Reza6662 نوشته شده:سلام
بحث در مورد اینکه آیا توانمندی اف-14 های ایران بهبود یافته و یا در اینباره بزرگنمایی شده و حقایق گفته نمی شوند از عهده ما که دستی در امور نداریم کاملن خارج است؛ اما می توان با بحث منطقی و برخی اطلاعات موجود، نتیجه لازم را بدست آورد.
نخستین و مهمترین مسئله این است که تامکت، حتا در سال 2010 نیز جنگنده بسیار پیچیده ای محسوب میشود. یکی از دلایل کنارگذاری آن در USN نیز همین بوده است. هزینه تعمیر و نگهداری و همچنین آموزش دو خدمه (به جای یک نفر در سوپر هورنت E) باعث گردید نیروی دریایی ایالات متحده، عطای تامکت را به لقایش ببخشد. اما در کنار اینها، بد نیست ببینیم تامکت اساسن برای چه منظوری طراحی شد؟ آیا آمریکایی ها در اواخر دهه 1960 و اوایل دهه 1970 به دنبال پلتفرمی برای پرتاب موشکهای سایدوایندر و اسپارو یا هر موشک هوا به هوای (میانبرد) فرضی دیگر می گشتند؟ اگر اینطور بود که اف-15 ایگل و اف-4 فانتوم را در خدمت داشتند. در حقیقت اف-14 نه برای شناسایی اهداف هوایی در 270 کیلومتری بلکه برای حمل و پرتاب موشک فونیکس پا به عرصه گذاشت. در حقیقت قدرت تامکت به موشکهای فونیکس است که برخی از دوستان در مورد آن کم لطفی میکنند و کارایی آن را از اسپارو نیز کمتر می دانند.
.
هرچند اسرائیل با اسپاروی E برای شکار فاکس بت های مصری که توسط خلبانان روس به پرواز درمی آمدند هیچ موفقیتی بدست نیاورد، ولی بعدها توانست با اسپاروی F چند میگ-25 سوری را سرنگون کند. اما حقیقت قضیه این است که میگ-25 های سرنگون شده سوری، هیچکدام شرایط سخت پروازی یعنی ارتفاع بیش از 70 هزار فوت و سرعت بیش از 2 ماخ را نداشتند و حتا در یکی از عکسهای آقای تام کوپر، پرواز کم ارتفاع و کم سرعت (Low-Level) دو فاکس بت سوری به راحتی مشخص است که احتمالن توسط یک عکاس آماتور در روستایی در جنوب لبنان انداخته شده است. نیروی هوایی اسرائیل توانست با برنامه ریزی فراوان، بهره گیری از رادار زمینی و رادار پرنده و همچنین غافلگیری، چند فاکس بت سوری را با اسپاروی F سرنگون سازد که این موفقیت نشان از توانمندی اسپاروی F نیست.
.
در حقیقت تنها موشکی که به راحتی تا ارتفاع بیش از 80 هزار فوت صعود میکند و سپس بر روی هدف شیرجه مرگ آور خود را آغاز می نماید، موشک فونیکس است. هنوز تامکت مجهز به فونیکس می تواند تهدید جدی برای تمامی جنگندههای به اصطلاح نسل 4 و 4.25 و 4.5 و 4.75 باشد. متاسفانه بیشتر موشکهای فونیکس در سالهای دور ساخته شدهاند و یکی از دلایلی که آمریکایی فونیکس را دو سال پیش از تامکت از رده خارج ساختند، همین قدمت و عدم اطمینانی بود که پس از سالها خاک خوردن گریبان موشکهای فونیکس را گرفته بود. همچنین به دلیل برخورداری از تکنولوژی قدیمی، موشک فونیکس نیاز به مراقبت و بازبینی تقریبن دائم داشت تا به هنگام پرتاب، هم به تامکت آسیبی وارد نکند و هم موفق به شکار هدف خود گردد. آمریکایی ها چندین طرح برای ادامه خدمت تامکتها همچون موشک دوربرد AIM-152 را در نظر داشتند که به دلیل پایان جنگ سرد و ورود به خدمت سوپر هورنت و آمرام های سری C و D، اساسن تصمیم گرفتند هم فونیکس و هم تامکت را از رده خارج کنند تا دست کم 50 درصد از هزینه های تعمیر و نگهداری هواپیماهای نیروی دریایی بکاهند.
