالاً کشمکش های هند و پاکستان دیگر جنگهایی بوده که شیلکا در آنها مورد استفاده قرار گرفت . در جنگ یوم کیپور در 1973 شیلکا به خصوص در مقابل نیروی هوایی اسراییل بسیار موثر بود . خلبانان اسراییلی که دستور داشتند برای اجتناب از برخورد با موشکهای سام 6 در ارتفاع پایین پرواز کنند بار ها به وسیله شیلکا های عرب مورد اصابت قرار گرفتند . طی جنگ شوروی و افغانستان ، واحدهای شیلکا کمک شایانی به روسها بر علیه نیروهای مجاهدین که در کوهستانها مستقر شده بودند نمود . توپهای شیلکا نسبت به تسلیحات BMP ها ، BTR ها ، تانکهای T55 و یا T62 قادر بودند که با اهداف بسیار مرتفع تری درگیر شوند . ( لوله توپ در تانکها و زره پوشها تا ارتفاع معینی بالا می آیند و در درگیری با اهداف مرتفع محدودیتهای زیادی دارند ) .
علاوه بر شایسنگی های بسیار ، شیلکا کمبودها و مشکلات مختصری نیز داشت که در مدلهای بعدی نظیر ZSU-30-2 حل شدند .
امکانات
بر پایه شاسی تانک سبک PT-76 ، شیلکا تشکیل شده است از یک برجک مسلح که چهار توپ خودکار خنک شونده مایع AZP-85 با کالیبر 23 میلیمتر را که متصل به یک رادار 30mm از نوع RPK-2 بر روی خود جا داده است .
وزن کلی خودرو چیزی در حدود 20.5 تن و برد عملیاتی آن 450 کیلومتر و حداکثر سرعتش 50 کیلومتر در ساعت است . برای ایجاد قدرت آتش مضاعف میتوان یک غلاف شش تایی موشک کوتاه برد SA-18 بر روی سقف و یا SA-16 در دو طرف بدنه نصب نمود .
هر کدام از توپهای 23 میلیمتری شیلکا دارای نرخ آتش معادل 1000 گلوله در دقیقه هستند که در مجموع شیلکا قادر میشود که در هر دقیقه 4000 گلوله 23 میلیمتری به سمت هدف یا بهتر قربانی خود شلیک نماید . برای ممانعت از گرم شدن بیش از حد لوله های توپ ، نرخ شلیک گلوله در شیلکا به 50 تیر در هر بار رگبار کاهش پیدا کرده بنا براین نرخ آتش شیلکا ها 200 تیر در دقیقه است . برجک به طور کامل به حالت تعادل در آمده تا قادر باشد به راحتی در حین حرکت شلیک نماید . لوله توپهای شیلکا قادرند از -4 درجه تا +85 درجه بالا و پایین بروند . همچنین شیلکا قادر است 2000 گلوله در مخازن خود حمل کند .
انواع گلوله های آتشزای انفجاری دقیق ، رسام و ضد زره قابل شلیک از شیلکا هستند . برد حاکثری این مهمات تا فاصله 7 کیلومتر افقی و 5.1 عمودی است . برد موثر در حالت پدافند هوایی 2 تا 2.5 کیلومتر است و در مقابل اهداف زمینی تا 2 کیلومتر تاثیر دارد .
رادار توپ در باند جی عمل میکند و قادر است اهداف را از فاصله 20 کیلومتری شناسایی کند . این رادار از توانایی ردیابی خوب و قابل قبولی برخوردار است ، ضمن اینکه کشف آن نیز نسبتاً مشکل میباشد . با این همه ، رادار در پیدا کردن اهداف با ارتفاع پایین تر از 60 متر با مشکل مواجه میشود و ممکن است گاهی امواج بازگشتی کاذب دریافت کند که این امر موجب ایجاد برفک بر روی صفحه رادار میشود . علیرغم این خلبانانی که یک بار سر و کارشان با شیلکا افتاده اعتراف میکنند که این سیستمی برای آنها بسیار خطرناک بوده است و تنها راه زنده مانده در مقابل آن اینست که یا باید به طور کامل از درگیر شدن با آن اجتناب کرد یا قبل از شیلکا به سمت آن شلیک کرد .
شیلکا چند مشکل عمده دارد ، برجسته ترین آن اینست که سیستم خنک کننده مایع آن قادر نیست که به سرعت دمای سلاح را پایین بیاورد و ایم امر گاهی اوقات منجر به کوک آف در توپها میشود ، حتی اگر توپچی دکمه آتش را رها ساخته باشد .
شیلکا از زره سنگین برخوردار نیست و کلاً زره آن در مقابل راکتهای ضد تانک ، توپ و حتی گلوله های مسلسل نیز آسیب پذیز است .
دکترین شوروی برای دفاع هوایی واحدهای رزمی چنین بود : ترکیبی مرگبار از دسته های چهارتایی تانک پدافند هوایی شیلکا به علاوه موشکهای برد متوسط سام6 و یا برد کوتاه سام9 برای حمایت و پشتیبانی از واحدهای موتوریزه و یا هنگهای زرهی . به طور کلی سیستم شیلکا در مقابل آتش دشمن آسیب پذیر است . زره آن نازک ( حداثر ضخامت 10 میلیمتر ) و اتصالات بدون پوشش آن نظیر چرخها ، ردیاب ، رادار و لوله های توپ به راحتی دچار صدمه میشوند . شیلکا همیشه نزدیک به لبه جلویی منطقه نبرد اما پشت سر نیروهای اصلی مستقر میشود .
شیلکا علاوه بر موفقیتی که در مقابل هواپیماهای کم ارتفاع دارد در مقابل اهداف زمینی نیز که از پوشش کمی برخوردارند مفید است . به خاطر همین موثر بودن بر علیه اهداف زمینی ، ZSU به طور گسترده ای در نبردهای شهری به کار گرفته شده . ( مثل چچن و لبنان ) ایم اکر اصولاً به دلیل نرخ بالای آتش توپهای شیلکاست . در حالی که تانکها در مناطق شهری توفیق چندانی ندارند ، توپهای ضد هوایی به دلیل آتش باری سریع ( در مقابل تانکها ) میتوانند بسیار مفید عمل کنند .
با توجه به شلیک دقیق و بدون هر گونه ی خطای شیلکا ، این سیستم میتواند بر علیه تانکها نیز ، با از بین بردن دستگاه سایت نشانه روی توپ ، رادیو ، آنتن و غیره وارد عمل گردد .
خدمه تانک پدافند هوایی شیلکا تشکیل شده است از : راننده ، فرمانده ، توپچی و متصدی رادار .
کشورهای کاربر ZSU-23-4 :
آبخازیا : 6
افغانستان : 150
الجزیره : 210
آنگولا : 10
ارمنستان
بلاروس
بلغارستان : 50
کوبا : 36
مصر : 350
اتیوپی
مجارستان : 20
هند : 48
ایران : 30 ( چرا ایران از هر چیز 30 تا بیشتر نمیخره ؟! )
عراق
اردن : 16
لیبی
مراکش : 100
موزامبیک : 5
نیجریه : 5
کره شمالی : 50
پرو : 35
لهستان : 44
رومانی
روسیه
سومالی
شوروی سابق
سوریه : 300
اوکراین
ویتنام : 10
یمن : 40
زیمبابوه
[External Link Removed for Guests]