چرا كسي نمي‌پرسد خسرو شكيبايي چطور رفت؟

[bill.goldberg]

چرا كسي نمي‌پرسد خسرو شكيبايي چطور رفت؟

باور كنيد من هم به اندازه شما از درگذشت خسرو شكيبايي متاثر شدم و مي‌دانم مرسوم نيست از وضعيت ناگوار فرد درگذشته و مسببين آن بگوييم. به خصوص بعد از آن حضور تاريخي مردم هنردوست‌مان در مراسمش. اما تحمل اين همه رياكاري و دورويي هم سخت است و از توان خارج. شب بعد از فوتش محمد صالح علاء در برنامه "دو قدم مانده به صبح" با چنان لحني از ضرغامي براي پيام تسليت‌شان تشكر مي كرد كه انگار كاري غير از وظيفه‌اش انجام داده‌است. درحالي‌كه اگر كساني در مرگ شكيبايي مقصر باشند، حتما يكي هم همين ضرغامي است كه زماني معاون سينمايي وزير ارشاد بود و سبب كم‌كاري خيلي از هنرمندان شده بود. مي‌خواهيد بدانيد چرا؟ فيلم "سنتوري" را ببينيد تا بفهميد! دانستن اين كه چرا هنرمندان اين ديار به اين روز مي افتند فرآيندي پيچيده است. اما در كنار عوامل اجتماعي كه حرف اصلي فيلم "سنتوري" است، حتما علت هاي ديگري هم در ميان است. نمي دانم شكيبايي به خاطر درد كبد رو به اعتياد آورد يا به خاطر اعتياد دچار بيماري كبد شد، اما هرچه كه بود او هم بخش غم‌انگيزي از سينماي ما بود. نگاهي به بازيگران سينماي ايران بيندازيد: از جوان رعناي فيلم "عروس" تا ورزشكار آماده فيلم "افعي" - كه دل‌مان خوش بود تنها كسي است كه پول‌هايش را جمع مي‌كند و دود نمي‌كند- همه و همه معتاد شده‌اند. كارگردان درجه يك معتاد هم كم نداريم كه وضع يكي از آنها كه اتفاقا يك ديالوگ‌نويس درجه يك است، چندان از وضع شكيبايي بهتر نيست. چرا؟ پاي چه عواملي و چه كساني در ميان است كه هنرمندان كشورمان را تا به اوج مي‌رسند به دام اعتياد مي‌كشاند؟ مقصر همان مقاماتي نيستند كه از ستاره شدن و بزرگ شدن هنرمندان در هراسند و طي سالهاي بعد از انقلاب هر از گاهي براي سوپراستارها مشكل ايجاد مي كردند؟ آنها حتي بازيگري مثل اكبر عبدي را تاب نمي‌آوردند و مدام به بهانه‌هايي واهي از كاركردن محرومش مي‌كردند. فكر مي‌كنيد قيمت موادمخدر در ايران به شكلي اتفاقي ارزان است؟

اما آقاياني كه چند روزي است شكيبايي برايشان "خسرو جان" شده است، براي شكيبايي چه كردند؟ كدام‌شان سعي كرد او را از منجلاب اعتيادي كه كبدش را نابود كرد، بيرون بكشد؟ يادم هست سرصحنه يك سريال تلويزيوني كارگردان به يكي از عوامل ساخت سريال مي‌گفت كه "كار كردن با يك سوپراستار سخت است، خصوصا از اين نوعش!" و حالا همين آقا را در تلويزيون مي‌بينيم كه آمده از خصوصيات برجسته شخصيت شكيبايي داد سخن بدهد. شكيبايي سالها بود كه به دام اعتياد افتاده بود و اين نكته به حدي روشن بود كه داريوش مهرجويي در فيلم "ميكس" با آن شوخي آشكاري كرد. با وجود اين كمتر كسي را سراغ داريم كه به داد كبد بيمار شكيبايي رسيده باشد و از مصرف مواد مخدر منعش كرده باشد. نگوييد وضعيت او يك امر شخصي‌ بوده؛ چون هنرمندي در حد و كسوت خسرو شكيبايي ديگر يك فرد نيست، بلكه سرمايه‌اي ملي‌ست. شكيبايي از دست رفت چون كسي به دادش نرسيد. چون پشت صحنه فيلم‌ها همكارانش پوزخند مي‌زدند و از درغلتيدنش شاد بودند...و سينماي ايران يعني همين! حب و بغض و كينه و زمين زدن آدم هايي كه موفقند، حتي اگر رقيبت نباشند.

شكيبايي طي سالهاي اخير به دليل شدت بيماري خيلي كم‌كار شده بود و نمي توانست بيش از يك فيلم يا سريال بازي كند. با وجود كم حوصلگي و دردي كه داشت هميشه ياور بازيگران نقش مقابلش بود و به ويژه جوانها را بسيار راهنمايي مي‌كرد. اما هيچِك از همان بازيگران هم كه چيزها از شكيبايي آموختند به داد او نرسيدند. پركاري سال آخر حياتش شايد به دليل بالا رفتن هزينه‌هايش بود. سال آخر ديگر او حتي در بند كار با بزرگان سينما نبود.افسوس...

منبع : وبلاگ با اجازه

[Ra30ol]

باز هم داستان تکراری بهانه های بنی اسرائیلی شروع شد
متاسفانه عده زیادی از برجستگان فقط دنبال این چنین موضوعاتی می گردند.

bill.goldberg, جان:razz:
ابدا منظورم با شما نست،شما فقط نقل فرمودها ید.

[SORENA]

معمولا بازیگرا بخاطر بهتر حس گرفتن مواد مخدر مصرف میکنن ، نکنه تو هالیوود هم سیستم دولتی بهشون فشار میاره که میرن کوکائین میکشن؟ البته بازیگرهای بزرگی مثل رابرت دنیرو و مایک داگلاس ... از این مبحث جدا هستن.

البته بعضی ها هم بخاطر سرطان میکشن(تریاک رو) ، بعضی ها به خاطر تفریح و هیجان بعضی ها هم که شخصیت قوی ندارن وقتی وارد همچین محیطی میشن همرنگ جماعت میشن

[A10]

سرطان كبد