با تمامی این شرح اضافه ای که خواندید و البته شاید همگی این مطالب را از قبل می دانستید، می رسیم به تامکتهای نیروی هوایی ایران. تامکتهای ایرانی در طول جنگ هشت ساله با کانالهای رسمی (ایران کنترا؛ عملیات دماوند و ...) و غیررسمی (دلالان اسلحه همچون سرهنگ یعقوب نیمرودی، منوچهر قربانی فر، عدنان خاشقی و ...) تغذیه می شدند. با پایان جنگ و اتمام سیاست مهار دو جانبه آمریکا، دسترسی به بسیاری از قطعات یدکی حساس، گرانقیمت و با تکنولوژی بالا تقریبن غیرممکن گشت و مقامات آمریکایی، مقررات و کنترلهای بسیار سفت و سختی را برای مهار قاچاق قطعات حساس به ایران به اجرا گذاشتند. بدین ترتیب، باقیمانده موشکهای فونیکس در ایران، به دلیل نیاز به جایگزینی برخی قطعات قدیمی و همچنین بازبینی در قسمتهای بدنه و پیشرانه (راکت موتور)، جملگی از رده خارج محسوب می شوند و IRIAF نیز در این 20 سال اخیر نشان داده است که آنها را از رده خارج کرده است و تامکتها را حداکثر با سایدوایندر پرواز می دهد. قسمتهای الکترونیکی تامکت به ویژه رادار پیچیده و کامپیوترهای پیشرفته که برای محاسبات پرتاب موشک و سنجش تقدم و تاخر اهداف هوایی به کار گرفته می شدند، یا از رده خارج شدهاند و یا به سختی و با برخی قطعات و بردهای الکترونیکی قاچاق و یا مشابه ساخت داخل جایگزین شدهاند و به نظر می رسد خلبانان تامکت، به جز شرایط جنگی و یا با اجازه مستقیم مسئول پایگاه، حق استفاده و روشن کردن رادار خود را نداشته باشند. از آنجا که تامکتهای ایرانی، جنگ فرسایشی هشت ساله را پشت سرگذاشته اند، اصولن می بایست عمر پروازی آنها تمام شده باشد و بدین جهت نیاز به بازدید دائم بدنه با اشعه از نظر ترک خوردگی دارند. عدم نمایش حتا یک فیلم کوتاه تبلیغاتی و نشان ندادن پرتاب یک موشک فونیکس یا هاوک (MiM-23 سجیل)، نشان از نبود موشک فونیکس قابل پرتاب و کنار گذاشته شدن پروژه SkyHawk دارد.
امروزه آمریکایی ها تلاش فراوانی برای بررسی وضعیت عملیاتی تامکتها از داخل خاک عراق و شاید افغانستان انجام می دهند. آنها یکبار از داخل خاک عراق، پرواز جمع 16 تامکت ایران را رهگیری و ثبت نمودند که ترجمه گزارش آن در سال 1385 در سایت بازتاب درج گردید. تامکتهای ایران امروز دو وظیفه را انجام می دهند:
1- درگیری با هواپیماهای ناشناس و متجاوز با استفاده از موشکهایی همچون سایدوایندر AIM-9P2 و شاید AIM-7-E4
2- اعاده حیثیت
اعاده حثیث یعنی اینکه آماده سازی و سرپا نگهداشتن چنین جنگنده پیچیده و پرخرجی، به یک کار حیثیتی برای نیروی هوایی ایران و شاید مسئولان سیاسی و نه لزومن دارای کارکرد مفید تبدیل شده است. اما اساسن شاید تنها یک جنگنده در IRIAF به کار درگیری هوایی بیایند و روی آنها بتوان حساب نمود: MiG-29. اما میگ-29 های ایران که از نسل ابتدایی فالکروم هستند، اساسن دارای عمر بدنه ای برابر 4000 هزار ساعت پرواز می باشند و از آنجا که در شهریور 1369 وارد خدمت شدهاند و اگر هر کدام هفته ای 4 ساعت پرواز به انجام رساند باشد، اکنون دارای عمر پروازی بیش از 4000 ساعت هستند که بدین ترتیب متاسفانه فالکروم ها را نیز باید از رده خارج به شمار آورد. امروزه تنها جنگنده ای که شایستگی جایگزینی تامکت در نیروی هوایی ایران را دارد، F-35 است که امیدواریم با رفع تحریمها، در آینده نیروی هوایی ایران را مجهز به تکنولوژی نسل پنجم ببینیم. در ضمن طراحی و ساخت جنگنده، نیاز به هزاران زیرساخت و تکنولوژی بالا دارد که از عهده بیشتر کشورهای جهان خارج است. به همین دلیل است که هیچ کشوری خود را درگیر ساخت جنگنده نسل سوم آن هم بدون رادار نمی سازد و تمامی کشورهای جهان، نیازهای خود را از دو یا سه کشور سازنده تامین می نمایند. جنگ خبر نمی کند و کشوری که در یک منطقه پرتنش و استراتژیک قرار دارد، نباید به امید روزی بنشیند که رادار فرضی خود را روی اف-5 بهینه شده قرار دهد، آن را آزمایش کند و جواب بگیرد یا نگیرد. که اگر جواب هم بگیرد، بازهم با تکنولوژی روز که در اختیار تمامی کشورهای منطقه است، چندین دهه فاصله خواهد داشت.
.
.
در پایان دوستانی را که به اینترنت پرسرعت دسترسی دارند دعوت به دیدن این فیلم زیبا که در 4 قسمت و در سالهای 54 تا 55 توسط آمریکایی ها تهیه شده و درباره وضعیت آموزش، تعمیر و نگهداری تامکتها در اصفهان و منزلگیری پرسنل کمپانی گرومن در شاهین شهر می باشد، می کنم. (اینجانب آن را دانلود کرده و پس از تبدیل به VCD به دوستان و همکاران خود هدیه داده ام
با سپاس
بنام خدا
سلام اقا رضا
خوبید شما
====
اقا رضا ،من نمی تونم مثل شما بحث تخصصی بکنم ، و در این زمینهدوستان اهل تخصص باید پاسخ شما رو بدهند
ولی من می خوام به یک زاویه و نگاه دیگه پاسخ شما رو بدهم
ببیند اقا رضا گل ، ما وقتی ناوشکن جماران را ساختیم ، فرمانده نیروی دریایی ارتش در برنامه تلویزیونی اعلام کرد ،ما این ناوشکن را با قیمت معادل 1/4 تا 1/5 چیزی که در خارج ساخته میشه ساختیم .
خود همین نشون دهند این است که ،وقتی قرار باشد ساخت ساز و طراحی یک قطعه نظامی در کشور صورت بگیرید ، خیلی خیلی ارزون تر از اون چیزی که در خارج ساخته می شود ،در کشور خودمون ساخته میشود .
اما در بعد دانش ، خودتون مطلع هستید ، تعداد افراد نخوبه در کشور کم نیستن ، . بازم به ساخت ناوشکن جماران اشاره میکنم
برای ساخت ناوشکن جماران از 120 مرکز تحقیقاتی،صنعتی،دانشگاهی،پژوهشی کشور +1000 نخوبه کشور در رشته های مختلف کمک کردن([External Link Removed for Guests])
که این نشوند دهند ساپورت مراکز ، نسبت به هم هستش .
با این وجود ، و این ارتباط ، به احتمالا فراوان خبر مربوط به هواپیمای ها F-14 صحت دارد. ما در بعد تعمییرات اساسی هوایی عقب مانده نیستم ، و داریم خیلی خوب پیش میرم
===
در جایی از مقاله خودتون اشاره فرموده بودید"خرید اف 35" بعد از تحریم ها ، که من امیدوارم هیچ وقت چنین اتفاقی نیاافته
خرید تجهیزات نظامی ، بجزو عقب ماندگی ، و وابستگی چیزی به همراه نخواهد داشت
اگر ما امروز صاعقه بسازیم ارزش صد برابر بیش از F-35 است ، به خاطره اینکه ساخت این هواپیما سطح امیدواری در کشور را افزایش و ما را نسبت به اینده خوش بین می کند ، و ما را امیدوار به روزی می کند که بتوانیم بهترین جنگنده ها را بسازیم ، و خرید این سری جنگنده ها ، همه این ارزوها را از ببین می برد و از دوباره وابستگی و بازار سیاه و............
و در پایان عرض کنم که ، خوشبختانه دیده گاه نیروهای نظامی کشورمان ، نسبت به زمان شاه ، زمین تا اسمان متفاوت شده ، در ان زمان ما به فکر خرید و وابستگی بودیم ، ولی الان داریم به ساخت تجهیزات قدرت مند دفاعی هوایی دریایی فکر می کنیم ، که این خود به صورت وحشتانکی قدرت ایران را زیاد می کند و ناامیدی را را به لشکر دشمن میااورد (که اورده است..)
باتشکر از شما
